Μέμφις- Στην Κόλαση Εδώ

 

O πιο σύντομος δρόμος για τον παράδεισο περνάει από την κόλαση ή καλύτερα ο μόνος δρόμος. Ο παράδεισος για έναν μουσικό, είναι το πεδίο της δημιουργίας του, η ίδια η έμπνευσή του. Αλλά ένας απόλυτα ευτυχισμένος καλλιτέχνης, δεν έχει πηγές έμπνευσης ή αλλιώς κάποια άσχημα γεγονότα να τα μετατρέψει σε όμορφες νότες. Τότε έρχεται συνήθως η προσωπική κόλαση να κινήσει τον τροχό της έμπνευση, ακόμα και να γίνει πηγή της ίδιας της σοφίας.

Το «Στην κόλαση εδώ» , συγκεκριμένο τραγούδι γράφτηκε το 2016, μια χρονιά ιδιαίτερα δύσκολη για τα περισσότερα μέλη του συγκροτήματος των Μέμφις. Κάτι που φαίνεται στους στίχους και στην σύνθεση του τραγουδιού, όπως μας το διηγείται ο Άλκης, τραγουδιστής του συγκροτήματος. Κυκλοφόρησε έναν χρόνο αργότερα και μέσα από το δεύτερο άλμπουμ της μπάντας, το "Ο ιχνηλάτης που κυνηγούσε το θάνατο". 

«Η μουσική που γράφαμε στο στούντιο ταίριαζε με την διάθεση μας και βγήκε σκοτεινή και αγέλαστη και η θεματολογία δεν ήθελε περισσότερο ψάξιμο από το να αντικρύσω τον εαυτό μου στον καθρέφτη» συνεχίζει ο Άλκης.

«Είχα βρει καταφύγιο στο αλκοόλ και είχα γίνει ιδιαίτερα ευέξαπτος και εριστικός ειδικά με τους ανθρώπους που με αγαπούσαν και με στήριζαν, γιατί πάλευα μέσα μου με μια πρωτόγνωρη κατάθλιψη, η οποία με  είχε λίγο πολύ τσακίσει.». Στα πιο σκοτεινά μέρη βρίσκονται τα πιο φωτεινά διαμάντια, άλλωστε.

Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα του DEE SNIDER των Twisted Sister, όταν διέλυσε την πρώτη φορά το συγκρότημα, λέγοντας πως δε μπορεί να γράψει ενδιαφέροντα τραγούδια, γιατί είναι πολύ ευτυχισμένος.

«Ο αλκοολισμός δεν έχει καμιά γοητεία. Δεν θυμάμαι τίποτα αστείο από εκείνη την περίοδο της ζωής μου. θυμάμαι να είμαι στα πρόθυρα εγκλεισμού και να απομονώνομαι στο σπίτι μου, πιέζοντας τον εαυτό μου να μεθύσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα για να σταματήσω να σκέφτομαι.» Μερικές φορές η λάθος στροφή στην ζωή οδηγεί στον σωστό δρόμο.

«Αυτή η κατάσταση κράτησε σχεδόν έναν χρόνο. Μόνιμα ζαλισμένος, άκεφος και νευριασμένος .. από την δουλειά , το σπίτι, το στούντιο,  μέχρι το πώς οδηγούσα  και πως περπατούσα στον δρόμο.» συνεχίζει ο τραγουδιστής.

Αλλά η κόλαση είναι πάντα πεπερασμένη, έχει όρια, είσοδο και έξοδο. «Κάπου εκεί ήταν που με τσάκωσαν τα παιδιά από τον γιακά και με ταρακούνησαν για τα καλά. Ήταν επώδυνο να σου λένε το πόσο χαμηλά έχεις  πέσει. Αλλά ήταν η αλήθεια. Ήταν ταπεινωτικό να πρέπει ένα άτομο  να παραδεχτεί το πόσο λάθος διαχειρίζεται την ζωή του. Πόσο μάλλον όταν αυτό το άτομο ήμουν εγώ. Αλλά ήταν η αλήθεια.». Πάντα μια γέννηση συνοδεύεται από μπόλικο πόνο, όπως μια γέννηση της γνώσης συνοδεύεται από την αναγνώριση της άγνοιας.

Ίσως ο μόνος δρόμος της συνείδησης και της ανακάλυψης αυτής είναι μοναχικός. «Μάζεψα τα σκατά μου, πήγα στο βουνό λίγες μέρες να αδειάσει το κεφάλι μου και επέστρεψα αποφασισμένος ότι κι αν είναι αυτό που με τρώει να μην του κάνω την χάρη να με νικήσει. Τα παιδιά – οι Μεμφις – ήταν πάντα εκεί. Οικογένεια/Φίλοι/ Μέντορες/ Ψυχαναλυτές / κοινωνικοί λειτουργοί. Ήταν όλα. και με κράτησαν πριν βρεθώ σε κάνα χαντάκι.»

«Γιατί τα γλυκόλογα πάνω από τον τάφο είναι δώρο άδωρο. Στο δια  ταύτα κρίνονται όλα και θέλει πείσμα και κότσια. Κάθε γαμημένη μέρα.»

