New Zero God - Angeline

 

Οι μύθοι είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με τον ανθρώπινο πολιτισμό και συχνά μπλέκονται με την ίδια την ιστορία. Ίσως η ανάγκη του ανθρώπου να αποφύγει την πραγματικότητα τον ώθησε στη δημιουργία τους — ή ακόμα και να αποτρέψει άλλους από συγκεκριμένες πράξεις.

Σήμερα, όμως, οι αστικοί μύθοι έχουν χάσει τον εκπαιδευτικό τους χαρακτήρα και αποκτήσει έναν πιο... κωμικό. Αν και όχι πάντα για το θύμα της πλάκας. Ένας τέτοιος αστικός μύθος στάθηκε αφορμή για τη δημιουργία ενός τραγουδιού των New Zero God. «Στις αρχές της δεκαετίας του ‘80 η οικογένειά μου μετακόμισε και με έστειλαν σε ένα καινούργιο σχολείο όπου και τελείωσα το Λύκειο.» Ξεκινάει την αφήγησή του ο Μιχάλης Πουγούνας, φωνή και ψυχή του συγκροτήματος.

«Η περιοχή όπου βρίσκεται το σχολείο ονομάζεται Κοψαχείλα και είναι στα σύνορα Αγίου Δημητρίου και Παλαιού Φαλήρου, παραδίπλα από τα νεκροταφεία Καλλιθέας, Νέας Σμύρνης και Παλαιού Φαλήρου. Όπως συνήθως γίνεται, οι περιοχές γύρω από τα νεκροταφεία είναι γεμάτες από μακάβριες ιστορίες οι οποίες παραλλάσσονται και πολλαπλασιάζονται ανάλογα με το ακροατήριο.»

Αναφέρει ως παράδειγμα τον γνωστό μύθο με τον εύζωνα που, βάζοντας στοίχημα να περάσει τη νύχτα πάνω σε ένα μνήμα, καρφώνει κατά λάθος τη φουστανέλα του με το μαχαίρι, τρομάζει και πεθαίνει από ανακοπή.

«Είναι γνωστή σε όλους», λέει.

Αλλά δεν ήταν αυτή η ιστορία που τον ενέπνευσε.

«Εκείνη την εποχή ταλαιπωρούσα τους φίλους μου με διάφορες φάρσες. Έτσι, με δύο συμμαθητές μου βαλθήκαμε να στήσουμε μια πλάκα στον κολλητό μου, τον Τάσο, ο οποίος ήταν τότε ο μπασίστας των Flowers of Romance. Έπρεπε να τον φέρω στο σπίτι του ενός συμμαθητή, του Δημήτρη, όπου και θα τον τρομάζαμε... Έδωσα ραντεβού στον Τάσο να συναντηθούμε στις 12 το βράδυ σε κάποιο σημείο για να τον φέρω στο σπίτι του Δημήτρη επειδή δεν γνώριζε την περιοχή.»

Η θεατρικότητα ήταν απαραίτητη.

«Όταν συναντηθήκαμε, φρόντισα να φαίνομαι ανήσυχος και όταν με ρώτησε τι συμβαίνει, του είπα πως γίνονται μυστήρια πράγματα και πως όλη η γειτονιά είναι αναστατωμένη. Επειδή είχαμε ένα δεκάλεπτο ποδαρόδρομο μέχρι να φτάσουμε, είχα βάλει στο μυαλό μου δύο-τρεις τρομακτικές ιστορίες από αυτές που κυκλοφορούσαν στην περιοχή ώστε να τον προετοιμάσω ψυχολογικά για τη φάρσα.»

Μία από αυτές τις ιστορίες έγινε τραγούδι των New Zero God με τίτλο Angeline, και συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ MMXIII το 2013.

