Rock N Roll Republic

Ο  

Ο χρόνος είναι μια ψευδαίσθηση, αλλά είναι απαραίτητος για τη κατανόηση της πραγματικότητας, η οποία μόνο σαν “Πράσσειν Άλογα”, μπορεί να υλοποιηθεί. Σαν “Χρονίρ” (παράλογα αντικείμενα που ταξιδεύουν στο χρόνο και ενίοτε στον χώρο) , άνθρωποι και μουσικές επιστρέφουν στην μνήμη μας.

Η “Rock N Roll Republic” ενώνει τους ανθρώπους της ροκ μουσικής σκηνής από τη Θεσσαλονίκης και όχι μόνο, για να δημιουργήσει κάτι μαγικό, σαν “Magic de spell”.

Και επειδή η ζωή δεν είναι «Ασπρόμαυρο», πρέπει να έχουμε όλοι τις “Κεραίες” και τα αυτιά μας ανοιχτά, για να αντιληφθείς όλα εκείνα που μπορούν και πρέπει να ξεπερνάνε  την καθημερινότητά μας.

“So dizzy”, από τον πρώτο ενθουσιασμό, αλλά και από την σκληρή δουλειά, μοιάζοντας μερικές φορές σαν “The Lost Boys”, τελικά οδεύουμε προς την ολοκλήρωση της μοναδικής αυτής συλλογής. Σαν φουσκωμένος ποταμός, “Λουδίας” από τα ανοιξιάτικα νερό, προσπαθούν όλοι όσοι συμμετέχουν στο “Rock N Roll Republic”, να φέρουν και πάλι την άνοιξη της Ελληνικής ροκ σκηνής.

Αν τα καταφέρουν ή αν θα κόψει η μαγιονέζα, θα δείξει ο χρόνος. Το σίγουρο είναι πως ακόμα κι αν βγει “Μαύρη Μαγιονέζα”, θα συνεχίσουν να ροκάρουν όλοι. Η “Rock N Roll Republic”, είναι στην ουσία μια “NORMA’, αλλά με τις  ανθρώπινες αξίες, όπως την φιλία, την αλληλεγγύη, την ενότητα, την αλήθεια και το πάθος να είναι πάνω απ΄ όλα.

Σαν ένας αρχαίος “σουπερ” ήρωας, “Ellinator”, με μια “SilentCommitment”, κάνουν “Μοντάζ” τα όνειρά τους και ενώνουν το “καρέ” τους στην “Rock N Roll Republic”. Σαν έφηβοι, “Ανώριμοι” και βάζοντας το “εγώ” τους, “Under Me”, οδεύουν σαν “Δυτικός Άνεμος”, σε μια ήρεμη θάλασσα μουσικής ενότητας.

Και λίγο πριν ολοκληρωθεί το ταξίδι τους, σαν κεραυνός, ένα “Shotgunz” προστίθεται, για να μην εμφανιστεί ένα «Έμμονο Γκρίζο» τοπίο, που δένει το σκηνικό μαζί με τους Θάνο Δημητρακούδη, Κώστα Βρεττό και ο Τζώννυ Δοστόγλου, μέχρι τον τελικό προορισμό, την “Rock N Roll Republic”.

Το rock’n’roll είναι ένα κομμάτι της φύσης και λειτουργεί και με τους νόμους της. Κάποια πράγματα μένουν σταθερά (rock), απλά για να διευκολύνουν την κίνηση (roll). Έτσι κάτω από κάποιες  WIGS υπάρχει και κάποιοι άλλοι σαν μεθυσμένοι μαφιόζοι DRUNK CAPONE, που μπορούν εύκολα να κρύψουν ακόμα και τον GEORGE VASILIADIS. 

Rock and Roll Republic

Black Juju - Echo-λόγιο

Οι  Black Juju απαντούν: 

1)      Τι συμβολίζει το όνομα σας;

Ότι μας κρατά καρφωμένους και εμείς το νομίζουμε μουσική

2)      Χρήμα ή δόξα;

Δόξα, χρήματα έχουμε !

