Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Rage Against the Machine. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Rage Against the Machine. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 3 Ιανουαρίου 2014

Bruce Springsteen - The Ghost of Tom Joad

Το πιο βασικό — και μη ανθρώπινο — χαρακτηριστικό ενός λογοτεχνικού ήρωα είναι το γεγονός ότι παραμένει αμετάβλητος. Σε κάθε έργο, ο χαρακτήρας του είναι σταθερός, κάτι που βοηθά τον συγγραφέα να επιδείξει, ίσως και να υποδείξει, κάτι πολύ συγκεκριμένο. Αυτό μπορεί να είναι μια ανθρώπινη αρετή, ένα ελάττωμα ή κάποιο χαρακτηριστικό του ανθρώπινου ψυχισμού, συχνά υπερβάλλοντάς το για να γίνει πιο αντιληπτό και "ορατό".
Ο συγγραφέας, μέσω του ήρωά του, παίρνει μια ανθρώπινη στιγμή και την μετατρέπει σε αιωνιότητα. Πιθανόν ο λογοτεχνικός ήρωας θα ήταν απλώς ένα αόρατο μέλος ενός ακόμα πιο αόρατου πλήθους, αν ο δημιουργός δεν είχε "μεγεθύνει" τη στιγμή, κάνοντάς τον αθάνατο.
Ο Tom Joad είναι ένας τέτοιος ήρωας — κεντρικό πρόσωπο στη νουβέλα του John Steinbeck, The Grapes of Wrath (Τα Σταφύλια της Οργής). Ουσιαστικά, είναι ο κινητήριος μοχλός για να παρουσιάσει ο συγγραφέας την κατάσταση της Μεγάλης Ύφεσης στην Αμερική του Μεσοπολέμου. Μέσω του ήρωά του, σχολιάζει την απάνθρωπη νομοθεσία και την οικονομική πολιτική της εποχής.
Ο Tom Joad, μέσα από το ταξίδι του από την Oklahoma ως την California, παλεύει με τους οικονομικούς μηχανισμούς, με μοναδικά όπλα τις οικουμενικές του αντιλήψεις και τις αρχές του, που βασίζονται στην αίσθηση της πραγματικής ηθικής και της δικαιοσύνης.
Το "φάντασμά" του πλανάται ακόμα πάνω στον ανθρώπινο, λεγόμενο πολιτισμό — και πολλοί είναι αυτοί που το βλέπουν ακόμα.
Ο Bruce Springsteen, γνωστός για την ευαισθησία του στα προβλήματα των καθημερινών ανθρώπων, επικαλείται το The Ghost of Tom Joad για να τραγουδήσει γι’ αυτά. Το τραγούδι βρίσκεται στο ενδέκατο και ομώνυμο άλμπουμ του, που κυκλοφόρησε το 1995. Ο Springsteen δεν επηρεάστηκε μόνο από το βιβλίο, αλλά και από το τραγούδι The Ballad of Tom Joad του Woody Guthrie, το οποίο βασίστηκε στην ταινία του John Ford, ομώνυμη της νουβέλας του Steinbeck.
Και οι δύο τραγουδοποιοί συνεχίζουν μια παράδοση κοινωνικού ακτιβισμού που ξεκίνησε τη δεκαετία του ’30, δίνοντας φωνή σε ανώνυμους ανθρώπους.
Το τραγούδι του Springsteen, με πολλές και διαφορετικές εκτελέσεις από τον ίδιο, είναι στο πνεύμα της εποχής που γράφτηκε. Τότε υπήρχε μια παρόμοια ξηρασία με αυτήν που περιγράφει το βιβλίο. Οι στίχοι:

…αναφέρονται ειρωνικά σε μια δήλωση του George H. W. Bush για την εσωτερική μετανάστευση που προκάλεσε η ξηρασία.
Οι διασκευές του τραγουδιού έγιναν και από άλλους μουσικούς, με πιο ενδιαφέρουσα αυτή των Rage Against the Machine στο άλμπουμ Renegades του 2000 (ηχογραφήθηκε το 1997). Η εκτέλεση τους είναι καθαρά στο στυλ της thrash rap μπάντας, με διαφορετικά μέτρα και ένταση από το πρωτότυπο. Όμως η κοινή εκτέλεση του Tom Morello (κιθαρίστα των RATM) με τον Springsteen είναι η πιο πετυχημένη — μια συνάντηση δύο κόσμων, που ενώνει τη λογοτεχνία, τη μουσική και την κοινωνική συνείδηση.




