Guns N' Roses - Mr. Brownstone

Πίσω από κάθε σύνθεση, κρύβεται κάποια Μούσα, καμιά φορά λέγεται και έμπνευση.  Η έμπνευση αυτή μπορεί να έχει πολλές μορφές και να κρύβεται σε άσχετα ή σχετικά καθημερινά πράγματα. Επειδή, δυστυχώς, η καθημερινότητα του rock'n'roll σχετίζεται πολλές φορές με ναρκωτικά, έτσι και αυτά αποτελούν ουκ ολίγες φορές πηγή έμπνευσης. Ένα από αυτά τα τραγούδια είναι και το Mr. Brownstone των  Guns N' Roses. 
Σχεδόν όλα τα τραγούδια του καταπληκτικού Appetite for Destruction, έχουν κάποια ιστορία πίσω από την δημιουργία τους, μια κάποια επίσκεψη της Μούσας. Ακόμα αν αυτή έχει την μορφή κάποια απαγορευμένης ουσίας. Το τραγούδι ξεκίνησαν το γράφουν οι  Slash και  Izzy Stradlin, όταν βρισκόταν στο σπίτι της φίλης του δεύτερου, της  Desi.  Όλα ξεκίνησαν, όταν άρχισε συζήτηση για τα "τζάνκια"  και την πόσο ενοχλητική είναι η παρουσία τους. Τότε άρχισαν να αυτοσχεδιάζουν πάνω στην μουσική και τους στίχους. Η λέξη Brownstone, εξαιτίας του χρώματος τη ηρωίνης, στην αργκό σημαίνει αυτό ακριβώς. Το Mr.  Brownstone, χαρακτηρίζει τον ντίλερ. 
Η σχέση της "ερωμένης" των ροκ σταρ είναι γνωστή και με αυτήν την μπάντα. Ο Axl Rose αναφέρεις ότι πριν εμφανιστούν στην σκηνή, έκανα χρήση και το δίωρο καθυστέρησης ήταν ένα συνηθισμένο φαινόμενο γι αυτούς. Οι στίχοι :"I used to do a little, but a little wouldn't do, so the little got more and more. I just keep trying to get a little better, said a little better than before", μάλλον δείχνουν προσωπική εμπειρία των μελών. Σε μια εμφάνιση τους το 1989 ο Axl δήλωσε μπροστά στο κοινό τους, ότι αν τα μέλη της μπάντας δεν σταματήσουν να παίρνουν αυτά τα σ.....τα,  θα είναι το τελευταίο σόου για το συγκρότημα. "έχω βαρεθεί να τους βλέπω  να χορεύουν με τον γα...... ενο Mr.  Brownstone" .  Οι ο Slash, ο Izzy Stradlin και ο Steve Adler, αποφάσισαν να καθαρίσουν, με τον ντράμερ να μην κρατά την υπόσχεσή του, με αποτέλεσμα να πάρει πόδι από το συγκρότημα. 