«Ένας νεαρός (τον οποίον ονόμασα Johnny στο τραγούδι) οδηγεί κάποια βροχερή νύχτα τη μηχανή του όταν στον δρόμο του κάνει ωτοστόπ μια κοπέλα (την οποία ονόμασα Angeline). Οι δυο τους περνούν όλο το υπόλοιπο βράδυ πίνοντας και διασκεδάζοντας και ο νεαρός, καταλαβαίνοντας πως εκείνη κρυώνει, της φοράει το μπουφάν του. Έχει αρχίσει να την ερωτεύεται... Καθώς πλησιάζει η αυγή, η Angeline του λέει πως πρέπει να φύγει κι εκείνος την αφήνει έξω από το σπίτι της... Το επόμενο πρωί ο νεαρός συνειδητοποιεί ότι ξέχασε να πάρει πίσω το μπουφάν του και πηγαίνει να το ζητήσει. Η γυναίκα που του ανοίγει την πόρτα όμως του λέει ότι η κοπέλα αυτή σκοτώθηκε πριν ένα χρόνο σε ένα τροχαίο ατύχημα. Ο Johnny τρέχει στο νεκροταφείο και βρίσκει το μπουφάν του ζεστό ακόμα πάνω στον παγωμένο τάφο της...»

Με αυτή τη διήγηση, όπως λέει ο ίδιος, «οι τρίχες του σβέρκου μας μετριούνται μόνες τους (876 την ώρα της συγγραφής του άρθρου).»

«Η ιστορία συντέλεσε αρκετά στην φάρσα που κάναμε στον Τάσο και σαν story μου φαινόταν πάντα γοητευτική...»

Σε εμάς, και τρομακτική.

«Ο αστικός μύθος λέει πως το αγόρι που είχε αυτή την εμπειρία τρελάθηκε μετά από αυτό, αλλά δεν ήθελα να προσθέσω μια τόσο απογοητευτική κατάληξη στο τραγούδι. Προτίμησα να το αφήσω να αιωρείται σαν ένας ανεκπλήρωτος έρωτας, σαν ένα φλερτάρισμα με τον θάνατο ή ό,τι άλλη εκδοχή μπορεί να βρει κάποιος...»

Και σίγουρα είναι πιο ωραία αυτή η εκδοχή.

«Όπως και να έχει, σήμερα, το Angeline είναι ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια αυτού του άλμπουμ, ενώ εγώ κατάφερα με αυτόν τον τρόπο να κρατήσω σαν σημείωση εκείνη τη βραδιά που έκανα πλάκα σε έναν φίλο μου...»

Αλλά η φάρσα δεν τελείωσε εκεί.

Υπήρχε και τρίτος στην παρέα — ο Λάκης. Ο βασικός εμπνευστής, μαζί με κάποιους συνένοχους, τον είχαν ντύσει με χαρτί υγείας σαν μούμια. Όταν έφτασαν στο σπίτι, ο μουμιοποιημένος Λάκης είχε κρυφτεί. Το σχέδιο ήταν να εμφανιστεί μόλις ο Μιχάλης έμπαινε με τον Δημήτρη. Και για να ξεκινήσει η πλάκα, έπρεπε να ακουστεί η λέξη «σκατά».

Όταν έγινε η εμφάνιση του Λάκη, οι δύο συνένοχοι άρχισαν να φωνάζουν με θεατρινισμό το πρώτο γράμμα της αλφαβήτου:

«ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ».

Ο Μιχάλης, κοιτάζοντας τον Τάσο, διαπίστωσε πως όχι μόνο ήξερε καλά το φωνήεν, αλλά και πως όλα τα χαρακτηριστικά του προσώπου του είχαν τραβηχτεί. Ήταν η πρώτη και μοναδική φορά που είδε μαλλιά ανθρώπου να σηκώνονται μόνα τους.

Αυτή την ιστορία μπορεί κανείς να θυμάται κάθε φορά που ακούει το Angeline των New Zero God — είτε στα συχνά live τους, είτε στο σπίτι του.

Αλλά ίσως να μην το κάνει μόνος του.