Jacek Maniakowski



Κυριακή 28 Απριλίου 2013

Rage Against the Machine - Killing In The Name



Το rock'n'roll σε όλες του τις εκφράσεις έχει την ικανότητα να μην γερνάει, έκφραση die young, ουσιαστικά είναι μια έκφραση που υποδηλώνει την παντελής απουσία γήρατος και οτιδήποτε πεθαίνει, μέσα στον κόσμο του rock'n'roll, πεθαίνει πάντα αγέραστο.
Και ο πρόλογος αφορά ένα κομμάτι που, αν και έχουν περάσει 20 χρόνια από την δημιουργία του, παραμένει και φρέσκο και αγέραστο, σαν να γράφτηκε μόλις λίγες μέρες πριν. Μιλάμε φυσικά για ", το πρώτο σινγκλ των Rage Against the Machine από το ομώνυμο άλμπουμ, και είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά του συγκροτήματος. Ο ατελής τίτλος δεν είναι τυχαίος και οι στίχοι υπονοούν ότι κάποια μέλη του νομοθετικού σώματος στις Η.Π.Α. είναι επίσης μέλη της Κου Κλουξ Κλαν. Αυτό φαίνεται κυρίως από την επαναλαμβανόμενη φράση-επωδό: "Some of those that work forces are the same that burn crosses"(Κάποιοι από αυτούς που καθορίζουν τους νόμους είναι οι ίδιοι που καίνε σταυρούς), που αναφέρεται στην τελετουργική καύση σταυρών στις συγκεντρώσεις της ρατσιστικής αυτής οργάνωσης.
Πέρα όμως απ' όλα αυτά το κομμάτι, που γράφτηκε από όλο το συγκρότημα, βρίθει από .... ύβρεις. Η λέξη " fuck " αναφέρεται 17 φορές και η αποθέωση των "μπινελικιών είναι η κραυγή του Zack de la Rocha "Motherfucker!". Αλλά, το πλούσιο υβρεολόγιο του κομματιού είναι και ένας τρόπος διαμαρτυρίας για την χρήση της φυλετικής και αστυνομικής βίας. Το BBC News στην ιστοσελίδα του αναφέρει ότι, "το τραγούδι επικρίνει το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα , που δικαιολογούν δολοφονία προς όφελος του. Ουσιαστική έμπνευση των στίχων είναι ο αναίτιος ξυλοδαρμός ενός αφρό-Αμερικανού, του Rodney King, από 4 λευκούς αστυνομικούς. Η καταγραφή αυτού του γεγονότος από κάμερα και στην συνέχεια προβολή του από τα ΜΜΕ προκάλεσε τις γνωστές ταραχές του Λος Άντζελες. Το Λ.Α. για μέρες καιγόταν και χρειάστηκε παρέμβαση του στρατού για να καταστείλει την εξέγερση.
Το πασίγνωστο ριφ του κομματιού δημιουργήθηκε από τον Tom Morello, που δίδασκε έναν μαθητή drop D tuning, στην κιθάρα. Σταμάτησε το μάθημα για να καταγράψει την έμπνευση του. Την επόμενη μέρα η μπάντα βρισκόταν στο στούντιο να ηχογραφήσει το κομμάτι. Πάντως είμαι περίεργος τι σκέφτεται ο μαθητής του Morello.... δύο δεκαετίες μετά....
Jacek Maniakowski