Δεν υπάρχει μουσική χωρίς ρυθμό και δεν υπάρχει καλύτερος
ρυθμός από αυτόν που δίνει το μπάσο.
Funk metal (αλλιώς: thrash funk ή punk-funk)
Πως ακούγεται: δυνατά ακόρντα, με το μπάσο να κυριαρχεί σε funkτέμπο
Γιατί να το ακούσουμε: γιατί πάντα έχει πλάκα η funk, αλλά ντρεπόμαστε να
ακούσουμε γιατί δεν ήταν αρκετά metal.
Έτσι μπορούμε να ακούσουμε χωρίς ντροπές και ενοχές
Γιατί όχι: γιατί μπορεί να καταντήσει εκνευριστικό το πολύ
ντιγκι ντιγκι του μπάσου
Που; Στην Καλιφόρνια,που αλλού; αλλά γενικά σε όλη την δυτική ακτή των Η.Π.Α.
Πότε; Στα μέσα της δεκαετίας του ’80, αλλά το πρώτο δείγμα,
πριν καν βγει η κατηγορία αυτή, υπήρχε στην Ουαλία δέκα χρόνια πριν
Ποιοι; Οι Ουαλοί Budgie με το άλμπουμ τους Bandolier
θεωρούνται πρωτοπόροι στο είδος. Αλλά επίσημα αναγνωρίστηκε με τους Red Hot
Chili Peppers και Fishbone, σαν κάτι πιο
δυνατό από μια απλή φανκιά. Αλλά και Living Colour, που απέδειξαν πρώτοι πως
δεν χρειάζεσαι να είσαι λευκός για να παίξεις μέταλ, κάτι που δεν το
καταλαβαίνουν ακόμα και σήμερα κάποιοι. Φυσικά και μέγιστοιFaith No More.
Αλλά ακόμα να ακούσεις: Infectious Grooves, σούπερ γκρουπ
του Mike Muir των Suicidal Tendencies, Dan Reed Network, Super Junky Monkey
γυναικείο συγκρότημα από την Ιαπωνία, Primus.
Μέρες δόξας: Κυρίως από τα μέσα της δεκαετία του ’80 ως τα
μέσα της επόμενης δεκαετίας.
Κόκκινη κάρτα: υπερ-προβεβλημένο από τα μέσα και πολλές
φορές υπερτιμημένοι πειραματισμοί.
Μετιμπερδεύεται; Μεgroove metal, rap metal, nu metal καιavant garde metal. Πολλές
φορές κατατάσσεται στο alternative
Τι λες στο άσχετο; Ντίσκο χορευτική που δεν χορεύεται γιατί
παίζει πολύ δυνατά η κιθάρα.
Όσο αυξάνεται η γνώση
των υλικών, άλλο τόσο αυξάνεται και η χρήση τους και οι συνδυασμοί μεταξύ τους.
Alternative
Metal (γνωστόκαιως alt-metal)
Πως ακούγεται: σαν HeavyMetal αλλά κάπως διαφορετικό και σίγουρα λιγότερο πομπώδες, με
λιγότερα σπαθιά και δράκους. Βασικά είναι HeavyMetal το οποίο ενσωματώνει και άλλα είδη μουσικής με διακριτικό
τρόπο, αλλά ικανό να δηλώσει τελείως διαφορετική μορφή στην μουσική.
Γιατί να το ακούσουμε: Γιατί είναι πιασάρικο, διαφορετικό
και ανανεώνεται συνέχεια. Κατάφερε να κάνει γνωστό τη Metal μέσα από την ενσωμάτωση και άλλων
μουσικών μοτίβων και γιατί είναι ίσως το πιο επιτυχημένο είδος της Metal.
Γιατί όχι: Και που είναι οι δράκοι να πολεμήσουμε; Τα όντα
αυτά ήσαν μια κάποια λύση. Και που είναι η μαλλιούρα; Γιατί δεν είναι ορθόδοξο
ετοιμοπόλεμο και μαζεύει και πολλές γυναίκες, Είναι για φλώρους.
