Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα My Dying Bride. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα My Dying Bride. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 21 Οκτωβρίου 2025

Rock - e - pedia : Gothic metal

 

Ίσως αυτό που έχει υμνηθεί περισσότερο από τον έρωτα είναι ο θάνατος


Gothic metal (ή goth metal)

 

Πως ακούγεται: σκοτεινό και μελωδικό, σκληρό και ρομαντικό μαζί, βαρύ και ατμοσφαιρικό. Πολλές φορές φτάνει στα όρια του extreme ή death metal, αλλά πάντα με μελωδικές νότες να λάμπουν, όπως τα άστρα σε νυχτερινό ουρανό. Ότι πιο ρομαντικό διαθέτει η metal μουσική, χωρίς να υποπέσει σε γλυκανάλατες μπαλάντες.

Γιατί να το ακούσουμε: για όλους τους παραπάνω λόγους γιατί είναι σκοτεινά όμορφος. Για την ποιότητα των συνθέσεων και γιατί στην metal μουσική ταιριάζει το μαύρο.



Γιατί όχι: γιατί δεν είσαι 17-χρονη μεταλλού με κατάθλιψη και δεν θες να πέσεις σε αυτήν ακούγοντας μουσική.

Που; Κεντρική Ευρώπη, Κάτω Χώρες, Σκανδιναβία, Ηνωμένο Βασίλειο και Η.Π.Α., γενικά όπου έχει πολλή συννεφιά. Αλλά κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο ξεκίνησε

Πότε; Αρχές δεκαετίας του ‘90

Ποιοι; Όταν οι  Paradise Lost έβγαλαν το δεύτερο τους άλμπουμ Gothic, γεννήθηκε και το είδος. Επίσης άλλοι πρωτοπόροι του είδους είναι οι My Dying Bride και Anathema, από την Αγγλία, οι  Type O Negative από Η.Π.Α., Tiamat και Katatonia από την Σουηδία, The Gathering από την  Ολλανδία και οι Νορβηγοί Theatre of Tragedy.

Αλλά ακόμα να ακούσεις: Moonspell, Theatres des Vampires, Tristania, Entwine, HIM, Lullacry, Poisonblack, Evanescence, Artrosis, Ava Inferi, Draconian, Sirenia, Trail of Tears, Charon, For My Pain, Lullacry, Sentenced και To/Die/For



Μέρες δόξας:  Δεκαετία του ’90, αλλά και αρχές του αιώνα πολλές μπάντες μπήκα στα charts. Μπορεί να μην έχει την ίδια επιτυχία με τις προηγούμενες δεκαετίες, αλλά πάντα είναι σταθερά ψηλά και ένα από τα πιο δημοφιλή είδη της metal.

Κόκκινη κάρτα: Υπερβολικά «στιλάτο», γενικά πουλάει πολύ στιλ, το οποίο όμως συνοδεύεται από πολύ καλές συνθέσεις.

Με τι μπερδεύεται; Με post-metal, death metal, symphonic metal, doom metal και death doom κάποιες φορές με alternative metal

Τι λες στον άσχετο; κάτι σαν την Μποφίλου/Adele, αλλά σε metal. Βασικά όπου βλέπεις πολλές γυναίκες σε metal συναυλία κατά πάσα πιθανότητα θα παίζουν Gothic metal


Jacek Henryk Maniakowski

Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2025

Rock - e - pedia: Death-doom

 

Μερικές φορές οι άνθρωποι ζουν μέχρι να πεθάνουν και κάποιες άλλες ζουν πεθαίνοντας


Death-doom

 

Πως ακούγεται: σαν μουσική κηδείας ενός death metal μουσικού. Βασικά είναι μια μίξη death metal με doom metal, αργό και μελωδικό, αλλά με growling vocals και με όχι πολύ αισιόδοξους στίχους, βασικά καθόλου αισιόδοξους στίχους. Κρατώντας κάποια χαρακτηριστικά της death, όπως δικάσιδο (διπλή μπότα) σε πολύ πιο αργό ρυθμό και πολύ μουσικό βάθος στα όρια της progressive και προσθήκη πλήκτρων και άλλως έγχορδων όπως τσέλο.

Γιατί να το ακούσουμε: για το βάθος και την υψηλή ποιότητα συνθέσεων και την μελωδία



Γιατί όχι: δεεεεεν θέεεεεεελω να πεθάαααανω, σνιφ. Και γιατί θες γκάζια και περισσότερη αισιοδοξία στους στίχους.

Που; Σε όλον τον κόσμο και σκόρπια. Κατά βάση στην Σκανδιναβία και Η.Π.Α.

Πότε; Τέλη δεκαετίας του ‘80

Ποιοι; Οι Αμερικανοί Dream Death θεωρούνται πρωτοπόροι αυτής μίξης, πολύ πριν θεμελιωθεί το είδος. Αλλά ακόμα οι Autopsy, Winter, Paradise Lost, My Dying Bride και Anathema θεωρούνται πρωτοπόροι του είδους κυρίως στις πρώτες τους δουλειές.

Αλλά ακόμα να ακούσεις: Visceral Evisceration, Celestial Season, Saturnus, Acid Witch, Asphyx, Demenzia, Evoken, Disembowelment, Incantation, Necare και Novembers Doom



Μέρες δόξας:  αρχές δεκαετίας του ’90 και ξανά μετά το 2000, αλλά έχει γενικά σταθερό κοινό με αυξητικές τάσεις.

Κόκκινη κάρτα: έλλειψη ταυτότητας και οι μπάντες αν και πάρα πολύ αξιόλογες, αλλάζουν στυλ, θεωρώντας το μη εμπορικό και κάποιες φορές επανέρχονται σε αυτό.

Με τι μπερδεύεται; με Death metal, doom metal, funeral doom, Gothic metal

Τι λες στον άσχετο; σκέψου τον θάνατο να έχει πιεί το πιο δυνατό χόρτο να έρχεται κοντά σου φορώντας ακουστικά και να ακούει Bob Marley και τελικά να μην φτάνει ποτέ… εε αυτό σε μουσική



Jacek Henryk Maniakowski