Λευκή Συμφωνία - Μυστικοί Κήποι

 

Η επικοινωνία ανάμεσα σε μέλη ενός όμοιου συνόλου ή ακόμα και ανάμεσα σε ανόμοια σύνολα, δείχνει πνευματική εξέλιξη. Οι τρόποι με τους οποίους γίνεται αυτή, ορίζουν και την εξέλιξη μιας κοινότητας. Από κραυγές και νοήματα σε πρώτους ανθρωπίδες, ως αποτύπωση πρώτων σχεδίων σε σπηλιές. Όλα αυτά είναι απλοϊκοί τρόποι επικοινωνίας, αλλά μας δείχνουν την εξέλιξη της. Αν θα συμφωνήσουμε στην μυθοπλασία του Σπίλμπεργκ στη ταινία «Στενές επαφές Τρίτου τύπου», μπορούμε να αποδεχτούμε πως η μουσική, σαν ύστατη έκφραση της τέχνης, είναι κορυφή στην εξέλιξη της επικοινωνίας.

Και σε μια συντηρητική Ελλάδα της δεκαετίας του ’80, οποία έψαχνε να βρει την νέα της ταυτότητα, ο μόνος τρόπος για να επικοινωνήσεις και να συστηθείς ήταν μερικοί στίχοι και η μουσική. Ίσως και να παρασύρεις κάποιους ομοϊδεάτες σε νέες μουσικές διαδρομές και στην ανακάλυψη κάποιων μουσικών Μυστικών Κήπων.

Μυστικοί Κήποι είναι κα το ντεμπούτο άλμπουμ των Λευκή Συμφωνία και το ομώνυμο τραγούδι που το ανοίγει. Η μουσική του ανήκει σε όλο το συγκρότημα και οι στίχοι στον τραγουδιστή του συγκροτήματος Θοδωρή  Δημητρίου. «Το τραγούδι το οποίο είναι και ένα από τα πρώτα με ελληνικό στίχο τραγούδια που γράψαμε ξεκίνησε από το σχήμα στο μπάσο του Διογένη σε μία από τις καθημερινές πρόβες στο στούντιό μας στο Δάσος Χαιδαρίου.» μας διηγείται ο frontman της μπάντας για την αρχή της δημιουργία του τραγουδιού.

Η ζωή είναι μια σκάλα, την οποία ανεβαίνουμε χτίζοντας την ταυτόχρονα. Αλλά καμιά φορά και τα τραγούδια ακολουθούν αυτήν την διαδικασία. «Ήταν ένα πραγματικά ξεχωριστό ρυθμικό-μελωδικό σχήμα που μας καθήλωσε και μας ενέπνευσε όλους. Ο Σπύρος (Σπύρος  Χαρίσης - ντράμς) ξεκίνησε να χτίζει το ρυθμικό μέρος στα ντραμς και ο Τάκης (Τάκης  Μπαρμπαγάλας - κιθάρα)  να προσθέτει τις ατμοσφαιρικές  κιθάρες .Άρχισα να τραγουδάω την μελωδία της φωνής  και να προσαρμόζω επάνω της τους στίχους που είχα ήδη γράψει και ένιωθα ότι ταιριάζουν στα συναισθήματα που μου προκαλούσε η μουσική.» συνεχίζει την διήγηση του ο Θοδωρής  Δημητρίου.

Το τραγούδι προσδίδει στον ακροατή μια αίσθηση μιας αόριστης λύπης, σαν κάποιο μακρινό κλάμα από κάποιο κρυφό δωμάτιο. Σαν να βγήκε από την παράξενη ατμόσφαιρα της αρχής του κλασικού The Secret Garden του F. H. Burnett, αλλά χωρίς το happy end του. «Ήταν ένα τραγούδι που σε έβαζε κατευθείαν στον πιο εσωτερικό κόσμο του συγκροτήματος, στις ψυχές των τεσσάρων μελών και αποκάλυπτε κάποια από τα μηνύματα που θα βρίσκονταν σε όλη σχεδόν τη στιχουργική και μουσική δημιουργία της Λευκής Συμφωνίας: Moναξιά, προσμονή, απουσία.» καταλήγει ο Θοδωρής. Και όπως φαίνεται όρισε και τον ήχο του συγκροτήματος για την συνέχεια της καριέρας τους.

Η σύνθεση αυτή ουσιαστικά αποτέλεσε καρτ βιζίτ του συγκροτήματος, όσο στιχουργικά, τόσο μουσικά. Ομιχλώδη μουσικά τοπία, στα οποία μπορεί να περιπλανηθεί ο ακροατής, αλλά και χωρίς φόβο να χαθεί. Όπως σε κάποιο λαβυρινθώδη κήπο, ψάχνοντας για το πιο σπάνιο άνθος.