Που; Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
Πότε; Δεκαετία του ’80
Ποιοι; Ο όρος χρησιμοποιείται από τη δεκαετία του 1980, αν
και εμφανίστηκε (επίσημα) στη δεκαετία του 1990.
Στους πρωτοπόρους συγκαταλέγονται οι Faith No More, οι
Living Colour, οι Soundgarden και οι Jane's Addiction.
Το είδος σημείωσε επιτυχία τη δεκαετία του 1990 με την
αύξηση της δημοτικότητας των Helmet, Tool και Alice in Chains.
Αλλάακόμαναακούσεις: Twelve Foot
Ninja,Chevelle, Love And Death
(Perfectly Preserved), God Damn (Raw Coward), Quicksand (Distant Populations),
Limp Bizkit (Still Sucks), Tomahawk (Tonic Immobility), Sleep Token (This Place
Will Become Your Tomb).
Μέρες δόξας: Από τις αρχές τις δεκαετίας του ’90 βρίσκεται
σταθερά στα chartsκαι δεν είναι λίγες φορές που καταλαμβάνει πολύ ψηλές
θέσεις. Γενικά οι μπάντες του είδους γεμίζουν στάδια και το είδος είναι μια
μήτρα που γέννησα πάρα πολλές ακόμα εκφράσεις της Metal.
Κόκκινη κάρτα: Η εμπορικότητα του είδους, πολλές φορές το
έχει οδηγήσει στην απώλεια αυθεντικότητας και γενικά το αγαπάνε πολύ τα μουσικά
ΜΜΕ, κάτι που δείχνει έναν συμβιβασμό… για την δόξα και τα φράγκα.
Με τι μπερδεύεται; Με Funk Metal, Nu Metal, Rap Metal,
Ένα
έπος είναι η εξύμνηση ενός γεγονότος, που χωρίς την βοήθεια κάποιου ταλαντούχου
συγγραφέα, θα ήταν απεχθές και χωρίς μιμητές. Σαν ηλεκτρόνιο, ένας συγγραφέας
δένει ένα γεγονός με την ιστορία και την ανθρώπινη μνήμη, ωραιοποιώντας το. Μια
τέτοια ενέργεια, που μπορεί να ενώσει διαφορετικά ανεξάρτητα πράγματα μεταξύ
τους και να τα μεγαλώσει, τουλάχιστον στα μάτια ανθρώπων, υπάρχει σε κάθε ανθρώπινη
δραστηριότητα. Ανάλογα με την θρησκεία και φιλοσοφική προσέγγιση, έχει και
διαφορετικό όνομα. Στο rock 'n' roll το όνομα αυτό αφορά κάποιον μουσικό, νέο
μέλος συνήθως, που με την παρουσία του το απογειώνει...... σε επικές
διαστάσεις, ακόμα κι αν η συνεισφορά του δεν είναι τόσο μεγαλειώδης.
Η
σουρεαλιστική προσωπικότητα του Mike
Patton ήταν ακριβώς το ηλεκτρόνιο που χρειαζόταν οι Faith No More για να γίνουν, από μια
υποσχόμενη μπάντα, μια πολύ επιτυχημένη και ολοκληρωμένη. Το διαβατήριο για την
επιτυχία υπήρξε το τρίτο τους άλμπουμ, το The Real Thing του 1989. Μετά την φυγή-εκδίωξη
του Chuck Mosley, λίγο πριν κυκλοφορία του τα φωνητικά ανέλαβε ο Mike Patton,
αλλά και την λυρική επένδυση όλων των τραγουδιών τους. Και μεταξύ των άλλων και
ένα τραγούδι, που έμελλε να είναι σταθμός για την σκληρή μουσική. Το μουσικό
μέρος του "Epic" είχε
ολοκληρωθεί πριν ο στιχουργός του αφήσει τους
Mr. Bungle και εισχωρήσει στην νέα του μπάντα.
