The Doors - Alabama Song

Well, show me the way to the next whiskey bar..... άλλη φορά ίσως..... εδώ ανακαλύπτουμε απλά την διαδρομή ενός τραγουδιού στην μουσική ιστορία. Το Alabama Song ξεκινάει την ιστορία του το 1927 σαν ‘‘Mahogany Songspiel’’. Η μουσική ανήκει στον Kurt Weil και οι στίχοι του είχαν δημοσιευθεί το 1927 στο ‘‘Hauspostille’’ του Bertolt Brecht. Αν και πιθανόν να ανήκουν σε μια Γερμανίδα συγγραφέας την Elisabeth Hauptmann. Το 1930, το τραγούδι χρησιμοποιήθηκε σε μια αμφισβητούμενη γερμανική όπερα με τίτλο ‘‘The Rise and Fall of the City of Mahogany’’. Η πρώτη εκτέλεση ανήκει στην Lotta Lenya, που υποδύεται την Jenny σ αυτήν την όπερα. Η ιδέα της διασκευής αυτού του κομματιού ανήκει στην κοπέλα του Ray Manzarek, που τα ανακαλύπτει σε μια συλλογή από γερμανικά τραγούδια που είχε στην κατοχή του ο ίδιος. Οι στίχοι αλλάζουν, για να ταιριάξουν στην εκτέλεση του Jim Morrison και έτσι ξεκινάει η ιστορία ενός από τα μεγαλύτερα ροκ γκρουπ. Η ιστορία του τραγουδιού συνεχίστηκε με τους Bette Midler, David Bowie κ.α., που δώσανε το δικό τους χρώμα στο τραγούδι και μάλλον θα συνεχιστεί για πολύ ακόμα.... Εδώ στην πιο διάσημη εκτέλεση του.. 

Jacek Maniakowski

Sex Pistols - My Way

Η αυθεντική πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού είναι γαλλική και ονομάζεται "Comme D'Habitude" (μετάφραση: "As Usual"). Είναι γραμμένο από τους Jacques Revaux και Gilles Thibault. Οι συνθέτες το έδωσαν στο τότε Γάλλο ποπ σταρ Claude Francois, οποίος το ηχογράφησε και κυκλοφόρησε το 1967 και το το κανε χιτ σε ένα μέρος της Ευρώπης. Η Γαλλική ιστορία του τραγουδιού μιλάει για έναν άντρα που ζει το τέλος του γάμου του. Ο Paul Anka διασκεύασε το κομμάτι όταν επισκέφτηκε την Γαλλία και ξανάγραψε τους στίχους όταν επέστρεψε στην Νέα Υόρκη..... φυσικά μιλάμε για το "My Way". Στην αγγλική του έκδοση μιλάει για έναν άντρα που κοιτάζει την ζωή που έζησε με "δικό του τρόπο", και γίνεται τραγούδι "σήμα κατατεθέν" του Frank Sinatra. Το 2000 η κόρη του ομολογεί ότι δεν του άρεσε ποτέ το τραγούδι "το θεωρούσε σαν τσίκλα που του κόλλησε στο παπούτσι και δεν μπορούσε να τη βγάλει". Το 2005 ανακηρύχθηκε το πιο δημοφιλές τραγούδι ..... για κηδείες. Το χουμε ακούσει από ισπανόφωνη εκτέλεση από τους Gipsy King "A Mi Manera." ως και πανκ εκτέλεση των Sex Pistols.  

Jacek Maniakowski

Jack in a box

Η ζωή είναι ένα σύνολο από μυστηριώδεις συναντήσεις, έλεγε ο γνωστός Βραζιλιάνος συγγραφέας. Και η ιστορία των Jack in a box κάπως έτσι ξεκινάει. Ίσως θα μπορούσαμε να προσθέσουμε και άλλη μια φράση του διάσημου αυτού Βραζιλιάνου: όταν επιθυμείς κάτι πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί μαζί σου, αλλά επειδή η συμπαντική συνωμοσία είναι ακόμα στην αρχή...ας αρκεστούμε στη πρώτη φράση.

