Νέα είδη αραχνών ονομάστηκαν προς τιμή των Iron Maiden, Scorpions και Def Leppard

 Η επιστήμη έχει συναντήσει αρκετές φορές την metal, τουλάχιστον τα  τελευταία χρόνια. Το θετικό είναι πως αυτό γίνεται όλο και πιο συχνά. Και υπάρχουν όλο και λιγότεροι περιορισμοί στους επιστημονικού κύκλους, να δηλώσει κάποιος την αγάπη του για αυτή την μουσική με … επιστημονικό τρόπο. Για παράδειγμα ονομάζοντας ένα νέο είδος προς τιμή του αγαπημένου μέταλ ειδώλου.

Τα γεγονότα ξεκινάνε όταν ανακαλύφτηκαν πρόσφατα 4 νέα είδη αραχνών. Η βιολόγος από την Βραζιλία Cristina Rheims,  από το κέντρο μελέτης  Instituto Butantan στο Sao Paulo ανακάλυψε 4 νέα είδη αυτού του εντόμου. Αλλά η ίδια δηλώνει και μεγάλη οπαδός της metal μουσικής. Η ίδια το δήλωσε στο Public Radio International: « Η Metal είναι το είδος μουσικής, την οποία αγαπάω πιο πολύ και αυτή που ακούω πιο συχνά».

Τελικά αποδείχτηκε πως η Rheims μπορούσε να ενσωματώσει τα μουσικά της γούστα στην δική της μελέτη, αν και φαινομενικά δεν είχαν καμιά σχέση μεταξύ τους.

Η ονοματολογία των νέων ειδών αραχνών έχει ένα συγκεκριμένο πρωτόκολλο ή και τυπικό. Το πρώτο συνθετικό αποτελείται από την ονομασία του είδους, η οποία είναι ήδη προκαθορισμένη. Το δεύτερο συνθετικό είναι  το επίθεμα ή επίθετο, το οποίο δίνεται, τιμής ένεκεν, από τον εκάστοτε  μελετητή.  Ο οποίος είτε θα χρησιμοποιήσει το δικό του όνομα, σαν επιβράβευση των κόπων του είτε θα αφήσει την φαντασία του να κάνει αυτή την επιλογή ονόματος.

Τα νέα είδη που ανακάλυψε η Βραζιλιάνα βιολόγος ανήκουν στην οικογένεια των Sparianthinae και συναντώνται  στις περιοχές του Ν. Μεξικού ως και την Αργεντινή. Έτσι οι ονομασίες  των νέων ειδών έχουν ως εξής:

Extraordinarius brucedickinsoni:

Φυσικά προς τιμή του τραγουδιστή των Iron Maiden Bruce Dickinson

Extraordinarius klausmeinei: από τον τραγουδιστή των Scorpions Klausa Meine

Extraordinarius rickalleni: από τον ντράμερ των Def Leppard Rick Allen

Extraordinarius andrematosi: προς τιμή του  André Matos, τραγουδιστή των Βραζιλιάνων Angra, οποίος απεβίωσε  ( 8 Ιουνίου του 2019) από καρδιακή προσβολή/.

 Η ίδια ομολογεί πως πάντα ονειρευόταν μια τέτοια γλωσσική διαδικασία ονομασίας: «Πάντα ήθελα κάπως να τιμήσω των Rick Allen, θεωρώ πως είναι καλό παράδειγμα για όλους τους ανθρώπους. Είναι ντράμερ, ο οποίος έχασε το ένα του χέρι και δεν παραδόθηκε.  Συνέχισε την καριέρα του, δεν παραιτήθηκε και έμαθε να παίζει με το ένα χέρι. Νομίζω πως και ο ίδιος ανήκει στην κατηγορία των ασυνήθιστων (extraordinarius στα λατινικά, κατά προσέγγιση)" 

Μένει να ακούσουμε ένα διάλογο τύπου:

Γιος – Μαμά μαμά έχει μια Extraordinarius brucedickinsoni κάτω από το κρεβάτι μου

Μάνα – ε φυσικά, με αυτά που ακούς θα εμφανιζόταν και αυτή. Να καθαρίσεις και το δωμάτιο σου!!

