Kim Lenz - Follow Me

Μέσα στην κάψα του καλοκαιριού το βασικό ζητούμενο είναι να βρούμε κάποια αύρα δροσιάς. Μαζί με τον ελαφρύ ρουχισμό, μια ελαφριά μουσική είναι τα πλέον κατάλληλα εργαλεία για την καταπολέμηση της ζέστης. Και πιο μεγάλη εμπειρία για την καταπολέμηση της καλοκαιρινής κάψας, σίγουρα έχει κάποιος από την την πολιτεία της συνεχόμενης καλοκαιρίας. Και όταν όλα αυτά συνοδεύονται από ήχους καθαρού rockabilly και μια δροσερή παρουσία, η παρομοίωση με θηλυκό Elvis, ένας είναι ο Elvis, δε μπορεί να να επιβαρύνει την δροσερή εικόνα.

Η δήλωση του περιοδικού Rolling Stone, ότι «Αν ο Elvis ήταν γυναίκα, κατά πάσα πιθανότητα θα ακουγόταν ακριβώς όπως Kim Lenz» σίγουρα είναι βαριά και φέρνει μεγάλη ευθύνη. Αλλά αυτό μάλλον δεν "κομπλάρει" την εν λόγω τραγουδίστρια και κατακαλόκαιρα μας προσκαλεί με δυο λέξεις: Follow Me! Αυτό είναι και το πρώτο σινγκλ από το ομώνυμο άλμπουμ του τραγουδιού που θα κυκλοφορήσει στις 20 Αυγούστου από την Riley Records. Το τραγούδι αποτελεί την καλύτερη βιτρίνα για την επερχόμενη της δουλειά. Άκρως ερωτικό, έτοιμο να παρασύρει και τον πιο δυσκίνητο σε αισθησιακό λίκνισμα. Οι νότες του εύκολα μπορούν να σε παρασύρουν σε κάποια καλοκαιρινή φαντασίωση, με τον ήχο των κυμάτων να χαϊδεύει διακριτικά τα εγκεφαλικά κύτταρα. Ένα τραγούδι που εύκολα μπορεί να γίνει hit. Αλλά και να δημιουργήσει πολλές ευχάριστες αναμνήσεις.

Η μουσική της, που ακούγεται υπό το φως των αστεριών, μπορεί να μεταφέρει τον καθένα σε μια ατμόσφαιρα του Quentin Tarantino, αλλά χωρίς τα αίματα. Η Kim Lenz και το συγκρότημά της The Jaguars, δεν είναι καινούργιου στα μουσικά δρώμενα. Αν και η έδρα της πλέον είναι στο Los Angeles, μεγάλωσε στο San Diego και Phoenix σαν φαν των Blondie, The Pretenders, X, Big Star και The Buzzcocks. Οι punk επιρροές της όμως έγιναν ένας πολύ γλυκός rockabilly ήχος, εύκολα αποδεκτός από λάτρεις διαφορετικών μουσικών ειδών. Η μετακόμιση στο Los Angeles της έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσει την πλούσια μουσική σκηνή αυτής της μεγαλούπολης. Από το 1998, που ξεκίνησε την μουσική της καριέρα μας έχει χαρίσει τρία άλμπουμ ως τώρα.

Το προηγούμενο της δημιούργημα, It’s All True του 2009, μαζί με την επιτυχία της έφερε και πολλές προσωπικές δοκιμασίες. Έτσι με το νέο της άλμπουμ θέλει να τις ξορκίσει, μαζί με ένα απόσταγμα σοφίας που απέκτησε η ίδια μέσα από την μουσική της πορεία. Με το πρώτο τραγούδι από αυτό το άλμπουμ είναι έτοιμη να πάρει την θέση της Amy Winehouse, με γνώση και αυτοσυγκράτηση. 

 Jacek Maniakowski

The B-52 - Private Idaho

Ένα τραγούδι μπορεί να είναι ένα μέσον έκφρασης, αλλά και ένας πολύ ιδιωτικός του χώρος. Μέσα από την μουσική επένδυση μπορεί να κρύψει ή να φανερώσει σκέψεις, νοήματα και συναισθήματα. Αλλά βασικά να δηλώσει την ξεχωριστή και ιδιαίτερη φύση ενός καλλιτέχνη... να δημιουργήσει μια προσωπική πόλη, με δικούς του κανόνες. 
Το "Private Idaho" των  The B-52, μπορεί να χαρακτηριστεί ένα τέτοιο τραγούδι. Το τραγούδι είναι δημιουργία των Fred Schneider, Keith Strickland, Ricky Wilson, Cindy Wilson, Kate Pierson και βρίσκεται στο δεύτερο τους άλμπουμ, του 1980, το  Wild Planet.  Τώρα γιατί επιλέχτηκε το Idaho; Ο Schneider εξηγεί ότι υπάρχει σχετικό μυστήριο με αυτήν την πολιτεία αλλά και αρκετή παράνοια σχετίζεται επίσης με αυτή. Ο κύριος λόγος η έντονη παρουσία των ακροδεξιών εξτρεμιστικών στοιχείων. Κάτι τέτοιο υπονοούν και οι στίχοι, αλλά για μια κατάσταση του νου, μια έντονη εσωστρέφεια που οδηγεί σε παράνοια. Με λίγα λόγια, το γενικό αντικατοπτρίζει και το συγκεκριμένο.
Η έμπνευση για το τραγούδι στάθηκε άλλο ένα μουσικό κομμάτι, το "Private Eye" των Hall and Oates, που διαπραγματεύεται παρόμοιο θέμα, αλλά και μουσικά έχει κάποιες ομοιότητες. Αν και η μπάντα αρνείται κάθε διάθεση για αρνητική κριτική και παρωδία για αυτήν την πολιτεία, μόλις το Σεπτέμβριο του 2011 κατάφεραν να παίξουν ζωντανά εκεί, σε ένα φεστιβάλ, όπου ήταν και headliner.
Αλλά υπάρχει και μια κρυφή ιστορία πίσω από ένα στίχο του τραγουδιού. Το "swimming 'round and 'round like the deadly hand of a radium clock." αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο γεγονός. Στην δεκαετία του 1920, το ραδιενεργό ράδιο χρησιμοποιούνταν για να βάφεται το καντράν ρολογιών  χειρός, για να φωτίζουν την νύχτα. Οι κοπέλες που έβαφαν τα καντράν, είχαν μια θανατηφόρα συνήθεια να βάζουν τα πινέλα στο στόμα. Τα ποσοστά του καρκίνου, ανάμεσα στις κοπέλες που έκαναν αυτή την δουλειά, ήταν παραπάνω από υψηλά. Τελικά μια μήνυση το 1928 οδήγησε στην διευθέτηση του θέματος και την δικαίωση των κοριτσιών. 

Jacek Maniakowski