Lazytrains - Echo-λόγιο

Οι Lazytrains απαντούν... όλοι μαζί: 

1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;

Το  όνομα συμβολίζει τα blues για εμάς. Αν ακούσεις μπλουζ και ειδικά του νότου και μάλιστα τα πιο παλιά θα δεις ότι έχουν ένα χαρακτηριστικό. Αυτό που οι αμερικάνοι λένε lay back. Ήταν ο πάππους έξω από την καλύβα έπαιρνε τη μονόχορδη κιθάρα και έπαιζε τα τραγουδάκια του. Δεν υπήρχε βιασύνη κανένα τραγούδι δεν έτρεχε. Σαν ένα τρένο που πάει χαλαρά πάνω στις ράγες γιατί περισσότερο ευχαριστιέται τη διαδρομή παρά το νοιάζει να φτάσει στο προορισμό…

2) Χρήμα ή δόξα;

Αν θέλαμε δόξα θα παίζαμε λαϊκά αν θέλαμε λεφτά θα μεταναστεύαμε. Οπότε μάλλον κανένα από τα δύο.

3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;

Με μια λέξη Δρομοκαϊτειο

4) Σημείο μηδέν της μπάντας;

Το σημείο Ο είναι το σημείο από το οποίο ξεκινήσαμε. Απλά τέσσερις άνθρωποι που γουστάρουν να παίζουν μουσική και να περνάνε καλά

5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;

Τα σκυλάδικα και τα κάλαντα με ηλεκτρονική βαριοπίπιζα και σαντούρι με νερό.

6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;

Αν η μουσική ήταν υπερόπλο θα πυροβολούσαμε πρώτα από όλα τη μουσική βιομηχανία… Άντε γιατί πολλά μας τα χει κάνει τελευταία.

7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;

Είναι πολλοί πραγματικά… Για παράδειγμα η Μαρία ονειρεύεται ντουέτο με τον Freddie Mercury… λίγο δύσκολο βέβαια αλλά a girl can dream, έτσι δεν είναι?

8 ) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;

Λοιπόν όταν τέθηκε αυτή η ερώτηση στη μπάντα ακολούθησε κουβέντα μιας ώρας που απλά κατέληξε σε …χάος. Οπότε απάντηση δε μπορούσαμε να δώσουμε,  όπως αντιλαμβάνεστε…

9) Οι επιρροές σας;

Οι επιρροές μας είναι σαν μια πίτσα με από όλα. Ακούμε όλοι διαφορετικά πράγματα αλλά ταυτόχρονα και πολλά παρόμοια… blues,  funk, jazz, soul, rock, punk, garage. Κι άλλα…

9) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;

Μέσον που εκπληρώνει το σκοπό μας, την μουσική έκφραση

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;

Μέσον που εκπληρώνει την ανάγκη μας για δημιουργία

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;

Το ταλέντο συνήθως συνοδεύει την τρέλα …σε όλες τις εκφάνσεις της…

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;

Με ταύρο γιατί αν μπει σε υαλοπωλείο θα τα κάνει λαμπόγυαλο!

14) Μια ευχή για την μπάντα

Να’ μαστε μαζί και να γουστάρουμε για πολλά χρόνια ακόμη…

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;

Η μαύρη σκιά στη γωνιά του δρόμου που μας ακολουθεί και κυριεύει το λευκό Είναι μας..

Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/Lazytrains

Θα του δείτε εδώ: https://www.youtube.com/user/lazytrainband

Θα επικοινωνήσετε μαζί τους εδώ: lazytrainband@gmail.com

Rusty Cadillac

Το άγνωστο και μη προβλέψιμο ονομάζεται συνήθως τύχη. Μια νοητική εφεύρεση του ανθρώπου για να ξορκίσει την άγνοιά του, αλλά ακόμα και να την θεοποιήσει. Ουσιαστικά στην φύση όλα είναι δομημένα και αποτέλεσμα μιας συνεχούς αλληλουχίας της αιτίας και αποτελέσματος και μόνο η ανθρώπινη βούληση την διαταράσσει προσωρινά. Αν και κάποια γεγονότα φαντάζουν τυχαία μέσα στα καρμικά σκοτάδια, στην πραγματικότητα  είναι άλλη μια έκφραση της ειμαρμένης (μείρομαι= παίρνω αυτό που μου ανήκει). Και μέσα στην ανθρώπινη άγνοια, μια πτώση ενός μήλου φαντάζει σαν ένα απροσδόκητο γεγονός, αλλά στην πραγματικότητα είναι το αποτέλεσμα της ωρίμανσης του. Και αν κάτω από την μηλιά βρίσκεται το κατάλληλο κεφάλι, τότε γίνεται αιτία για ακόμα περισσότερα αποτελέσματα. 
Σίγουρα δεν θα καλούσε ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες μπλουζίστες στην σκηνή έναν μουσικό στην τύχη. Ακριβώς σε ένα τέτοιο κάλεσμα ανταποκρίθηκε ο  Δημήτρης Αδαμίδης (φωνή/φυσαρμόνικα)  για να "τζαμάρει" μαζί με τον Η. Ζάϊκο  σε μια ζωντανή εμφάνισή του. Η αλυσιδωτή αντίδραση συνεχίστηκε, όταν αποφάσισε να δημιουργήσει μια μπάντα και ο επόμενος κρίκος ήταν ο συμμαθητής του στο Μουσικό Σχολείο Θεσσαλονίκης Μανόλης Παπαγιάννης (κιθάρα/φωνή). Το σχήμα συμπλήρωσαν Νίκος Λιάκος (μπάσο/φωνή) και Πάνος Παπαγεωργίου (τύμπανα). Το όνομα Rusty Cadillac " βγήκε απ’την ταινία «Cadillac Records»....απλά θέλαμε ένα όνομα που να συνδυάζει vintage με class, όπως κάνει και η μπάντα" όπως μας λένε στο Echo-λόγιο ( http://echooadventures.blogspot.gr/2013/05/rusty-cadillac-1-cadillac-records.html ), ολοκλήρωσε την επόμενη αιτία, δημιουργώντας και νέα αποτελέσματα. 
Το φθινόπωρο του 2012 ξεκίνησαν τις ζωντανές τους εμφανίσεις, γοητεύοντας το κοινό με την μοναδική, αλλά συγχρόνως και με πολλά θεατρικά στοιχεία, ερμηνεία τους. Το καρμικό ντόμινο συνεχίστηκε όταν, κέρδισαν στον διαγωνισμό της WebArt Records (http://www.webartag.com/) το πρώτο βραβείο. Ο καθαρά  rhythm'n'blues ήχος  τους, μαζί με την ικανότητα τους στην πιστή του εκτέλεση, δεν άφησε αδιάφορους  τους κριτές, αλλά και τους υπεύθυνους της εταιρίας. Τα βραχνά φωνητικά και το ταλέντο και των υπόλοιπων μελών της μπάντας, δεν γοήτευσε μόνο το κοινό της Θεσσαλονίκης, που τους γνώρισε μέσα από τις πολλές εμφανίσεις τους στην πόλη. 
Έναν χρόνο μετά την πρώτη τους εμφάνιση, έχουν έτοιμο το πρώτο τους βιντεοκλίπ, που συνοδεύει και το πρώτο τους σινγκλ, το ομώνυμο του ονόματός τους τραγούδι. Η Cadillac τους μόνο σκουριασμένη δεν είναι και οι Rusty Cadillac, με γεμάτο το ντεπόζιτο και νέα μηχανή σε παλιό, αλλά καλογυαλισμένο καλούπι, είναι έτοιμοι να ξεκινήσουν το μουσικό τους ταξείδι. 