Και κάπως έτσι γεννήθηκε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια του συγκροτήματος. Πρώτα γράφτηκε η μουσική και μετά οι στίχοι, Χωρίς μεγάλη απόσταση βέβαια, Κάνα μήνα δίμηνο διαφορά

Είναι η ψυχολογική μας διαδρομή: από το ναδίρ στο να ξαναπατήσουμε στα πόδια μας. Η δημιουργία είναι ο δρόμος, αλλά και τα ίδια τα βήματα μας να φτάσει ο καθένας μας στο ζενίθ του.

Jacek Henryk Maniakowski

POEM - Weakness

 

Ως γνωστόν, ένας σπόρος για να εκδηλώσει την πραγματική του οντότητα χρειάζεται λίγα πράγματα — λίγες ευκαιρίες. Λίγο χώμα, λίγες σταγόνες νερό, μια ηλιαχτίδα. Πολλές φορές, αυτά αρκούν. Ίσως το ίδιο συμβαίνει με τις νότες και τις ιδέες. Ο καθένας μπορεί να κάνει τους δικούς του παραλληλισμούς. Και μια αδυναμία (ο σπόρος) μπορεί να μετατραπεί σε σταθερό θεμέλιο δύναμης (το δέντρο), το οποίο πλέον έχει ρόλο στον κόσμο.

«Όπως είναι γνωστό, οι POEM γράφουν τα κομμάτια τους μέσα από τη διαδικασία του τζαμαρίσματος, συνεπώς το ίδιο έκαναν και με το Weakness. Μπήκαν στο studio του Σταύρου στη Νέα Μάκρη, ξεκίνησαν να παίζουν και βγήκε η μελωδική γραμμή.» Όπως μας αναφέρει η Ελευθερία — ghost mate, κρυφό πέμπτο μέλος, διαχειρίστρια, μάνατζερ, μαμά της μπάντας — ο σπόρος βρήκε το χώμα του.

Το κομμάτι γράφτηκε γύρω στο 2012, όταν η μπάντα δούλευε για το δεύτερο άλμπουμ τους, Skein Syndrome. Εκτός από τον Γιώργο Προκοπίου και τον Σταύρο Ρήγο, τότε συμμετείχαν ο κιθαρίστας Γιώργος Αναγνώστου και ο μπασίστας Στράτος Χάιδος.

«Τότε η μπάντα ήταν λίγο ανοργάνωτη, δεν είχε συγκεκριμένους στόχους. Αυτό το λέω για να δικαιολογήσω το γεγονός ότι το 2013 έκαναν ένα Ελληνικό τουρ, παίζοντας το Skein Syndrome - σχεδόν στην τελική του μορφή - αλλά χωρίς στίχους!!! ναι ναι, το έπαιζαν χωρίς στίχους!»

Η μπάντα έμοιαζε με εφηβικό δωμάτιο που έχει να το επισκεφθεί η μαμά εδώ και μήνες. «Παρόλα αυτά, ο Γιώργος Προκοπίου φυσικά και τραγουδούσε! Τραγουδούσε, χωρίς στίχους, πάνω στη μελωδική γραμμή της φωνής, στα "αγγλικά"! Στην ουσία, ήταν ικανός να το κάνει κ μάλιστα να το κάνει πολύ καλά, χωρίς κανείς να αντιλαμβάνεται ότι αυτός ο άνθρωπος δεν λέει λέξεις, αλλά ιαχές που "κολλάνε" στη μελωδική γραμμή κ θυμίζουν αγγλικά!»

Η αποκάλυψη αυτή φανερώνει το πολύπλευρο ταλέντο του Προκοπίου — φωνή που γεννά λέξεις από συναίσθημα.

Όταν ο σπόρος είναι έτοιμος να βγει, πάντα υπάρχει μια ηλιαχτίδα να τον καλωσορίσει. «Στο τουρ αυτό λοιπόν, το Μάρτιο του 2013 τους επισκέφθηκα στο Άργος όπου έπαιζαν.

   «(Σημείωση: Το Skein δεν είχε τύχει να το ξανακούσω live, οπότε τα κομμάτια δεν μου ήταν καθόλου γνωστά). Ρώτησα το Σταύρο αν η παραπάνω δική μου θεωρία ισχύει κ μου απάντησε ότι όχι, είναι δικό τους κομμάτι. Το Weakness, έχει μία μελωδία που κολλάει στο αυτί, που μιλάει στο συναίσθημα και στο τέλος "σου μένει" και το ψιλοτραγουδάς. Κ θέλεις και λίγο ακόμα..... Ενθουσιασμένη που έχουν γράψει τέτοια κομματάρα, ζητάω να μου δώσουν τους στίχους να τους μάθω. Μου απαντάει τότε ο Σταύρος, ότι το κομμάτι δεν έχει στίχους και μου εξηγεί την παραπάνω ικανότητα του Προκοπίου! Παθαίνω σοκ και αυτό γιατί εγώ, όταν ο Γιώργος τραγουδούσε, άκουγα λέξεις. Συγκεκριμένες. Τότε, ζήτησα από τα παιδιά να μου επιτρέψουν να γράψω τους στίχους εγώ και έτσι κι έγινε.» και οι πρώτες σταγόνες βροχής έπεσαν, με την ηλιαχτίδα ακόμα παρούσα, ένα μουσικό ουράνιο τόξο άρχισε να σχηματίζεται. Αλλά και ένα από τα πιο όμορφα τραγούδια, του συγκροτήματος, αλλά και γενικά του ρεπερτορίου ελληνικής σκηνής. 

