Κυριακή 12 Μαΐου 2013

Luther Blissett - Echo-λόγιο


Απαντά ο Constantinos Tachtsidis για τους Luther Blisset... 

Τι συμβολίζει το όνομα σας; 
Το Luther Blissett στην πραγματικότητα είναι το όνομα ενός άσημου Τζαμαϊκανού ποδοσφαιριστή που στα μέσα της δεκαετίας του 80 αγωνίστηκε στην Ευρώπη! 
Το συγκεκριμένο όνομα όμως έγινε ευρέως γνωστό στην Ιταλία κάπου το 90 ως το όνομα-φάντασμα μιας άγνωστης ομάδας ακτιβιστών συγγραφέων οι οποίοι και έγραψαν το best seller “Ο Εκκλησιαστής”. Το διάλεξα –εκτός του ότι πρόκειται για ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία- γιατί αντιπροσωπεύει μια πολυσύνθετη, ακτιβίστικη θεώρηση των πραγμάτων που θεωρώ πολύ σημαντική και στη μουσική… ιδιαιτέρα στις μέρες μας!
  
Χρήμα ή δόξα;
Υστεροφημία 

Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;
Μουσικά ευέλικτη 

Τι μουσική σας εκφραζει λιγότερο ή καθόλου;
Αυτό το “κάτι σαν μουσική”  που ακούμε στην Ελλάδα! Από την εποχή του “1 χρόνος Φοίβος”… φτάσαμε αισίως στα 20 

Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιουσατε;
Η μουσική ήταν ανέκαθεν υπερόπλο… ψυχοθεραπευτικό κυρίως!

Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;
Αν γινόταν, με τους Radiohead και τον Μότσαρτ…μαζί 


Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;
H μουσική είναι σαφέστατα και εκ των πραγμάτων πολιτική έκφραση, τουλάχιστον έτσι όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ. Είναι σίγουρα μαζί με το σινεμά οι πιο πολιτικοποιημένες τέχνες! 
Θεωρώ αδιανόητο, ένας μουσικός που ζει στην Ελλάδα τα τελευταία 3 χρόνια, να αποστασιοποιείται σε μια απολιτίκ βολή και να μην οσμίζεται αυτό το καινούργιο που είναι έτοιμο να γεννηθεί κάτω από την επιφάνεια.
Θεωρώ πως γενικά ο μουσικός είναι υποχρεωμένος να βγει μπροστά, να μιλήσει, να τραγουδήσει, να ηγηθεί… Ήρθε η ώρα να τελειώνουμε επιτέλους με τους επιδοτούμενους καλλιτέχνες του δημοσίου! Θεωρώ απαράδεκτη τη στάση που κρατάνε πολλοί καλλιτέχνες τα τελευταία τρία χρόνια! 

Οι επιρροές σας;
Τom Waits, Radiohead, Cake, Beirut, Yann Tiersen, Χατζηδάκις, Παυλίδης αλλά και πιο εναλλακτικοί ροκ ήχοι

Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;
Παρέα, συντροφικότητα και δημιουργία 

Μέσον ή σκοπός η μουσική;
Μέσο που εξυπηρετεί τον σκοπό μιας εσωτερικής ολοκλήρωσης!

Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;
Το μόνο που μπορεί να συνοδέψει ένα ταλέντο αν δεν το εξελίξεις, είναι μονάχα το υπερτροφικό σου “Εγώ”. Είναι σαφές πως ένας μικρός βαθμός έπαρσης υπάρχει πάντα, και αν συνοδεύεται και με μία πιο ταπεινή θεώρηση των δυνατοτήτων σου, τότε έχεις καλά συστατικά για να πετύχεις.

Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;
Με κάποιο νυκτόβιο, σίγουρα 

Μια ευχή για την μπάντα
Η μπάντα είναι σχετικά καινούργια και είναι αυτή τη στιγμή σε διαδικασία μορφοποίησης. Το καλοκαίρι αρχίζουν τα live και από ‘κει και πέρα “καλό ταξίδι και όπου μας βγάλει”

Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;
Η μουσική είναι μία διαρκής εσωτερική αναζήτηση… μία διαρκής πάλη με τα συναισθήματά σου και ότι εσύ αντιλαμβάνεσαι ως ερέθισμα από την κοινωνία! Υπάρχουν σκοτεινές αλλά και φωτεινές στιγμές!
Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/pages/Luther-Blissett/308299432564923?fref=ts


Alannah Myles - Black Velvet



Κάπου στα τέλη της δεκαετία του '80 και αρχές '90, οι οθόνη του MTV γέμισε με μια νέα, επιβλητική και προπάντων εντυπωσιακή παρουσία. Η Alannah Myles με το πρώτο και ομώνυμο της δίσκο κατάφερε να εντυπωσιάσει και όχι μόνο με τις συνθέσεις της και την φωνή της, γνήσια ροκ, αλλά και με την εμφάνισή της. Η γεννημένη στον Καναδά τραγουδίστρια, κατάφερε με το πρώτο της σινγκλ, το"Black Velvet"   να φτάσει στο Νο 1 του  Billboard Hot 100 και αυτό μόλις σε δύο εβδομάδες. 
Η δημιουργία του τραγουδιού ανήκει στους  Christopher Ward και David Tyson. Ο πρώτο το εμπνεύστηκε  όταν είδε ένα λεωφορείο γεμάτο οπαδούς του Elvis (ένας είναι) να πηγαίνουν στη Graceland, για ξαγρύπνια  για την δέκατη επέτειο από τον θάνατό του. Αφού επέστρεψε στον Καναδά, μοιράστηκε την ιδέα με την Alannah Myles, για ένα τραγούδι για τον Elvis. Ο παραγωγός David Tyson έγραψε την μουσική και έτσι γεννήθηκε η μεγαλύτερη επιτυχία της μελαχρινής Καναδής.
Το τραγούδι σε κάθε στίχο έχει μια αναφορά στον Elvis. "Jimmy Rogers on the Victrola up high", είναι το όνομα ενός μπλουζίστα που επηρέασε τον Elvis και  Victrola είναι ό δίσκος που έπαιζε δυνατά. "Mama's dancin' with baby on her shoulder"  μιλάει για την Gladys Presley, που συνήθιζε να χορεύει με τον "βασιλιά" όταν ήταν μικρο παιδί. "Black velvet and that little boy's smile", είναι ένας πίνακας σε μαύρο βελούδο, που τον απεικόνιζε και οι γυναίκες φαν του, το ονόμαζαν little boy's smile. "Black velvet with that slow southern style", τραγουδούσε κάποια slow κομμάτια, σε ζωντανές εμφανίσεις, με ένα αργό λίκνισμα, όπως το "Blues Steamroller". "Up in Memphis the music's like a heatwave" μιλάει για το στούντιο που ηχογραφούσε. "Love Me Tender leaves 'em cryin' in the aisle" φυσικά αναφέρεται στην γνωστή του επιτυχία.
Ουσιαστικό ο κάθε στίχος είναι ΄ένα κομμάτι από την ζωή του βασιλιά του rock'n'roll. 
Jacek Maniakowski


Σάββατο 11 Μαΐου 2013

Electro Vampires - Echo-λόγιο



Από τους Electro Vampires απαντούν ο τραγουδιστής  SUGAR και ο ντράμερ Y.O.P.J.

1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;

SUGAR: Τη δίψα μας για μουσική μέσα από μια βαμπιριστικη φιλοσοφία, η οποία μας συναρπάζει, αλλά και μας εκφράζει.

2) Χρήμα ή δόξα;

SUGAR: «Το χρήμα πολλοί εμίσησαν, τη δόξα ουδείς».

