The Clash - Rock the Casbah

Σε μια μπάντα που παίζει κυρίως για το δικό της κοινό και στην ουσία για τη δική της ευχαρίστηση, το πιο πετυχημένο τους τραγούδι δεν αντιπροσωπεύει συνήθως όλη τη δουλειά τους. Η εμπορική σκοπιμότητα δεν είναι πολλές φορές ο λόγος, αλλά μια τάση για πειραματισμό ή ακόμα αποτέλεσμα κάποιου αστεϊσμού ανάμεσα σε μουσικούς, που γίνεται ένα τραγούδι, ακόμη και χιτ. Η punk σκηνή δεν φημίζεται για τους συμβιβασμούς της, έτσι ένα τέτοιο τραγούδι δε μπορείς να το χαρακτηρίσεις «αρπαχτή».

Το "Rock the Casbah" των The Clash, που βρίσκεται στο πέμπτο τους άλμπουμ Combat Rock (1982), εκτός από το μεγαλύτερο τους χιτ, είναι και αποτέλεσμα ενός αστείου. Αν και επίσημα χρεώνεται σε όλο το συγκρότημα, ουσιαστικά είναι δημιουργία του ντράμερ Topper Headon, ο οποίος ηχογράφησε μόνος του τα τύμπανα, το πιάνο και το μπάσο, κάτι που επιβεβαιώνεται και από τις ιστορικές πηγές. Τραγική ειρωνεία είναι ότι σχεδόν αμέσως μετά την ηχογράφηση απολύθηκε από το συγκρότημα λόγω προβλημάτων με ναρκωτικά. Το τραγούδι έγινε το πιο δημοφιλές τους στην Αμερική, φτάνοντας στο #8 του Billboard Hot 100, αλλά το βιντεοκλίπ γυρίστηκε με τον Terry Chimes, που κλήθηκε προσωρινά να τον αντικαταστήσει.

Η δημιουργία του τραγουδιού ξεκίνησε από μια παρατήρηση του μάνατζερ Bernie Rhodes, όταν τους είδε να γράφουν ένα μακροσκελές μουσικό κομμάτι. Σχολιάζοντας ειρωνικά, τους ρώτησε αν προσπαθούν να φτιάξουν ένα rāga, είδος ινδικής μουσικής με πολυπλοκότητα και μεγάλη διάρκεια. Ο Joe Strummer δεν το άφησε να «πέσει»: με μουσική υπόκρουση και τραγουδώντας σχολίασε «you’ll have to let that raga drop», φράση που είχε ήδη στο μυαλό του και σύμφωνα με τις πηγές είχε σκεφτεί πριν καν ακούσει τη μουσική του Headon. Ο πρώτος στίχος γεννήθηκε εκείνη τη στιγμή και το υπόλοιπο λυρικό μέρος απλώς ακολούθησε.

Η instrumental εισαγωγή είχε γραφτεί νωρίτερα από τον Headon, ο οποίος την έπαιζε στις πρόβες (τη μουσική ρε... έλεος πια). Ο ίδιος δήλωσε ότι η προσθήκη στο τραγούδι έγινε εν αγνοία του, ενώ σε ντοκιμαντέρ αναφέρει πως την ηχογράφησε από βαρεμάρα περιμένοντας τα υπόλοιπα μέλη. Ο Strummer παραδέχτηκε την ευφυΐα του ντράμερ στο δέσιμο πιάνου και τυμπάνων, αν και κατέκρινε το αρχικό λυρικό μέρος που είχε γράψει ο Headon ως «πολύ προσωπικό» και αναφερόμενο στη φίλη του.

Αργότερα, ο Strummer άλλαξε τους στίχους, εμπνευσμένος από αναφορές λογοκρισίας μουσικής στο Ιράν μετά την Επανάσταση του 1979 . Οι νόμοι του Άραβα Shareef που απαγορεύουν τη disco και το «rocking the Casbah» γίνονται ο πυρήνας της αφήγησης. Η πολυγλωσσία κάνει παρέλαση στους στίχους: αραβικά, εβραϊκά, τούρκικα, σανσκριτικά ... sharif, bedouin, sheikh, kosher, rāga, muezzin, minaret, casbah.

Το βιντεοκλίπ, χαμηλού προϋπολογισμού, αναπαριστά τη φιλία ανάμεσα σε έναν Άραβα και έναν Εβραίο Hasidic που πηγαίνουν σε συναυλία της μπάντας στο Austin’s City Coliseum. Γυρισμένο στο Τέξας, μπροστά σε πετρελαιοπηγή και κοντά στη βάση Bergstrom Air Force Base, καταγράφει δύο RF‑4C της Αμερικανικής Αεροπορίας να εμφανίζονται εν αγνοία τους, εικόνα που ταιριάζει ειρωνικά με τον στίχο «the King called out his jet fighters».