Jacek Maniakowski

Breed 77

Ο βράχος του Gibraltar έχει αρκετές ιδιεταιρότητες. Σαν βρετανική κτήση και με έναν πληθυσμό  που αποτελείται από Ισπανούς, Άγγλους, Αμερικανούς, αλλά και διάφορους άλλους εμιγκρέδες. Φυσικά, ο πληθυσμός των μοναδικών ευρωπαϊκών μαϊμούδων  είναι και αυτός άξιος αναφοράς. Αλλά, αλλά από μουσικής οπτικής, το ιδιαίτερο αυτό κρατίδιο, δεν έχει καμιά ιδιαίτερη φήμη. Αυτό προσπαθούν να καταρρίψουν οι Breed 77 και να δείξουν ότι και κει μπορούν να ροκάρουν. 
Οι παλιοί φίλοι από το κρατίδιο των 40 000 κατοίκων συναντήθηκαν στο Λονδίνο  Οι  Paul Isola, Danny Felice και  Stuart Cavilla, ήταν ήδη γνωστοί σαν Gibraltarian Mafia, όταν αποφάσισαν να μετατρέψουν την φιλία τους και σε μουσική συνύπαρξη με την μορφή μιας μπάντας. Σε αναζήτηση ονόματος κατέληξαν αρχικά στο Breed (ράτσα), λόγω της κοινής τους καταγωγής. Η μπάντα αναγκάστηκε να αλλάξει το όνομα, επειδή αυτό είχε καταχωρηθεί από τον Steve Hewitt (πρώην μέλος των Placebo).  Την λύση την έδωσε ο  Stuart Cavilla, μπασίστας τους, που στο παρελθόν είχε δουλέψει σαν κούριερ και είχε σαν διακριτικό όνομα κλίσης το Kilo 77 ή Κ77, έτσι το Breed 77 εγένετο. 
Το 1998, δύο χρόνια μετά την ίδρυση της μπάντας, κερδίζουν τον διαγωνισμό του περιοδικού  Kerrang! σαν 'Best Unsigned Band'.  Έναν χρόνο μετά κερδίζουν την πρωτιά, σαν καλύτερη νέα εμφανιζόμενη μπάντα, σε ψηφοφορίες των περιοδικών Metal Hammer και Kerrang!. Αυτό τους χαρίζει συμβόλαιο με την  Albert Productions, δισκογραφική των AC/DC. 
Τον Νοέμβριο του 2001, το ομώνυμο τους άλμπουμ είναι γεγονός. Τρία χρόνια αργότερα κυκλοφορεί Cultura, το πιο επιτυχημένο τους άλμπουμ ως τώρα  Το  "The River", τραγούδι το οποίο περιέχει αυτό το άλμπουμ, είναι το πρώτο τους, που μπαίνει στο  UK Top 40. Το 2006 κυκλοφορεί και το τρίτο τους άλμπουμ το  In My Blood (En Mi Sangre). Παρ' όλες τις συνεργασίες της μπάντας, που υπάρχουν σ' αυτό, δεν φτάνει την επιτυχία του προηγούμενου.  Η επόμενη χρονιά τους βρίσκει να κυκλοφορούν το  Un Encuentro, ένα άλμπουμ που περιέχει παλιά τους τραγούδια, αλλά στα ισπανικά. Το 2009, βγαίνει και το  Insects, για να φτάσουμε στον Μάρτιο του 2013 και την κυκλοφορία του "The Evil Inside" με πρώτο σινγκλ το Bring On The Rain. 

Jacek Maniakowski

Queen - Princes of the Universe

Το "Princes of the Universe" μαζί με το μοναδικό "Who Wants to Live Forever" είναι ένα τραγούδι που έντυσε μουσικά την ταινία  Highlander. Είναι μια δημιουργία του Freddie Mercury και μπήκε επίσης στο άλμπουμ των  Queen, το  A Kind of Magic του 1986. Το μοναδικό κομμάτι αυτού του άλμπουμ, που ο τραγουδιστής του συγκροτήματος είναι αποκλειστικός δημιουργός του. Γράφτηκε κατά παραγγελία για την ταινία και θεωρείται από τα πιο καλτ τραγούδια τους. Ο βασικός λόγος είναι ότι, δεν κυκλοφόρησε ποτέ σε σινγκλ στην Μ. Βρετανία και φυσικά και η ταινία την οποία έντυσε μουσικά. 
Στην ταινία το σόλο, με το οποίο σχεδόν ξεκινάει το τραγούδι, έχει κοπεί. Το λυρικό μέρος μιλάει φυσικά για τους "αθάνατους", το θέμα που διαπραγματεύεται και η ταινία. Αλλά από την σκοπιά των αθανάτων. Αναφέρεται στην κατάσταση τους και την διαφορετικότητά τους. Η επιθυμία τους να είναι συνηθισμένοι άνθρωποι συγκρούεται με την αθάνατη φύση τους. Και όλη αυτή εσωτερική τους σύγκρουση, δημιουργεί και εξωτερικές δοκιμασίες. Κατά μια ερμηνεία οι στίχοι  "People talk about you, people say you've had your day / I'm a man that will go far, find the moon and reach for the stars." αναφέρονται στους ίδιους τους  Queen. Η συνέχεια του του τραγουδιού είναι το μυθικό "Who Wants to Live Forever", που το ακολουθεί και στην ταινία. 

Jacek Maniakowski

The Cranberries - Zombie

Το "Zombie" είναι ακόμα ένα protest song από τους Ιρλανδούς The Cranberries και η δημιουργία του ανήκει αποκλειστικά στην φωνή του γκρουπ, την Dolores O'Riordan. Πριν πάρει το πρώτο βραβείο του Europe MTV Music Award την χρονιά του 1995, έχει αλώσει σχεδόν όλες τις κορυφές των charts στην Ευρώπη και φυσικά είναι κομμάτι που τους έχει κάνει γνωστούς ανά τη υφήλιο.