Y.O.P.J.: Το χρήμα φέρνει δόξα και αντιστρόφως. Ναι το χρήμα είναι κάτι το ευτελές, δεν παύει όμως να κινεί ολόκληρο τον κόσμο. Το ότι έχει αναχθεί σε μια νέα θρησκεία, ίσως να έχει συμβάλει στην απαξίωσή του ώς εργαλείο και έχει πυροδοτήσει όλη αυτή την απέχθεια. Οι «πιστοί» θα κάνουν τα πάντα γι’ αυτό. Η δόξα... για ποια δόξα μιλάμε ; Στην καλύτερη των περιπτώσεων 10 χρόνια αργότερα δεν θα είμαστε παρά μία καλή ανάμνηση.
Νομίζω ότι σαν μπάντα ισορροπούμε ανάμεσα στις δύο έννοιες. Δεν κυνηγήσαμε ποτέ ούτε το χρήμα ούτε τη δόξα. Ότι από αυτά ήρθε κατά τη μεριά μας ήρθε αβίαστα.

3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;

SUGAR: “ … thirsty for more …”

Y.O.P.J.: Όπως λέει ο Isaac Hayes «whatever you do, you got to do your thing»

4) Σημείο μηδέν της μπάντας.

SUGAR: Η μετονομασια μας από Ground Control σε Electro Vampires.

Y.O.P.J.: Αν ήσουν παρών στις πρώτες πρόβες θα έβλεπες μία μπάντα πολύ διαφορετική, όχι μόνο σαν μουσική άποψη, αλλά και σαν ψυχολογία. Το “σανίδι” ήταν στο πίσω μέρος του μυαλού μας από την αρχή, φάνταζε όμως τόσο μακρυνό και δύσκολο. Νομίζω ότι το σημείο καμπής ήταν το παρθενικό μας live στο Πολυτεχνείο. Τα αποκαλυπτήρια του Sugar !

5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;

SUGAR: Δε με εκφράζει καθόλου η μουσική, η οποία δημιουργείται και χρησιμοποιείται αποκλειστικά και μόνο για να «πουλήσει», χωρίς κανένα καλλιτεχνικό και συναισθηματικό κίνητρο.

6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;

SUGAR: Είναι υπεροπλο η μουσική … και ήδη τη χρησιμοποιούμε ως τέτοιο … με διαφορετικό τρόπο ο καθένας από εμάς …

Y.O.P.J.: Αν ήτσν υπερόπλο η μουσική δεν θα είχαμε καμία πρόσβαση σε αυτό !
7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;

SUGAR: Θα ήθελα οι Electro Vampires να άνοιγαν την επόμενη περιοδεία των Ministry

Y.O.P.J.: Barry Adamson ίσως..., Pink Floyd, Dead Skeletons τώρα τελευταία...

8) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;

SUGAR: Δεν υπάρχει αληθινή θρησκευτική έκφραση … Πάντα εξέφραζε και εξακολουθεί να εκφράζει την πολιτική βούληση … το πιο χρήσιμο δεκανίκι των πολιτικών (ανά τους αιώνες) για «τη διαφύλαξη των συμφερόντων των πολιτών» και «την προστασία τους από τα δείνα των Θεών».
Η μουσική ΠΑΝΤΑ σαν έκφραση της ψυχής ...

Y.O.P.J.: Χάνει την ουσία της και μεταμορφώνεται σε Datsun με ντουντούκα.

9) Οι επιρροές σας;

SUGAR: Η οικογένεια μου, ο Jim Morrison, o Henry Miller, o Νίτσε, οι Sisters of Mercy, oι Exploited, οι Pixies(Θα γράφω για πάντα).

Y.O.P.J.: Είχα την τύχη να ακούσω από τους παππούδες μου ιστορίες από μια άλλη Ελλάδα, από έναν άλλο κόσμο, μόλις 50 χρόνια μακριά από το σήμερα, κι όμως τόσο διαφορετικό. Δεν μπορώ να αριθμήσω τις επιρροές μου. Νοιώθω σα να πλέω μέσα σε μια τεράστια μήτρα. Ακόμα σχηματίζομαι και νομίζω για πάντα. Σήμερα μ επηρεάζει αυτό αύριο κάτι άλλο, οι συνθήκες οι συμβιβασμοί και οι επαναστάσεις, βήματα μπρος, βήματα δεξιά και αριστερά και ύστερα ανάπαυση.