«Οι στίχοι του Weakness γράφτηκαν κάτω από πολύ έντονη συγκινησιακή φόρτιση, αλλά και μεγάλη ανάγκη να εκφραστούν συναισθήματα, καθώς πριν από περίπου 1 εβδομάδα είχα χάσει το μπαμπά μου, οπότε για εμένα ήταν σαν λύτρωση.» Το κομμάτι περιγράφει τη σχέση πατέρα-παιδιού, με όλα τα σκαμπανεβάσματα, και τη λύτρωση λίγο πριν το τέλος.

Και συνέχίζει την αποκαλυπτική ιστορία της η Ελευθερία: «Επίσης, αρχικά ήθελα το τελευταίο ρεφραίν να έχει μία πιο αισιόδοξη χροιά σε σχέση με τα προηγούμενα. Δηλ, να δηλώνεται ότι τελειώνοντας τη ζωή μας, βγαίνουμε από το ποτάμι, ότι βρήκαμε τη συγχώρεση και ότι ο θάνατος δεν πρέπει να μας φοβίζει γιατί απλά είναι ένας τρόπος για να περάσουμε στο φως. Δηλ αντί του: "is this like/  falling to the river/  nothing to confess to myself/ nothing to remember/  nothing to believe in my life/ nothing but surrender/getting off the river /  I want to stand up and I fall/ chaos will remember/  wanna be reborn and I die/  chaos and surrender" - όπως είναι τώρα είχα γράψει το εξής: KEEP YOUR HEAD UP/  GET OUT OF THE RIVER/  TIME HAS PASSED YOUR NOT ALONE / SEARCHING FOR FORGIVENESS/  GIVIN' HEART, GIVIN' YOUR SMILE / FINDING THE FORGIVENESS/ FORSAKEN NO MORE/  INFINITY  AND COMPLETENESS/  SOUL  IS ALWAYS LIFE'S SOURCE/  AND WHAT LIVES FOR EVER/  DEATH, A SACRED PATH FOR THE LIGHT/  NO REASON TO BE SCARED.

«Η φράση "τα λάθη γίνονται για να συγχωρούνται" έχει συμπεριληφθεί στις πληροφορίες του κομματιού στο YouTube και ειπώθηκε από τον μπαμπά μου. Το κομμάτι τόσο στο YouTube όσο και στο CD είναι αφιερωμένο στη μνήμη του μπαμπά μου J.K.»

Η αρχική ιδέα για το τελευταίο ρεφραίν ήταν πιο φωτεινή, πιο λυτρωτική.

«Τα παιδιά όμως θεωρούσαν ότι είναι πιο εύκολο για τον κόσμο να θυμάται ένα μόνο ρεφραίν και έτσι αποφασίσαμε να κρατήσουμε το ίδιο σε όλες τις επαναλήψεις κ να μην αλλάξουμε το τελευταίο.»

Ο αρχικός τίτλος ήταν River, γιατί η λέξη αυτή έβγαινε αυθόρμητα από τον Προκοπίου όταν τραγουδούσε. «Το κομμάτι είναι αλήθεια ότι δεν είναι από τα αγαπημένα της μπάντας, παρόλα αυτά πάντοτε απολαμβάνουν να το παίζουν, γιατί ο κόσμος από κάτω είναι ενθουσιασμένος.»

Και αυτό είναι το πιο συγκινητικό:

«Με συγκινεί πολύ το γεγονός ότι άνθρωποι τραγουδούν την ιστορία μου. Υπάρχουν άνθρωποι που μου έχουν αποκαλύψει ότι υπάρχουν φορές που ακούγοντας το Weakness, έχουν κλάψει, χωρίς να ξέρουν για ποιο λόγο. Θεωρώ ότι επειδή έχει γραφτεί με συναίσθημα, γι αυτόν το λόγο βγάζει και συναίσθημα.»

Το video clip ήθελε να εκφράσει δυναμισμό και έντονα συναισθήματα.

«Σε αυτό μας βοήθησε ο Θανάσης Νάκος, ένας καταπληκτικός και πολύ εκφραστικός ηθοποιός και τον ευγνωμονούμε γι' αυτή του τη βοήθεια.»

Η δημιουργία έχει τους δικούς της κανόνες, που η ανθρώπινη λογική δεν μπορεί να εξηγήσει. Οι λέξεις και οι νότες από μόνες τους δεν φτιάχνουν τραγούδι. Χρειάζεται μια αόρατη ψυχή να ενσαρκωθεί μέσα τους. Και η ψυχή κάθε τραγουδιού είναι η ιστορία πίσω από αυτό.

Jacek Henryk Maniakowski

KHIRKI- Bukovo

 

Τα μπαχαρικά είναι συστατικά που με ελάχιστη ποσότητα, μπορούν να αλλάξουν την σύσταση ενός φαγητού και την γεύση του, γενικά μπορούν να δώσουν μια τελείως διαφορετική μορφή στην διατροφή. Πέρα από την συντήρηση τροφίμων, έχουν και θεραπευτικές ιδιότητες, αλλά η υπερβολή μπορεί να αποβεί μοιραία. Και στα Βαλκάνια, πολλές φορές παρομοιάζονται με γυναίκα, αν και στην περιοχή δεν φημίζονται για την ισότητα των δύο φύλων και δύσκολα μπορεί κανείς να καταλάβει αν έχει θετική ή αρνητική σημασία.

