Cream - Tales of Brave Ulysses

Η έμπνευση δεν είναι μια συγκεκριμένη έννοια και σίγουρα δεν υπάρχει ούτε κάποιο χάπι γι αυτό, αλλά ούτε και κάποια πηγή. Αλλά κάποια πράγματα, όπως στην φύση, έτσι και στο rock'n'roll μεταλλάσσονται. Απλά, χάρη στην μουσική χημεία, μερικές εμπειρίες και μερικούς "δανεισμούς" γεννιέται και κάτι καινούργιο. Μπορεί να μην έχει αρχική ανταπόκριση, αλλά στη χειρότερη περίπτωση μπορεί να γίνει μουσικό λίπασμα για κάποια πιο μεγάλη δημιουργία. 
Αυτά τα χαρακτηριστικά μπορούν να δοθούν και στο "Tales of Brave Ulysses" των τεράστιων Cream. Η δημιουργία των Eric Clapton και Martin Sharp βρίσκεται στο Disraeli Gears του 1968. Όμως, ο Martin Sharp ήταν προσωπικός φίλος του κιθαρίστα και είχε φιλοτεχνήσει το εξώφυλλο αυτού του άλμπουμ. Ο Αυστραλός, μετέπειτα γνωστός καρτουνίστας, έγραψε τους στίχους πίσω από μια ετικέτα μπύρας σε μια τυχαία συνάντηση των δυο φίλων. Οι στίχοι είναι προφανώς εμπνευσμένοι από την Οδύσσεια του Ομήρου, αν και ο δημιουργός τους εμπνεύστηκε, τις εικόνες που παρουσιάζει, από την Ίμπιζα, όπου παραθέριζε τακτικά. Προφανώς η διήγηση των περιπετειών του κιθαρίστα στην Ελλάδα οδήγησε τον στιχουργό να επιλέξει το θέμα. Στην ουσία όμως, εμπνεύστηκε από  την εκτέλεση της Judy Collins του τραγουδιού του Leonard Cohen, του  "Suzanne". 
Αλλά και στο μουσικό μέρος, πέρα από την για πρώτη φορά χρήση του Wah-Wah pedal και fuzz-box  από τον κιθαρίστα, υπήρχαν αρκετοί "δανεισμοί". Το κεντρικό μουσικό θέμα είναι σχεδόν ίδιο με αυτό του Summer in the City, των Lovin' Spoonful, που γράφτηκε έναν χρόνο πριν. Ο τρόπος που τραγουδάει ο Jack Bruce  είναι εμπνευσμένος από το "It's Alright Ma (I'm Only Bleeding)"  του Bob Dylan. Δηλαδή, τι εμπνευσμένο; ίδιο είναι. 