3)      Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;

heavy metal soul

4)      Σημείο μηδέν της μπάντας

Ο drummer…

5)      Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;

greek hip hop…

6)      Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;

Να αχρηστεύσουμε τα υπερόπλα των υπερδυνάμεων.

1. 
   

7)      Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;

Black Sabbath

8 ) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;

      Πλουραλισμός έκφρασης..

9) Οι επιρροές σας;

       Black Sabbath, Trouble, Non Fiction

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;

       Μέσον

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;

     Σκοπός

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;

     Την ταπεινοφροσύνη

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;

     Λύκος, μοναχικός και μυστήριος

14) Μια ευχή για την μπάντα

     don't wish,do...

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;

Οι στίχοι…. 

Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/blackjujuband

Norma The Band - Echo-λόγιο

Οι  Norma The Band απαντούν: 

1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;

Οι NORMA είμαστε ο τρόπος σκέψης και φιλοσοφίας μας...Όλα αυτά που πιστεύουμε, που θέλουμε να τηρούμε και να πρεσβεύουμε. Αυτά που αν τα υπερβούμε δε θα είμαστε ο εαυτός μας.

2) Χρήμα ή δόξα;

Τραγούδια, συναυλίες, ταξίδια, παρέα, δημιουργία και στιγμές.. Αν όλα αυτά φέρουν χρήμα και δόξα δε θα πούμε όχι, αρκεί να έχουμε όλα τα προηγούμενα..

3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φραση την μπάντα σου;

Αέναη ανησυχία…

4) Σημείο μηδέν της μπάντας

Η ολοκλήρωση κάθε τραγουδιού και η προσμονή για το επόμενο.

5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;

Οποιαδήποτε μπασταρδεύεται για να πουλήσει και οποιαδήποτε χρησιμοποιείται για να αποπροσανατολίσει και να υπνωτίσει τους ακροατές – «πολίτες».

6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;

Στην κοινωνική – πολιτική και διαπροσωπική – συναισθηματική αφύπνιση και ευαισθητοποίηση των ανθρώπων.

7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;

Με όσους θα κάνουν τον κόπο, αφού κατεβούμε από τη σκηνή, να ακούσουν την προσπάθεια και τη δουλειά μας..

8 ) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;

Ως μέσο κατάδειξης της αλήθειας και της αφύπνισης μαζί της.. Ειδάλλως, όχι στη μουσική ως «όπιο των αμνών»..

9) Οι επιρροές σας;

Μουσικά όλο το φάσμα του rock – metal (ελληνικό – ξένο) και στιχουργικά κάθε είδος αξιόλογης ελληνικής γλωσσικής δημιουργίας.

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;

Μάλλον ψυχοθεραπεία…

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;

Μάλλον τρόπος ζωής…

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;

Μπορεί πολύ εύκολα η ταπεινοφροσύνη να μετατραπεί σε αλαζονεία… Είναι θέμα επιλογής του τρόπου ανέλιξης και αναγνώρισης πολλές φορές.. Αλλά σε κάθε περίπτωση είναι θέμα χαρακτήρα και φιλοσοφίας ζωής… Κάθε ταλέντο (και υπάρχουν πολλά τέτοια) κάνει τις επιλογές του και διαλέγει (ή αφήνει να του διαλέγουν άλλοι) την τύχη του..

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;

Εφτάψυχη γάτα

14) Μια ευχή για την μπάντα

Δημιουργία, ανεξάντλητο εσωτερικό κίνητρο και επικοινωνία… Μετά και μέσα από αυτά… πολλές πολλές συναυλίες!!!

