Small Blues Trap

Η φύση έχει την τάση να κρύβεται , ενώ ό,τι πιο πολύτιμο έχει συχνά το κάνει ακόμα πιο δυσεύρετο! (Ακόμα και οι μεγαλύτερες σοφίες μπορεί να κρύβονται μέσα σε μικρά ποιήματα, με τον λυρισμό να υπερκαλύπτει συχνά τη γνώση που αυτά μπορεί να προσφέρουν!) Όπως ένα διαμάντι καλυμμένο από λάσπη και εξωτερικά θολό δύσκολα το ξεχωρίζεις από ένα κομμάτι γυαλί , αλλά ακόμα πιο δύσκολα μπορείς να το βρεις! Με λίγη επεξεργασία, όμως, δεν «δυσκολεύεται» να δείξει τη λάμψη του! Στην Ελλάδα, μέσα σε ένα έλος μουσικής μετριότητας και μια μόνιμη λάσπη επίκρισης προς καθετί μοναδικό, υπάρχουν μουσικά πολύτιμα πετράδια. Φτάνει απλά να «σκάψεις» λίγο παραπάνω και να τα αναζητήσεις, έχοντας πάντα τα αυτιά ανοιχτά και τον νου σε εγρήγορση!

Αλλά τι μπορεί να κάνει ένα συγκρότημα που παίζει rhythm 'n' blues να είναι τόσο ξεχωριστό, ώστε να γραφτεί ολόκληρο βιβλίο γι΄ αυτό; Ως γνωστόν οι νότες δεν «πολυσκαμπάζουν» από γεωγραφία και μπορεί να τις βρει κανείς ακόμα και στα πιο απίθανα μέρη. Αλλά για το συγκρότημα, του οποίου τα μέλη διαμένουν στα χωριά Μαλεσίνα και Μαρτίνο του νομού Φθιώτιδας, χαρακτηριστικό της μοναδικότητάς τους δεν αποτελεί μόνο ο εκτός πόλεως τόπος διαμονής τους. Ξεχωριστός είναι και ο ήχος τους, ταξειδιάρικος και ταξειδεμένος, σαν τις νότες που ταξίδεψαν, ανταποκρινόμενες στο κάλεσμά τους! Θυμίζει περισσότερο μια διήγηση ενός μπλουζίστα για μακρινά και άγνωστα μέρη, που με την βραχνάδα της φωνής του εύκολα καταφέρνει να «παγιδεύσει» την προσοχή σου. Οι ίδιοι οι Small Blues Trap μιλώντας για τον ήχο τους αναφέρουν ότι «αναμιγνύουν το πάθος τους για τα blues - που είναι και το πρωτογενές υλικό των συνθέσεών τους - με στοιχεία από άλλα μουσικά ιδιώματα», δημιουργώντας έτσι έναν εξαιρετικά προσωπικό ήχο που σύμφωνα με τους κριτικούς, είναι αναγνωρίσιμος και μοναδικός, και δεν έχουν και άδικο!

Συγκεκριμένα, οι Small Blues Trap δημιουργήθηκαν τον Αύγουστο του 2004 απλά και μόνο «από την ανάγκη τριών ανθρώπων να εκφράσουν από κοινού τις μουσικές τους ανησυχίες», όπως δηλώνουν και οι ίδιοι. Αυτοί οι τρεις άνθρωποι με την κοινή ανάγκη μουσικής έκφρασης και πειραματισμού είναι ο Παύλος Καραπιπέρης (φωνή, φυσαρμόνικα, steel guitar) , ο Παναγιώτης Δάρας (κιθάρα) και ο Λευτέρης Μπέσιος (μπάσο). Δύο μήνες μετά από τη ληξιαρχική πράξη γέννησής τους έχουν έτοιμο και το πρώτο τους demo, το οποίο μεταξύ των cover τραγουδιών έχει και τρία δικά τους τραγούδια. Μέχρι να πιάσει η άνοιξη του επόμενου έτους, έχουν ηχογραφήσει, ως τρίο, το πρώτο τους album, το ''Our Trap'’. Με το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό του ''Virtual Studio'', στον οποίο συμμετείχαν με τα ''They Say I Sing Like Wolf'' και ''Three Lies', προστίθεται και ο Γιώργος Πούλος στα κρουστά. Ξεκινούν ως πλήρης μπάντα, τις ζωντανές εμφανίσεις τους σε όλη την Ελλάδα. Τον Ιανουάριο του 2007, την θέση στα ντράμς παίρνει ο Στάθης Ευαγγελίου.