 Jacek Henryk Maniakowski

New Zero God

Η ανακάλυψη της χρήσης του καινού, άλλαξε την ζωή της ανθρωπότητας και όχι απαραίτητα προς το καλύτερο. Σε μαθηματικά αυτό εκφράζεται με το μηδέν, έναν αριθμό που ήταν κριμένος για πολλούς αιώνες και γνωστός μόνο σε περιορισμένο κύκλο ανθρώπων. Η δύναμή του είναι να πολλαπλασιάζει, αλλά και να υποβιβάζει την μονάδα ή το άτομο. Η απερίσκεπτη χρήση του μηδενός από τον άνθρωπο, τον οδήγησε να μοιάζει περισσότερο με Nazgûl, φάντασμα του δακτυλιδιού, παρά με κάποια δημιουργική οντότητα. Εγκλωβισμένος σε ένα σύμβολο του αιώνιου κύκλου, νιώθει ένας νέος θεός μέσα στην περιορισμένη του επανάληψη των ίδιων πραγμάτων. 
.... " To ότι άνθρωποι με μηδενική προσωπικότητα κυβερνούν τον κόσμο σαν να είναι θεοί…" αυτό συμβολίζει το όνομα των New Zero God, όπως αναφέρουν και οι ίδιοι στο Echo-λόγιο ( http://echooadventures.blogspot.gr/2013/10/new-zero-god-echo.html ). Και προφανώς τα πρώην μέλη των Flowers Of Romance και αργότερα Nexus, αποφάσισαν να σπάσουν τον κύκλο και δημιούργησαν μια νέα μπάντα. Σχηματίζονται το 2006 από τους Mιχάλη Πούγουνα-φωνή (ex-The Flowers Of Romance, ex-Nexus), Δημήτρη Στεβή-τύμπανα (ex-Nexus, ex-The Drops), Κώστα Σπανό ( (ex-Nexus) και Αβέρκιο Χατζηανντωνιάδη (ex-The Flowers of Romance). Μερικές μπύρες και πολλές αναμνήσεις στάθηκαν γερά θεμέλια για την δημιουργία ενός νέο σχήματος, αλλά πάντα πιστού στους goth, dark wave και post punk ήχους των προηγούμενων συνευρέσεων των μουσικών. 

Η εμπειρία των μουσικών, αλλά και η προσωπικότητά τους ήταν αρκετά μεγάλη για να αποτύχει το σχήμα. Ακόμα και κάποιες αποχωρήσεις των μελών για να ακολουθήσουν προσωπικές καριέρες, δεν κατάφεραν να εμποδίσουν τη ροή των πραγμάτων. Δύο χρόνια μετά την συνάντηση το ντεμπούτο άλμπουμ "Fun Is A Four Letter Word" ξεκίνησε να ηχογραφείται με τους Μπάμπη Διακουμέα (B-Abyss) στο μπάσο και Ηλία ( (E-Raptor) Ράπτη κιθάρα να έχουν αντικαταστήσει τους παλιούς μουσικούς. Η συμμετοχές σε συλλογές δεν είναι λίγες και την επόμενη χρονιά υπογράφουν στην Puzzlemusik Records και κυκλοφορούν το πρώτο τους άλμπουμ τον Ιανουάριο του 2010. Η ανταπόκριση από τα μουσικά έντυπα είναι κάτι παραπάνω από θετική και μεταξύ των πολλών τα “Dominion Magazine”, "Terrorizer", "Lollipop Magazine", "Carpe Nocturne", “Muen” κ.α. έγραψαν τα καλύτερα γι αυτούς. 
Στο μεταξύ προσχωρεί στο σχήμα και ο Μιχάλης Χρήστου  (ex-Panx Romana)- δεύτερη κιθάρα. Οι ζωντανές τους εμφανίσεις είναι συνεχείς και το τραγούδι "Kiss The Witch" ξεχωρίζει από το άλμπουμ και γίνεται παράλληλα "Video of the Week" για το Dominion Magazine. Το 2013 κυκλοφορούν το δεύτερο τους άλμπουμ, το  "MMXIII" από την Αγγλική Secret Sin Records. Η συνεργασίες τους, αλλά και συμμετοχές σε συλλογές είναι ικανές να δημιουργήσουν από μόνες τους ένα άρθρο, μόνο με την αναφορά αυτών. Οι ζωντανές του εμφανίσεις είναι τακτικές με το τωρινό Line-Up να αποτελείται από Mιχάλης Πούγουνας-φωνή, Δημήτρης Στεβής-τύμπανα, Χάρης Σταυρακας – μπάσο, Τόλης Τάκος – κιθάρα. Η πιο πρόσφατη τους κυκλοφορία το single "Destination Unknown", που κυκλοφόρησε και σε βινύλιο. 