 Jacek Maniakowski

Cream - White Room

Ο κόσμος του rock'n'roll είναι μια αντανάκλαση του πραγματικού κόσμου, κατά κάποιον τρόπο. Ουσιαστικά από μόνος του είμαι ξεχωριστή πραγματικότητα, που μέσα από στίχους και νότες εκφράζει ανθρώπινες καταστάσεις. Η δημιουργία είναι μια φυσική ροή, της εξέλιξης, όπου η πατρότητα είναι μια ακαθόριστη έννοια και κάποια ονόματα και ταμπέλες είναι περισσότερο κατευθυντήριες πινακίδες, παρά προσδιορισμοί. Και καλύτερος τρόπος ίσως, είναι απλά να ακούσεις και μόνος σου να ανακαλύψεις πράγματα. 
Οι ξεκάθαρες έννοιες είναι περισσότερο παραπλανητικές, παρά αποκαλυπτικές και όταν Psychedelic rock ανακατεύεται με ποίηση, καλύτερα να μείνεις σε εικασίες παρά να προχωρήσεις σε εξηγήσεις. Ίσως ένα τέτοιο τραγούδι, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και το  "White Room"  των Cream. Η δημιουργία του μπασίστα Jack Bruce και του ποιητή Pete Brown, έχει μπει στο πάνθεον των κλασικών τραγουδιών. Η συνεργασία του ποιητή με το supergroup είναι πρώτη πραγματική δημιουργική προσπάθεια του. Αργότερα έδωσε και τα επίσης κλασικά "Sunshine Of Your Love" και "I Feel Free.
Το τραγούδι είναι γεμάτο από πρωτοποριακές ιδέες, όχι μόνο από λυρικής άποψης. Οι στίχοι μιλάνε για μια κατάσταση κατάθλιψης και απελπισίας. ουσιαστικά αυτό συμβολίζει και ο τίτλος "Λευκό Δωμάτιο". Αν και οι στίχοι είναι γεμάτοι συμβολισμούς, οι εικασίες  λένε ότι πρόκειται για μια κατάσταση που ζούσε ο συνδημιουργός του του τραγουδιού,  Jack Bruce, προσωπικός φίλος του ποιητή. Κι όλα αυτά σαν συνέπεια μακροχρόνιας χρήσης ψυχοτρόπων.
Το μουσικό μέρος παρουσιάζει και αυτό αρκετό ενδιαφέρον. Καταρχήν το τέμπο, κατά τον ντράμερ  Ginger Baker, ξεκινάει διακριτικά από 5/4 για να φτάσει στα 4/4. Η προσθήκη του Wah-Wah pedal από τον Eric Clapton, δίνει άλλη αίσθηση στο τραγούδι. Η επίσημη εκδοχή για αυτήν την προσθήκη λέει ότι, επηρεάστηκε από τον Jimi Hendrix και το voodoo child. Όμως το γεγονός, ότι χρησιμοποιήθηκε κι στο προηγούμενο, δεύτερο άλμπουμ της μπάντας και συγκεκριμένα στο Tales of Brave Ulysses, κάνει τα πράγματα κάπως θολά. Το τραγούδι αυτό είναι δημιουργία του  Clapton και οι ομοιότητες με το White Room είναι ολοφάνερες.
Το τραγούδι, που βρίσκεται στο τρίτο διπλό άλμπουμ των Cream, το  Wheels of Fire, το μουσικό μέρος το εμπνεύστηκε ο Jack Bruce όταν έκανε μια βόλτα με ποδήλατο στην Γαλλία. Μάλλον ακούγοντας και το Tales of Brave Ulysses. Από το 1968,  που γράφτηκε το τραγούδι, έχει γνωρίσει πολλές εκτελέσεις και έχει ντύσει μουσικά, σχεδόν ό,τι έχει μουσική επένδυση. Η επιτυχία του ήταν μεγάλη και σε αρκετές χώρε έχει πιάσει την κορυφή. 

 Jacek Maniakowski

Reversed Nature Echo-λόγιο

Οι Reversed Nature απαντούν : 

1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;

Κόβεις δέντρα και γεμίζεις μπετό,αποξηραίνεις ποτάμια και φτιάχνεις δρομούς,κατάστρεφεις για να «δημιουργήσεις»,είναι μια κατάσταση Αντιστροφης Φύσης

2) Χρήμα ή δόξα;

Που και που σπάνε οι χορδές ,καίγονται οι ενισχυτές… .μακάρι να φτιαχνόντουσαν από μόνα τους στο έτσι αλλά……

3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φραση την μπάντα σου;

Επιλεκτική Αμνησία

4) Σημείο μηδέν της μπάντας;

Ένα υπόγειο

5) Τι μουσική σας εκφραζει λιγότερο ή καθόλου;

Η μουσική στα σουπερ μαρκετ

6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιουσατε;

Είμαστε εναντίων των όπλων

7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;

Είναι πολλοι χεχε

8) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;

Είτε κανένα είτε και τα 2

9) Οι επιρροές σας;

Η ζωή που ζούμε

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;

Έκφραση το μέσον, στιγμές ο σκοπός

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;

Συναίσθημα το μέσον,ανταπόκριση ο σκοπός

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;

Αναλόγως τον άνθρωπο ο αλαζόνας και ατάλαντος να είναι θα περηφανεύεται,ο ταπεινός ποτέ.