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;

Οι ατελείωτες στιγμές που αποτυπώνονται ή συνδέονται ανεξίτηλα με τη μουσική δημιουργία. Στιγμές, όμορφες και άσχημες που πάντα σε ακολουθούν μέσα από τα τραγούδια και είσαι καταδικασμένος από τη μία να ζεις με αυτές, να τις υπομένεις χωρίς να μπορείς να τις ξεχάσεις ή από την άλλη να τις νοσταλγείς ευχάριστα με το φόβο ότι δε θα ξαναγυρίσουν ποτέ...

Θα τους βρείτε εδώ: http://www.normatheband.gr

                                        Facebook.com/NormaTheBand

Θα τους δείτε εδώ: https://www.youtube.com/user/NormaTheBand

Heart - Barracuda

Η μαγεία, που έχει την ίδια λεκτική ρίζα με την μαγειρική (το mag, μεσοποτάμια λέξη), είναι η δυνατότητα και ικανότητα της μετάλλαξης και μεταστοιχείωσης. Στην μαγειρική αυτή η έννοια είναι σχεδόν αυτονόητη. Παίρνεις ένα προϊόν, που στην φυσική του μορφή μπορεί να είναι ακόμα και δηλητηριώδες και το μετατρέπεις σε κάτι βρώσιμο. Η μουσική πολλές φορές μαγεύει, αν όχι σχεδόν πάντα και παρομοιάζεται με μαγεία. Και δεν είναι κάτι αβάσιμο αυτό, μιας και απλά και αόρατα καθημερινά γεγονότα, ακόμα και πολύ δυσάρεστες καταστάσεις μετατρέπονται σε κλασικά τραγούδια. Τραγούδια που δε λένε να γεράσουν. Η λύπη, η χαρά, καψούρα, αλλά κα ο θυμός είναι βασικά συστατικά για ένα πετυχημένο μουσικό κομμάτι, πάντα όμως στα χέρια ταλαντούχου μουσικού.

Το ψάρι Barracuda, μπορεί να μην είναι και καλύτερος μεζές  και πιο πιθανόν είναι ένας άνθρωπος να γίνει ο ίδιος μεζές για τα θυμωμένα πιράνχας των τροπικών κυρίως, θαλασσών. Και το τραγούδι των  Heart, που ανοίγει το δεύτερο άλμπουμ τους το Little Queen του 1977, είναι αποτέλεσμα μιας θυμωμένης αγανάκτησης απέναντι σε «άσχετους τύπους του μουσικού Τύπου». Μια φάρα ανθρωποειδών που λυμαίνεται την μουσική σε ένα παγκόσμιο επίπεδο εδώ και δεκαετίες. Αλλά, στην συγκεκριμένη περίπτωση, ο θυμός της  Ann Wilson μετατράπηκε σε ένα από τα κλασικά ροκ τραγούδια και από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του συγκροτήματος. Αν και στην δημιουργία του τραγουδιού πήραν μέρος και οι Nancy Wilson, Michael DeRosier, Roger Fisher, η τραγουδίστρια της μπάντας την ξεκίνησε με το λυρικό μέρος.

Η αφορμή υπήρξε μια ανακοίνωση  που έβγαλε η Mushroom Records για την κυκλοφορία του πρώτου τους άλμπουμ, υπονοώντας ότι, οι δυο αδελφές είχαν διαφορετική σχέση μεταξύ τους και όχι συγγενική. Το λάδι στην φωτιά έριξε ένας promoter, που έκανε μια ερώτηση στην Ann, μετά από μια συναυλία του συγκροτήματος μετά από μια συναυλία στο Detroit. Ο συγκεκριμένος, κατ’ ευφημισμόν μόνο, κύριος την ρώτησε  πως ήταν ο/η (lover) εραστής της. Η ίδια λογικά σκεφτόμενη, απάντησε για τον φίλο και μέλος της μπάντας Michael Fisher. Αλλά αργότερα, ο ίδιος της αποκάλυψε ότι εννοούσε την αδελφή της Nancy. Ο θυμός της τραγουδίστριας απέναντι στις πολιτικές των δισκογραφικών για την προώθηση κάποιου άλμπουμ ή καλλιτέχνη, αλλά και στον άμυαλο promoter μετατράπηκε σε δημιουργικότητα. Αμέσως μετά το περιστατικό, η Ann πήγε στο ξενοδοχείο που διέμενε η μπάντα και μέσα από τους στίχους, που έγραψε παρομοίασε την αγανάκτησή σε με ένα επιθετικό ψάρι, δίνοντας ένα μια διαφυγή στον θυμό της. Μέσα στο ίδιο κλίμα η Nancy δημιούργησε και το μουσικό θέμα, πάντα όμως ακολουθώντας τους στίχους. Και όλα αυτά οδήγησαν σε μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του καναδέζικου συγκροτήματος.

