Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Stone Gossard. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Stone Gossard. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 2 Ιουνίου 2013

Pearl Jam - Black



Πάντα ένας ταπεινός σπόρος μπορεί να δημιουργήσει τεράστια δέντρα. Αυτός είναι κανόνας ζωής — αλλά δεν είναι κάθε σπόρος εν δυνάμει δέντρο. Είναι εκείνος που έχει τη διάνοια να αρπάξει την ευκαιρία, όσο ασήμαντη κι αν φαίνεται. Και χάρη σε αυτή τη διάνοια, δεν αλλάζει απλώς ένα τοπίο — αλλά ολόκληρη τη ροκ σκηνή.

Το ντεμπούτο άλμπουμ των Pearl Jam, Ten (1991), άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία της μουσικής. Πέρα από την εμπορική επιτυχία, σχεδόν κάθε τραγούδι του δίσκου κουβαλά μια προσωπική ιστορία, συσσωρευμένη και έτοιμη να συναντήσει το φιλόμουσο κοινό. Το “Black” είναι μία από αυτές τις ιστορίες — και ίσως η πιο εμβληματική.
Η μουσική του τραγουδιού γράφτηκε το 1990 από τον κιθαρίστα Stone Gossard, με τον προσωρινό τίτλο “E Ballad”. Η πρώτη ηχογράφηση έγινε για την κασέτα Stone Gossard Demos '91, όταν ο Gossard αναζητούσε τραγουδιστή και ντράμερ. Η κασέτα έφτασε στα χέρια του Eddie Vedder, τότε υπαλλήλου σε βενζινάδικο στο San Diego. Ο Vedder ηχογράφησε φωνητικά για τρία κομμάτια (“Alive”, “Once”, “Footsteps”) και τα έστειλε πίσω. Η μπάντα εντυπωσιάστηκε και τον κάλεσε στο Seattle. Στο δρόμο προς τα εκεί, ο Vedder έγραψε τους στίχους του “Black”.
Ο ίδιος έχει παραδεχτεί πως οι στίχοι και η ερμηνεία του είναι επηρεασμένα από τους American Music Club, και ειδικά από το τραγούδι “Western Sky”. Παρότι δεν πρόκειται για λογοκλοπή, η συναισθηματική ατμόσφαιρα και η θεατρικότητα του “Black” παραπέμπουν ευθέως στο ύφος του Mark Eitzel. Ο Vedder εξεπλάγη που κανείς από την μπάντα δεν αναγνώρισε την επιρροή — και ακόμα περισσότερο που δεν γνώριζαν καν τους AMC.
Το λυρικό μέρος είναι ένας εσωστρεφής μονόλογος για την πρώτη αγάπη και την απώλεια. Στίχοι όπως “I know someday you'll have a beautiful life / I know you'll be a sun in somebody else's sky / But why can't it be mine?” αποτυπώνουν την ωμή θλίψη και την αδυναμία αποδοχής. Η φωνή του Vedder δεν τραγουδά — σπαράζει.
Παρότι η Epic Records πίεσε για την κυκλοφορία του “Black” ως single, η μπάντα αρνήθηκε. Θεώρησαν πως το τραγούδι είναι υπερβολικά προσωπικό και πως η συναισθηματική του δύναμη θα καταστρεφόταν από ένα μουσικό βίντεο. Παρ’ όλα αυτά, το “Black” έφτασε στο νούμερο 3 του Billboard Mainstream Rock Tracks και παραμένει ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια των Pearl Jam.
Η ηχογράφηση έγινε στα London Bridge Studios στο Seattle, με παραγωγό τον Rick Parashar. Το τελικό μιξ έγινε στο Ridge Farm Studios στην Αγγλία. Ο Mike McCready, κιθαρίστας της μπάντας, έχει δηλώσει πως το σόλο του είναι “rip-off του Stevie Ray Vaughan”, με ροές και bends που προσθέτουν μελωδική ευαισθησία.
Το περιοδικό Rolling Stone το κατέταξε στο Νο 9 στη λίστα με τις καλύτερες μπαλάντες όλων των εποχών. Το τραγούδι συμπεριλήφθηκε σε remixed εκδοχή στο Rearviewmirror (2004) και στην επανέκδοση του Ten το 2009.




