Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Johnette Napolitano. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Johnette Napolitano. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 31 Μαΐου 2013

Concrete Blonde - Tomorrow Wendy


Η μουσική είναι ένα μόνιμα ανεξερεύνητο πεδίο και καλύτερος τρόπος να ψάχνεις είναι να ψάχνεις στις σκιές μεγάλων και γνωστών τραγουδιών. Ένα τέτοιο διαμάντι είναι είναι και το Tomorrow Wendy, που το ακούσαμε από τους Concrete Blonde. Το τραγούδι βρίσκεται στο  Bloodletting του 1990 και απλά χάθηκε στην σκιά του άλλου μεγάλου τραγουδιού αυτού του δίσκου, του "Joey". 
Το τραγούδι δεν είναι δημιουργία κάποιου μέλους της μπάντας, αλλά στον Andy Prieboy από του Wall of Vodoo Fame. Γράφτηκε κάπου στα μέσα τις δεκαετίας του '80 και συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ των Wall Of Voodoo, το Upon My Wicked Son, σαν ντουέτο με την Johnette Napolitano, τραγουδίστρια των Concrete Blonde. Αργότερα μπήκε και στο  Bloodletting, με τον Andy Prieboy να κάνει τα δεύτερα φωνητικά. 
Αν και μελωδία του είναι κάτι παρά πάνω από όμορφη, η δύναμη βρίσκεται στο λυρικό μέρος. Η Wendy ήταν ένα πραγματικό πρόσωπο. Πιθανόν ήταν μια πόρνη, αλλά ποτέ δεν διευκρινίστηκε από τον δημιουργό του τραγουδιού. Η Johnette Napolitano, αναφέρθηκε για αυτή μόλις το 2013. Στην πρώτη έξαρση του AIDS, διαγνώστηκε με σαν φορέας αυτού του ιού. Τότε η κατάληξη ήταν σχεδόν βέβαιη. Οι στίχοι είναι ένας εσωτερικός διάλογος της Wendy, όπου σαν μια πράξη αξιοπρέπειας αποφασίζει να αυτοκτονήσει η ίδια. 
Jacek Maniakowski

Κυριακή 28 Απριλίου 2013

Concrete Blonde - Joey


Πίσω από κάθε τραγούδι, που στο τίτλο του έχει κάποιο όνομα, κρύβεται κάποιο πραγματικό πρόσωπο και σίγουρα κάποια κατάσταση σχετιζόμενη με αυτό. Το "Joey" των Concrete Blonde δεν ξεφεύγει από αυτόν τον κανόνα. Το τραγούδι, δημιουργία της Johnette Napolitano, που συμπεριλαμβάνεται στο τρίτο, κατά πολλούς πιο εμπνευσμένο τους άλμπουμ, το Bloodletting. Το λυρικό μέρος μιλάει για κάποιον που είναι "ερωτευμένος" με  το αλκοόλ. Η δημιουργός του παραδέχτηκε στο βιβλίο της Rough Mix, ότι είναι γραμμένο για πραγματικό πρόσωπο, αλλά με άλλο όνομα. Συγκεκριμένα πρόκειται για τον Marc Moreland των  Wall of Voodoo, με τον οποίο είχε σχέση με άδοξο τέλος. Το τραγούδι γράφτηκε στο ταξί, όταν πήγαινε στο στούντιο, για τις ηχογραφείς του τρίτου τους άλμπουμ. Η απροθυμία της να μπει στο άλμπουμ, επειδή της ήταν δύσκολο να αντιμετωπίσει την προσωπική της εμπειρία την οποία και περιγράφει στους στίχους, ήταν κάπως αδικαιολόγητη. Το τραγούδι ήταν μεγαλύτερη ως τώρα επιτυχία της μπάντας, αν και μπήκε τελευταία στιγμή στο δίσκο, τον οποίο και κλείνει.

Jacek Maniakowski