Αλλά ένα μπαχαρικό το οποίο είναι γέννημα θρέμμα της περιοχής των Βαλκανίων και χαίρεται ιδιαίτερης εκτίμησης και κυρίως στην περιοχή της Β. Ελλάδας είναι το Μπούκοβο. Μάλιστα στην χώρα της Β. Μακεδονίας υπάρχει και ένα χωριό με αυτό το όνομα κοντά στην Μπίτολα. Η ετυμολογία της λέξης έχει σλάβικη καταγωγή, από οξιά σύμφωνα με το Βικιλεξικό* ή από την βελανιδιά σύμφωνα με τη Wikipedia**. Αλλά όλα αυτά τι σχέση έχουν με μουσική και μάλιστα με την σκληρή έκφρασή της, θα μας απαντήσουν οι KHIRKI από την Αθήνα μέσω του Δημοσθένη Ιωάννου, κιθαρίστα και τραγουδιστή της τριμελούς μπάντας.

«Η παρακάτω ιστορία αφορά στο πώς ένα καυτερό μπαχαρικό σηματοδότησε το καλλιτεχνικό μας όραμα και βοήθησε στη γέννηση της Khirki. Κοιτώντας πίσω, στη γέννηση της μπάντας και της Κτηνωδίας ( το άλμπουμ στο οποίο συμπεριλαμβάνεται) αντιλαμβάνομαι πόσο δύσκολες και σωτήριες αποφάσεις καλεστήκαμε να πάρουμε προσπαθώντας να κρατήσουμε την καλλιτεχνική μας φλόγα ζωντανή. Η μετάβαση από το προηγούμενο γκρουπ και η απελευθέρωση από το παρελθόν δεν ήταν εύκολη. Εκτιμώντας όμως την επιτυχία ή τον αντίκτυπο του δίσκου μας στον κόσμο (το album ξεπούλησε μέσα σε 6 μήνες) δε μπορώ παρά να αισθάνομαι περήφανος για όσα πετύχαμε. Και όλα ξεκίνησαν από μία πρόταση: «πάμε να γράψουμε τον πιο ξέφρενο δίσκο που έχουμε μέσα μας». Μιλάμε για λύσσα. Έτσι μας βρήκε η έναρξη της συνθετικής διαδικασίας της Κτηνωδίας. Ως τρίο: γυμνό, εκτεθειμένο και αλήτικο. Μεγάλο ρίσκο με αντίστοιχα μεγάλες απολαβές, αυτό ήταν το στοίχημά μας.» ξεκινάει την εξιστόρηση, αποδεικνύοντας πως η μουσική μπορεί να συνδυάσει τα πάντα όπως η καλή μαγειρική. Αν και στην μαγειρική δεν ξεκινάς με το μπαχαρικό, απλά το προσθέτεις, στην μουσική μπορεί να γίνει και το αντίθετο.

Και ο Δημοσθένης το επιβεβαιώνει: «Η αρχή, λοιπόν, το σημείο μηδέν, έπρεπε να είναι καλά ορισμένη για να θέσει τον ορίζοντα στο δρόμο που θα πορευόμασταν. Bukovo! Είχα ένα παλιό riff στον κουμπαρά που είχε βγει χρόνια πριν, από ένα jam session που είχα με το Σπύρο ( ντράμερ του συγκροτήματος) και το οποίο ήταν ιδιαίτερα χορευτικό, απρόβλεπτο και εθιστικό. Μας άρεσε και η μοίρα μας έκανε να το διαλέξουμε και να δουλέψουμε πάνω του. Είναι το riff της εισαγωγής που ακούς στο τραγούδι και το οποίο επαναλαμβάνεται και στη μέση του τραγουδιού. Ξεκινήσαμε, λοιπόν, με αυτό.» Απρόβλεπτο είναι και το μπούκοβο, μπορεί να είναι γλυκό ή καυτερό, αλλά για τους φανατικούς του, σίγουρα εθιστικό.

Αλλά κάθε έμπνευση έχει μια μνήμη, την οποία και εκφράζει με το να συνδυάζει φαινομενικά άσχετα πράγματα, έτσι είναι η κάθε τέχνη: «Εκείνη την περίοδο, 2018-2019, είχα ξεκινήσει τη σχέση πάθους που έχω με τους King Gizzard & the Lizard Wizard. Ιδιαίτερα τα Anatolian σημεία τους υπήρξαν τεράστιας σημασίας για την απενοχοποίηση της καταγωγής μας και την ενσωμάτωση της στο σκληρό ήχο που ανήκουμε. Επιπλέον μου ακούστηκε ιδιαίτερα cool το γεγονός ότι συχνά τραγουδάνε πάνω στο riff, δίνοντάς του έτσι μεγαλύτερη έμφαση. Καταλαβαίνεις, λοιπόν, πως κάπως έτσι γράφτηκε και το κουπλέ.» συνεχίζει η φωνή της μπάντας.