Συμμετέχουν σε δύο συλλογές και την άνοιξη του 2010 κυκλοφορεί το album "Red Snakes & Cave Bats" στο οποίο παρουσιάζουν 12 δικά τους τραγούδια και μία διασκευή στο "Buy A Dog" του Ηλία Ζάϊκου. Τον Φεβρουάριο του 2013 κυκλοφορεί το καινούριο τους album με τίτλο "The Longest Road I Know" το οποίο περιλαμβάνει 10 καινούρια δικά τους τραγούδια, σε 4 από τα οποία προστίθενται και τα φωνητικά της Γεωργίας Συλλαίου. Με αυτόν τον τρόπο καταφέρνουν να κάνουν ακόμα πιο απολαυστικό το μουσικό ταξείδι, στο οποίο εύκολα μας παρασέρνουν, στήνοντας μια μικρή rhythm 'n' blues παγίδα!

Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, που ο Δημήτρης Επικούρης έγραψε το βιβλίο «15 σταγόνες βροχής σε έναν ωκεανό από μπλουζ ιστορίες» ακούγοντας τη μουσική του Παύλου Καραπιπέρη. Και οι δικές του λέξεις, όπως τις απεύθυνε στη «φωνή» της μπάντας είναι ίσως ο καλύτερος επίλογος: «Εύχομαι ολόψυχα να εξακολουθήσεις να σεργιανάς εκεί που μιλάνε μονάχα οι ψυχές ανθρώπων ατόφιων και ιερών. Εύχομαι να συνεχίσεις να ονειρεύεσαι όπως όλοι εμείς που αποφασίσαμε πως μιας και βρεθήκαμε στη ζωή, είναι καλύτερα να πολεμάμε μάταια απ' το να ζούμε μάταια». (http://www.jazzbluesrock.gr/15_stagone_vroxis_se_enan_okeano_apo_blues_istories_428 ). Τα μέλη της όμως απλά εύχονται να έχουν υγεία, να κρατηθεί η φιλία τους, αλλά και η μπάντα ζωντανή και πάνω απ' όλα… το ψυγείο τους να έχει πάντα μπύρες! ( http://echooadventures.blogspot.gr/2013/09/small-blues-trap-1.html ) 

Jacek Maniakowski

 Επιμέλεια κειμένου: Maria Florokapi 

Small Blues Trap - Echo-λόγιο

Οι Small Blues Trap απαντούν: 

1)Τι συμβολίζει το όνομα σας;

Παύλος: Η ερώτηση και η απάντηση είναι παγίδα.

Λευτέρης: A small blues band.

2)Χρήμα ή δόξα;

Παύλος: Αφοσίωση και ευχαρίστηση.

Παναγιώτης: Δεν περιμένουμε ούτε το ένα, ούτε τ’ άλλο.

Λευτέρης: Xρήμα. H δόξα αγοράζεται, αλλά δεν...

Στάθης: Μουσική έκφραση.

3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;

Παύλος: Ακούστε μας! Τα ποτά είναι κερασμένα!

Παναγιώτης: Ήρθαμε για να μείνουμε.

Λευτέρης: Ακούστε μας! Τα ποτά είναι κερασμένα! Από εσάς…

Στάθης: Μουσικά ταξίδια χωρίς σύνορα.

4) Σημείο μηδέν της μπάντας

Παύλος: Καλοκαίρι του 2004.

Παναγιώτης: Το album “Our Trap”.

5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;

Παύλος: Οτιδήποτε επιτηδευμένο.

Παναγιώτης: Το μεταμοντέρνο λαϊκοσκυλάδικο.