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;

Ένας ξανθός γορίλλας που κάνει ζογκλερικά με φωτιές ενώ παίζει κιθάρα

14) Μια ευχή για την μπάντα

να μη τελειώσει ποτέ ο χυμός μπανάνα

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;

το να μην θυμάσαι

Μπορείτε να τους ακούσετε εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=26np3Xath4s

Για άμεση επαφή εδώ: https://www.facebook.com/ReversedPsychedelia

αλλά και δω: https://www.facebook.com/reversednature

Νature Reversed free download http://www.mediafire.com/?a3nk45631373m3r

-Junkie for a Guide free downloadhttp://www.mediafire.com/?mf3exzft27ws1w9

και στο soundcloud https://soundcloud.com/reversed-nature

Eric Clapton - After Midnight

Είναι γεγονός ότι ένα τραγούδι μπορεί να εκτοξεύσει την καριέρα ενός καλλιτέχνη. Σαν μια αυτόβουλη οντότητα, επιλέγει ποιον θα ενσαρκώσει και πότε θα κάνει την εμφάνισή του. Σπάνια όμως βγάζει από την αφάνεια δύο δημιουργούς ταυτόχρονα και μάλιστα με εντελώς διαφορετικές πορείες μέχρι εκείνη τη στιγμή. Δεν ήταν άγνωστοι στη μουσική, αλλά η αναγνώριση τούς είχε φερθεί άσχημα για αρκετό καιρό.

Ο ένας, πέντε χρόνια μετά την ελληνική του περιπέτεια (βλ. http://echooadventures.blogspot.gr/2013/04/eric-clapton.html) και έχοντας περάσει από Yardbirds, Bluesbreakers, Cream, Blind Faith και Derek and the Dominos, προσπαθούσε να βρει σταθερό έδαφος ως σόλο καλλιτέχνης. Οι συνεργασίες του ήταν έντονες, αλλά συχνά βραχύβιες. Ο Eric Clapton έψαχνε κάτι πιο απλό, πιο γήινο, λιγότερο επιδεικτικό. Το βρήκε σε έναν σχεδόν άγνωστο τότε μουσικό από την Oklahoma City.

Το “After Midnight” του JJ Cale γράφτηκε το 1966, αρχικά για demo. Το κομμάτι είχε εκείνο το χαλαρό, υπόγειο groove που αργότερα βαφτίστηκε Tulsa Sound: καθαρή κιθάρα, λιτή ενορχήστρωση, χαμηλόφωνο τραγούδισμα, ρυθμική οικονομία. Ο Cale δεν έπαιζε για να εντυπωσιάσει – έπαιζε για να κυλήσει το τραγούδι. Κι όμως, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’60, παρέμενε σχεδόν αόρατος στη μεγάλη μουσική σκηνή.

Ο Clapton γνώρισε το τραγούδι όταν συνεργαζόταν με τους Delaney & Bonnie Bramlett. Ο Delaney τού έβαλε να ακούσει τον Cale και ο Clapton ενθουσιάστηκε αμέσως. Ήταν το στυλ που αναζητούσε. Το υιοθέτησε σχεδόν αυθόρμητα – και μάλιστα ήταν η πρώτη του σοβαρή προσπάθεια να τραγουδήσει ο ίδιος σε ηχογράφηση.

Το “After Midnight” κυκλοφορεί τον Αύγουστο του 1970 στο πρώτο προσωπικό άλμπουμ του, Eric Clapton, σε παραγωγή Delaney Bramlett. Το άλμπουμ σηματοδοτεί αλλαγή πορείας. Αντί για την Gibson Les Paul, επιλέγει Fender Stratocaster, αλλάζοντας τον ήχο και την εικόνα του. Το κομμάτι γίνεται single δύο μήνες αργότερα και μπαίνει στα αμερικανικά charts, δίνοντας στο άλμπουμ την ώθηση που χρειαζόταν.

Ο JJ Cale άκουσε τη διασκευή τυχαία στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου του. Αργότερα θυμόταν: «Ήμουν βρώμικος και πάμφτωχος, ούτε να φάω δεν είχα λεφτά. Δεν ήμουν μικρός, είχα τριανταρίσει και χάρηκα πολύ – θα ήταν καλό να βγάλω μερικά χρήματα». Και πράγματι, το τραγούδι τού άνοιξε πόρτες. Το 1972 κυκλοφορεί τη δική του εκδοχή στο άλμπουμ Naturally, το οποίο αποτελεί και το ντεμπούτο του. Η δική του εκτέλεση είναι πιο υπόγεια, πιο χαλαρή, πιο «δική του» – και πλέον το κοινό αρχίζει να αναγνωρίζει το όνομα πίσω από το hit.