Jacek Henryk Maniakowski 

Πηγή: https://www.antyradio.pl/Muzyka/Rock-News/Nowe-gatunki-pajakow-zostaly-nazwane-na-czesc-Iron-Maiden-Scorpions-czy-Def-Leppard-36313

 

Μέλισσα Headbanger

 

Οι μέλισσες αν και μνημονεύονται πολλές φορές από επιστήμονες, φιλοσόφους ή ποιητές, δεν είναι ιδιαίτερα συμπαθές ον μέσα από ζωικό βασίλειο. Οι περισσότεροι άνθρωποι νιώθουν φόβο ή απέχθεια γι αυτό το έντομο, αλλά μεταξύ σοβαρού και αστείου και γι αυτούς που το υμνούν, τους οποίους προανέφερα. Ωστόσο, ο λόγος είναι απλός, δεν μπορείς να το βγάλεις βόλτα, ούτε να δώσει κάποιο όνομα, αλλά ούτε να δεις πως αντιδρά στην αγαπημένη μας μουσική.

Αυτό το στερεότυπο όμως μπορεί να αλλάξει και για αυτό φέρει ευθύνη ένα είδος μέλισσας από την Αυστραλία. Ονομάζεται επιστημονικά Amegilla murrayensis και αυτό που την κάνει ξεχωριστή είναι ο τρόπος με τον οποίο κάνει την επικονίαση. Οι επιστήμονες της έδωσαν το παρατσούκλι Headbanging Pollinator. Και όχι άδικα γιατί ο τρόπος με τον οποίο κάνει την βασική δουλειά της μέλισσας, μοιάζει με αυτό που πλέον ο Tom Araya δε μπορεί να κάνει, δηλαδή το headbanging!

Αυτό της δίνει μια πολύ μεγάλη αποτελεσματικότητα στην επικονίαση. Η μπλε-κλιμακωτή μέλισσα, όπως είναι το κοινό της όνομα, παρατηρήθηκε από τους επιστήμονες, ότι δονεί το κεφάλι της πάνω-κάτω, όπως κάθε μεταλλάς όταν ακούει το αγαπημένο του συγκρότημα. Και αυτό την κάνει τον πιο αποτελεσματικό επικονιαστή. Το όνομα της προέρχεται  από τις μπλε ρίγες στο κάτω μέρος της κοιλιάς και δε σχηματίζει κυψέλες. Οι θηλυκές ζουν μοναχικά, φτιάχνοντας λαγούμια στην γη.

Οι επιστήμονες της School of Aerospace, Mechanical, and Manufacturing Engineering στο RMIT του Πανεπιστημίου της Αυστραλίας, παρατήρησαν για πρώτη φορά με μεγάλη έκπληξη το συγκεκριμένο τρόπο συμπεριφοράς. Όπως δήλωσε ο Sridhar Ravi, ένας από τους συγγραφείς της έρευνας αυτής: «αυτό είναι κάτι εντελώς καινούργιο», κανένας άλλος δεν είχε πριν παρατηρήσει κάτι παρόμοιο. Αξιοθαύμαστη και όχι μόνο, είναι η ταχύτητα με την οποία κάνει το headbanging η μέλισσα αυτή, 350 χτύπους το δευτερόλεπτο!!!!

Οι πρακτικές της, την κάνουν η πιο αποτελεσματική και οι λόγοι είναι απλοί: με μια φορά μπορεί να συλλέξει πιο πολύ γύρη, αλλά ακόμα σπάει με αυτόν τρόπο, κομμάτια που έχουν κολλήσει εξαιτίας της υγρασίας. Αλλά ένα βίντεο μπορεί να διαφωτίσει καλύτερα.

 

Jacek Henryk Maniakowski 

Εταιρία Θέλει να δημιουργήσει Καταφύγιο για την προστασία της μουσική.

