Πολιτικό - αντιπολεμικό κομμάτι με
θέμα τον πόλεμο και το πώς οι κυβερνήσεις χρησιμοποιούν τους στρατιώτες ως
πιόνια όταν δε θέλουν, στην ουσία, να σκοτώσουν κανένα, αλλά να επιδείξουν
ισχύ. Γράφτηκε την εποχή του πρώτου πολέμου στον Κόλπο (1991), ενός πολέμου με
το κωδικό όνομα:Operation Desert Storm.
Είναι ένα χρονικό για το φόβο, την
αβεβαιότητα και τη σύγχυση των νεαρών στρατιωτών που βρίσκονται αντιμέτωποι με
μία και μόνη πραγματικότητα: πρέπει να πυροβολήσουν τελείως άγνωστους ανθρώπους
που και εκείνοι βρίσκονται στην ίδια ακριβώς κατάσταση με αυτούς...
Όλο το albumFearoftheDarkείναι παραγωγής SteveHarris- μπασίστα των Σιδερένιων Νυφών - και μάλιστα αυτό που
οδήγησε σε παραίτηση το MartinBirch,
τον ως τότε παραγωγό του συγκροτήματος. Βρίσκεται στο albumFearoftheDarkπου κυκλοφόρησε 11 Μαΐου 1992.
Το Wild Thing δημιουργήθηκε από τον Νεοϋορκέζο Chip Taylor, αδελφό του ηθοποιού και πατέρα της Αντζελίνα Τζολί, Jon Voigh και αρχικά ηχογραφήθηκε σαν The Wild Ones το 1965. Η διασκευή του όμως από τους The Troggs είναι αυτή που το πήγε στο Νο 1 του Billboard Hot 100 τον Ιούλιο της επόμενης χρονιάς που δημιουργήθηκε και στο Νο 2 της Μ. Βρετανίας.
Οι στίχοι έχουν το βάθος ενός κλασικού rock'n'roll κομματιού της εποχής εκείνης. Ένας πιτσιρικάς βλέπει τον πόθο του στην πίστα, κατά την διάρκεια σχολικού χορού και αναπτύσσει εσωτερικό διάλογο, θεωρητικά, υπό τους ήχους του "shake it" του Buddy Holly. Η μουσική του απλότητα όμως έκανε το κάθε πιτσιρικά που ήθελε να ασχοληθεί με ροκ να ξεκινήσει τα μαθήματά στην κιθάρα με αυτό το κομμάτι. Επίσης, ο δημιουργός αναφέρει ότι, όσο απλό είναι το κομμάτι, άλλο τόσο δύσκολα γράφτηκε. Ο Chip Taylor είχε κάνει ένα όνομα σαν δημιουργός country τραγουδιών όταν του ζητήθηκε από Gerry Granahan ένα κομμάτι rock’n’roll για τους Jordan Christopher and The Wild Ones. Κολακεύτηκε από την προσφορά που είπε ότι ότι θα γράψει ένα στην στιγμή, αν και είχε αρκετό στοκ από έτοιμα τραγούδια. Οι πρώτες νότες ήρθαν πολύ εύκολα μαζί με τον πασίγνωστο στίχο, αλλά η συνέχεια είναι γνωστή σαν "ο τοίχος του καλλιτέχνη". "Αυτό που είχα νιώσει ήταν πραγματικά καλό, αλλά τώρα δεν ήξερα τι στο διάολο να πω," θυμάται. "Δεν ήξερα τι στο διάολο ήμουν έτοιμος να κάνω για αυτόν τον δεύτερο στίχο. Ο εγκέφαλός μου είχε πάρα πολλές ιδέες που μπερδευόταν μεταξύ τους και εγώ απλά δεν ήθελα να το σκέφτομαι πια."