Η σχέση των δύο δεν σταμάτησε εκεί. Ο Clapton συνέχισε να διασκευάζει τραγούδια του Cale – “Cocaine”, “I’ll Make Love to You Anytime”, “Travelin’ Light” – συμβάλλοντας αποφασιστικά στη διάδοση του έργου του. Το 2006 η συνεργασία τους σφραγίστηκε επίσημα με το κοινό άλμπουμ The Road to Escondido, που τιμήθηκε και με Grammy.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, το “After Midnight” απέκτησε και δεύτερη ζωή. Το 1987, ο Clapton ηχογράφησε μια πιο γρήγορη, πιο «φωτεινή» εκδοχή του τραγουδιού για διαφημιστική καμπάνια της μπύρας Michelob. Η νέα αυτή version ξαναμπήκε στα charts και έφερε το κομμάτι σε μια εντελώς διαφορετική γενιά ακροατών. Ένα τραγούδι του 1966, που είχε ήδη αλλάξει δύο καριέρες, επέστρεφε για να αποδείξει ότι δεν είχε πει ακόμα την τελευταία του λέξη.

Jacek Henryk Maniakowski

Muse - Knights of Cydonia

Ένα πραγματικά εμπνευσμένο τραγούδι μεταφέρει σχεδόν πάντα, κάποιο μήνυμα. Είτε αυτό είναι για κάποιο άγνωστο πρόσωπο, είτε για κάποιο ιστορικό πρόσωπο είτε για κάποιο κοντινό του καλλιτέχνη πρόσωπο. Μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο μέρος γνωστό, φανταστικό είτε μακρινό και άγνωστό. Αλλά δεν είναι λίγες φορές που μεταφέρει αρκετές ενδιαφέρουσες πληροφορίες, μόνο και μόνο με τον  τίτλο του. Το "Knights of Cydonia" των Άγγλων alternative rock Muse. 
Η δημιουργία του Matthew Bellamy, του κύριου συνθέτη των Muse, από τέταρτό άλμπουμ, το Black Holes and Revelations του 2006, της μπάντας, συγκεντρώνει ακριβώς όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Η Cydonia είναι η περιοχή του πλανήτη Άρη γνωστή για το περίφημο πρόσωπο της. Το, κατά επίσημες πηγές. γεωλογικό μόρφωμα έχει μήκος 3 χλμ, πλάτος 1,5 χιλμ και βρίσκατε περίπου 40° βόρεια του ισημερινού του Κόκκινου Πλανήτη. Οι συζητήσει πάνω στο πρόσωπο του "Κοιμισμένου Ιππότη" όπως είναι η ονομασία του γεωλογικού σχήματος, είναι άπειρες. Ξεκινάνε από την θεωρία ότι είναι  ανθρώπινη δημιουργία, ως και το γεγονός ότι το ανθρώπινο είδος προέρχεται από τον Άρη. 
Κάποιες άλλες θεωρίες αναφέρουν ότι, απλά είναι μια πόλη που φαίνεται σαν πρόσωπο. Αν και είναι το πιο γνωστό δεν είναι το μοναδικό, αλλά το πρώτο που φωτογραφήθηκε 25 Ιουλίου του 1975, από τον Viking 1. Η εικόνα του δημοσιεύτηκε 5 μέρες αργότερα, πυροδοτώντας μια σειρά από υποθέσεις συνομοσιολογικού κυρίως περιεχομένου. Οι φωτογραφίες του 1998, 2001 και 2002, από άλλη οπτική γωνία ανακαλύπτουν ότι πρόκειται για γεωλογικό σχηματισμό, αν και δεν έπεισα τους οπαδούς των συνομοσιολογίων. 
Φυσικά, το τραγούδι δεν αποτελεί καμιά παρθενογέννηση. Στην αρχή ακούγεται η μουσική από την ταινία Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου, η πεντάτονη μουσική με τη οποία επικοινώνησαν με τους εξωγήινους. Το κεντρικό θέμα θέμα του τραγουδιού είναι "δανεισμός" από το χιτ των The Tornados, το "Telstar" του 1962. Στην μπάντα αυτή, ο ρυθμικός κιθαρίστας ήταν  ο George Bellamy, πατέρας του του δημιουργού του τραγουδιού. Η πατρική παροχή δε σταματά σε ένα τραγούδι, γιατί οι ομοιότητες με το "Ridin' the Wind" του  George Bellamy σε όλο το τραγούδι φανερές. Ο στίχος, στο 2.03 του τραγουδιού "Come ride with me, through the veins of history." μοιάζει περισσότερο με ομολογία.
Η ήχος του μπάσου παραπέμπει σε καλπασμό και αυτό ήταν η επιδίωξη του δημιουργού του. Αλλά οι "δανεισμοί" συνεχίζονται και σε ζωντανές εμφανίσεις, μιας που στην εισαγωγή χρησιμοποιεί την μελωδία του  Ennio Morricone, την  "The Man With the Harmonica" από την ταινία Once Upon a Time in the West.
Το βιντεοκλίπ, που σκηνοθέτησε ο Joseph Kahn, είναι γυρισμένο σε στυλ  spaghetti western και παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον. Τα γυρίσματα διήρκεσαν 5 μέρες, οι 4 σε Ρουμανία, μία στο Λονδίνο και μία στο Red Rock της California. Στο βίντεο μπερδεύονται και στοιχεία από ταινίες  post-apocalyptic και  kung-fu. Οι ηθοποιοί που παίρνουν μέρος είναι γνωστοί σταρ, Russ Bain, Richard Brake, Klaus Rottingham και Cassandra Bell. Η πόλη λέγεται Cydonia και έχει 143 κατοίκους. Ο αριθμός αυτός συμβολίζει την φράση "I love you", αλλά τι συμβολίζει αυτό μάλλον ένας θεός ξέρει. Γενικά βρίθει από συμβολισμούς το βιντεοκλίπ, σαν μια πηγή θεωριών για συνομοσιολόγους. 