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;

SUGAR: Φυσικά μέσον … Το μέσο ώστε να βρεις τους συνοδοιπόρους στο ταξίδι της μουσικής.

Y.O.P.J.: Το συγκρότημα προκύπτει σαν ανάγκη. Ο καθένας μας έχει ανάγκη να εκφραστεί. Η μουσική σαν τρόπος έκφρασης απαιτεί τη συνεργασία την τριβή με κάποιον άλλο ή άλλους. Στην περίπτωσή μας το συγκρότημα εξυπηρετεί τόσο ώς όχημα για το μουσικό ταξίδι, όσο και ώς συνδετικός κρίκος για τους 5.

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;

SUGAR: Το μέσο για τη θεραπεία της ψυχής …
Y.O.P.J.: Νομίζω δεν μπορώ να διακρίνω μεταξύ των δύο. Η μουσική παίζει στ αυτιά μου 24/7 ακόμα κι όταν δεν υπάρχει ηχείο εκεί κοντά.

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;

SUGAR: Και η αλαζονεία και η ταπεινοφροσύνη είναι στοιχεία της προσωπικότητας, αλλά και της παιδείας που έχει λάβει κάποιος. Δεν έχει σχέση το ταλέντο, έχει ο χαρακτήρας.
Y.O.P.J.: Τι είναι δηλαδή το ταλέντο ; Όταν κάποιος τραγουδάει όμορφα ; όταν ζωγραφίζει όμορφα ; όταν μιλάει όμορφα ; Όλοι μου οι φίλοι έχουν αυτά τα «ταλέντα» αν μπορούμε να τα ονομάσουμε έτσι. Εγώ νομίζω ότι η έννοια ταλέντο είναι υποτιμητική για τον οποιοδήποτε άνθρωπο που έχει μοχθήσει για να αποκτήσει μια δεξιότητα. Μηδενίζει όλη του την προσπάθεια και ανάγει τα καλά του αποτελέσματα σε καρπούς μίας γεννετικής ή κοινωνικής ή άλλου είδους προδιάθεσης. Δεν ξέρω αν αυτή μου η θεωρία προδίδει αλαζονεία ή ταπεινοφροσύνη.

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;

Y.O.P.J.: Η μπάντα έχει την υπομονή του γαϊδάρου, τις κοινωνικές αρετές του λύκου, την παιχνιδιάρικη διάθεση του δελφινιού και τις πτητικές ικανότητες του χαρταετού.

14) Μια ευχή για την μπάντα
SUGAR: Να έχουμε όλοι την υγειά μας … τίποτε άλλο … τα αλλά μπορούμε να τα πετύχουμε … ΟΛΑ.

Y.O.P.J.: Don’t sell the dreams you should be keeping pure and simple every time

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;

SUGAR: Η απότομη προσγείωση στην πραγματικότητα …

Y.O.P.J.: I saw you right before i fell asleep tonight
and i saw what i needed to see

and i heard all i needed to hear
and like a child, i fell asleep

Tomorrow will pretty much be the same

same as tired

same as altered

And then the clock will never be heard again

And all my haste will be for nothing
All my blood spilled in abyss, will quickly vanish like a drop in an ocean

