Rock - e - pedia: Folk metal

 

Εκείνο το κομμάτι που άκουγα μικρός στο χωριό της γιαγιάς, στην γιορτή του ταράνδου, λες να ακούγεται καλό άμα το παίξω με την ηλεκτρική μου κιθάρα;

Folk metal

 

Πως ακούγεται: με παρέα και με πολλές μπύρες ή οτιδήποτε αλκοόλ. Σαν παραδοσιακά τραγούδια των Σκανδιναβών, Ρώσων … και Ισπανών, αλλά με πολύ ηλεκτρισμό και με περίεργα όργανα, παιγμένα από τύφλα μεθυσμένους μουσικούς απόφοιτους μουσικών πανεπιστημίων.

Γιατί να το ακούσουμε: Γιατί ο συνδυασμός metal και παραδοσιακών μελωδιών ακούγεται πολύ ενδιαφέρον και πρωτότυπος. Αλλά και γιατί μπορείς εύκολα να τραγουδήσεις μεθυσμένος μαζί με τους επίσης μεθυσμένους φίλους σου.

Γιατί όχι: γιατί όσο και μεθυσμένος να είσαι, δε μπορείς να τραγουδάς κάποια σκανδιναβική διάλεκτο και μερικές φορές καταντάει σχεδόν αστεία η μουσική.

Που; Σκανδιναβία, κυρίως στην Φινλανδία, Ισπανία, Ρωσία, αλλά και Ιρλανδία και ξεκίνησε από Αγγλία. Αλλά και πολλές ακόμα ευρωπαϊκές χώρες προσεγγίζουν το θέμα όλο και πιο συχνά.

Πότε; Ουσιαστικά αρχές τις δεκαετίας του ‘90

Ποιοι; Οι Skyclad με το ντεμπούτο τους άλμπουμ The Wayward Sons of Mother Earth το φθινόπωρο του 1991 θεωρούνται ορόσημο στο είδος. Ουσιαστικά όταν ο Martin Walkyier ήθελε να προσθέσει στο thrash metal κάποια νέα όργανα, όπως το piccolo και fiddle,  δημιούργησε και νέο είδος. Αλλά και οι Βόρειο-Ιρλανδοί Cruachan και Γερμανοί  Subway to Sally θεωρούνται πρωτοπόροι. Και Heidevolk, Δανοί Sylvatica και Ισπανοί Stone of Erech.

Αλλά ακόμα να ακούσεις: Finntroll, Ensiferum, Korpiklaani, Turisas, Moonsorrow, Mägo de Oz

Μέρες δόξας: Από τα μέσα της δεκαετίας ’00 και μετά. Συνεχίζει να μεγαλώνει το κίνημα. 

Κόκκινη κάρτα: μερικές φορές απλή αντιγραφή παραδοσιακών μελωδιών σε metal τέμπο, εθνικιστικές τάσεις πιο σπάνια

Με τι μπερδεύεται; Pagan metal, Viking metal, Celtic metal, medieval metal, oriental metal και με δημοτικά παιγμένα με πάθος από μεταλλά κιθαρίστα, οποίος πήγε στο χωριό να βοηθήσει στο πανηγύρι.

Τι λες στον άσχετο; Έχεις δει ιρλανδικό πανηγύρι με χορούς και παραδοσιακά τραγούδια; Ε αυτό με ηλεκτρικές κιθάρες, αλλά μαζί με αυτό το περίεργο όργανο, το οποίο ξέρει πως λέγεται μόνο αυτός που το παίζει και αντί για οικογένειες με παιδιά και παππούδες, από κάτω έχει μεθυσμένους μαλλιάδες.

Jacek Henryk Maniakowski

Rock - e - pedia: Celtic Metal

 

Υπάρχουν τραχείς τόποι, που βγάζουν τις πιο απαλές νότες.

Celtic Metal

 

 

Πως ακούγεται: Σαν Epic metal με Folk Metal μαζί με γκάιντες και βιολιά. Περίπου σαν παραδοσιακή Ιρλανδέζικη μουσική, η οποία όμως δεν χορεύεται… αλλά μπορείς να κάνεις πολύ καλές ασκήσεις σβέρκου.

Γιατί να το ακούσουμε: Είναι μελωδικό, αλλά συνάμα σκληρό, σαν ένα καλό Ιρλανδέζικο Ουίσκι. Βρίσκεις άγνωστα ονόματα, τα οποία είναι μουσικά διαμάντια και γενικά στο είδος αυτό μπορείς να βρεις στην τύχη πολύ καλές μπάντες, με αποτελεσματικότητα που αγγίζει αυτή του αγριόσκυλου της Αφρικής.

Γιατί όχι: Φτάνει πια με τα Ιρλανδέζικα, έχουμε κάνει λάστιχο το συκώτι μας. Καλά… βάλε ένα προτελευταίο και παίξε λίγο ακόμα.

Που; Ιρλανδία

Πότε; Δεκαετία του ‘90

Ποιοι; Η προέλευση του Celtic metal εντοπίζεται το 1990 με το τραγούδι "The Widdershins Jig" των Άγγλων Skyclad.

Αυτό το τραγούδι επηρέασε σημαντικά των νεαρό τότε Keith Fay που είχε δημιουργήσει ένα black metal συγκρότημα εμπνευσμένο από τον Tolkien με το όνομα Minas Tirith.

Εμπνευσμένος από τη μουσική των Skyclad και Horslips, ο Keith Fay ξεκίνησε να συνδυάσει το black metal με τη λαϊκή μουσική της Ιρλανδίας.

Τότε, σχηματίζει τους Cruachan και κυκλοφορεί μια demo ηχογράφηση το 1993.

Το ντεμπούτο άλμπουμ τους “Tuatha Na Gael” κυκλοφορεί το 1995 και έκτοτε αναγνωρίζονται ως πρωτοπόροι, καθώς εξέλιξαν το Folk Metal.

Με τη χρήση μελωδιών από την κέλτικη μουσική και στίχους από την κέλτικη μυθολογία το στυλ τους αναγνωρίστηκε ως αυτό που σήμερα αποκαλούμε Celtic Metal.

Πρωτοπόροι του είδους θεωρούνται και οι Primordial και Waylander.

Αλλά ακόμα να ακούσεις: Eluveitie, Ithilien, Mägo de Oz, Suidakra, Leah, Skiltron, Geasa,  Tuatha de Danann, Heol Telwen, Celtachor, Aedy, Aeron's Wake, Aeterna, An Norvys, Briselas, Duir (it).

Μέρες δόξας:  Γενικά από την δεκαετία ’00 έχει σταθερό κοινό και η επιτυχία κάποιων συγκροτημάτων αναδεικνύει συνεχώς το είδος, καθώς και σταθερή καλή ποιότητα του.

Κόκκινη κάρτα: συχνά επαναλαμβάνεται, σαν να πίνεις το ίδιο ουίσκι στο ίδιο ποτήρι, αλλά με νέα παγάκια.

Με τι μπερδεύεται; Me Irish Metal, Folk Metal

Τι λες στον άσχετο; κάτι ιρλανδέζικα, αλλά για μαλλιάδες

Jacek Henryk Maniakowski