Rock - e - pedia : Post-punk revival

 Ότι λάμπει πιο πολύ, πουλάει και καλύτερα, χωρίς απαραίτητα να είναι καλύτερο.

Post-punk revival  (γνωστό σαν garage rock revival, new wave revival και new rock revolution)

 

Πως ακούγεται: σαν indie rock, το οποίο θέλει να γίνει garage rock της δεκαετίας του ’60, αλλά τελικά παίρνει πολλά στοιχεία από post-punk και new wave των επόμενων δεκαετίων. Γενικά είναι αυτό που ονομάζεται πολύ γενικά σύγχρονο rock και ακούγεται στα ραδιόφωνα.

Γιατί να το ακούσουμε: Γιατί είναι φρέσκο και γενικά αυτό ακούμε, είτε το θέλουμε είτε όχι. Αλλά επίσης είναι το είδος που έβαλε ξανά την rock στο προσκήνιο και από τα μεγαλύτερα ονόματα ανήκουν σε αυτό.

Γιατί όχι: Υπερβολικά mainstream, πολύ ραδιοφωνικό και εύκολα κερδίζει την προσοχή κάποιου μουσικά άσχετου. Ουσιαστικά δεν εκφράζει κάτι, αλλά πουλάει καλά.

Που; Η.Π.Α. και Ευρώπη

Πότε; Τέλη δεκαετίας του ’90 αρχές ‘00

Ποιοι; Η rock σκηνή του Detroit rock  έδωσε το έναυσμα με βασικές αιχμές τους the White Stripes και τους the Von Bondies. Αλλά και τοπικές σκηνές του  Ohio με τους the Black Keys και της Νέας Υόρκης με τους the Strokes, Interpol, Yeah Yeah Yeahs, TV On the Radio, LCD Soundsystem, the Walkmen, the Rapture. Στην Δυτική Ακτή, στην σκηνή του Los Angeles & San Francisco, τα σκήπτρα πρωτοπορίας κρατούν οι  Black Rebel Motorcycle Club, Brian Jonestown Massacre και the Dandy Warhols

Αλλά ακόμα να ακούσεις: Silversun Pickups, Liars, Arcade Fire, Algiers, Arctic Monkeys, Art Brut, Babyshambles, The Black Angels, Bloc Party, Cold War Kids, Editors, Electric Six, Empire of the Sun, Franz Ferdinand, Glasvegas, Idles, Kaiser Chiefs, Kasabian, The Killers, Kings of Leon, Manic Street Preachers, Placebo, The Raveonettes, Snow Patrol, The Vaccines, White Lies, The xx. Ή απλά βάζεις rock ραδιόφωνο για να ακούσεις δεκάδες ακόμα μπάντες. Και φυσικά τα Top Ten κάθε χώρας, όλο και μερικές ακόμα θα βρίσκονται

Μέρες δόξας:  Εδώ και δύο δεκαετίες το είδος αυτό είναι η «χήνα που κάνει χρυσά αυγά» για τις δισκογραφικές. Το πιο δημοφιλές είδος και το πιο εμπορικό και μάλλον θα κρατήσει ακόμα η δόξα του, παρόλο που πλέον φθίνει.

Κόκκινη κάρτα: Υπερβολική ομοιομορφία στον ήχο των συγκροτημάτων και πολλές φορές ακόμα και στις φάτσες τους, σε βαθμό που δεν τους ξεχωρίζεις. Όσο και να πουλάει, άλλο τόσο κυκλοφορούν πολλές μετριότητες, οι οποίες όμως «στολίζουν» τα ευρωπαϊκά και αμερικάνικα Charts. Δεν διστάζουν να «κλέβουν» από δεκαετία του ’70 κυρίως.

Με τι μπερδεύεται; Με rock punk, garage rock, new wave, Britpop, Indie rock, Alternative rock και garage punk. Και πολλές φορές και οι μπάντες μεταξύ τους μπερδεύονται λόγο ομοιομορφίας.

Τι λες στον άσχετο; Αυτά που ακούς στα  mainstream ραδιόφωνα

Jacek Henryk Maniakowski

Yeah Yeah Yeahs - Mosquito

Το Σωκρατικό "εν οίδα ότι ουδέν οίδα" ταιριάζει απόλυτα σε κάθε αναζητητή της μουσικής. Δεν υπάρχει όρος "ξέρω" στην μουσική, γιατί πάντα θα υπάρχει κάτι κρυμμένο και πάντα θα βγαίνει κάτι καινούργιο, όσο και να φαίνεται κάποια εποχή στείρα δημιουργικά. Το όνομα Yeah Yeah Yeahs δε θα έλεγα, ότι μου δημιούργησε την περιέργεια, αλλά ακολουθώντας την αρχή "τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται", αποφάσισα να μπω στο μουσικό τους σύμπαν... και δεν διαψεύστηκα. Το τρίο από την Νέα Υόρκη έχουν και προσωπικότητα στον ήχο τους και οι συνθέσεις τους υπηρετούν πιστά την ποιότητα.

