Rock - e - pedia : Neoclassical metal

 Δεν υπάρχει τίποτα που να έχει οντότητα και να μην έχεις παρελθόν, έστω και μη ορατό.

Neoclassical metal

 

Πως ακούγεται: σαν ο Μότσαρτ να βγήκε από τον τάφο του και έπιασε μια ηλεκτρικά κιθάρα. Βασικά σαν οι hardrockers της δεκαετίας του ’70 να «κλέβουν» τους κλασικούς, προκλασικούς, μπαρόκ και ρομαντικούς συνθέτες. 

Γιατί να το ακούσουμε: Γιατί έδωσε βάσεις για την εξέλιξη της metal. Απέδειξε πως οι μουσικοί του νέου τότε είδους κατέχουν την τέχνη της μουσικής. Γιατί είναι «αριστοκρατικό» και φινιρισμένο σαν καλογυαλισμένη Rolls Royce. Ουσιαστικά μια πολύ φινετσάτη έκφραση της metal.

Γιατί όχι: Υπερβολικά γυαλισμένη και για φιγουρατζίδες κιθαρίστες. Η τεχνική παίζει υπερβολικό ρόλο και πέφτει πολύ κλέψιμο από κλασικούς συνθέτες.

Που; Βόρεια Αμερική και Ευρώπη.

Πότε; Τέλη της δεκαετίας του ’70, αρχές ’80. Αλλά ήδη υπήρχαν δείγματα του είδους τουλάχιστον μια δεκαετία πριν κυρίως με τους Deep Purple και το άλμπουμ τους Concerto for Group and Orchestra, το οποίο κυκλοφόρησε Δεκέμβριο του 1969. Σαν είδος αναγνωρίστηκε μόλις αρχές της δεκαετίας του ’80.

Ποιοι; Ουσιαστικά ξεκίνησε με μουσικού που έκαναν συνδυασμό του hard rock με την κλασική μουσική όπως Jon Lord, Keith Emerson, Ritchie Blackmore, Uli Jon Roth και Randy Rhoads. Αλλά μεγάλη ώθηση έδωσε ο Yngwie Malmsteen.

Αλλά ακόμα να ακούσεις: Tony MacAlpine, Vinnie Moore, Joey Tafolla, Michael Angelo Batio, Paul Gilbert, David T. Chastain, Jason Becker και Marty Friedman

Μέρες δόξας:  Μέσα δεκαετίας του ’80 κυρίως μέσω των κυκλοφοριών της Shrapnel Records.

Κόκκινη κάρτα: πολλά μπλιμπλίκια από φιγουρατζίδες κιθαρίστες. Υπερβολική βάση στις τεχνικές δεξιότητες, παρά στην σύνθεση. Ακόμα και μέτριοι συνθέτες και μουσικοί, εξαιτίας της εκπαίδευσης τους, ακούγονται σαν μουσικές μεγαλοφυΐες.

Με τι μπερδεύεται; Με Power metal, symphonic metal και καμιά φορά με progressive metal

Τι λες στον άσχετο; Κάτι φιγουρατζίδες παίζουν πολύ γρήγορα ηλεκτρική κιθάρα, μπορεί να παίζουν και γρήγορα κάποιες συνθέσεις κλασικής μουσικής.

Jacek Henryk Maniakowski

Deep Purple - Laléna

Δεν είναι λίγες οι φορές, που ένα τραγούδι παίρνει άλλη μορφή και μπαίνει στο κόσμο του κλασικού, μέσα από μια διασκευή. Αλλά, συνεχίζει να κουβαλά μια ιστορία μέσα του. Και δεν είναι και λίγες φορές που αυτή ιστορία είναι απλά κρυμμένη σε κάποιο όνομα, που σαν σύμβολο, που πρέπει να αποκωδικοποίησεις, εμπεριέχει πολλές πληροφορίες. 
 Το Laléna είναι ένα από αυτά τα τραγούδια. Αν και πρώτη μου επαφή ήταν από μια διασκευή, των Deep Purple, από το ομώνυμο άλμπουμ του 1969, είχε ήδη γνωρίσει επιτυχία και με την εκτέλεση του δημιουργού, του Donovan έναν χρόνο νωρίτερα. Απλά θεωρώ την εκτέλεση των Hard Rockers, πιο μεγαλοπρεπή και είναι αυτή που έμεινε αμετάβλητη και το ίδιο ζωντανή μέσα από τον χρόνο. 
 Το τραγούδι πρώτη φορά κυκλοφόρησε μέσα από το άλμπουμ The Hurdy Gurdy Man του Donovan, την άνοιξη του 1968 και σαν σινγκλ το φθινόπωρο του ίδιου έτους. Η Laléna δεν είναι άλλη από την Lotte Lenya, τραγουδίστρια, ηθοποιός και δραματική αφηγήτρια. Η Karoline Wilhelmine Charlotte Blamauer, όπως είναι πλήρες το όνομα της, ήταν σύζυγος του Kurt Weill και πρωταγωνίστρια σε πολλά από τα έργα του. Το ντεμπούτο της έγινε στην The Threepenny Opera των Bertolt Brecht και Kurt Weill. Αυτό το έργο στάθηκε και η έμπνευση για τον Donovan. Και συγκεκριμένα, από τον ρόλο της, την Jenny Diver.
 Η γοητεία που άσκησε ο ρόλος της πόρνης στον δημιουργό του τραγουδιού, είχε βάση στην πολλαπλότητα της γυναικείας φύσης και την ανάγκη να της να παίρνει διαφόρους ρόλους από την ανάγκη επιβίωσης. Ο ίδιος λέει πως έχει συναντήσει τους πιο πολλούς και αυτού ερμηνεύει και η Αυστριακή τραγουδίστρια και ηθοποιός. Πρώτη φορά που άκουσε γι αυτήν ήταν μέσα από την βερσιόν της όπερας από τον Bobby Darin και το τραγούδι "Mack The Knife"
 Ουσιαστικά είναι ύμνος για την γυναίκα γενικά..... 'That's your lot in life, Lalena/Can't blame ya, Lalena.' και οι στίχοι αυτοί απλά επιβεβαιώνουν την κατανόηση προς την φύση της.

Jacek Maniakowski

Deep Purple- When A Blind Man Cries

Η διαχρονικότητα σε όλο της το μεγαλείο… ένα συγκρότημα, μια ιστορία, μία εποχή… Το when a blind man cries εκδόθηκε ως Β πλευρά του single Never Before το 1972,ενώ ,πραγματικά, αξίζει να σημειωθεί πως το συγκεκριμένο τραγούδι δεν είχε εκτελεστεί ποτέ σε ζωντανές παραστάσεις, καθώς ο κιθαρίστας του συγκροτήματος Ritchie Blackmore το απεχθανόταν! Εκτός από μία μοναδική φορά που ο Blackmore δε συμμετείχε στη συναυλία λόγω αδιαθεσίας… Φυσικά, μετά τη διάλυση του συγκροτήματος ο τραγουδιστής των Deep Purple, Ian Gillan, έπαιζε συστηματικά το συγκεκριμένο κομμάτι…

 ΣΟΦΙΑ ΤΑΒΑΝΤΙΔΟΥ