Όπως μας περιγράφει την ιστορία του συγκροτήματος , η Έλενα Κατσενίδου, που κάνει τα φωνητικά, ήταν μια τρελή ιστορία από το ξεκίνημα της. Οι κιθαρίστες Σωκράτης Παπαδόπουλος και Νίκος Τσαουσίδης, παιδικοί φίλοι, μάθαιναν κιθάρα από τον Γ. Κερατσώπουλο, κιθαρίστα των full houze. Όταν το πλήρωμα του χρόνου, αλλά κα η μουσική του γνώση επαρκούσε, αποφάσισαν να δημιουργήσουν και δική τους μπάντα. Ο δάσκαλος τους, του πρότεινε τον Αντώνη Βεζιρόπουλο, μαθητή του ντράμερ των full houze, Βασίλη Κουτη. Και δω ξανά-εμφανίζεται το πνεύμα του Κοέλιο. Την θέση του μπασίστα έρχεται να αναλάβει ο φίλος τους, Κώστας Νικολαΐδης, αν και δεν είχε πιάσει ποτέ του το όργανο, με εντατικά μαθήματα καλεί "πνεύμα του μπάσου", το οποίο ανταποκρίνεται στην επιμονή του, του αναγνωρίζει το ταλέντο του και ο ίδιος βρίσκει την μουσική του ταυτότητα.

Τα "παιδιά" των full houze, σχεδόν έχουν ολοκληρώσει  το σχήμα τους με μόνο κενό τα φωνητικά. Σε ένα εξάμηνο αλλάζουν 4 φωνές, χωρίς καμία να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες τους και για κάνα δίμηνο μένουν....χωρίς φωνή. Όταν τους δίνεται ευκαιρία να παίξουν suport στους soul box, δεν έχουν φωνή. Η τελευταία τους φωνή τους , επιστρέφει στο σχήμα, ειδικά για την συναυλία. Την μέρα της εμφάνισής τους, σκάει μύτη το πνεύμα του γενειοφόρου Βραζιλιάνου.... μαζί με την Έλενα Κατσενίδου, φίλη των soul box. Όταν της ζητήται να ανέβει στην σκηνή να τραγουδήσει μαζί με τους soul box.... το πνεύμα του Κοέλιο φεύγει χαμογελαστό, μιας που οι Jack in a box βρήκαν νέα φωνή. Τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος δεν αργούν να πείσουν την Έλενα να αναλάβει τα φωνητικά, αν και το ύφος τους ήταν ακόμα απάτητο μουσικό μονοπάτι γι αυτήν. Δεν αργούν να δέσουν και λίγους μήνες  μετά, έχουν ήδη δικές τους συνθέσεις και κάποιες εμφανίσεις στα γνωστά μουσικά στέκια της πόλης, στην οποία και δημιουργήθηκαν, της Θεσσαλονίκης. Τα βήματα τους είναι σταθερά προς το μέλλον και... το πνεύμα του Κοέλιο καραδοκεί, έτοιμο να συνωμοτήσει μαζί τους.

Η μουσική τους ταυτότητα είναι κλασικό ροκ και rythμ 'n'blues. Καλά επιλεγμένες και επίμονα δουλεμένες διασκευές συμπληρώνουν και δικά τους κομμάτια στο ρεπερτόριό τους. Η σκηνική τους παρουσία δηλώνει ότι.... το χουν!!!!

Jacek Maniakowski

Incubus - Megalomaniac

Τα κοινωνικά σχόλια μέσα από το λυρικό μέρος δεν είναι λίγα στην ροκ μουσική, αλλά καμιά φορά ο τίτλος του τραγουδιού από μόνος του είναι αρκετός. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το "Megalomaniac" από τους Incubus. Το τραγούδι του 2004 από το πέμπτο τους άλμπουμ το  A Crow Left of the Murder... , μπορεί να στοχεύσει όπου θέλει ο καθένας και να χαρακτηρίσεις πολλούς. 
Μουσικά το κομμάτι ξεκινά με αυξανόμενη ένταση, για να μπουν τα ριφ μετά από μερικά δευτερόλεπτα. Η εισαγωγή αυτή κόπηκε για την radio-edit εκτέλεση. Αλλά αυτό που παρουσιάζει ενδιαφέρον είναι το λυρικό μέρος. Αν και ο τραγουδιστής  Brandon Boyd, είπε ότι δεν αναφέρεται σε κάποιον συγκεκριμένα, οι υποψίες ότι είναι μια πολύ ελαφριά συγκάλυψη του κατηγορώ προς τον τότε πρόεδρο της Αμερικής,  George W. Bush, είναι πάρα πολλές. Ο τραγουδιστής της μπάντας επεξηγεί, ότι πρόκειται για έναν χαρακτήρα από την ταινία Three Amigos, τον El Guapo. Άλλωστε και οι δυο είναι κωμικοί χαρακτήρες, άρα και η διαφορά είναι ελάχιστη και εύκολα μπορεί κάποιος να τους μπερδέψει. 
Την δημιουργία όλων των μελών της μπάντας, το μουσικό κανάλι MTV αρνήθηκε να μεταδώσει την ημέρα. Καθώς το βιντεοκλίπ προκάλεσε αρκετές διαμάχες, μια που απεικονίζεται και ο πρόεδρος σ αυτό. 
Jacek Maniakowski

Rusty Cadillac - Echo-λόγιο

Για τους  Rusty Cadillac  απαντα ο Μανόλης Παπαγιάννης

1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;

Το όνομα βγήκε απ’την ταινία «Cadillac Records». Δε συμβολίζει κάτι, απλά θέλαμε ένα όνομα που να συνδυάζει vintage με class, όπως κάνει και η μπάντα.