Τα προβλήματα δεν σταμάτησα για τις συμπαθείς Καναδέζες καλλιτέχνιδες, ακόμα και πολλά χρόνια μετά την επιτυχία του τραγουδιού. Κατά την προεκλογική καμπάνια του 2008, η υποψήφια αντιπρόεδρος και πιθανόν πιο αντιπαθής πολιτικός, Sarah Palin χρησιμοποίησε και το τραγούδι των Heart. Η κυβερνήτης της Αλάσκα, στα σχολικά της χρόνια είχε το παρατσούκλι Sarah Barracuda, όταν έπαιζε μπάσκετ, λόγω της ανταγωνιστικότητάς της. Αρχικά το είχε χρησιμοποιήσει όταν ήταν υποψήφια δήμαρχος στην γενέτειρα πόλη της  Wasilla, αλλά το συγκρότημα δεν το αντιλήφθηκε. Όμως, το 2008, αμέσως μετά την ομιλία της στην Αμερικάνικη Εθνική Συνέλευση του Ρεπουμπλικανικού κόμματος έβγαλαν μια ανακοίνωση πως το τραγούδι παίχτηκε χωρίς την άδεια τους και ζήτησαν να μην ξαναχρησιμοποιηθεί . Φυσικά η επιθυμία τους δεν έγινε αποδεκτή και όπως κάθε πολιτικός, που σέβεται την θέση του, η αυθαιρεσία των υπεύθυνων της εκστρατείας συνεχίστηκε. Μάλιστα έβγαλαν και ανακοίνωση ότι, έχουν τηρηθεί όλα τα νομικά μέσα για να μπορεί το τραγούδι να παίζεται κατά την διάρκεια του προεκλογικού αγώνα τους. Προφανώς οι δημιουργοί του τραγουδιού δεν είχαν κανένα λόγο στα πνευματικά δικαιώματα του τραγουδιού.

Οι ίδιες οι αδελφές Wilson απάντησαν πως το τραγούδι δεν ανταποκρίνεται στις αξίες της αχώνευτης πολιτικού, αλλά είναι ένα κατηγορώ  για την αντιμετώπιση των γυναικών στα τέλη της δεκαετίας του ’70, από μεγάλες εταιρίες. Ήταν μάλλον ειρωνική η χρήση του τραγουδιού, καθώς η εν λόγω «κυρία» υπερασπίζεται και ήθελε να επαναφέρει αυτές τις «αξίες» ξανά. Ο συνδημιουργός του τραγουδιού, προχώρησε περισσότερο λέγοντας ότι, ένα μέρος των εσόδων από το τραγούδι θα χρησιμοποιηθεί για την  προεκλογική καμπάνια του αντιπάλου της, του Obama. 