Λευτέρης: …και το πρώιμο...

6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;

Παύλος: Για να εξαλείψουμε το ρατσισμό και γενικότερα τα «μαύρα χάλια» που βιώνουμε καθημερινά λόγω έλλειψης πραγματικής παιδείας και ανθρωπιάς.

Παναγιώτης: Στα κεφάλια των καπιταλιστών.

Λευτέρης: Κατά των εξωγήινων.

Στάθης: Είναι υπερόπλο και πρέπει να προσέχουμε να μην τραυματίσουμε αλλά και να μην τραυματιστούμε… δεν είναι αυτοσκοπός… ελπίζουμε στην επικοινωνία μέσα από τη γέφυρα που ονομάζεται μουσική και προσδοκούμε στην αντίπερα όχθη να προκαλεί χαρά και ικανοποίηση.

7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;

Παύλος: Πώς να τους ξεθάψουμε τώρα?

Παναγιώτης: Με τους Ginger Baker και Jack Bruce για rhythm section.

Λευτέρης: Με τους Ramones.

8) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;

Παύλος: Σαν Crossroad Ritual, όπως είναι και ο τίτλος ενός απ’ τα album μας.

Παναγιώτης: Κυρίως σαν συναίσθημα.

9) Οι επιρροές σας;

Παύλος: Από μουσικούς…Charley Patton, Skip James, Robert Nighthawk, Howlin' Wolf, Little Walter, Sonny Boy Williamson, Paul Butterfield, Captain Beefheart, Tom Waits και πολλοί άλλοι… κατά τ’ άλλα… ταινίες, βιβλία, συζητήσεις, η φύση και πάνω απ’ όλα Άνθρωποι και καταστάσεις…

Παναγιώτης: Ο Elvis Presley στη σκηνή να τραγουδά το “Hound Dog”.

Λευτέρης: CBGB (Country, BlueGrass, Blues)

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;

Παύλος: Οικογένεια.

Παναγιώτης: Μέσον.

Λευτέρης: Το μέσον για να φτάσεις στο σκοπό.

Στάθης: Σκοπός είναι η καλή παρέα. Το μέσον είναι η μουσική.

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;

Παύλος: Τρόπος ζωής και καταφύγιο.

Παναγιώτης: Μέσον.

Λευτέρης: Σκοπός.

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;

Παύλος: Το ταλέντο συνοδεύει τα ποτά μας, είναι κάτι σαν τους ξηρούς καρπούς.

Στάθης: Το ταλέντο μέσα από το ακούραστο κυνήγι της μουσικής γνώσης εξελίσσεται. Όσο για τα άκρα… διαλέγω το «μετρημένος».

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;

Παύλος: Με αλιγάτορα, αν και ο φόβος που υποβόσκει πάντοτε είναι μήπως το δέρμα μας γίνει υλικό για τσάντες και παπούτσια.

Παναγιώτης: Με λύκο.

Λευτέρης: Με αλεπού του κάμπου.

Στάθης: Με τον Smallbluestrapίστα φυσικά, το πασίγνωστο ερπετό με πρώτους βαθμούς συγγένειας την Black Mamba, βασιλική κόμπρα κλπ…

14) Μια ευχή για την μπάντα

Παύλος: Υγεία, παντοτινή φιλία και συνεχής βελτίωση.

Παναγιώτης: Να κρατηθεί ζωντανή όσο περισσότερο γίνεται.

Λευτέρης: Υγεία και μπύρες στα ψυγεία.

Στάθης: Να έχουμε την υγειά μας ώστε ν’ ανταμώνουμε και να ξεφαντώνουμε παίζοντας μουσική.

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;

Παύλος: Μείνε μακριά!

Παναγιώτης: Να πάψεις να ‘χεις ενδιαφέρον γι’ αυτό που κάνεις.

Λευτέρης: Οι παύσεις.

Στάθης: Φώς επιδιώκουμε, το σκοτάδι μας το έχουν επιβάλλει άλλοι…

Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/pages/Small-Blues-Trap/183331708414769

Και επίσημα εδώ: www.smallbluestrap.gr