Οι Wardrum, είναι μια από τις metal/ power metal, ελληνικές
μπάντες, που δεσπόζουν σε αυτόν το χώρο, από την ήμερα της ίδρυσής τους, το
2010, ως και σήμερα. Μέσα σε αυτά τα χρόνια πρόλαβαν να κυκλοφορήσουν ήδη τρία
άλμπουμ (Spadework – 2011, Desolation – 2012, Messenger – 2013). Αυτό που τους
κάνει να ξεχωρίζουν, ιδιαίτερα, είναι η σταθερά ανοδική τους πορεία, τόσο
συνθετικά, όσο και σε ατομικό επίπεδο των μουσικών, με αποτέλεσμα, το κάθε
άλμπουμ τους να είναι και καλύτερο από το προηγούμενο. Τον Νοέμβριο, λοιπόν,
του προηγούμενου έτους, κυκλοφόρησε το τρίτο τους άλμπουμ, με το οποίο και θα
ασχοληθούμε εκτενέστερα.
Κρατώντας την κεκτημένη ταχύτητα από το προηγούμενο,
καταπληκτικό τους άλμπουμ "Desolation" οι Wardrum επιστρέφουν με το
καινούριο τους άλμπουμ "Messenger". Το άλμπουμ συνεχίζει από το
σημείο που τελείωσε το "Desolation", αλλά με περισσότερη ωριμότητα,
στιβαρότητα και καλύτεροι από πριν. Έχοντας την ίδια σύνθεση με τον Γιάννη
Παπαδόπουλο στα φωνητικά, τον Κώστα Σκανδάλη στο μπάσο, τον Στέργιο Κούρου στα
τύμπανα και τον Κώστα Βρεττό στις κιθάρες, μας σερβίρουν έναν, ακόμα καλύτερο
δίσκο, που σε εντυπωσιάζει και σε αφήνει να αναρωτιέσαι μέχρι που μπορεί να
φτάσει αυτή η μπάντα.
Συνεχίζοντας τις καταπληκτικές παραγωγές από τον Κώστα
Σκανδάλη, το άλμπουμ είναι απλά υπέροχο. Όποιος αποφασίσει να εντρυφήσει, όπως
έκανα εγώ, ακούγοντάς το πάνω από 50 φορές και μην μπορώντας να το εγκαταλείψω,
θα ανακαλύψει το μέγεθος των Wardrum σαν μπάντα.
Η καταπληκτική δουλειά του Γιάννη στα φωνητικά (ειδικά σε
κάποια κομμάτια νομίζω πως η φωνή του πιάνει δυσθεώρητα ύψη), με εντυπωσίασε.
Όχι ότι δεν το περίμενα, απλά αναρωτιέμαι μέχρι που μπορεί να φτάσει. Τον θεωρώ
μια από τις καλύτερες φωνές στον χώρο και γνωρίζω ότι έχουν ηχήσει ήδη οι
καμπάνες από το εξωτερικό. Σταθερή εγγύηση το rhythmsection της μπάντας, με τα
απίστευτα τύμπανα του Στέργιου και το φοβερό μπάσο του Κώστα. Οι κιθάρες του
Βρεττού κεντάνε και δεν κουράζουν ούτε στα σόλο, ούτε στα ρυθμικά. Και μιλάμε
για κιθαρίστα ο όποιος παίζει χωρίς πένα!!
Ο δίσκος αποτελείται από 14 τραγούδια, το ένα καλύτερο από το
άλλο. Δεν μπόρεσα να ξεχωρίσω κάποιο, γιατί απλά όλα είναι ισάξια. Τα παιδιά
βέβαια, γύρισαν και ένα βίντεο κλιπ για το ¨Travel far away¨ το οποίο μπορείτε
να παρακολουθήσετε παρακάτω.
Συνολικά ένας δίσκος, που αντικατοπτρίζει τα τελευταία χρόνια
την εξέλιξη της εγχώριας μεταλλικής σκηνής, η οποία δεν έχει να ζηλέψει τίποτα
από την αλλοδαπή. Θα κατέχει περίοπτη θέση στην δισκοθήκη μου και με κάνει
ιδιαίτερα περήφανο που τους γνωρίζω και σαν ανθρώπους και σαν μουσικούς. Χίλια
μπράβο παιδιά. Συνεχίστε έτσι.