 

Η μνήμη είναι η βασική ραχοκοκαλιά ενός πολιτισμού, η πραγματική μνήμη και όχι οι φαντασιώσεις του παρελθόντος. Και η μνήμη ενός πολιτισμού βασίζεται στα πολιτιστικά στοιχεία, δηλαδή την πιο δημιουργική του περίοδο, που είναι η ειρήνη. Άλλωστε γνωρίζουμε πως με τον πρώτο πυροβολισμό ενός πολέμου, αρχίζει να πεθαίνει η πολιτιστική κληρονομιά κάθε χώρας που συμμετέχει. Και φυσικά κατά την διάρκεια αυτού, οι πρώτη πληγείσα είναι πάντα η τέχνη. Κάθε πόλεμος, πέρα από τις ανθρώπινες απώλειες, έχει και απώλειες των έργων τέχνης.

Η μουσική είναι και αυτή από τα πρώτα θύματα κάθε ιδεοληψίας, που αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει σε πόλεμο. Αυτό μάλλον είχαν υπ’ όψη τους κάποιοι επιχειρηματίες και αποφάσισαν να διαφυλάξουν την μουσική κληρονομιά όλων των πολιτισμών του πλανήτη.

Η μουσική για όλους μας ήταν και θα είναι καταφύγιο, αλλά κάποια στιγμή έπρεπε να ανταποδώσουμε και να φτιάξουμε ένα καταφύγιο για αυτήν, μήπως και γίνει τίποτα στραβό. Βασικά οι πιθανότητες να γίνει είναι μάλλον συντριπτικές. Αυτόν τον ρόλο ανέλαβε μια νορβηγική εταιρία, η οποία δημιουργεί ένα πραγματικό καταφύγιο για τις πιο σημαντικές μουσικές ηχογραφήσει στην ιστορία. Η τοποθεσία του βρίσκεται κάπου ανάμεσα στην Νορβηγία και τον Β. Πόλο και η εταιρία ονομάζεται Elire Management Group.

Η ίδια αυτή εταιρία αποκάλυψε τα φιλόδοξα σχέδια της στο περιοδικό Billboard. Ο στόχος της είναι να διατηρήσει με σιγουριά ηχογραφήσεις μεγάλων μουσικών, από τους Beatles ως τους παραδοσιακούς ρυθμούς ιθαγενών φυλών της Αυστραλίας.

Όλο το Project φέρει το όνομα Global Music Vault και θα έχει την ίδια ασφάλεια με άλλα δύο σχέδια, τα Arctic World Archive* και Global Seed Vault**, δύο άλλα σημαντικά προγράμματα διάσωση, που βρίσκονται στο αρχιπέλαγος Svalbard. Η εταιρία Elire, πληροφόρησε πως ήδη κάνει διαπραγματεύσεις με την νορβηγική εταιρία Pigl, η οποία πρέπει να ετοιμάσει ειδικούς δίσκους αρχείων. Οι δίσκοι αυτοί πρέπει να έχουν αντοχή ακόμα για ηλεκτρομαγνητικούς παλμούς, οι οποίοι προκαλούνται από μια πυρηνική έκρηξη. Στην διάσωση των ψηφιακών αρχείων συμβάλουν σημαντικά και οι καιρικές συνθήκες της περιοχής του αρχιπελάγους.

Υπάρχει ωστόσο ένα σημαντικό ερώτημα: Ποια κριτήρια είναι αυτό που ορίζουν ότι πρέπει να διασωθεί ένα μουσικό αρχείο; Σίγουρα δε μπορεί να είμαστε περήφανοι για όλες της μουσικές δημιουργίες. Η απάντηση δίνει η ίδια η Elire μέσω της συνεργασίας της με την παρισινή International Music Council***. Στις συνεργασίες της περιλαμβάνονται διάφορες διεθνείς οργανώσεις και ομάδες, οι οποίες θα επιλέγουν «περισσότερο δημοφιλή και πιο σημαντικές» ηχογραφήσεις απ όλο τον κόσμο. Επίσης οι δημοσκοπήσεις σε κάθε χώρα θα συμβάλουν στην επιλογή υλικού. Εδώ μάλλον περιμένουμε κάποιες «μνημειώδεις» επιλογές, αν λάβουμε υπ όψη, πως ψηφίζει κάθε χώρα τις κυβερνήσεις της.