Οι
δημιουργοί της μεγαλύτερης επιτυχίας της μπάντας είναι οι Billy Gould, Jim
Martin, Roddy Bottum, Mike Bordin. Οι στίχοι είναι το ίδιο σουρεαλιστικοί, όπως
και οι προσωπικότητα του τραγουδιστή. Η συνεχής αναφορά στο "it", χωρίς να προσδιορίζει σε
κανένα σημείο τι ακριβώς είναι "αυτό" επιτίνει τον σουρεαλισμό με την
ερώτηση "What is it?" από την υπόλοιπη μπάντα. Όμως η μουσική, αν και
γράφτηκε με πολυ φυσιολογικό τρόπο, αποτελεί την βάση για την εξέλιξη της heavy
metal μουσικής σε Nu Metal. Ο συνδυασμός των Funk, Rap, Heavy Metal και
κλασικής μουσικής ήταν πρωτόγνωρος για τα αυτιά των "μεταλάδων"
εκείνης της εποχής.
Ο
τίτλος του τραγουδιού, που είναι τελείως άσχετος με του σουρεαλιστικούς
στίχους, προήλθε από μια ιδιωματική ονομασία της διαδικασίας της δημιουργίας ενός τραγουδιού.
Συγκεκριμένα ξεκινούσαν με την δημιουργία της μουσικής πρώτα και πάνω σ' αυτήν
πρόσθεταν τους στίχους, ονομάζοντας όλη αυτήν την διαδικασία απλά «Epic». Ο
όρος «epic» ως στούντιο slang αναφέρεται στη διαδικασία «μουσική πρώτα, στίχοι
μετά», αλλά η μπάντα έδωσε μια ειρωνική χροιά σε αυτό. Φυσικά μόνο
"επική" αντιμετώπιση δεν είχε το τραγούδι από την δισκογραφική τους,
την Slash. Μετά την εμπορική αποτυχία
του πρώτου σινγκλ του άλμπουμ, του 'From
Out Of Nowhere', έκανε την εταιρία του να θέλει να τους εγκαταλείψει.
Κυκλοφόρησε σε σινγκλ το τραγούδι, δημιουργώντας και βιντεοκλίπ που το
συνόδευε, σαν ύστατη προσπάθεια, αλλά και με περισσότερη ειρωνεία, παρά πίστη
στην επιτυχία του. Ούτε όμως, το συγκρότημα είχε ιδιαίτερες προσδοκίες από την
κυκλοφορία του τραγουδιού.
Κυκλοφόρησε
ως τρίτο single του άλμπουμ τον Ιούνιο του 1990, την επόμενη χρονιά της κυκλοφορίας
του άλμπουμ. Και παρόλη την αδιάφορη προσέγγιση κατάφερε να φτάσει στο Νο 9 του
Billboard Hot 100, Νο 1 στο ModernRockTracks,
Νο 13 στο MainstreamRock, Νο 17 στο UKSinglesChartκαι Νο 1 στην Αυστραλία.
Βραβεύτηκε ως Platinum στις ΗΠΑ (πάνω
από 1 εκατ. αντίτυπα) και Gold σε ΗΒ, Αυστραλία, Καναδά και Νέα Ζηλανδία. Ήταν
το πρώτο single των Faith No More που μπήκε στο Top 10 των ΗΠΑ και το πιο
εμπορικά επιτυχημένο τραγούδι της καριέρας τους.
Ηχογραφήθηκε
στα Brilliant Studios και Different Fur Studios του Σαν Φρανσίσκο (1988–1989)
με παραγωγό τον Matt Wallace. Η παραγωγή συνδύασε το αναλογικό ήχο για την ζεστασιά
που δίνει, αλλά πειραματίστηκε με πρώιμη ψηφιακή επεξεργασία, δηλαδή, τα
τύμπανα ηχογραφήθηκαν ζωντανά, το μπάσο περάστηκε από DI συν τον ενισχυτή
Ampeg, και οι κιθάρες του Jim Martin διπλασιάστηκαν με ελαφριά παραμόρφωση για
να διατηρηθεί η «ζωντανή» αίσθηση. Το πιάνο στο τέλος ηχογραφήθηκε σε ένα ακουστικό
upright piano που είχε τοποθετηθεί στο στούντιο για αυτοσχεδιασμούς. Η «έκρηξη»
ήταν οπτικό εφέ στο βίντεο και στην ηχογράφηση το κομμάτι κλείνει με αργό
fade-out.