 Jacek Maniakowski

Anvil - Thumb Hang

Ο κύκλος της μέρας και της νύχτας, κυριολεκτικά αλλά και μεταφορικά έχει μια κάποια σκοπιμότητα, να αναδείξει τις δύο αυτές τις καταστάσεις. Σε ένα πιο διευρυμένο πεδίο αυτό θα μπορούσε να παρομοιαστεί σε με μεσαίωνες και τους χρυσούς αιώνες του γνωστού, αλλά και άγνωστου ανθρώπινου πολιτισμού. Η νύχτα κρύβει κάποια πράγματα και η μέρα φανερώνει, μιλώντας πάντα αλληγορικά. Αλλά το κάθε ηλιοβασίλεμα και κάθε ανατολή είναι το ίδιο όμορφα, όπως η γέννηση σε όλες τις εκφράσεις της. Για μια  rock’n’roll μπάντα αυτή η ανατολή συνήθως είναι κάποιο τραγούδι ή και ολόκληρο το άλμπουμ. Με την διαφορά ότι δεν είναι απαραίτητα κάτι όμορφο, αλλά σίγουρα είναι αγνό.

Οι Anvil είναι ορισμός της καθαρής και αγνής έκφρασης, χωρίς εμπορικές σκοπιμότητες με μόνο οδηγό την πίστη τους στο Heavy Metal. Και μπορεί η μουσική αυτή να ασχολείται με σκοτεινά θέματα, αλλά πάντα η θεματολογία της περισσότερο φανερώνει, παρά κρύβει. Και η ιερά εξέταση και ο σκοτεινός μεσαίωνας είναι από τα πιο δημοφιλή θέματα στην πιο κλασική του έκφραση. Οι Καναδοί δεν ξέφυγαν από αυτόν τον κανόνα και η μουσική τους δημιουργία ξεκίνησε με το Thumb Hang, κάπου στην δεκαετία του ’70, μαθητές ακόμα. Όπως αναφέρει ο Steve "Lips" Kudlow στο rockumentary Anvil! The Story of Anvil, έκαναν μάθημα ιστορίας στο σχολείο για την ιερά εξέταση και τις μεθόδους της για προσηλυτισμό. Η μία από αυτές τις πιο μακάβριες ήταν το κρέμασμα από τους αντίχειρες, μέχρι το θύμα να ομολογήσει  την πίστη του στον Χριστιανισμό. Ακούγοντας το μάθημα ο κιθαρίστας απλά σκέφτηκε ότι είναι «γαμάτο θέμα» και έτσι γεννήθηκε το πρώτο το τραγούδι του συγκροτήματος που έμελλε να γίνει η επιτομή της ψυχής του, αν όχι η ίδια η ψυχή, του Heavy Metal.

Όμως το τραγούδι ποτέ δεν κυκλοφόρησε ως την στιγμή που γυρίστηκε το ντοκιμαντέρ για αυτούς από το Sacha Gervasi. Κατά την διάρκεια των γυρισμάτων τέθηκε το θέμα να ξαναηχογραφηθεί το τραγούδι για το επικείμενο άλμπουμ τους  This Is Thirteen. Όμως  το τραγούδι μπήκε στην έξτρα έκδοση του 13^ου τους δίσκου, μιας που δεν χώρεσε στα 13 τραγούδια του, τα οποία είχαν προγραμματιστεί να μπουν σε αυτό. Ο συγκεκριμένος δίσκος κυκλοφόρησε σχεδόν μαζί με το ντοκιμαντέρ, το οποίο διαπραγματεύεται και την ηχογράφησή του. Ουσιαστικά ήταν η νέα «ανατολή» της μπάντας μετά από μια τραγική περιοδεία και καμιά 20-ετία λήθης και απαξίωσης της μπάντας κυρίως από τις δισκογραφικές εταιρίες. Παρ’ όλα αυτά η επιστροφή του  Chris Tsangarides στην παραγωγή μετά από τα πρώτα και κλασικά τους άλμπουμ, τους ξεκρέμεσε από το Thumb Hang στο οποίο βρισκόταν χρόνια. Οι ίδιοι παρέμειναν πιστοί στον ήχο τους αγνοώντας την ιερά εξέταση των δισκογραφικών εταιριών. 