Will it be dark
Will there be light

Am i going to miss you
Or will you be by my side

Red Hot Chili Peppers - Californication



Το "Californication" των  Red Hot Chili Peppers, είναι τραγούδι από το ομώνυμο άλμπουμ τους του 1999.  Ένας δίσκος που τους εκτόξευσε στην κορυφή και ακούστηκε από αυτιά που δεν ανήκουν στον χώρο της ροκ μουσικής. Από τις πιο μελωδικές στιγμές της μπάντας, ήταν το τέταρτο σινγκλ από αυτό το άλμπουμ. Η δημιουργία των Kiedis, Smith, Flea, Frusciante δεν έφτασε την κορυφή, αλλά παραμένει ένα τραγούδι αναλλοίωτο στον χρόνο. 
Και όπως είναι γνωστό, δεν υπάρχει παρθενογέννεση στο rock'n'roll, έτσι και αυτό το τραγούδι, έχει τα μουσικά του "πατήματα". Το κυρίως riff του, ο  John Frusciante το "εμπνεύστηκε" από το "Carnage Visors" των The Cure. Αλλά αυτό που παρουσιάζει περισσότερο ενδιαφέρον είναι το λυρικό μέρος του. Αναφέρεται στην σκοτεινή πλευρά του Hollywood και την κουλτούρα που εξάγει. Ο Kiedis, στο βιβλίο του Scar Tissue, αναφέρει ότι ο στίχος "Psychic spies from China try to steal your mind's elation." είναι εμπνευσμένος από μια κουβέντα που άκουσε, όταν ήταν στην Νέα Ζηλανδία. Ειπώθηκε από μια γυναίκα στον δρόμο, που με στόμφο έλεγε πως είναι "ψυχική κατάσκοπος στην Κίνα", με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό. 
Δεν αφήνει κανένα σημείο της πλαστικής αυτής κουλτούρας ασχολίαστο. Την βιομηχανία του πορνό  ("hardcore soft porn"), τους πλαστικούς χειρούργους,  ("pay your surgeon very well to break the spell of aging"), ακόμα και τους Kurt Cobain και  David Bowie δεν αφήνει ασχολίαστους ("Cobain, can you hear the spheres singing songs off Station to Station?").  Το Star Wars και το Star Trek τα σχολιάζει και αυτά  ("and Alderaan's not far away"), ("Space may be the final frontier but it's made in a Hollywood basement"), αφήνοντας υπόνοιες για την συνωμοσία της προσσελήνωσης και τα την βόλτα στο φεγγάρι του  Neil Armstrong. Απλά είναι ένα τραγούδι για ψεύτικα φώτα της ηλιόλουστης California. 

W.A.S.P - Saturday Night's Alright for Fighting



To "Saturday Night's Alright for Fighting" (μερικές φορές γράφεται "Saturday Night's Alright (For Fighting)")είναι μια σύνθεση του Elton John και του Bernie Taupin που έγραψε τους στίχους. Ήταν το πρώτο single από το studio album  Goodbye Yellow Brick Road του 1973 . Έχει διασκευαστεί από W.A.S.P., Flotsam and Jetsam, Nickelback (με τον Kid Rock και Dimebag Darrell), Queen και The Who. Είναι ένα από τα τρία hard rock τραγούδια που συνέθεσε ο Elton John . Το μοναδικό κομμάτι που ηχογραφήθηκε στην Τζαμάικα  τα υπόλοιπα κομμάτια του άλμπουμ Goodbye Yellow Brick Road, ηχογραφήθηκαν στην Γαλλία. Ο Bernie Taupin είχε πει για αυτό το κομμάτι ότι είναι ένα κλασικό αμερικάνικο rock & roll ταιριασμένο στη Βρετανία. Τους στίχους τους εμπνεύστηκε από τα εφηβικά του χρόνια, όταν στην τοπική παμπ Aston Arms στο Market Rasen, οι καυγάδες το σαββατόβραδο ήταν μια ρουτίνα. Εδώ το ακούμε από τους WASP....