Κανένας μάγος ή μάγειρας (έχουν το ίδιο έτυμο οι δύο λέξεις, το βαβυλωνιακό mag-), δεν βάζει στην τύχη τα υλικά μαζί, όσο και κάτι τέτοιο να φαίνεται στα μάτια των αδαών, το ίδιο πράττει και ένας καλλιτέχνης, που ακούει την μελωδία πριν την δημιουργήσει: «Βέβαια το δέσιμο αυτών των ιδεών δεν γίνεται στην τύχη και σχεδόν ποτέ δεν ακολουθούμε την εύκολη λύση κατά την ενορχήστρωση. Εδώ έρχεται η δουλειά της μπάντας που παίρνει τα ποιοτικά υλικά, την πρώτη ύλη και την μετουσιώνει σε κάτι που λέγεται, ξέρεις, τραγούδι.» αποκαλύπτει ο δημιουργός των στίχων.

Η έμπνευση είναι σαν τον έρωτα, κρύβεται σε σκοτεινές γωνίες, παραμένοντας σαν κάποιος μεγάλος αίλουρος για να αιφνιδιάσει τον ανέτοιμο, σχεδόν πάντα, αποδέκτη και αυτό επιβεβαιώνει ο Δημοσθένης: «Και σαν τέτοιο που είναι ήθελε ένα ωραίο φινάλε. Θυμάμαι, λοιπόν, να είμαι πάνω στη μηχανή ένα βράδυ όταν η Θεά της έμπνευσης μου χάρισε αυτή τη μελωδία που κλείνει το Bukovo. Και μου είχε κολλήσει τόσο έντονα που δεν έβλεπα την ώρα να γυρίσω στο σπίτι και να την ηχογραφήσω από τον τρόμο μην την ξεχάσω. Πάντα έτσι γίνεται. Πιάνεις την ακουστική σου, το πιάνο σου και προσπαθείς να εμπνευστείς ανάμεσα σε μαύρα κεριά, ρολόγια σταματημένα και πεντάλφες από κέτσαπ στο πάτωμα και δε βγαίνει ούτε συγχορδία. Ενώ μπορεί να κατουράς μία χημική τουαλέτα, πρωί σε λαϊκή με hung over και εκεί να σου έρθει το ρεφρέν του hit single ενός album. Μην μακρηγορώ, αυτή είναι εν πολλοίς η ιστορία πίσω από τη μουσική του Bukovo.»

Αλλά ένα τραγούδι δεν είναι μόνο οι νότες. Είναι και οι λέξεις που γίνονται στίχοι και αποκαλύπτουν ή κρύβουν την αλήθεια. Πολλές φορές αυτό γίνεται και ταυτόχρονα, όπως σε ένα σύμβολο που αποκαλύπτει σε γνώστες και κρύβει από τους αδαείς: «Οι στίχοι, τώρα, μιλάνε για αυτή την κρυφή και λίγο διεστραμμένη απόλαυση του να κυνηγάς ερωτικά κάποιο πρόσωπο χωρίς όμως να το έχεις ολοκληρωτικά. Αυτό που δοκιμάζεις αλλά δεν τρως, δαγκώνεις αλλά δεν καταπίνεις, γεύεσαι αλλά δε χορταίνεις. Κάπως σαν το εθιστικό κάψιμο του αγαπημένου μπαχαρικού, το οποίο μας δάνεισε το όνομά του, που στην αρχή σε ενοχλεί αλλά μετά το αναζητάς και χωρίς αυτό το φαγητό είναι βαρετό και άνοστο. Το Bukovo είναι μαζί με το Medea το 2ο τραγούδι του album στο οποίο οι στίχοι είναι σε πρώτο ενικό πρόσωπο και αφορούν στα λόγια μία γυναίκα. Στην περίπτωση μας πρόκειται για μία μοιραία και χειριστική γυναίκα η οποία διαρκώς υποτιμά αυτόν που την κυνηγά. Προσπάθησα να μπω στα παπούτσια ενός τέτοιου προσώπου και να ακουστώ καταδεκτικός και επικριτικός μέχρι αηδίας, γιατί στο rock n roll αγαπάμε την υπερβολή. Υπερβολή στην ταχύτητα, στον ήχο και φυσικά στα συναισθήματα.» Συνεχίζει.

Αλλά κάθε τραγούδι δεν είναι τα λίγα λεπτά της διάρκειας του, αλλά ώρες δημιουργίας, αλλαγές και πάντα κάποιο ιδιαίτερο δέσιμο με τους δημιουργούς του. Αυτό το δέσιμο είναι ένας κρυφός συμβολισμός, που μόνο τα μέλη της μπάντας ξέρουν: «Τώρα, στο δικό μου μυαλό το Bukovo είναι ιδιαίτερα σημαντικό γιατί μέσα στα 4μιση λεπτά του καταφέραμε να συνοψίσουμε τον ιδιαίτερα σύνθετο ήχο της Khirki και αυτό είναι κατόρθωμα όταν είσαι πολυλογάς. Μετά το Bukovo πιάσαμε τα υπόλοιπα κομμάτια και έβγαιναν όλα σχετικά αβίαστα. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτό μας πήρε τον περισσότερο χρόνο και για να είμαι ειλικρινής ήταν και το τελευταίο που ολοκληρώσαμε συνθετικά. Επιστρέφαμε διαρκώς σε αυτό και το πειράζαμε εμμονικά μέχρι να βρούμε την τελική του μορφή. Να γιατί, λοιπόν, το θεωρούμε τόσο σημαντικό, να γιατί το τιμήσαμε κυκλοφορώντας το ως single και γιατί εν τέλει ο κόσμος το ζητάει και το χορεύει.» Καταλήγει ο Δημοσθένης Ιωάννου με τις αποκαλύψεις της ιστορίας του τραγουδιού.