Jacek Maniakowski

Anvil! The Story of Anvil

Η ζωή δεν είναι πάντοτε δίκαιη, ή καλύτερα φαίνεται πάντα άδικη. Αλλά αυτό είναι πάντα από προσωπική ή γενικά υποκειμενική οπτική. Με μια πιο ολιστική σκέψη, όλα είναι μια ισορροπία  και μέσα από το δίπολο του δίκαιου-άδικου δημιουργείται μια συνεχής κινητικότητα, που σταθερά οδηγεί στην εξέλιξη. Αλλά, με μια πιο ηθική ματιά, ίσως τα πράγματα δεν φαντάζουν τόσο ισορροπημένα και ο ρομαντισμός είναι το μοναδικό σημείο στήριξης του αδικημένου, μέσα σε έναν τελείως κυνικό πολιτισμό. Και ο ρομαντισμός είναι αυτός που λείπει από τον επιτυχημένο, τον αναγνωρισμένο και γενικά αυτόν που η ζωή του έχει χαμογελάσει. Έτσι προσπαθεί να μεταλλάξει αυτή την ιδέα σε κάτι γλυκανάλατο, αργοκίνητο και χωρίς πολλές αλλαγές, σαν μια μύγα κολλημένη στο μέλι. Αλλά ο ρομαντισμός, επειδή βρίσκεται πάντα στα άκρα και σε δύσκολες συνθήκες, έχει μια καρδιά που χτυπάει σαν αυτήν του ερωτευμένου και φτιαγμένη από μέταλλο, σκληρό μέταλλο, για να μπορεί να αποκρούσει κάθε χτύπημα της ζωής. Κάτι σαν ένα αμόνι, που είναι φτιαγμένο για να σμιλεύονται πάνω του ακόμα πιο όμορφα πράγματα, αλλά πάντα μακριά από την δόξα και την αναγνώριση.

Και αυτός ο πρόλογος δεν θα μπορούσε να ταιριάζει καλύτερα, παρά μόνο στους Καναδούς Anvil, στις νότες των οποίων σμιλεύτηκαν γενιές μεταλλάδων. Και η αφορμή για ένα άρθρο γι αυτούς υπήρξε το rockumentary Anvil! The Story of Anvil, που πραγματικά θα μπορούσε να αφορά πολλές heavy metal μπάντες, αλλά το συγκρότημα από την παγωμένη μεριά της Βόρειας Αμερικής ήταν πραγματικά πρωτοπόρο. Η ζωή είναι γεμάτη από τραγική ειρωνεία και μια τέτοια διάθεση ξεκινάει και αυτό το ντοκιμαντέρ. Από μια εικόνα ενός γεμάτου σταδίου και ανάμεσα στα τέρατα του χώρου της σκληρής μουσική να παίζουν και οι Καναδοί  Anvil. Η ειρωνεία ξεκινάει με την αναφορά για τις πωλήσεις δίσκων των υπόλοιπων συγκροτημάτων σε σχέση με τις ανύπαρκτες σχεδόν των Καναδών. Συνεχίζει με ύμνους των πιο επιτυχημένων μουσικών του χώρου προς αυτούς και με την εικόνα μιας παγωμένης πόλης και έναν τύπο με ένα τελείως γελοίο σκούφο να κάνει έναν ακατανόητο μονόλογο. Η εικόνα του κιθαρίστα και τραγουδιστή της μπάντας Steve "Lips" Kudlow, να παίζει σε ένα γεμάτο στάδιο το 1984, αλλάζει με αυτή ενός υπαλλήλου της Children's Choice Catering, πνιγμένου σε ανούσια καθημερινότητα. Και πρόκειται για το ίδιο και αυτό πρόσωπο.