 Jacek Maniakowski

http://www.youtube.com/watch?v=E2YzZrrZNIQ

Limpin Express: First Act

Στο rock'n'roll μπορεί να μην υπάρχει παρθενογέννηση, αλλά κάποιες στιγμές τα πράγματα μπερδεύονται ανάμεσα στο μεταφυσικό και σε ινδουιστικές κοσμογονίες. Αυτό οφείλεται σε ένα απλό γεγονός, ότι το πνεύμα του rock'n'roll υπερισχύει πάνω σε όλους σχεδόν. Το μεταφυσικό συμβαίνει, όταν το πνεύμα του του παππού του rock'n'roll, του rythm'n'blues, βρίσκει κατάλληλα σώματα να ενσαρκωθεί και εμφανίζεται σε χρόνο.. express, Limpin Express. Η μπάντα αυτή, που δημιουργήθηκε από του Αντρέα Καστανάκη, Κωνσταντίνο Παπαθύμιο και Βαγγέλη Κοτζάμπαση το καλοκαίρι του 2011. Το πνεύμα τους και μουσική τους δίψα αποδείχτηκαν πιο δυνατά από όλες τις αντιξοότητες που αντιμετώπισαν και έτσι το πνεύμα του rythm'n'blues αποφάσισε να τους δώσει τις ευλογίες του, αλλά και την πνοή του, την έμπνευση.
Το όνομά τους Limpin Express(κουτσό εξπρές), το πήραν για να θυμούνται τις περιπέτειες τους , που, προφανώς, το μεγάλο μουσικό πνεύμα τις έριξε στο δρόμο τους, για να δοκιμάσει την πίστη τους στο δικό τους όνειρο. Σαν νικητές πια, έδωσαν το όνομά αυτό να θυμούνται οι ίδιοι την ανυπομονησία τους να βρουν το όνειρο, αλλά και εμπόδια που βρέθηκαν στον δρόμο τους.
Όλες οι δυσκολίες λειτούργησαν για να μεγαλώσει η δίψα τους για ακόμα περισσότερες ζωντανές εμφανίσεις και μουσικής δημιουργίας. Η τελευταία εκφράστηκε απόλυτα στην κυκλοφορία του νέου τους άλμπουμ, του παρθενικού τους. Και όπως όλες οι δημιουργίες, εκτός από τους μουσικούς, που είναι: Αντρέας Καστανάκης - κιθάρα & φωνή, Κωνσταντίνος Παπαθύμιος - μπάσο  Βαγγέλης Κοτζάμπασης - τύμπανα & κρουστά, το First Act, όπως ονομάζεται αυτή δημιουργία, είχε και άλλους, πιο κρυφούς συντελεστές.Ο Michael Dotson - κιθάρα & φωνή στο "Travelin' Blues", ένα δικό του κομμάτι που, παίζει μαζί με το γκρουπ,, ο Alex Ketenjian - sound engineer, που δάμασε τον ήχο, αναδεινκύοντας την μοναδικότητα των συνθέσεων και τέλος ο Adam Slater - φωτογραφία εξώφυλλων, που μετέτρεψε τον ήχο τους σε εικόνα.
Ο δίσκος ξεκινάει με το Sometimes, ένα τραγούδι πιστό στην rythm'n'blues παράδοση. Το δεύτερο  Big Mistake δυναμώνει λίγο ρυθμό, που αν και δεν πρωτοτυπεί, σίγουρα σε κάνει να ακούς τον παφλασμό του ποταμού Μισισίπι και το ρεσιτάλ κιθάρας θυμίζει της ατμομηχανές παραδοσιακού αμερικάνικου ποταμόπλοιου. Στο  Poor John Doe, σε βρίσκει στην κεντρική αίθουσα αυτού του ποταμόπλοιου να ακούς την ορχήστρα, με ένα μπέρμπον στο χέρι. Το Nightshift Shuffle καθαρό, rythm'n'blues απλά σ' έχει βάλει για τα καλά στην ατμόσφαιρα του Αμερικάνικου Νότου, χάνοντας την αίσθηση, ότι αυτοί που παίζουν είναι Έλληνες. Το πρώτο μισό του άλμπουμ κλείνει με  το Bad Juju Woman, μια πραγματική rythm'n'blues μπαλάντα. αργόσυρτο και βασανιστικό, σαν μπέρμπον και γυναίκα. Το Tricky Pony με την χρήση των  resonator guitars, μας πάει στην Λουιζιάνα σε κάποιο σκοτεινό κλαμπ  αναπαράγοντας με τις νότες όλα τα στοιχεία της περιοχής. Το Right From Wrong αναδεικνύει ακόμα μια φορά τις κιθάρες, με τα φωνητικά να τις  συνοδεύουν διακριτικά. Το A Man Came συνεχίζει σε κλασικό μοτίβο και με το Granpa Said, να πειραματίζεται με τον ήχος, αλλά χωρίς να σε βγάλει από την ονειροπόληση, στον Νότο Ο δίσκος τελειώνει με το Travelling Blues, μια συνεργασία με τον Michael Dotson,στο δικό του τραγούδι, βγαλμένο από τα βάθη του χρόνου, με το στίγμα των Limpin Express να το συνδέει με την σημερινή εποχή.

 

Σε γενικές γραμμές είναι ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ, που ακούγεται και όλο. Με συνοχή και πολύ καλή παραγωγή άνετα αγγίζει και ροκ αυτιά. Το ατού του, για μένα, είναι κρυμμένες μελωδίες και κάθε επόμενο άκουσμα είναι και μια ανακάλυψη.
Jacek Maniakowski

Μπορείτε να τους ακούσετε εδώ: http://www.youtube.com/user/limpinexpress/videos?view=1