Στις 5 το απόγευμα έκλεισε ραντεβού στα Dick Charles Recording Studio, λέγοντας στον παραγωγό Ron Johnson να ετοιμάσει ένα μικρόφωνο και να είναι έτοιμος για όλα. Αφού έφτασε στην ώρα του, κάθισε στο σκαμνί μπροστά στο μικρόφωνο μην έχοντας ιδέα τι θα πει ... 5' αργότερα το Wild thing I think I love you/But I wanna know for sure/So come on and hold me tight/You move me.’ είχε δημιουργηθεί και ο ίδιος, σαν καλός καθολικός είχε σοκαριστεί. Το ντέμο έκανε το ταξείδι του στη Αγγλία και έπεσε στα χέρια του παραγωγού Larry Page, που ήθελε κάτι για μια ανερχόμενη μπάντα.... τους The Troggs. Η εκτέλεση των The Troggs ηχογραφήθηκε "με την μία" για να κάνει το τελικό του μάστερ στα Olympic Studios από τον Keith Grant σε μόλις 10', ικανά να το φέρουν στην αιωνιότητα. Jacek Maniakowski
Η αυθεντική πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού είναι γαλλική και ονομάζεται "Comme D'Habitude" (μετάφραση: "As Usual"). Είναι γραμμένο από τους Jacques Revaux και Gilles Thibault. Οι συνθέτες το έδωσαν στο τότε Γάλλο ποπ σταρ Claude Francois, οποίος το ηχογράφησε και κυκλοφόρησε το 1967 και το το κανε χιτ σε ένα μέρος της Ευρώπης. Η Γαλλική ιστορία του τραγουδιού μιλάει για έναν άντρα που ζει το τέλος του γάμου του. Ο Paul Anka διασκεύασε το κομμάτι όταν επισκέφτηκε την Γαλλία και ξανάγραψε τους στίχους όταν επέστρεψε στην Νέα Υόρκη..... φυσικά μιλάμε για το "My Way". Στην αγγλική του έκδοση μιλάει για έναν άντρα που κοιτάζει την ζωή που έζησε με "δικό του τρόπο", και γίνεται τραγούδι "σήμα κατατεθέν" του Frank Sinatra. Το 2000 η κόρη του ομολογεί ότι δεν του άρεσε ποτέ το τραγούδι "το θεωρούσε σαν τσίκλα που του κόλλησε στο παπούτσι και δεν μπορούσε να τη βγάλει". Το 2005 ανακηρύχθηκε το πιο δημοφιλές τραγούδι ..... για κηδείες. Το χουμε ακούσει από ισπανόφωνη εκτέλεση από τους Gipsy King "A Mi Manera." ως και πανκ εκτέλεση των Sex Pistols.
Το τραγούδι αυτό γράφτηκε για μια Κ ( το πιο πιθανόν Κατερίνα ), η οποία έμαθε πολύ αργότερα ότι το τραγούδι αυτό αναφέρεται στο άτομο της. Αφορμή ήταν ο χωρισμός τους, αν και γράφτηκε αρκετούς μήνες μετά. Ο Σιδηρόπουλος είχε μια σύντομη σχέση μαζί της, αλλά πρόλαβε και την ερωτεύτηκε. Τα συναισθήματα δεν ήταν αμοιβαία, ο κύριος λόγος ήταν η επιρροή της μητέρας, της οποίας η φιλοδοξία ήταν να την καλοπαντρέψει, κάτι που κατάφερε τελικά. Η μόνη συμπάθεια που μας δημιουργεί η "Κ" είναι ότι, στάθηκε αιτία να γραφτεί ένα υπέροχο τραγούδι. Μια συνηθισμένη ιστορία,, ένα μοναδικό τραγούδι.
Σπάνια οι δρόμοι της jazz μουσικής, αλλά και των μουσικών της είναι στρωμένοι με λουλούδια. Φυσικά η Billie Holiday δεν αποτελεί εξαίρεση. Στα δύσκολα χρόνια του '50 και '60, όταν ο ρατσισμός, ειδικά στον νότο της Αμερικής, είναι σε έξαρση, πολλοί μουσικοί της jazz έχουν αφήσει την τελευταία πνοή στο όνομα της. Η ίδια αυτή μεγάλη καλλιτέχνης έχει υποστεί πάρα πολλές διακρίσεις. Κάτι που την οδηγεί στην πορνεία για να ζήσει και ναρκωτικά για να το αντέξει. Την γνωρίζει και την ερωτεύεται ένας λευκός σαξοφωνίστας, ο Λέστερ Γιάνγκ, που της προσφέρει μια ισορροπημένη ζωή. Σε μία περιοδεία της βλέπει έναν νέγρο κρεμασμένο από ένα δένδρο, έργο λευκών ρατσιστών. Γράφει το συγκλονιστικό τραγούδι Strange Fruit.... ελπίζω να μην ξαναδούμε ποτέ "παράξενα φρούτα" να κρέμονται από τα δέντρα...