Το τραγούδι γράφτηκε κατά την διάρκεια του Cranberries' English Tour το 1993, την περίοδο που αντιπαράθεση ανάμεσα σε Βρετανική κυβέρνηση και τον IRA βρισκόταν στα φόρτε του. Αναφέρεται στην μνήμη δύο θυμάτων, Jonathan Ball και Tim Parry μιας σειράς βομβιστικών . Τα αγόρια ήταν 12 χρονών σ αυτό το βομβιστικό μπαράζ, γνωστό και σαν Warrington bomb attacks. Συγκεκριμένα ξεκίνησε το Φεβρουάριο του 1993, με μια βόμβα στις εγκαταστάσεις του φυσικού αερίου, στο Warrington με μόνο θύμα μια αστυνομικό που πυροβολήθηκε από τους βομβιστές. Η δεύτερη επίθεση συνέβη τον Μάρτιο στην Bridge Street με δυο βόμβες σε κάδους απορριμάτων, έξω από ένα μαγαζί με μπότες και ένα υποκατάστημα γνωστής αλυσίδας ταχυφαγίων σκοτώνοντας δύο αυτά παιδιά και τραυματίζοντας πολλούς. Οι ευθύνες δίνονται και στους κρατικούς υπαλλήλους, που δεν εκκένωσαν έγκαιρα το χώρο. Παρ, όλο που το τραγούδι καταπιάνεται με πολυ σοβαρό θέμα, έχει δεχθεί αρκετές επικρίσεις για τους στίχους του, αν ο σκοπός είναι απλά να επικρίνει την διαμάχη μεταξύ των δυο πλευρών και όχι κάποια πλευρά. 

Jacek Maniakowski

War - World Is a Ghetto

Το World Is a Ghetto είναι το πέμπτο άλμπουμ των War, του 1972, στο οποίο υπάρχει και το ομώνυμο τραγούδι. Ο Papa Dee Allen, ντράμερ και τραγουδιστής του γκρουπ είχε την αρχική ιδέα για την δημιουργία του κομματιού. Ο Harold Brown, επίσης ντράμερ και ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος είχε πει μια ιστορία: " ζούσαμε γύρω από την Pomona και σε άλλα διαφορετικά μέρη όπως San Pedro, Compton κ. α. . Περνούσαμε αρκετό καιρό γύρω από το Malibu και στο Hollywood.... Έτσι αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε αυτοί όλοι πλούσιοι που ζουν στα περίχωρα έχουν δικά τους προβλήματα, παίρνουν χαλασμένα αυτοκίνητα και σπασμένα πράγματα. Και συνειδητοποιήσαμε ότι ο κόσμος είναι ένα γκέτο ( the world is a ghetto). Πιστεύουμε ότι δεν έχει σημασία ποιοι είμαστε, από που ερχόμαστε και σε ποια τάξη ανήκουμε, αλλά δεν το βλέπουμε με τον τρόπο που το βλέπουν κάποιοι άνθρωποι που λένε 'αν δεν είμαι αρκετά υγιής, αν δε φοράω εξεζητημένα ρούχα, αν δεν έχω μεγάλο σπίτι και μουράτο αυτοκίνητο δεν είμαι πετυχημένος'..... " και καταλήγει " ... γι αυτό πιστεύω ότι πρέπει να σπάμε τις μπάριέρες που χωρίζουν τα μουσικά είδη και να τα ενώνουμε" Μια μεγάλη αλήθεια που αποτυπώνεται και μουσικά και στιχουργικά σε μια πράγματι μεγάλη σύνθεση!!! 

Jacek Maniakowski

Toto - Africa

Το "Africa" είναι ένα τραγούδι των Toto, αποτελεί τον ύμνο τους και σημείο αναφοράς για το συγκρότημα . Βρισκόταν στο album, το Toto IV, του 1982 και σκαρφάλωσε στο Νο1 Billboard Hot 100 το Φεβρουάριο του 1983 και στο Νο 3 του UK Singles Chart. Το τραγούδι δημιουργήθηκε από τους keyboardist/vocalist David Paich και drummer Jeff Porcaro.

Μουσικά το τραγούδι δημιουργήθηκε σε δυο αρμόνια τα GS 1 και CS-80 και προστέθηκαν τα αφρικάνικα όργανα marimba και kalimba. Ο Jeff Porcaro θυμάται: πως μπορούσε ένας λευκός που δεν πήγε ποτέ στην Αφρική να γράψει ένα τραγούδι γι αυτήν? θα μπορούσε μόνο να γράψει ότι είδε γι αυτήν στο παρελθόν στην τηλεόραση. Ο συνδημιουργός του τραγουδιού, David Paich συμπληρώνει: Στις αρχές του '80 βλέπαμε αργά το βράδυ ντοκιμαντέρ για την Αφρική, για τους θανάτους και την ένδεια σε κείνη την ήπειρο. Η εικόνες αυτέ με είχαν στοιχειώσει και δεν μπορούσαν να βγουν από το κεφάλι μου, ένιωθα ότι ήμουν εκεί και έπρεπε να κάνω κάτι γι αυτό.