Αν και γνωριμία μαζί τους ήταν αρκετά πρόσφατη, το συγκρότημα υπάρχει από το 2000. Το όνομά τους είναι παρμένο από την μοντέρνα διάλεκτο της Αμερικάνικης μεγαλούπολης  αν και η σημασία του μου είναι άγνωστη. Η γνωριμία τους ξεκίνησε στα τέλη των '90s στο Oberlin College του Ohio. Η Karen O, φωνητικά και πιάνο, σπούδαζε μουσική μαζί με τον Brian Chase, τύμπανα. Η Karen O, σύντομα μετατάχθηκε στο New York University, για να γνωρίσει εκεί τον Nick Zinner, μετέπειτα κιθαρίστα και keyboardist του συγκροτήματος. Το 2009 προστέθηκε σε αυτούς, αλλά μόνο για τις ζωντανές εμφανίσεις, ο Imaad Wasif στην κιθάρα, για να συμπληρωθεί το σχήμα, έτσι όπως υπάρχει και σήμερα.

Τα πρώτα χρόνια ξεκίνησαν σαν ντουέτο με το όνομα "Unitard" οι Karen O και Brian Chase, συγκάτικοι με τα μέλη των μετέπειτα Metric. Λίγο αργότερα προστίθεται σε αυτούς και ο Nick Zinner, ορίζουν τον ήχο τους σαν "trashy, punky, grimy" και μετανομάζονται σε Yeah Yeah Yeahs. Σύντομα ξεκινάνε συναυλίες σαν support των The Strokes και The White Stripes και παράλληλα κυκλοφορούν και το πρώτο τους ΕΡ. Το 2003 κυκλοφορεί και το πρώτο τους ολοκληρωμένο άλμπουμ, το Fever to Tell. Πουλάει 750,000 αντίτυπα και το πρώτο σινγκλ το "Maps" μπαίνει στα "The 500 Greatest Songs of All Time" του περιοδικού Rolling Stone. Το Show Your Bones, του 2006 και το It's Blitz! του 2009 στερεώνουν απλά την θέση τους στην Alternative rock και indie rock σκηνή. Το Mosquito,του 2013, δεν μας ξαφνιάζει πλέον, μιας που με τον μοναδικό τους ήχο είναι έτοιμοι να σκαρφαλώσουν ακόμα ψηλότερα στην εκτίμηση των μουσικόφιλων,

Το άλμπουμ ξεκινάει με μια σίγουρη επιτυχία, το "Sacrilege" με την διακριτική χορωδία να κλέβει την προσοχή μας. Το δεύτερο "Subway" απαλό σαν μετάξι, στηρίζεται σε μια λιτή μελωδία, με την Karen O να την δένει με πολύ λυρισμό με τον ήχο του υπόγειου. Το ομώνυμο κομμάτι, με τον ήχο τους κάνει το ταπεινό κουνούπι να φαντάζει σαν το πιο σκοτεινό πλάσμα, η πιο punk στιγμή του δίσκου. Το "Under the Earth" συμπληρώνει την ήδη καλή εντύπωση των πρώτων κομματιών του δίσκου. Το "Slave" δείχνει την ποιότητα της φωνής της τραγουδίστριας του γκρουπ, που άνετα μπορεί να συγκριθεί με την Siouxsie. Το "These Paths" λιτό και συνθετικά, κάπως, μέτριο σε σχέση με τα προηγούμενα τραγούδια. "Area 52" δυναμώνει τον ήχο και μας υπενθυμίζει τις καταβολές τους από την punk. Το "Buried Alive" (featuring Dr. Octagon), βγαλμένο από τα τέλη των '80 και να θυμίζει πολύ τους EMF, χωρίς αυτό να είναι μειονέκτημα. Το μελωδικό "Always" έχει την φιλοδοξία να σκαρφαλωσεις στα τσαρτς, λιτό, απλό με όμορφα κρυμμένες μελωδίες. "Despair" , από τα πιο καλά κομμάτια του δίσκου, με πολύ καλές και εμπορικές βλέψεις. Το άλμπου τελείωνει με το "Wedding Song", μελωδικά, σαν υπόσχεση για ανάλογη συνέχεια.

Ουσιαστικά μπορώ να το χαρακτηρίσω σαν ακόμα μία πολύ καλή κυκλοφορία του 2013. Οι βάσεις τους χτίστηκαν στα προηγούμενα τους άλμπουμ και με το Mosquito, χτίζουν ακόμα περισσότερα σκαλιά που θα τους οδηγήσουν στην μεγαλύτερη ακόμα αναγνώριση.

Jacek Maniakowski