Αν και έχουν γραφτεί βιβλία, όχι πολλά για να είμαστε ειλικρινείς, για σχέση κουζίνας/μαγειρικής με τον έρωτας προς μια γυναίκα και λίγες ακόμα ταινίες έχουν γυριστεί, αλλά ακόμα λιγότερα τραγούδια έχουν δημιουργηθεί για αυτόν ον συσχετισμό. Όσο για τραγούδια με όνομα μπαχαρικού… δεν γνωρίζουμε κανένα άλλο.

*https://el.wiktionary.org/wiki/%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%8D%CE%BA%CE%BF%CE%B2%CE%BF

**https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CF%80%CE%BF%CF%8D%CE%BA%CE%BF%CE%B2%CE%BF_(%CE%BC%CF%80%CE%B1%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%8C)

Jacek Henryk Maniakowski

Raw In Sect - Αρένα

 

Τα έπη του Ομήρου, στην ουσία απεικονίζουν μια εξωτερική μάχη ή αλλιώς το Μεγαλόκοσμο στην Ιλιάδα και τον μικρόκοσμο στην Οδύσσεια ή αλλιώς την εσωτερική μάχη του ανθρώπου. Ουσιαστικά είναι μάχες έξω από τα τείχη κάθε Τροίας. Όμως οι σύγχρονες πόλεις δημιουργούν μια  τεράστια Αρένα, όπου οι εσωτερικές και εξωτερικές μάχες γίνονται απέναντι σε έναν αόρατο εχθρό, μια στείρα επανάληψη ως μηχανική μίμηση της κάθε προηγούμενης πράξης ή αλλιώς καθημερινότητα.

«Το «Αρένα» είναι ένα τραγούδι που βγήκε από το πουθενά. Διάφορες μελωδίες και ιδέες ενώθηκαν για να βγει το πρώτο μισό του τραγουδιού.» Ξεκινάει να διηγείται ο Kostas Diamandis ( Lead Vocals, Guitar). Στην πορεία έβαλε ο Δημήτρης (Dimitris Alexiou - Drums, Backing Vocals) το χαρακτηριστικό σημείο με τα κρουστά προς το τέλος και θυμάμαι μου είχε πει ότι ήθελε μία νέα φωνητική γραμμή εκεί. Από εκεί και πέρα σε συνδυασμό με τη βοήθεια του παραγωγού μας (Peter Dowsett), το φορτώσαμε όσο δεν πήγαινε άλλο.

Η ιδέα να συνδυαστεί η ρεμπέτικη μουσική με την metal/rock είχε σαν σκοπό να εξερευνήσουμε το τεράστιο εύρος της Ελληνικής μουσικής και το ρεμπέτικο αναμφίβολα είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι.» Ολοκληρώνει την διήγηση του για την πηγή έμπνευσης του μουσικού μέρους του τραγουδιού.

Όμως ο λακωνικός στίχος έχει ακόμα πιο ενδιαφέρον: Αρένα αρχικά είναι η πόλη της Αθήνας και σε δεύτερο χρόνο αντιλαμβάνεται κανείς ότι Αρένα είναι η ίδια η καθημερινότητα και η φθορά που περιέχει.

Ποιοι είναι τα λιοντάρια και ποιοι τα θύματα; και ποιοι μονομαχούν πραγματικά;

«Όλοι μονομαχούν με τον ίδιο τους τον εαυτό σε καθημερινή βάση για να ανταπεξέλθουν στις δοκιμασίες της καθημερινότητας. Από το να πάνε στη δουλειά τους δηλαδή, αν έχουν δουλειά, μέχρι να ανταπεξέλθουν σε αυτήν και μετά να βρουν την ενέργεια να περάσουν την υπόλοιπη μέρα. η φθορά που στην οποία υπόκειται κάποιος σε αυτή τη ρουτίνα είναι η ίδια η αρένα» απαντά ο τραγουδιστή και κιθαρίστας των Raw In Sect.

Ούτε καν λανθασμένο κυνήγι του γνώθι σ αυτόν; Προσπαθούμε να ακάψουμε ακόμα πιο βαθιά στο νόημα των στίχων:  «εκεί καταλήγει μάλλον»  απαντάει ο Κώστας, βοηθώντας παράλληλα στο «σκάψιμο». Και συνεχίζει: «με αυτό τον τρόπο που σε φθείρει η αρένα όμως μόνο το γνώθι σ'΄αυτόν δεν αποκτάς, ίσα ίσα που χάνεις επαφή με το ποιος είσαι, που είναι το χειρότερο που σου κάνει αυτή η καθημερινότητα»

Στο βιντεοκλίπ εναλλάσσονται άνθρωποι με ερειπωμένα κτήρια… «η γκριζάδα που επικρατεί στο βίντεο αυτό ακριβώς θέλει να απεικονίσει την ερείπωση ή την εγκατάλειψη των πιο αδύναμων κρίκων στο μηδενικό έλεος της Αρένας. Οπότε όπως βλέπει ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο κάποιος να καταρρέει, το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στο ψυχισμό των ανθρώπων, κάθε μέρα και από λίγο». Εξηγεί για την εικόνα που θέλει να προβάλει το βιντεοκλίπ.