Η
φωνητική ερμηνεία του Patton ήταν και αυτή πρωτοπόρα για την εποχή και συνδυάζει
rap delivery, melodic phrasing και theatrical growls, προαναγγέλλοντας ουσιαστικά
τη φωνητική πολυμορφία του nu metal. Το «What is it?» δεν είναι απλό ρεφρέν,
αλλά «call-and-response δομή», δηλαδή φράση που μιμείται τη λογική της
ερώτησης-απάντησης σε τελετουργικό ή θεατρικό πλαίσιο. Με όλο αυτό το ανακάτεμα
έδωσε αφορμές για ακαδημαϊκή μελέτη. Οι μουσικολόγοι το αναλύουν ως «πρώιμο παράδειγμα
genre-blending» που περιλαμβάνει funkbasslines,
heavymetalriffing, rapvocalflow, classicalpianointerlude.
Αυτός ο συνδυασμός αποτέλεσε τον θεμέλιο λίθο για συγκροτήματα όπως οι Korn,
Limp Bizkit, Linkin Park, System of a Down και Deftones.
Αλλά
το και το βιντεοκλίπ έχει πολύ ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες. Για την δημιουργία
του, πηγή έμπνευσης υπήρχε γενικά το έργο του Ισπανού ζωγράφου Salvador Dali. Η συνεχής του μετάδοση από το MTV, οφειλόταν και στο εντυπωσιακό του
τελείωμα όπου, το πιάνο που κλείνει και το τραγούδι, εκρήγνυται και μια εικόνα
ενός ψαριού που σπαρταράει έξω από το νερό, μπερδεύει ακόμα περισσότερο τον
θεατή. Σκηνοθετημένο από τον RalphZimanκατάφερε να κερδίσει το
MTVVideoMusicAwardγια BestMetal/HardRockVideo (1990).
Το
ψάρι άνηκε στην Björk, η οποία εκείνη
την εποχή βρισκόταν στο San Francisco για ένα ρεσιτάλ ποίησης. Το έδωσε σε έναν
φίλο της ο οποίος μετά από αυτό πέρασε
από το πάρτι, που γινόταν στο σπίτι του
Roddy Bottum, στον οποίο έδωσε και το ψάρι, που πριν λίγο του είχε δοθεί. Αν
και ίδια τους το εμπιστεύτηκε, έχοντας την πεποίθηση, ότι δεν θα το έβλαπταν,
το ψάρι δεν το ξαναείδε κανείς. Η ίδια η
Ισλανδή τραγουδίστρια ομολογεί ότι, αν δεν το είχε δώσει, τίποτα δεν θα
είχε συμβεί..... ούτε στο ψάρι, αλλά ούτε και στο συγκρότημα, αλλά με
διαφορετική κατάληξη για τον καθένα.
Ο
Jim Martin, κιθαρίστας του γκρουπ, ήταν στενός φίλος με τον αποθανόντα μπασίστα
των Metallica, Cliff Burton, παίξανε μαζί σε δυο διαφορετικά σχήματα. Προς τιμή
του φορά μια μπλούζα με το πρόσωπό του και τα λόγια "A Tribute to Cliff
Burton."
Ακαδημαϊκά,
μελετάται ακόμα και σήμερα σε μαθήματα Μουσικής Κοινωνιολογίας και Πολιτισμικών
Σπουδών ως περίπτωση «genrehybridization» και ως
παράδειγμα του πώς η εμπορική επιτυχία μπορεί να προκύψει από καλλιτεχνικό
ρίσκο και οπτική πρόκληση. Η φράση «Whatisit?»
έχει γίνει πολιτισμικό meme
και χρησιμοποιείται σε συζητήσεις για την ταυτότητα της εναλλακτικής μουσικής,
την αποδόμηση των ειδών και την αναζήτηση νοήματος σε μεταμοντέρνα κείμενα.