Jacek Maniakowski

The Big Nose Attack - Echo-λόγιο

Οι The Big Nose Attack απαντούν με τον δικό τους τρόπο: 

1) Τι συμβολίζει το όνομα σας; 
Υπεροχή μύτης

2) Χρήμα ή δόξα; 
Δεν μπορείς να αγοράσεις μπριζόλα δείχνοντας την ταυτότητά σου.


3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου; 
ΔΩΡΕΑΝ ΜΠΥΡΑ! 

4) Σημείο μηδέν της μπάντας 
Όταν τρώμε πίτσα και βλέπουμε b-movies.

5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου; 
Η μουσική αναμονής στο τηλέφωνο.

6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε; 
Στο να εξολοθρεύσουμε τις κατσαρίδες που μας ενοχλούν όταν τρώμε πίτσες και βλέπουμε b-movies. 

7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;
Με τον Steven Seagal γιατί παίζει τα blues.Και θα μπορούσε να σπάσει στο ξύλο όποιον δε του άρεσε το jam.

8) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση; 
Σαν σεξουαλική

9) Οι επιρροές σας; 
Καφές, pizza και η θάλασσα.

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα; 
Μέσον για δημιουργία και γνώση. Λόγω της μπάντας έχουμε μάθει επεξεργασία εικόνας και ήχου, επιδιορθώσεις ηλεκτρικών συσκευών, προγραμματισμό, μάνατζμεντ, μερεμέτια, καλλιτεχνικό πατινάζ και πολλά άλλα.. 

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική; 
Μικρόβιο θα έλεγα... 

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη; 
Το ταλέντο σε συνδυασμό με την επιμονή και την τύχη συνοδεύει την επιτυχία. Τα άλλα δυο είναι απλά θέμα μεγέθους του μορίου!

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα; 
Ξιφίας

14) Μια ευχή για την μπάντα 
Καλή όρεξη. 

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;
 Η τουαλέτα.Εκεί έχουμε γυρίσει ήδη ένα video clip και έχουμε επηρεαστείτε για πολλά ακόμα κομμάτια.

Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/thebignoseattack
και εδώ το κανάλι τους στο YouTube: https://www.youtube.com/user/theBigNoseAttack?feature=watch
Μια επίσκεψη εδώ θα είναι ωφέλιμη:  http://thebignoseattack.tumblr.com/

Suede - The Asphalt World

Ένας άνθρωπος αναζητώντας νέες γαίες, αλλά και ακόμα και άλλους κόσμους, ουσιαστικά αναζητά τον εαυτό του. Η πιο απέλπιδη προσπάθεια για την αναζήτηση αυτή είναι το ταξείδι στον κόσμο των ναρκωτικών. Που προσφέρει, την στιγμιαία έστω, απαλλαγή από τον πόνο. Όμως, η όλη αυτή προσπάθεια περιέχει πολλές παγίδες και πιο συνήθης κατάληξη, αντί να βρεις τον εαυτό σου τον χάνεις τελείως σε σκοτεινά μονοπάτια του μυαλού. Η καλλιτεχνική ευαισθησία, μπορεί να προσφέρει μια σχετική ευκινησία και ώθηση, αλλά καμιά προστασία από δαίμονες του κάθε καλλιτέχνη. Ειδικά, όταν η δόξα λειτουργεί σαν ένας αυξητικός παράγοντας όλων των φόβων, ενοχών και αναμνήσεων. 
Οι πρωτοπόροι  alternative rock  Suede, είναι ένα τέτοιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Μετά την επιτυχία του πρώτου και ομώνυμου τους άλμπουμ, η πίεση που δημιούργησε  στα μέλη της μπάντας η ξαφνικά δόξα, ήταν αφόρητη, με αποτέλεσμα να ξυπνήσουν αρκετοί δαίμονες των δημιουργών της μπάντας. Το δεύτερο άλμπουμ τους, το Dog Man Star είναι η μουσική έκφραση αυτής της κατάστασης, με τα φωνητικά του Brett Anderson να αποδίδουν αυτόν τον πόνο.  Όλες οι συνθέσεις του άλμπουμ είναι γραμμένες από τους  Brett Anderson και Bernard Butler, με τον πρώτο να αναλαμβάνει το λυρικό μέρος και τον κιθαρίστα το μουσικό. 
Μια από τις δημιουργίες του πιο κλειστοφοβικού άλμπουμ αυτή της μπάντας ήταν και το "The Asphalt World" , το πιο μεγάλο τραγούδι σε διάρκεια όλου του δίσκου. Το λυρικό μέρος μιλάει για την 17-χρόνη κοπέλα του Brett Anderson, την Anick, η οποία ήταν η κύρια έμπνευση για άλλα τραγούδια του δίσκου. Όταν έγραφε τους στίχους ήταν συνεχώς υπό την επήρεια ναρκωτικών, ψυχοτρόπων κυρίως. Το λυρικό στιλ ήταν μια προσπάθεια να μιμηθεί τον  William Blake και το δίστιχο "she comes to me and I supply her with ecstasy / sometimes we ride in a taxi to the ends of the city" εκφράζει αυτήν την προσπάθεια, αλλά και το μέσο, με το οποίο προσπάθησε να βρει την έμπνευση. 
Η μουσική του Bernard Butler, αργή και  με έντονα τα σημάδια θλίψης, ουσιαστικά απεικονίζουν την ψυχική του κατάσταση. Ο θάνατος του πατέρα του, αλλά και η αποστασιοποίηση από την υπόλοιπη μπάντα, μάλλον χαμήλωσε το τέμπο σε όλο το άλμπουμ. Και το The Asphalt World δεν αποτελεί εξαίρεση. Το αρχικό μουσικό μέρος είχε διάρκεια 25 λεπτά, με 8-λεπτο σόλο. Με την επίμονη "παρότρυνση" του  Ed Buller, του παραγωγού τους. Αφού περιόρισε την διάρκεια του τραγουδιού σε 9 λεπτά, έδωσε μια συνέντευξη στο περιοδικό  Vox, βρίζοντας τον τραγουδιστή της μπάντας  και θεωρώντας τον αργό. Την επόμενη μέρα το λυρικό μέρος ήταν έτοιμο. 

Jacek Maniakowski