Jacek Henryk Maniakowski

Λευκή Συμφωνία

Λέγεται ότι, όσο πλούσια είναι η γλώσσα, άλλες τόσες ιδέες μπορεί να εκφράσει. Ουσιαστικά μια γλώσσα είναι η ενσάρκωση της ηθικής και συναισθηματικής κατάστασης ενός λαού. Και καλύτερος τρόπος για να εκφραστεί αυτή είναι η ποίηση. Πέρα, όμως από το "χαρτί" η ποίηση αποτυπώνεται και σε νότες. Αν και το σκυλο-λαϊκο-ποπ μουσικό κατεστημένο την εξαφάνισε,.... σχεδόν, όμως. Πιο εύκολο όμως, είναι να εξαφανίσεις τις κατσαρίδες από την υφήλιο, παρά τους ποιητές, για ένα απλό λόγο: δεν είναι η μορφή το βασικό στοιχείο για την επιβίωση τους, αλλά το πνεύμα. Κάτι που τους κάνει να παίρνουν οποιαδήποτε μορφή, που μπορεί να αγγίξει την καρδιά των νέων, πάντα νέων στο πνεύμα. 
     Στην Ελλάδα, η μεγαλύτερη "ποιητική φωλιά" ήταν η ελληνόφωνη punk σκηνή. Κοντά στις τρεις δεκαετίες,  τα  punk συγκροτήματα συνεχίζουν με την μουσική τους, αλλά κυρίως με τον λυρισμό τους να αγγίζουν κάθε ελεύθερο μουσικόφιλο. Μια τέτοια μπάντα είναι και η Λευκή Συμφωνία. Οι Λευκή Συμφωνία ήταν ένα συγκρότημα από την Αθήνα και δημιουργήθηκαν στις αρχές τις δεκαετίας του 80', συγκεκριμένα το 1984. Μαζί με άλλα συγκροτήματα της εποχής, όπως Τρύπες, Metro Decay, Clown κ.α. οριοθέτησαν στην Ελλάδα το Ελληνόφωνο Post-Punk. Οι πρώτοι δύο δίσκοι τους παραμένουν ως και σήμερα κλασικοί και ιδιαιτέρως αγαπημένοι, αλλά και πολύ σημαντικοί. Ο πρώτος, ''Μυστικοί Κήποι'' κυκλοφόρησε το 1986 με έντονο το μελαγχολικό ύφος και με τους χαμηλούς τόνους στη κιθάρα, εμφανώς επηρεασμένοι από τα Βρετανικά Groups του είδους. 
Το δεύτερό τους, "Ηχώ Του Πόθου" πάλι από την "ΕΜΙ" κυκλοφόρησε το 1988. Με πιο έντονο μουσικό ύφος, γυρίζουν σε βιντεοκλίπ το τραγούδι  "Κοιτάζοντας Πίσω", από αυτό χαρίζοντας τους τον άτυπο τίτλο, σαν τον πρώτο ελληνικό συγκρότημα που παίχτηκε στο  MTV. Αυτό τους ανοίγει αρκετές πόρτες και για ένα εξάμηνο δίνουν αρκετές ζωντανές εμφανίσεις στην Γερμανία με το όνομα "Timedrops". Το '93 κυκλοφορούν τον τρίτο και ομώνυμο δίσκο τους και αυτό συνοδεύεται  με την κορυφαία στιγμή την εμφάνισή τους μαζί με τους  "Μetallica" και "Cult" στην Αθήνα. μετά από τρία χρόνια κυκλοφορούν και το "Λευκή Συμφωνία ΙV - Χρώματα" . 
Η μπάντα δημιουργήθηκε από τους Θοδωρή Δημητρίου φωνή, Σπύρο Χαρίση  στα τύμπανα, Τάκη Μπαρμπαγάλα στην κιθάρα, μέλος των "Forwand Music Quintet" και "Red mist" και Διογένη Χατζηστεφανίδη στο μπάσο. τη εποχή που ήταν στην Γερμανία, στη θέση του Μπαρμπαγάλα ήρθε ο Γερμανός George Becker. Το  '93 ο Chris Berger έρχεται στη θέση του Σπύρου Χαρίση (ο οποίος αυτοκτόνησε στις 7 Μαϊού 1993, στα 27 του χρόνια). Την επόμενη χρονιά,  αποχωρούν από την μπάντα οι δύο Γερμανοί μουσικοί και έρχονται στη θέση τους οι Κώστας Καστάνης κιθάρα και ο Γιάννης Βεναρδής τύμπανα (ex "Αδιέξοδο", "Γενιά Του Χάους"). 

 Jacek Maniakowski

 Gary Lexicondevil