Τετάρτη 1 Μαΐου 2013

Mother Love Bone



Στο rock'n'roll η έννοια της λογικής είναι κάπως ακαθόριστη. Υπάρχου μπάντες, που έχουν συνεχόμενη δισκογραφική παρουσία και μένουν στον κόσμο της λήθης, παρ' όλη ρην ποιότητα της δουλειάς τους. Και υπάρχουν συγκροτήματα που απλά έλαμψαν σαν πεφταστέρι, αλλά πέρασαν στην ιστορία της  rock'n'roll και συνεχίζουν να λάμπουν με τα τραγούδια τους. Και αυτό οφείλεται σε κάποιες αξίες που έχει αυτή η κουλτούρα και μία βασική είναι η φιλία, όχι μόνο μουσική, αλλά και ανθρώπινη.
Οι Mother Love Bone, στα τέλη της δεκαετίας του '80, ήταν ένα από τα πολύ υποσχόμενα γκρουπ. Αν οι διάρκεια της ζωής ξεπερνούσε κατά πολύ τα δύο χρόνια, δε θα μιλούσαμε για αρκετά γκρουπ της σκηνής του  Seattle. Και η διάλυση τους αποτέλεσε και την δημιουργία των πιο σημαντικών συγκροτημάτων, όχι μόνο αυτής της μουσικής σκηνής, αλλά και παγκόσμιας μουσικής, που ξεπέρασαν τα σύνορα της  rock'n'roll. 
Η λάμψη της μπάντας οφείλεται κατά κύριο λόγο στον frontman, συνθέτη και στιχουργό της Andrew Wood, οποίο φυσικά παλαισιονόταν από καταπληκτικούς μουσικούς. Ήταν από τα πρωτοπόρα και πιο αξιόλογα στην σκηνή του   Seattle, που αποτέλεσε άλλη μια μουσική άνοιξη. Οι Mother Love Bone δημιουργήθηκαν 1988 από τα πρώην μέλη των Green River, Jeff Ament, Bruce Fairweather και Stone Gossard, πρώην Malfunkshun  frontman Andrew Wood και πρώην Ten Minute Warning και Skin Yard drummer Greg Gilmore. Ουσιαστικά υπήρχαν έναν χρόνο πριν σαν cover μπάντα των Lords of the Wasteland. 
Πολύ γρήγορα μπήκαν στην δημιουργική διαδικασία και έδειχναν σαν την πιο υποσχόμενη νέα μπάντα. Οι ζωντανές εμφανίσεις τους δημιούργησαν πολύ γρήγορα φανατικούς οπαδούς του συγκροτήματος και αυτό χάρη στον Andrew Wood. Ο παραγωγός  Jack Endino είχε πει ότι ήταν  μοναδικός stand-up κωμικός frontman στο Seattle. Το 1989 κυκλοφορούν και το ντεμπούτο ΕΡ τους Shine, με πολύ καλές κριτικές και αρκετά καλές πωλήσεις. Πολύ σύντομα μπαίνουν στο στούντιο για την ηχογράφηση του πρώτου τους άλμπουμ, του  Apple. Μετά τη ολοκλήρωση των ηχογραφήσεων και λίγο πριν την κυκλοφορία του, ο Andrew Wood μπαίνει στην "μεγάλη μπάντα". Η μακροχρόνια σχέση του με τη μόνιμη κακιά ερωμένη των ροκ σταρ, την ηρωίνη, λαμβάνει τέλος με μια υπερβολική δόση. Στην διήμερη παραμονή του στο νοσοκομείο, προλαβαίνει να χαιρετήσει όλους του φίλους για να αφήσει τούτο τον κόσμο, αφού η καρδιά του σταμάτησε να χτυπάει. Όμως το πνεύμα του μπήκε στις καρδιές πολλών, όχι μόνο μουσικόφιλων. 
Λίγους μήνες μετά τον θάνατο του τραγουδιστή, οι  Gossard και Ament, μαζί με τον Eddie Vedder και συγκάτοικο του αποθανόντα Chris Cornell φτιάχνουν μια  tribute για τον  Andrew Wood, με όνομα Temple of the Dog. Το όνομα προήλθε από έναν στίχο  του "Man of Golden Words" των Mother Love Bone. 
Wanna show you something like/ The joy inside my heart/Seems I've been living in the temple of the dog/Where would I live, if I were a man of golden words? Οι στίχοι αυτοί ήχουν στις καρδιές μας για έναν άνθρωπο που το πνεύμα του λάμπει ακόμα σαν χρυσός, μέσα στην καρδιά πάρα πολλών φαν. 

Jacek Maniakowski