Jacek Maniakowski

Background Noise Suppression - Echo-λόγιο

Ο απαντά Jøhnny Papaioannou
για τουςBackground Noise Suppression :
1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;
Το Background Noise Suppression είναι ένας τεχνικός όρος που σημαίνει "απομόνωση θορύβου περιβάλλοντος" και έχει να κάνει με τη μείωση του θορύβου για την βελτιστοποίηση του ηχητικού μηνύματος. Υπό αυτό το πρίσμα, η μπάντα λειτουργεί ως καταστολέας των "θορύβων" - των άσχημων πραγμάτων που μας ενοχλούν στο μικρόκοσμο μας και αντιπαραθέτει το δικό της ήχο και μήνυμα, για όποιον θέλει να "ακούσει".
2) Χρήμα ή δόξα;
Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, υπάρχουν πολύ σημαντικότερα πράγματα. Είναι σαν να ρωτάει κάποιος "μπρόκολο ή κουνουπίδι;" ενώ η απάντηση βρίσκεται κάπου πιο κοντά στο "ισορροπημένη μεσογειακή διατροφή". It's a bigger picture...
3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;
"Pop dirt", αν και πάλι είναι ελλιπές. Δεν μπορείς να περιγράψεις κάποια πράγματα όπως συναισθήματα με απλές λέξεις και φράσεις (ευτυχώς).
4) Σημείο μηδέν της μπάντας
Μαζί με το σημείο 1, 2,...,ν το σημείο 0 είναι αναπόσπαστο μέρος του συνόλου που συνθέτει τη μπάντα. Ο,τι κι αν είναι αυτό το σημείο 0, το χρειαζόμαστε. Και μάλλον μας χρειάζεται κι αυτό.

5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;
Η ψεύτικη μουσική. Το τι κάνει μια μουσική να είναι ψεύτικη, είναι θέμα διαίσθησης/ενσυναίσθησης, ενίοτε και τύχης.
6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;
Αν η μουσική ήταν υπερόπλο, όπου και να τη χρησιμοποιούσαμε πάντα θα υπήρχε κάποιος άλλος που θα τη χρησιμοποιούσε για τον αντίθετο σκοπό, οπότε το αποτέλεσμα θα ήταν μηδέν. Ίσως λοιπόν εξαναγκαζόμασταν να τη χρησιμοποιήσουμε κι εμείς με τη σειρά μας για να εξισορροπήσουμε το υπερόπλο κάποιου άλλου που θα το χρησιμοποιούσε για πράξεις αντίθετες με τα πιστεύω μας. Φανταστική ερώτηση, φανταστική απάντηση...

