Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Paul Gilbert. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Paul Gilbert. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 16 Ιουνίου 2026

Rock - e - pedia : Neoclassical metal

 Δεν υπάρχει τίποτα που να έχει οντότητα και να μην έχεις παρελθόν, έστω και μη ορατό.


Neoclassical metal

 

Πως ακούγεται: σαν ο Μότσαρτ να βγήκε από τον τάφο του και έπιασε μια ηλεκτρικά κιθάρα. Βασικά σαν οι hardrockers της δεκαετίας του ’70 να «κλέβουν» τους κλασικούς, προκλασικούς, μπαρόκ και ρομαντικούς συνθέτες. 



Γιατί να το ακούσουμε: Γιατί έδωσε βάσεις για την εξέλιξη της metal. Απέδειξε πως οι μουσικοί του νέου τότε είδους κατέχουν την τέχνη της μουσικής. Γιατί είναι «αριστοκρατικό» και φινιρισμένο σαν καλογυαλισμένη Rolls Royce. Ουσιαστικά μια πολύ φινετσάτη έκφραση της metal.

Γιατί όχι: Υπερβολικά γυαλισμένη και για φιγουρατζίδες κιθαρίστες. Η τεχνική παίζει υπερβολικό ρόλο και πέφτει πολύ κλέψιμο από κλασικούς συνθέτες.

Που; Βόρεια Αμερική και Ευρώπη.

Πότε; Τέλη της δεκαετίας του ’70, αρχές ’80. Αλλά ήδη υπήρχαν δείγματα του είδους τουλάχιστον μια δεκαετία πριν κυρίως με τους Deep Purple και το άλμπουμ τους Concerto for Group and Orchestra, το οποίο κυκλοφόρησε Δεκέμβριο του 1969. Σαν είδος αναγνωρίστηκε μόλις αρχές της δεκαετίας του ’80.

Ποιοι; Ουσιαστικά ξεκίνησε με μουσικού που έκαναν συνδυασμό του hard rock με την κλασική μουσική όπως Jon Lord, Keith Emerson, Ritchie Blackmore, Uli Jon Roth και Randy Rhoads. Αλλά μεγάλη ώθηση έδωσε ο Yngwie Malmsteen.

Αλλά ακόμα να ακούσεις: Tony MacAlpine, Vinnie Moore, Joey Tafolla, Michael Angelo Batio, Paul Gilbert, David T. Chastain, Jason Becker και Marty Friedman



Μέρες δόξας:  Μέσα δεκαετίας του ’80 κυρίως μέσω των κυκλοφοριών της Shrapnel Records.

Κόκκινη κάρτα: πολλά μπλιμπλίκια από φιγουρατζίδες κιθαρίστες. Υπερβολική βάση στις τεχνικές δεξιότητες, παρά στην σύνθεση. Ακόμα και μέτριοι συνθέτες και μουσικοί, εξαιτίας της εκπαίδευσης τους, ακούγονται σαν μουσικές μεγαλοφυΐες.

Με τι μπερδεύεται; Με Power metal, symphonic metal και καμιά φορά με progressive metal

Τι λες στον άσχετο; Κάτι φιγουρατζίδες παίζουν πολύ γρήγορα ηλεκτρική κιθάρα, μπορεί να παίζουν και γρήγορα κάποιες συνθέσεις κλασικής μουσικής.

Jacek Henryk Maniakowski

Τρίτη 9 Ιουλίου 2013

Mr. Big - To Be with You


Είναι σπάνιες περιπτώσεις που ένα συγκρότημα κατακτά την κορυφή με μια σταθερή άνοδο. Το πιο συνηθισμένο είναι ένα "μπαμ" στα μουσικά δρώμενα και μια σωστή προώθηση από την δισκογραφική. Καμιά φορά όμως η έκρηξη έρχεται από κάποιο τραγούδι που ήταν ξεχασμένο από την δημιουργό του, από τα εφηβικά του χρόνια. Έτσι σαν κάποιο είδος φυτού της ερήμου, που μπορεί να είναι κρυμμένο μέσα στο ξερό χώμα για χρόνια και μόλις πέσουν κάποιες σταγόνες βροχής ανθίζει, κάποια τραγούδια μόλις έρθει το πλήρωμα του χρόνου σκαρφαλώνουν στις κορυφές των τσαρτς.
Αυτή είναι και η ιστορία του "To Be with You" των Mr. Big. Κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1991, μέσα από το δεύτερο άλμπουμ της μπάντας το Lean into It. Η δημιουργία του Eric Martin έπιασε κορυφή σε πάνω από 20 χώρες και εκτόξευσε το άλμπουμ σε τρελές πωλήσεις, κάνοντας ταυτόχρονα την μπάντα παγκοσμίως γνωστή. Η επιτυχία του τραγουδιού οφείλεται και στην άνθιση εκείνη της εποχή ενός στυλ μουσικής, λεγόμενου "Shredding". Απαλές μελωδίες ακολουθούν εύηχα ρεφρέν και αυτά κάτω από μια βελούδινη παραγωγή. Το "To Be with You" είναι ότι πιο αντιπροσωπευτικό αυτού του στυλ .
Ο δημιουργός έγραψε το λυρικό μέρος όταν ήταν έφηβος. Το θέμα των στίχων δεν έχει καμιά πρωτοτυπία και μιλά για κάποιον άντρα που έχει τα μάτια του στραμμένα σε μια κοπέλα με ραγισμένη καρδιά μετά από έναν χωρισμό. Αν και το μουσικό μέρος προϋπήρχε, κάποιος τραγουδοποιός ονόματι David Grahame, που δούλευε για την δισκογραφική τους, το επεξεργάστηκε καλύτερα, δίνοντας την δική του "νότα" στην μελωδία.
Λίγο πριν την ηχογράφηση του δεύτερους τους άλμπουμ ο Eric Martin επισκέφτηκε τον κιθαρίστα της μπάντας Paul Gilbert, στο διαμέρισμά του λέγοντάς του πως έχει μια μπαλάντα έτοιμη. Ο Paul Gilbert του απάντησε πώς έχει και αυτός ένα ψυχεδελικό ροκ τραγούδι έτοιμο, το "Green Tinted Sixties Mind". Αποφάσισαν να είναι οι θεμέλιοι λίθοι του νέου τους άλμπουμ, αν και δεν ήταν και τα πιο ροκ και πιο αντιπροσωπευτικά τους τραγούδια. Στη σόλο του καριέρα, ο Paul Gilbert, στις ζωντανές εμφανίσεις, συνόδευε το τραγούδι με σόλο από το "Ain't Talkin' 'Bout Love" των Van Halen


Jacek Maniakowski