Το υποσυνείδητο καταλαμβάνει πάνω από το 90% της μνήμης μας — αλλά και της σκέψης. Το πιο σημαντικό του κομμάτι είναι οι παιδικές μας μνήμες, οι οποίες καθορίζουν την πορεία μας ως ενήλικες. Αυτό, δυστυχώς, το γνωρίζουν καλά οι μεγάλοι διαφημιστές και οι πολυεθνικές, και το εκμεταλλεύονται για να πουλήσουν τα προϊόντα τους.
Αλλά τι συμβαίνει όταν μια παιδική μελωδία μπαίνει κρυφά σε μια pop-rock σύνθεση, μετατρέποντάς την στο πιο εμπορικό μουσικό κομμάτι Αυστραλού καλλιτέχνη; Αν έγινε εσκεμμένα, τότε μιλάμε για σατανικό σχέδιο. Το πιο πιθανό όμως είναι ότι η μελωδία ξέμεινε στο υποσυνείδητο του δημιουργού από τα παιδικά του χρόνια και απλώς ενσαρκώθηκε στην ενηλικίωσή του.
Μεγάλος πρόλογος για ένα τραγούδι των Αυστραλών Men at Work, αλλά μάλλον το αξίζει: μιλάμε για τη μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία αυστραλιανής μπάντας όλων των εποχών. Το Down Under (ή Land Down Under), μαζί με το άλμπουμ Business as Usual, βρέθηκαν ταυτόχρονα στο Νο. 1 σε Βρετανία και Αμερική το 1982 — έναν χρόνο μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ.
Το τραγούδι λειτουργεί σαν εθνικιστικός ύμνος για την Αυστραλία, αλλά και ως σχόλιο για τα προβλήματά της, πάντα από μια εθνική σκοπιά. Η δημιουργία των Colin Hay και Ron Strykert σφύζει από αυστραλιανές αργκό εκφράσεις. Το λυρικό μέρος περιγράφει το ταξίδι ενός Αυστραλού, περήφανου για την καταγωγή του, και τις αλληλεπιδράσεις του με κατοίκους άλλων χωρών.
Ορισμένες φράσεις είναι χαρακτηριστικές της κουλτούρας τους:
Fried out Kombi: το VW Kombivan, δημοφιλές στους surfers και hippies.
Head full of Zombie: αναφορά σε είδος μαριχουάνας, γνωστό ως “Zombie Grass”.
Where beer does flow, and men chunder: η λέξη chunder σημαίνει εμετός — περιγραφή μιας τυπικής μέρας σε αυστραλιανό μπαρ.
Η επιτομή της αυστραλιανής ταυτότητας είναι η αναφορά στο Vegemite Sandwich. Το Vegemite είναι μια αλμυρή αλοιφή από εκχύλισμα ζύμης, υποπροϊόν της ζυθοποιίας. Οι Αυστραλοί την καταναλώνουν καθημερινά, και συχνά την κουβαλούν μαζί τους στο εξωτερικό. Πρόσφατες μελέτες έδειξαν και φαρμακευτικές ιδιότητες, κυρίως για καρδιοπαθείς.
Το μουσικό μέρος έχει επίσης ενδιαφέρον. Ο Colin Hay εμπνεύστηκε από ένα μικρό riff του Strykert, ηχογραφημένο σε κασέτα. Συνοδευόταν από κρουστά και ήχους από μπουκάλια με διαφορετική ποσότητα υγρού, δημιουργώντας ποικιλία ήχων. Το κομμάτι ολοκληρώθηκε σε ταξίδι προς τη Μελβούρνη, μαζί με το φλάουτο.
Όμως το φλάουτο riff είχε άλλη έμπνευση — και το 2010, το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Αυστραλίας αποφάσισε ότι παραβίαζε πνευματικά δικαιώματα. Συγκεκριμένα, αντέγραφε δύο μέτρα από το παιδικό τραγούδι Kookaburra Sits in the Old Gum Tree, γραμμένο το 1932 από τη δασκάλα Marion Sinclair.
Η εταιρεία Larrikin Music, που κατείχε τα δικαιώματα, κέρδισε την υπόθεση και οι δημιουργοί του Down Under υποχρεώθηκαν να καταβάλουν 5% των κερδών από το 2002 και εξής. Η Sinclair δεν είχε διεκδικήσει ποτέ δικαιώματα όσο ζούσε, αλλά το τραγούδι της είχε αγαπηθεί από γενιές παιδιών σε κατασκηνώσεις από τη Νέα Ζηλανδία ως τον Καναδά.
Το πιο πιθανό είναι ότι το Kookaburra είχε εντυπωθεί στο υποσυνείδητο του δημιουργού, και απλώς επανεμφανίστηκε ασυνείδητα. Ο Barry Humphries είχε δηλώσει πως το λυρικό μέρος του τραγουδιού ήταν εμπνευσμένο από τον χαρακτήρα του Barry McKenzie — έναν κωμικό Αυστραλό που ταξιδεύει στην Αγγλία κουβαλώντας όλες τις αυστραλιανές συνήθειες.
.jpg)