 Jacek Henryk Maniakowski 

The Clash - Spanish Bombs

Οι The Clash δεν φημίζονται για την πολιτική τους αδιαφορία. Σε αντίθεση με τους Sex Pistols και το περίφημο "...and we don't care" τους, ο στίχος τους είναι έντονα πολιτικός και η πολιτικής τους τοποθέτηση ξεκάθαρη. Αλλά δεν περιορίζονται μόνο σε πολιτικές τοποθετήσεις, αλλά αναφέρουν και ιστορικά γεγονότα. Ο Ισπανικός εμφύλιος αποτέλεσε γι αυτούς μια πολύ καλή πηγή έμπνευσης και το "Spanish Bombs" είναι το πιο τρανταχτό παράδειγμα. 
Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι δημιουργία των Joe Strummer και Mick Jones. Βρίσκεται στο αριστούργημά τους το London Calling του 1979. Η πηγή έμπνευση γι αυτό το τραγούδι ήταν η συζήτηση με τον Gaby Salter για τη ETA, την την οργάνωση για αυτονομία της Χώρας των Βάσκων. Έτσι γυρίζοντας στο σπίτι από τα Wessex Studios, απλά έγραψε το τραγούδι.
Το τραγούδι εξιστορεί τον Ισπανικό εμφύλιο που κράτησε από το 1936 ως 1939 και κατέληξε στη δικτατορία του Στρατηγού Francisco Franco. Ουσιαστικά αναφέρει σημαντικά γεγονότα αυτού του πολέμου. Η πρώτη περιοχή που καταλήφθηκε από τους φασίστες ήταν η Ανδαλουσία (Spanish songs in Andalucia). Ο Federico Lorca ήταν ο μεγάλος ποιητής της Ισπανίας, που καταγόταν από αυτήν την περιοχή της Ισπανίας. Σκοτώθηκε κατά την την διάρκεια της εξέγερσης ενάντια στους φασίστες (Fredrico Lorca is dead and gone).
Ο στίχος The black cars of the Guardia Civil αναφέρεται στην Πολιτοφυλακή, ένα όργανο ελεγχόμενο από τα υπουργεία Εσωτερικών και Άμυνας. Οι στίχοι "They sang 'the red flag', they wore the black one," αναφέρονται φυσικά στα αναρχικά κινήματα που πιο σθεναρά αντιμάχονταν τον φασισμό, με αποκορύφωμα φυσικά, την εφαρμογή της πρώτης αναρχικής πόλης και με αυτό πολίτευμα, της Βαρκελώνης. Τα κάποια ισπανικά που αναφέρονται στους στίχους είναι απλά ασυναρτησίες, μιας που κανένας από την μπάντα δεν ήξερε ισπανικά.

Jacek Maniakowski

The Clash - I Fought the Law

Το I Fought the Law το πρωτακούσαμε από τους Bobby Fuller Four το 1964 και έγινε μεγάλη επιτυχία, αλλά και σήμα κατατεθέν τους, από τους The Clash το 1979. Το τραγούδι ανήκει όμως στον Sonny Curtis από τους The Crickets και ηχογραφείται για πρώτη φορά το 1959. Χωρίς ιδιαίτερη ανταπόκριση από το κοινό το γκρουπ διαλύεται. Το αξιόλογο σ αυτήν την εκτέλεση είναι ότι μετά τον στίχο "Robbing people with a six gun" γίνεται παύση για να ακουστεί 6 φορές χτύπος του τυμπάνου. Πρώτη φορά επιτυχία γίνεται από τους Bobby Fuller Four . Ο Bobby Fuller δολοφονείται λίγους μήνες μετά την ηχογράφηση του τραγουδιού σε ηλικία 23 ετών. Οι The Clash το ανακαλύπτουν στο San Francisco, όταν ο τραγουδιστής Joe Strummer και ο κιθαρίστας Mick Jones το ακούνε πρώτη φορά από ένα jukebox. Γυρίζοντας στην Αγγλία το ηχογραφούν για το EP The Cost of Living. Ο αμερικάνικος στρατός 1989 κατά την επιχείρηση ανατροπής του δικτάτορα anuel Noriega, παίζουν δυνατά το τραγούδι έξω από το σπίτι του, για να τον πιέσουν να να παραδοθεί μόνος του. 

Jacek Maniakowski