Ο διευθυντής τους project Global Music Vault, ο Luke Jenkinson δήλωσε: «Δεν θέλουμε να προστατέψουμε κάποιο συγκεκριμένο (μουσικό) είδος και κάποια συγκεκριμένη εποχή. Αυτό που θέλουμε είναι οι λαοί και περιοχές του κόσμου, να ασχοληθούν πραγματικά με αυτό, ώστε να αποφασίσουν ποια μουσική αξίζει να διασωθεί».

Αξίζει να σημειωθεί πως οι γίγαντες της μουσικής βιομηχανίας, όπως Universal Music Group, Sony Music UK είτε Warner Music Group, έχουν ήδη ξεκινήσει να συγκεντρώνουν τις ηχογραφήσεις τους σε ψηφιακή μορφή, αλλά και σε μορφή CD, στους ανά τον κόσμο υποκαταστήματά τους. Ωστόσο η Elire βεβαιώνει, πως μπορεί να εξασφαλίσει καλύτερες συνθήκες διατήρησης του μουσικού προϊόντος.

Όπως όλοι γνωρίζουμε πως ο ίδιος ο κόσμος λειτουργεί με κάποια ενέργεια, κάπως σκοτεινή, η οποία μεταφράζεται σε χρήμα. Η εταιρία λοιπόν, αποφάσισε να παίρνει κάποια αμοιβή από τους δημιουργούς και δισκογραφικές για την διατήρηση και φύλαξη της μουσικής τους. Αλλά προγραμματίζει επίσης να μοιραστεί την μουσική από το καταφύγιο αυτό με ανθρώπους απ όλο τον κόσμο και το κέρδος από αυτό να το μοιραστεί με τους δημιουργούς.

Τα εγκαίνια όλου αυτού του εγχειρήματος αναμένονται την άνοιξη του 2022. Αρχικά θα συγκεντρωθεί η λαϊκή/παραδοσιακή μουσική και κατόπιν θα έχει σειρά η pop και άλλα είδη.  

Προφανώς είναι αρκετά φιλόδοξο σχέδιο, το οποίο εξαρτάται από την κυριολεκτικά συμβολή όλων των λαών. Σίγουρα έχουν χαθεί πολλά εξαιτίας εθνικών εμμονών και δογματικών αντιλήψεων και πραγματικά λίγα έχουν διασωθεί εξαιτίας πολέμων και επιβολών νέων χειραγωγήσιμων  μουσικών. Όσο υπάρχει πολιτισμός, η μουσική πάντα παλεύει σε έναν άνισο αγώνα για την ελευθερία, για να ενώσει ανθρώπους και λαούς και πάντα είναι αυτή που πρώτη πληγώνεται σε διαφωνίες τους. Ωστόσο πάντα κρατάει μια μικρή σπίθα για το μέλλον. Και το καλύτερο θα ήταν, αυτή η αιώνια σπίθα να γίνει επιτέλους μια φλόγα.

Jacek Henryk Maniakowski

* https://arcticworldarchive.org/

** https://www.seedvault.no/

*** https://www.imc-cim.org/

 

Γιατί πρώτος τραγουδιστής των AC/DC εγκατέλειψε το συγκρότημα;

 

Η ιστορία γράφεται συνήθως από κει που αρχίζει ο μύθος της. Με άλλα λόγια, όσο όμορφα κι αν είναι τα λουλούδια, πάντα οι ρίζες θα είναι βρώμικες. Και οι ιστορίες πολλών συγκροτημάτων-μύθων δεν ξεκινάνε όμορφα ούτε καν με ιδανικές συνθήκες.