Η εμφάνιση του δεύτερου μέλους του κεντρικού άξονα των Anvil, του Robb (two b’s please) Reiner, ντράμερ της μπάντας και έτερο ιδρυτικό μέλος της, να εργάζεται στον τομέα των κατασκευών προσθέτει ακόμα περισσότερη ειρωνεία στην ιστορία τους. Αλλά μια δήλωσή του, ότι η αναμονή της επιτυχίας και επιμονή να κρατήσουν το συγκρότημα ζωντανό, απομακρύνει τον μουσικό από τον κόσμο της τρέλας, δημιουργεί αρκετά ερωτήματα για την συνέχεια του ντοκιμαντέρ. Το παράλογο σύμμαχος της λογικής; Για τους Anvil όλα είναι και ήταν δυνατά. Η καταστροφή συνοδεύεται από την  δημιουργία, όπως σε ένα σενάριο αμερικάνικης ταινίας με έφηβους και για τους έφηβους. Οι εικόνες ενός φαινομενικά δοξασμένου παρελθόντος τους, εναλλάσσονται με αυτές της χρονικής στιγμής που γυριζόταν η ταινία, στα 50στα γενέθλια του τραγουδιστή Lips.

Η εμφάνιση  μιας ατζέντη, της Tiziana Arrigoni, ένας Θεός ξέρει από ποιο κομμάτι της Ευρώπης, αλλά fan της μπάντας, είναι το στοιχείο που πρόσθεσε πλοκή στο ντοκιμαντέρ. Η διάρκειας 5 εβδομάδων περιοδεία, που οργάνωσε η εν λόγω μάνατζερ, αν και ξεκίνησε με τα καλύτερα σημάδια, συνοδεύτηκε με κωμικοτραγικές καταστάσεις που έχει βιώσει σχεδόν κάθε μπάντα της σκληρής μουσικής. Η εφηβική αγνότητα και τιμιότητα των μελών της, αλλά και από τα πιο τραγικά μανατζαρίσματα στην ιστορία της μουσικής, προκαλούν από γέλιο ως λύπηση, αλλά στο τέλος μια γεύση λύπης. Αλλά πάνω απ’ όλα έναν βαθύ προβληματισμό για την συμμετοχή των πανταχού παρόντων στην μουσική βιομηχανία άμουσων ανθρώπων. Οι κουβέντες των αιώνια εφήβων μουσικών είναι ξεκάθαρες και εύστοχες, χωρίς καμιά υποκρισία, αποτυπώνουν μια μουσική πραγματικότητα, που μόνο οι ρομαντικοί μπορούν να αντέξουν. Και κάθε φύσης απατεώνες να εκμεταλλευτούν…. 

Ένα ντοκιμαντέρ που πρέπει να δει ο κάθε επίδοξος πιτσιρικάς ρόκερ, αλλά και αυτός που έχει ξεχάσει τα μεταλλικά του εφηβικά χρόνια και όνειρα. Ο κάθε μουσικόφιλος, που αντιλαμβάνεται ότι κάτι δεν πάει καλά στην καθημερινότητά του. Αλλά στην πραγματικότητα το ντοκιμαντέρ του Sacha Gervasi, αποκαλύπτει τις πραγματικές αξίες της rock’n’roll. Την φιλία πάνω απ’ όλα και την πίστη σε αυτό που κάνουν, χωρίς στολίσματα και μάσκες. Το συνεχές αυτής της μουσικής και ότι η βάση της είναι οι οπαδοί της και όχι οι κάθε είδους promoters. Το γεγονός ότι η λήθη είναι μια προσωρινή κατάσταση για κάθε τι αξιόλογο. Αλλά πάνω απ’ όλα ότι η ανθρωπιά, με τα στραβά της, είναι η ψυχή αυτής της μουσικής. Οι Anvil, για μας τους οπαδούς τους, είναι οι πραγματικοί rock stars, που πιθανόν να μην γοητεύουν κάποιο πλήθος όμορφων υπάρξεων, αλλά είναι το απόλυτο θεμέλιο αυτής της μουσικής….. 