GAD - END IN TEARS



Generalized anxiety disorder (GAD).... ή ελληνιστί Γενικευμένη αγχώδη διαταραχή ( ΓΑΔ ). Τα χαρακτηριστικά της ασθένειας αυτής είναι μια συνεχής υπερβολική ανησυχία για τα πάντα. Το αποτέλεσμα είναι ο ασθενής να είναι ανίκανος να κάνεις απλές καθημερινές λειτουργίες. Ουσιαστικά είναι μια ασθένειά του τεμπέλη. ....Αλλά εδώ έχουμε τους GAD και σίγουρα δεν έχουν και δεν ανησυχούν για τίποτα, αφού το νέο τους άλμπουμ, το τρίτο εν σειρά και η καθημερινότητα τους γεμάτη δημιουργικότητα. Το END IN TEARS δίνει αρκετές υποσχέσεις για ακόμα μεγαλύτερη ανταπόκριση από, το ήδη μεγάλο, κοινό τους.
Οι Ηρακλής Αναστασιάδης , Κώστας Αντωνιάδης , Μιχάλης Σεμερτζόγλου, Σπύρος Παπακώτσης και Αντώνης Αντωνιάδης, που αποτελούν τους GAD, σίγουρα μπορούν να είναι περήφανοι για το ταλέντο τους, αλλά και την έκφρασή του στον νέο του άλμπουμ. Σε αυτό δεν ξεφεύγουν από την μελωδία, που χαρακτηρίζει όλες τους συνθέσεις τους. Το δειλό, όμως, φλερτάρισμα με λίγο πιο indie ήχο μόνο θετικό μπορεί να χαρακτηριστεί και προσεγγίζει πιο "σκληρά" αυτιά , χωρίς να χάσουν όμως, τον χαρακτηριστικό μελωδικό τους ήχο. Το Chloe είναι το πρώτο τραγούδι του δίσκου που κυκλοφορεί στο YouTube, αν και ήδη έχουν εμφανιστεί και τα υπόλοιπα , φανερώνει τις προθέσεις τους για το ποιο κοινό στοχεύουν. Τα άλλα είναι το Pretending που μελωδικά συνδέεται με τα προηγούμενα τους. Ακολουθεί το Your Lover Tonight και Big Brown Eyes. Δυο συνεργασίες είναι επόμενες τα Wonderful (feat. Alexandra McKay) και το ομώνυμο End in Tears ft. Maria X. Kourmouli, που μας ταξειδεύει κάποια χρόνια πίσω με την μουσική του αλλά μας επιστρέφουν στο παρόν τα όμορφα γυναικεία φωνητικά . Το Too Late (feat. Aliki Avdelopoulou)άλλη μια συνεργασία χαμηλώνει τον ρυθμό ως μια όμορφη μπαλάντα, για να τον ανεβάσει προσεκτικά στο τέλος. Τα Belong, Read Between the Lines, Turn the Lights Off συμπληρώνουν την ήδη πολύ καλή ακουστική εικόνα που άφησαν τα προηγούμενα κομμάτια.  


Metallica - Welcome Home (Sanitarium)



Το Welcome Home (Sanitarium) είναι ένα ακόμα διαμάντι από το μεγαλειώδες Master of Puppets του 1986. Είναι το δεύτερο σινγκλ από αυτό το άλμπουμ και το τελευταίο στο οποίο συμμετείχε ο μπασίστας Cliff Burton, το κύκνειο άσμα του τεράστιου αυτού μουσικού. Το κομμάτι ανήκει όμως  στους James Hetfield , Lars Ulrich και Kirk Hammett. Αν και ξεκινάει σαν μπαλάντα, δεν χάνει τον δυναμισμό του στην συνέχεια. Όσοι βρίσκουν ομοιότητες με το "Fade to Black", δεν κάνουν λάθος, καθώς η εισαγωγή του "μεταμψυχόθηκε" και στο Welcome Home. Ο Hetfield δεν το κρύβει, άλλωστε, και παραδέχεται ότι ήθελε φτιάξουν ένα κομμάτι με την εισαγωγή του "Fade to Black" , αλλά όχι με την κλασική κιθάρα  Οι στίχοι μιλάνε για κάποιον που έχει παγιδευτεί στην παραφροσύνη του ή σε κάποιο ψυχιατρικό άσυλο. Δεν είναι δύσκολο να μαντέψει κανείς, ότι ή έμπνευση αποτελεί η ταινία One Flew Over the Cuckoo's Nest( Φωλιά του Κουκού). Το κομμάτι, μαζί με το Battery είναι το 10ο πιο παιγμένο τραγούδι των Metallica. Πρώτη φορά παίχτηκε 27 Μαρτίου στο 1986 in Wichita του Kansas και την τελευταία, ως τώρα, 27 Οκτωβρίου του 2012 στην New Orleans, της Louisiana στο Voodoo Music Festival. Σύνολο 862 φορές. Το 2000 στην περιοδεία τους παίζανε το τραγούδι μαζί με "Master of Puppets" και ονόμαζαν την ένωση "Mastertarium"