Ουσιαστικά το θέμα της Αφρικής είχε στοιχειώσει από πολύ νωρίς τον ντράμερ, από τα 11 του χρόνια τότε που είχε πάει με την οικογένειά του στην New York's World Fair και επισκεπτόμενος κάποιο αφρικάνικο περίπτερο μπήκε σε έκσταση από τον ρυθμό των αφρικάνικων κρουστών.

Όταν ξεκίνησαν να γράφουν το τραγούδι ο Lenny Castro ένα σετ από conga....και έτσι ξεκίνησε να γράφεται. Τα αφρικάνικα κρουστά, διαφόρων ειδών έκαναν παρέλαση μέσα στο στούντιο, δίνοντας μουσικά, την ποικιλία μουσικών χρωμάτων ισάξια της πολύπαθης ηπείρου.

Jacek Maniakowski

THE U.N. BAND

Η πρώτη εντύπωση στον άνθρωπο σχηματίζεται μέσα στα πρώτα 17 δευτερόλεπτα και υποσυνείδητα είναι πάντα αυτή που επικρατεί. Όταν μου τους σύστησε ένας φίλος..... το σαγόνι μου κρέμασε. Πρώτο ερώτημα που μου γεννήθηκε ήταν, πόσα χρόνια παίζουν μαζί; Κι όλα αυτά πριν περάσουν τα 17 δευτερόλεπτα. Δεμένος ήχος, όπως σε μια μπάντα που είναι καμία δεκαετία μαζί. Καθαρό ροκ, χωρίς στολίσματα και περιττούς ήχους, βαδίζουν με το κεφάλι ψηλά στο δρόμο του rock'n'roll. Με συνθέσεις που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από φτασμένα groups.

Πρόκειται για ένα συγκρότημα από την Θεσσαλονίκη, τους THE U.N. BAND. Αν και τα αρχικά παραπέμπουν ηχητικά σε ένωση (United), έχουν άλλη σημασία. Τα αρχικά σημαίνουν Ulnar nerve, το ωλένιο νεύρο, ένα νεύρο που διαπερνά όλο το χέρι. Αλλά τελικά η δική μου ερμηνεία και η πραγματική ερμηνεία του ονόματος τους συνδυάζονται άψογα μέσα στον ήχο τους. Η μπάντα αν και υπάρχει από το 2009, έχει αξιοθαύμαστο δέσιμο, όπου όλοι μαζί ακούγονται σαν ένα. Ο γλυκά νευρικός ήχος των έγχορδων των Mateusz Starnawski (μπάσο - φωνητικά) και Denis Φραγκόπουλος (κιθάρα - φωνητικά) δεν αποποιείται τη μελωδία. Τα σκήπτρα της οποία κρατά η βραχνή φωνή του Imad Απόστολος Hassan (φωνή ), στην πιο rock'n'roll μορφή της. Τα κρουστά στα χέρια του Δημήτρη Ράπτη (ντραμς) προσθέτουν ακόμα μια λίθο στον ήδη δεμένο ήχο τους.

Ο Δημήτρης δίνει την δική του ερμηνεία: "Με την ολοκλήρωση του πρώτου μας άλμπουμ νιώσαμε ότι μας διακατέχει μια απίστευτη πληρότητα, αλλά και μια πρωτοφανής ορμητικότητα στο να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που αγαπάμε, όμοια με την ορμητικότητα με την οποία πετάγεται μπροστά το χέρι του ανθρώπου όταν χτυπηθεί το ωλένιο νεύρο του (Ulnar Nerve)." Αυτός είναι και ο τίτλος του ντεμπούτου άλμπουμ τους, Ulnar Nerve. Και με αυτό τον τίτλο συστήνονται και παρουσιάζονται, αποκαλύπτοντας και τα αρχικά U.N..

Ο καθαρός τους ήχος είναι ιδανικός για ζωντανές εμφανίσεις και αυτή είναι και οι προσδοκία τους...... LIVE LIVE LIVE!!!!!!!!!!!! Δηλώνουν οι ίδιοι. Και συνεχίζουν: "Στόχος των U.N., η δημιουργία καλής rock μουσικής και οι ζωντανές εμφανίσεις, προβάλλοντας τη δική μας μουσική μαζί με διάφορα άλλα κομμάτια ήδη γνωστών καλλιτεχνών."

Jacek Maniakowski