7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;
Προφανέστατα με τα συγκροτήματα/μουσικούς που μας επηρέασαν και μας μεγάλωσαν, αν και το σημαντικό δεν είναι το να μοιραστούμε τη σκηνή μαζί τους, όσο το να γνωριστούμε και να μοιραστούμε απόψεις/σκέψεις/συναισθήματα μαζί τους εκτός σκηνής. Κάτι που απαιτεί πολύ περισσότερο χρόνο από μια απλή συνεύρεση σε μια σκηνή.
8 ) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;
Εδώ τα πράγματα είναι πιο σαφή: όχι (άμεσα τουλάχιστον). Χωρίς περισσότερες επεξηγήσεις - όποιος συμμερίζεται αυτήν την άποψη καταλαβαίνει γιατί, όποιος δεν τη συμμερίζεται δεν πρόκειται να καταλάβει το γιατί, ακόμα και αν επεξηγηθεί.
9) Οι επιρροές σας;
Την μπάντα την απαρτίζουν 5 άτομα. Ο καθένας έχει τα δικά του ακούσματα και επιρροές στο παίξιμο του, φυσικά με πολλά κοινά. Το σίγουρο είναι ότι είμαστε όλοι επηρεασμένοι από το πανκ και το post punk, το new/dark wave των 80ς, το indie των 90ς - γενικά το alternative rock. Αν και πάντα υπάρχουν και επιρροές από διαφορετικά είδη που έτυχε να ακούσουμε όλοι σε κάποια στιγμή της ζωής μας. Από κει και πέρα, επιρροές έχουμε από τα πάντα: από άλλες μορφές τέχνης, από την καθημερινή ζωή, από το κενό. Όλα έχουν έναν αντίκτυπο, μια "ποιότητα" που με τον τρόπο τους επηρεάζουν τον τρόπο που συνθέτουμε και παίζουμε μουσική.
10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;
Τίποτα δεν είναι αποκλειστικά μέσον ή σκοπός. Και τα δυο.
11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;
Τίποτα δεν είναι αποκλειστικά μέσον ή σκοπός. Και τα δυο.
12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;
Για κάποιους έτσι, για κάποιους αλλιώς.... Δεν έχει καμιά σημασία...
13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;
Με τον άνθρωπο.
14) Μια ευχή για την μπάντα
Να μη χάσουμε ποτέ the big picture.
15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;
Αν το εννοείς με την κακή έννοια, δεν υπάρχει σκοτεινό σημείο στη μουσική δημιουργία, αν αυτή είναι πηγαία. Αν δεν είναι πηγαία, δεν είναι και αρκετά  καλή. Αν το εννοείς με την καλή έννοια, είναι το σημείο που σου πειράζει το μυαλό χωρίς να το πάρεις είδηση.

Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/bnoises
και επίσημα εδώ : http://www.backgroundnoisesuppression.com/media.html

θα τους δείτε εδώ: http://www.youtube.com/channel/UCaJ1IjCnNz1HoJ1wKqKTj5A?feature=watch
και θα τους ακούσετε εδώ: http://www.reverbnation.com/backgroundnoisesuppression?page_view_source=facebook_app

The Cure - Three Imaginary Boys.

Ένα συγκρότημα που όλοι γνωρίζουν όσοι ασχολούνται με τη Rock μουσική με την ευρύτατη έννοια.
Στην όλη καριέρα τους έχουν περάσει πολλά στάδια από μουσικούς προσανοτολισμούς ξεκινώντας με Post-Punk ήχο, αργότερα γίνανε Dark Wave & Gothic και στη συνέχεια από το 1984 και μετά Alternative Rock και με πολλές Pop ''πινελιές''.
Εμάς μας ενδιαφέρει η πρώτη εποχή τους η Post-Punk & το ντεμπούτο Album τους Three Imaginary Boys.
Όταν ξεκίνησαν το 1976 ονομαζόταν αρχικά Easy Cure και ήταν μια τυπική Βρετανική Punk Rock μπάντα,μάλιστα είχαν κυκλοφορήσει το 1977 και ένα EP.
Ο ηγέτης τους,κιθαρίστας,τραγουδιστής και συνθέτης Robert Smith το άλλαξε σε απλά Cure για να είναι πιο πιασάρικο για New Wave μπάντα.
Αυτός ο δίσκος αρέσει σχεδόν σε όλο το ευρύ κοινό της New Wave και Post-punk μουσικής και φυσικά στους φανατικούς των Cure για τους απλούς κατανοητούς λόγους..την αμεσότητα και την απλότητα των τραγουδιών και ήχου του.
Πολλά τραγούδια ξεχωρίζουν έντονα όπως το 10¨15 Sutarday Night & το αμέσως αναγνωρίσιμο Fire Cairo το εκρηκτικό punk rock δίλεπτο διαμάντι Grinding Halt και το πρώτο single τους ήταν το 1978 το τραγούδι Killing An Arab αλλά λόγω υποψιών για ρατσιστικά υπονοούμενα κόπηκε από τον δίσκο και κυκλοφόρησε το 1980 στη συλλογή-άλμπουμ Boys Don't Cry.

Gary Lexicondevil