Ο «απανθρωπισμός» του ίδιου του ανθρώπου;.... «οι συνθήκες οι οποίες δημιουργούν οι ίδιες οι κοινωνίες είναι σε μεγάλο βαθμό απάνθρωπες, δεν είναι φτιαγμένες για να υπηρετούν τόσο την καθημερινότητα του κόσμου, όσο τους ανθρώπους που κινούν τα νήματα εξ ού και  οι άμουσοι ενορχηστρωτές που λέει το τραγούδι, τελικά και αυτοί που κινούν τα νήματα ό,τι να ναι κάνουν» Καταλήγει ο τραγουδιστής της μπάντας.

Το ίδιο το τραγούδι, δεν προτείνει κάποια λύση, (και να για να υπάρξει ουσιαστική λύση πρέπει να υπάρχει αναγνώριση και αποδοχή πρώτα), αλλά η λύση έρχεται αργότερα στο δίσκο. Στο Γράμμα, όπως λέγεται το τραγούδι, όπου έρχεται η κορύφωση του δίσκου… Άρα ο ακροατής πρέπει να ακούσει ολόκληρο το άλμπουμ, δίνοντας και μεγάλη προσοχή στους στίχους των τραγουδιών του Kitro, όπως λέγεται η τρίτη ολοκληρωμένη δουλειά του συγκροτήματος.

Jacek Henryk Maniakowski 

Rock - e - pedia Alternative Metal

 

 Όσο αυξάνεται η γνώση των υλικών, άλλο τόσο αυξάνεται και η χρήση τους και οι συνδυασμοί μεταξύ τους.

Alternative Metal (γνωστό και ως alt-metal)

 

 

Πως ακούγεται: σαν Heavy Metal αλλά κάπως διαφορετικό και σίγουρα λιγότερο πομπώδες, με λιγότερα σπαθιά και δράκους. Βασικά είναι Heavy Metal το οποίο ενσωματώνει και άλλα είδη μουσικής με διακριτικό τρόπο, αλλά ικανό να δηλώσει τελείως διαφορετική μορφή στην μουσική.

Γιατί να το ακούσουμε: Γιατί είναι πιασάρικο, διαφορετικό και ανανεώνεται συνέχεια. Κατάφερε να κάνει γνωστό τη Metal μέσα από την ενσωμάτωση και άλλων μουσικών μοτίβων και γιατί είναι ίσως το πιο επιτυχημένο είδος της Metal.

Γιατί όχι: Και που είναι οι δράκοι να πολεμήσουμε; Τα όντα αυτά ήσαν μια κάποια λύση. Και που είναι η μαλλιούρα; Γιατί δεν είναι ορθόδοξο ετοιμοπόλεμο και μαζεύει και πολλές γυναίκες, Είναι για φλώρους.

Που; Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Πότε; Δεκαετία του ’80

Ποιοι; Ο όρος χρησιμοποιείται από τη δεκαετία του 1980, αν και εμφανίστηκε (επίσημα) στη δεκαετία του 1990.

Στους πρωτοπόρους συγκαταλέγονται οι Faith No More, οι Living Colour, οι Soundgarden και οι Jane's Addiction.

Το είδος σημείωσε επιτυχία τη δεκαετία του 1990 με την αύξηση της δημοτικότητας των Helmet, Tool και Alice in Chains.

Αλλά ακόμα να ακούσεις: Twelve Foot Ninja,  Chevelle, Love And Death (Perfectly Preserved), God Damn (Raw Coward), Quicksand (Distant Populations), Limp Bizkit (Still Sucks), Tomahawk (Tonic Immobility), Sleep Token (This Place Will Become Your Tomb).

Μέρες δόξας: Από τις αρχές τις δεκαετίας του ’90 βρίσκεται σταθερά στα charts και δεν είναι λίγες φορές που καταλαμβάνει πολύ ψηλές θέσεις. Γενικά οι μπάντες του είδους γεμίζουν στάδια και το είδος είναι μια μήτρα που γέννησα πάρα πολλές ακόμα εκφράσεις της Metal.

Κόκκινη κάρτα: Η εμπορικότητα του είδους, πολλές φορές το έχει οδηγήσει στην απώλεια αυθεντικότητας και γενικά το αγαπάνε πολύ τα μουσικά ΜΜΕ, κάτι που δείχνει έναν συμβιβασμό… για την δόξα και τα φράγκα.

Με τι μπερδεύεται; Με Funk Metal, Nu Metal, Rap Metal,

Jacek Henryk Maniakowski

Mother Of Millions - Echo-λόγιο

Οι  Mother Of Millions απαντούν: 
1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;
Μother of Μillions είναι η εκλαϊκευμένη ονομασία του φυτού Kalanchoe delagoensis, και προκύπτει από την ταχεία του εξάπλωση. 
Επίσης είναι τοξικό στην πανίδα. 
Η σημειολογία του ονόματος μας άρεσε και το κρατήσαμε.