Οι AC/DC είναι ένα συγκρότημα μύθος στα όρια μιας πολύ προσοδοφόρας και επιτυχημένης βιομηχανίας. Η λάμψη της παγκόσμιας τους αναγνώρισης και επιτυχίας, κρύβει και αρκετά ομιχλώδη σημεία. Ένα από αυτά έχει όνομα Dave Evans.

Η πλειοψηφία των φίλων της μπάντας έχει την εντύπωση πως ο Bon Scott ήταν ο αρχικός τους τραγουδιστής. Αλλά ένα ξεσκόνισμα της ιστορίας τους, θα εμφανίσει το όνομα του Dave Evans, οποίος ήταν και ο αρχικός frontman.

Μάλιστα την περίοδο 1973-1974, κατά την οποίο ο  Evans τραγουδούσε στην μπάντα, ηχογράφησαν το τραγούδι "Can I Sit Next to You, Girl", το οποίο έγινε single από την Albert Music , αλλά και γνώρισε αρκετή επιτυχία. Παράλληλα το τραγούδι αυτό, του οποίου την παραγωγή έκαναν οι George Young, μεγαλύτερος αδελφός του Malcoln Young και ο Harry Vanda, τους έδωσε τον τίτλο του καλύτερου Αυστραλέζικου συγκροτήματος της χρονιάς. Αλλά ακόμα και την προτίμηση του Lou Reed να τον συνοδέψουν στην τουρνέ του. Καθόλου μικρό κατόρθωμα για μπάντα που είχε και ανήλικα μέλη.

Παρ’ όλο που το συγκρότημα έπαιζε ήδη μπροστά σε πλήθη, ο  Evans έφυγε από το συγκρότημα και για τους λόγους τους οποίους εξηγεί σε μια συνέντευξή του για το The Metal Voice. Το πρόβλημα ήταν καθαρά οικονομικό όπως παραδέχεται: « Ηχογραφήσαμε μια επιτυχία, παίζαμε πολλές συναυλίες-μερικές φορές και τρεις φορές τη μέρα-και δεν πήρα για αυτό λεφτά. Εμφανιστήκαμε στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο δεν πληρωνόμασταν για αυτό. Έπρεπε να πληρώνω νοίκι, είχα δόσεις για το αυτοκίνητο, δούλευα με ιδρωμένο μέτωπο και δεν είχα καμιά ανταμοιβή/αμοιβή. Κάποια μέρα συναντηθήκαμε με τον μάνατζερ μας και άρχισε να με βρίζει, έτσι τον χτύπησα. Είχα μπουχτίσει, αποφάσισα να φύγω από την μπάντα μετά το τέλος της τουρνέ, εκτός αν έπαιρνα αρκετά μετρητά, κάτι που τελικά δεν έγινε»

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ρώτησαν το τραγουδιστή αν είναι διαθέσιμος να γράψει κάποιο βιβλίο για τους  AC/DC, μιας που είχε πολλές άγνωστες ιστορίες να διηγηθεί για την μπάντα. Ο  Evans δεν το απέκλεισε, φτάνει να βρεθεί ο εκδότης, συμπληρώνοντας πως έχει πάρα πολλές ιστορίες, όλες άγνωστες στους οπαδούς τους.

Εμείς ελπίζουμε να βρεθεί γρήγορα ο εκδότης και ο μουσικός να είναι τίμιος στην αφήγηση του, χωρίς διάθεση για περιττή χολή και διαστρέβλωση των γεγονότων.

Jacek Henryk Maniakowski

Πηγή: https://www.antyradio.pl/Muzyka/Rock-News/Dlaczego-pierwszy-wokalista-ACDC-opuscil-grupe-34496

Πηγή: https://metalheadzone.com/the-truth-behind-the-myth-that-bon-scott-was-ac-dcs-driver-prior-to-joining/?fbclid=IwAR1ojaNCrVO87UUHHZCFYBpXIbYge0IcgXCkbSMSg5WoT-f-5z6jmfBo-RU