Το φιλμ προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Sundance Film Festival, στις 18 Ιανουαρίου του 2008 και έναν χρόνο αργότερα βγήκε στις αίθουσες των Η.Π.Α.. Η ιστορία όμως, που διαπραγματεύεται συνεχίζεται, με το συγκρότημα να ξαναβγαίνει στο προσκήνιο, στελεχωμένο από καλύτερους συνεργάτες πλέον. Και σίγουρα κάπου ξαναγράφεται, με άλλους πρωταγωνιστές και άλλα ονόματα, αλλά με ίδιο επίκεντρο…. Την αγάπη για την μουσική. 

Jacek Maniakowski

ΔΥΤΙΚΟΣ ΑΝΕΜΟΣ - Echo-λόγιο

Ο Gerasimos Karipiadis απαντά για τους ΔΥΤΙΚΟΣ ΑΝΕΜΟΣ: 

1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;

Την ελευθερία της κίνησης που χαρακτηρίζει τον ανέμο και τον τόπο κατοικίας των μελών του γκρουπ κατά την περίοδο δημιουργίας, (δυτική Θεσσαλονίκη).

2) Χρήμα ή δόξα;

‘’Κάποια μέρα νόμιζαν κάποιοι

πως ήταν άνθρωποι πιο δυνατοί

 γιατί είχανε δόξα χάρη στα πλούτη

που απέκτησαν πάνω στη γη’’.

  

3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;

Φως.

4) Σημείο μηδέν της μπάντας 

Η στιγμή της μεγάλης απόφασης να συνεχίσω την μπάντα με νέα μέλη την περίοδο 2010 -2011

5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;

Μας αρέσει λιγότερο η ηλεκτρονική μουσική και περισσότερο οι ατόφιοι ήχοι που παράγονται από αληθινά μουσικά όργανα και ανθρώπινα παιξίματα.

6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;

 Για να κάνει η ανθρωπότητα ένα βήμα μπροστά στο τρόπο σκέψης.

7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;

Με νέους μουσικούς που σέβονται τη σκηνή και παλιούς που μας ενέπνευσαν και μας δίδαξαν.

8 ) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;

Η δύναμη της μουσικής περιέχει σίγουρα πολιτική έκφραση και στην κορύφωση της ενώνεται με το θείο που ο κάθε ένας ορίζει μέσα του.

9) Οι επιρροές σας; 

Ετερόκλητες, δε θα χωρέσει η σελίδα. Είναι ένα χωνευτήρι μουσικών και στίχων από την ελληνική και διεθνή σκηνή.

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα; 

Είναι το όχημα μας. Βασική αρχή του γκρουπ είναι να μην έχει στόχους και προσδοκίες. Όσο παράξενο κι αν φαίνεται αυτό, μας δίνει απόλυτη ελευθερία.

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;

Μέσον για το ταξίδι μας, χωρίς απαραίτητα τελικό προορισμό.

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;

Όταν το ταλέντο συνοδεύεται από ταπεινοφροσύνη, η αλαζονεία δεν έχει θέση.

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;

Καλύτερα αετός, έστω μοναχικός.

14) Μια ευχή για την μπάντα

Να συνεχίσει αυτό που κάνει τα τελευταία 20 χρόνια. Να παίζει.

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας 

Η στιγμές που η έμπνευση σου χτυπάει την πόρτα. Ακάλεστη...

Θα τους βρείτε εδώ: * Σελίδα Facebook: https://www.facebook.com/DytikosAnemos

                             * Ομάδα Facebook: https://www.facebook.com/groups/50442309584/

θα τους δείτε εδώ: http://www.youtube.com/user/gerasimos1000?feature=mhee

θα τους ακούσετε εδώ: http://www.myspace.com/dytikosanemos

                                      http://www.reverbnation.com/dytikosanemos