2) Χρήμα ή δόξα;
Λάθος δίλημμα. Δεν γνωρίζω κάποιον που να πιστεύει σοβαρά οτι μπορεί να κάνει λεφτά απ'τη μουσική. Δηλαδή τα έσοδα να είναι σημαντικά περισσότερα
απ'τα έξοδα. Το αντίθετο συμβαίνει τις περισσότερες των περιπτώσεων. Τώρα το κατά πόσο κάποιοι εκμεταλλεύονται το πάθος νέων συγκροτημάτων 
να εκθέσουν τη δημιουργία τους, με αποτέλεσμα να υπάρχει ένα κακό προηγούμενο σε σχέση με τις αμοιβές, είναι αντικείμενο άλλης κουβέντας.
Η δόξα πάλι είναι κάτι σχετικό. Όταν εκθέτεις το έργο σου θέλεις να φτάσει παντού και να έχει ευρεία αποδοχή. Πρέπει να γνωρίζεις ότι υπάρχουν σοβαρές
πιθανότητες να μη συμβει κάτι τέτοιο. Οπότε το χρήμα ή δόξα είναι μάλλον μία ερώτηση μπαλαντέρ για ματαιόδοξους.

3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φραση την μπάντα σου;
Με το στίχο του Evolving, "Question the process, Ask the reason why"

4) Σημείο μηδέν της μπάντας
Η επαναπροσέγγιση σε παλιές ιδέες και η οριστικοποίηση της σύνθεσης των μελών.


5) Τι μουσική σας εκφραζει λιγότερο ή καθόλου;
Δεν απορρίπτουμε τίποτα επι της αρχής. Σε όλα τα είδη μουσικής υπάρχουν ενδιαφέρουσες ιδέες.

6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιουσατε;
Η μουσική σαν μορφή τέχνης και μάλιστα της πιο λαϊκής της έκφανσης - αφού απευθύνεται σε όλους, έχει υπάρξει κατά καιρούς "υπερόπλο" 
στα χέρια ετερόκλητων δυνάμεων. Υπήρξε για παράδειγμα εργαλείο ενίσχυσης της θρησκευτικής καταπίεσης το Μεσαίωνα, υπήρξε και φωνή των
καταπιεσμένων στα μέσα του 20ου αιώνα και μάλιστα στην πιο απλοϊκή της μορφη. Προτιμάμε το δεύτερο.

7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;
Με κάποιον καλλιτέχνη που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα και πρόκειται να μιλάμε γι αυτόν/αυτούς τα επόμενα χρόνια, ανεξάρτητα απ'το αν είναι μουσικός.

8 ) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;
Η μουσική είναι πολιτική έκφραση. Η σύνθεση δεν είναι μια διαδικασία αποκομμένη από την σύγχρονη πραγματικότητα.
Ο τρόπος που βιώνει ο καθένας τις προσωπικές του αγωνίες, χαρές και λύπες δεν είναι ανεξάρτητος από την συνολική κοινωνική κατάσταση.

9) Οι επιρροές σας;
Εντελώς διαφορετικές για κάθε μονάδα του συγκροτήματος. Οι προσλαμβάνουσες παραστάσεις του κάθε μέλους, όχι απαραίτητα σε σχέση με τη μουσική, 
ακόμα και άσχετα με την τέχνη, καθορίζουν την έκφραση της μπάντας σα σύνολο.

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;/ 11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;
Όταν μαθαίνεις μουσική, αρχίζεις να την αντιμετωπίζεις σαν γλώσσα. Είναι μέσο έκφρασης. Και είναι μέσο έκφρασης των μελών του συγκροτήματος εξατομικευμένα.
Ιδανικά και μέσα από διαρκή ζύμωση, καταλήγει στην συλλογική έκφραση με τρόπο που προκύπτει αυθόρμητα και υλοποιείται συνειδητά.

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;
Θα έπρεπε να είναι το δεύτερο. Το ταλέντο είναι ένα σημαντικό εργαλείο και τίποτα παραπάνω. Για να δουλέψεις οικοδομώντας μια επιτυχημένη συνεργασία,
χρειάζονται και άλλα "ταλέντα".

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;
Γύρο. Χοιρινό.

14) Μια ευχή για την μπάντα
Οι δυσκολίες να είναι πάντα έμπνευση, ποτέ αιτία υποχώρησης.

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;
Η στιγμή που σταματάει η ροή. Σα να γράφεις ένα άρθρο και να μη σου 'ρχεται με τίποτα ένας επίλογος αντάξιος της προηγούμενης σκέψης. Και λες
θα επανέλθω πιο φρέσκος άλλη στιγμή. Από την άλλη αδειάζεις το κεφάλι σου και γεμίζεις τα συρτάρια σου ιδέες.

Θα τους βρείτε εδώ: Official Site : www.motherofmillionsband.com
Facebook : https://www.facebook.com/motherofmillionsband?ref=hl Twitter:https://twitter.com/mothofmillions Θα τους δείτε εδω : https://www.youtube.com/user/MotherOfMillionsGr