2) Χρήμα ή δόξα;

Και τα 2 από πολύ.

3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;

Keep the blues alive.

4) Σημείο μηδέν της μπάντας.

Ένα live των Blues Wire την άνοιξη του 2010, όπου ο τραγουδιστής μας ο Δημήτρης Αδαμίδης τζάμαρε μαζί τους και πήρε την απόφαση να κάνει ένα blues σχήμα.

5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;

Τα blues!

6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;

Εγώ πιστεύω ότι η μουσική ανέκαθεν αποτέλεσε υπερόπλο, ,με την έννοια ότι επηρεάζει πολύ τη ζωή των ανθρώπων.

7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;

Με τον SRV αν ήταν στη ζωή. Από τους σύγχρονους, έχω μεγάλη αδυναμία στον Bonamassa.

8)Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;

Για μένα ποτέ τίποτα από τα δύο. Η μουσική για να παραμείνει πραγματικά διαχρονική πρέπει να είναι απαλλαγμένη από αυτές τις ταυτότητες. Προτιμώ να τραγουδάω κάτι το οποίο να τους αγγίζει όλους, όπως ο έρωτας.

9) Οι επιρροές σας;

Οι μεγαλύτερες επιρροές έρχονται από τους παλιούς μπλουζίστες του ’50-’60, αλλά υπάρχουν και πιο σύγχρονες. Οι επιρροές έρχονται από παντού, αρκεί να ακούς.

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;

Προς το παρόν, αποτελεί μέσο για να βγάζουμε την «καύλα» μας και ένα έξτρα εισόδημα. Η πρώτη χρονιά είχε επιτυχία, και φαίνεται ότι θα προχωρήσει και παρακάτω.

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;

Σκοπός είναι να παίζουμε μουσική ό,τι κι αν γίνει στη ζωή μας.

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;

Δεν ξέρω. Αν δω και κάποιον άλλον ταλαντούχο εκτός από ‘μένα θα σου πω.

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;

Με οποιοδήποτε κινείται με προσεκτικά και σταθερά βήματα.

14) Μια ευχή για την μπάντα.

Να είναι μια Κάντιλακ που θα μας πάει ένα ωραίο ταξίδι.

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;

Η πηγή της έμπνευσης για ένα κομμάτι. Ειδικά στα κομμάτια που μιλάνε για κάποια μοιραία γυναίκα…

Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/RustyCadillacBand?fref=ts

Το κανάλι τους : http://www.youtube.com/user/RustyCadillacBand

Guns N' Roses - Mr. Brownstone

Πίσω από κάθε σύνθεση, κρύβεται κάποια Μούσα, καμιά φορά λέγεται και έμπνευση.  Η έμπνευση αυτή μπορεί να έχει πολλές μορφές και να κρύβεται σε άσχετα ή σχετικά καθημερινά πράγματα. Επειδή, δυστυχώς, η καθημερινότητα του rock'n'roll σχετίζεται πολλές φορές με ναρκωτικά, έτσι και αυτά αποτελούν ουκ ολίγες φορές πηγή έμπνευσης. Ένα από αυτά τα τραγούδια είναι και το Mr. Brownstone των  Guns N' Roses. 
Σχεδόν όλα τα τραγούδια του καταπληκτικού Appetite for Destruction, έχουν κάποια ιστορία πίσω από την δημιουργία τους, μια κάποια επίσκεψη της Μούσας. Ακόμα αν αυτή έχει την μορφή κάποια απαγορευμένης ουσίας. Το τραγούδι ξεκίνησαν το γράφουν οι  Slash και  Izzy Stradlin, όταν βρισκόταν στο σπίτι της φίλης του δεύτερου, της  Desi.  Όλα ξεκίνησαν, όταν άρχισε συζήτηση για τα "τζάνκια"  και την πόσο ενοχλητική είναι η παρουσία τους. Τότε άρχισαν να αυτοσχεδιάζουν πάνω στην μουσική και τους στίχους. Η λέξη Brownstone, εξαιτίας του χρώματος τη ηρωίνης, στην αργκό σημαίνει αυτό ακριβώς. Το Mr.  Brownstone, χαρακτηρίζει τον ντίλερ. 
Η σχέση της "ερωμένης" των ροκ σταρ είναι γνωστή και με αυτήν την μπάντα. Ο Axl Rose αναφέρεις ότι πριν εμφανιστούν στην σκηνή, έκανα χρήση και το δίωρο καθυστέρησης ήταν ένα συνηθισμένο φαινόμενο γι αυτούς. Οι στίχοι :"I used to do a little, but a little wouldn't do, so the little got more and more. I just keep trying to get a little better, said a little better than before", μάλλον δείχνουν προσωπική εμπειρία των μελών. Σε μια εμφάνιση τους το 1989 ο Axl δήλωσε μπροστά στο κοινό τους, ότι αν τα μέλη της μπάντας δεν σταματήσουν να παίρνουν αυτά τα σ.....τα,  θα είναι το τελευταίο σόου για το συγκρότημα. "έχω βαρεθεί να τους βλέπω  να χορεύουν με τον γα...... ενο Mr.  Brownstone" .  Οι ο Slash, ο Izzy Stradlin και ο Steve Adler, αποφάσισαν να καθαρίσουν, με τον ντράμερ να μην κρατά την υπόσχεσή του, με αποτέλεσμα να πάρει πόδι από το συγκρότημα. 