Η αναζήτηση της πηγής ενός τραγουδιού είναι από μόνη της μια
ενδιαφέρουσα διαδικασία, ασχέτως του αποτελέσματος. Αλλά αν η αναζήτηση σε
οδηγεί σε κάτι τελείως διαφορετικό απ' ότι νόμιζες, τότε συνήθως βρίσκεις θησαυρό.
Συγκεκριμένα όταν ένα τραγούδι βρίσκεται σε ένα άλμπουμ που λέγεται Murder
Ballads (1996), ενός τραγουδοποιού που φημίζεται για σκοτεινό λυρισμό, τότε το
όνομα "Henry Lee" το ψάχνεις σε κάποιο μακάβριο ιστορικό πρόσωπο. Το
τραγούδι που ερμηνεύουν οι Nick Cave and the Bad Seeds μαζί με την PJ Harvey,
σαν πρώτη σκέψη σε οδηγεί στον Henry Lee Lucas, έναν κατά συρροή δολοφόνο, που λες
και ξεπήδησε από κάποια ταινία του Χίτσκοκ.
Τα πράγματα, δεν είναι πάντα έτσι όπως φαίνονται. Το κομμάτι είναι μια διασκευή
ενός παραδοσιακού σκωτσέζικου τραγουδιού, του Young Hunting. Στην Αμερική είναι
γνωστό και σαν "Henry Lee" και "Love Henry", ενώ στην
υπόλοιπη Βρετανία σαν "Earl Richard" και μερικές φορές σαν "The
Proud Girl" . Η ιστορία του μπορεί να χαρακτηριστεί σαν οργή μια
περιφρονημένης γυναίκας. Ο ήρωας είναι ο Young Hunting, οποίος καθιστά μια
γυναίκα έγκυο, αλλά την παρατάει για μιαν άλλη, πιο όμορφη. Η ίδια φαινομενικά
το αποδέχεται, αλλά θέλει να τον παρασύρει για ένα τελευταίο φιλί, μαχαιρώνοντας
τον μέχρι θανάτου. Αφού κρύβει το πτώμα αρνείται κάθε ανάμειξη με την εξαφάνιση
του "μπερμπάντη νεαρού". Αργότερα όμως, αποκαλύπτεται και καίγεται
στην πυρά.
Η συγκεκριμένη εκτέλεση, του πολυτάλαντου Αυστραλού, είναι παρμένη από το
ποίημα του Dick Justice. Το βιντεοκλίπ, μια δημιουργία του Rocky Schenck, βασίζεται
στην εκφραστικότητα της γλώσσας του σώματος των δύο εκτελεστών του τραγουδιού.
Έχει χαρακτηριστεί, επανειλημμένως, ως το «κορίτσι έκπληξη», που με το φρέσκο και ιδιότυπο ύφος στη σύνθεση αλλά και στον αγγλόφωνο στίχο των τραγουδιών της, κατάφερε να αποτελέσει ένα από τα πιο πολυσυζητημένα πρόσωπα της ελληνικής μουσικής σκηνής… Ο λόγος για την Ελληνίδα Μόνικα Χριστοδούλου, η οποία εκτός από το γεγονός ότι είναι ερμηνεύτρια, συνθέτρια και στιχουργός, παράλληλα, παίζει τύμπανα, κιθάρα, σαξόφωνο, ακορντεόν και φυσαρμόνικα… Η ενασχόληση της με τη μουσική ξεκίνησε όταν ο αδερφός της, ώς μέλος στο συγκρότημα των Raining Pleasure, Serpentine και Closer, την έπαιρνε μαζί του για να τραγουδάει και να παίζει ηλεκτρική κιθάρα στις συναυλίες τους… Η ίδια δηλώνει πως η μουσική της έχει επιρροές από τον Χατζιδάκι, Beatles, Bob Dylan, Ennio Morricone και PJ Harvey. Η Monika κυκλοφόρησε τον πρώτο της πλατινένιο δίσκο το 2008 με τίτλο" Αvatar", με τη συνεργασία του Martin Werk από τους Calexico, ενώ το 2010 ακολούθησε η δεύτερη δισκογραφική της δουλειά με τίτλο "Exit"…