Jacek Maniakowski

Breed 77

Ο βράχος του Gibraltar έχει αρκετές ιδιεταιρότητες. Σαν βρετανική κτήση και με έναν πληθυσμό  που αποτελείται από Ισπανούς, Άγγλους, Αμερικανούς, αλλά και διάφορους άλλους εμιγκρέδες. Φυσικά, ο πληθυσμός των μοναδικών ευρωπαϊκών μαϊμούδων  είναι και αυτός άξιος αναφοράς. Αλλά, αλλά από μουσικής οπτικής, το ιδιαίτερο αυτό κρατίδιο, δεν έχει καμιά ιδιαίτερη φήμη. Αυτό προσπαθούν να καταρρίψουν οι Breed 77 και να δείξουν ότι και κει μπορούν να ροκάρουν. 
Οι παλιοί φίλοι από το κρατίδιο των 40 000 κατοίκων συναντήθηκαν στο Λονδίνο  Οι  Paul Isola, Danny Felice και  Stuart Cavilla, ήταν ήδη γνωστοί σαν Gibraltarian Mafia, όταν αποφάσισαν να μετατρέψουν την φιλία τους και σε μουσική συνύπαρξη με την μορφή μιας μπάντας. Σε αναζήτηση ονόματος κατέληξαν αρχικά στο Breed (ράτσα), λόγω της κοινής τους καταγωγής. Η μπάντα αναγκάστηκε να αλλάξει το όνομα, επειδή αυτό είχε καταχωρηθεί από τον Steve Hewitt (πρώην μέλος των Placebo).  Την λύση την έδωσε ο  Stuart Cavilla, μπασίστας τους, που στο παρελθόν είχε δουλέψει σαν κούριερ και είχε σαν διακριτικό όνομα κλίσης το Kilo 77 ή Κ77, έτσι το Breed 77 εγένετο. 
Το 1998, δύο χρόνια μετά την ίδρυση της μπάντας, κερδίζουν τον διαγωνισμό του περιοδικού  Kerrang! σαν 'Best Unsigned Band'.  Έναν χρόνο μετά κερδίζουν την πρωτιά, σαν καλύτερη νέα εμφανιζόμενη μπάντα, σε ψηφοφορίες των περιοδικών Metal Hammer και Kerrang!. Αυτό τους χαρίζει συμβόλαιο με την  Albert Productions, δισκογραφική των AC/DC. 
Τον Νοέμβριο του 2001, το ομώνυμο τους άλμπουμ είναι γεγονός. Τρία χρόνια αργότερα κυκλοφορεί Cultura, το πιο επιτυχημένο τους άλμπουμ ως τώρα  Το  "The River", τραγούδι το οποίο περιέχει αυτό το άλμπουμ, είναι το πρώτο τους, που μπαίνει στο  UK Top 40. Το 2006 κυκλοφορεί και το τρίτο τους άλμπουμ το  In My Blood (En Mi Sangre). Παρ' όλες τις συνεργασίες της μπάντας, που υπάρχουν σ' αυτό, δεν φτάνει την επιτυχία του προηγούμενου.  Η επόμενη χρονιά τους βρίσκει να κυκλοφορούν το  Un Encuentro, ένα άλμπουμ που περιέχει παλιά τους τραγούδια, αλλά στα ισπανικά. Το 2009, βγαίνει και το  Insects, για να φτάσουμε στον Μάρτιο του 2013 και την κυκλοφορία του "The Evil Inside" με πρώτο σινγκλ το Bring On The Rain. 

Jacek Maniakowski