David Bowie - Warszawa

Ένας καλλιτέχνης είναι ουσιαστικά παρατηρητής του κόσμου. Συγκεντρώνει τις εμπειρίες του από τη δική του σκοπιά και, αν είναι μουσικός, τις μετατρέπει σε νότες και στίχους, αν και δεν είναι λίγες οι φορές που οι στίχοι περισσεύουν. Η ευαίσθητη ματιά του μουσικού, σε κάθε ταξείδι του, γεωγραφικό ή εσωτερικό, συλλέγει στοιχεία που μόνο εκείνος μπορεί να δει ή να περιγράψει. Και δεν είναι λίγες οι φορές που το στοιχείο έμπνευσης είναι μια ολόκληρη πόλη.

Η μοναδικότητα του David Bowie τον οδήγησε να επιλέξει μια πόλη που δεν είχε τραγουδηθεί από κάποιον αγγλόφωνο καλλιτέχνη: τη Βαρσοβία. Το Warszawa περιγράφει με νότες την πρωτεύουσα της Πολωνίας. Δημιουργήθηκε από τον Bowie μαζί με τον Brian Eno και βρίσκεται στο άλμπουμ Low (1977), το ενδέκατο άλμπουμ του καλλιτέχνη και πρώτο της περίφημης Βερολινέζικης Τριλογίας.

Ο Bowie επισκέφθηκε τη Βαρσοβία δύο φορές. Η πρώτη ήταν το 1973, όταν επέστρεφε στην Αγγλία από τη Σοβιετική Ένωση με τον Υπερσιβηρικό. Το τρένο σταμάτησε στον σταθμό Warszawa Gdańska και ο Bowie αποφάσισε να κάνει μια βόλτα. Όπως ομολόγησε στην τότε σύζυγό του Angie: «Ποτέ δεν έχω φοβηθεί τόσο πολύ στη ζωή μου». Δεν ήταν εγκληματικότητα που τον φόβισε, αλλά η διάχυτη θλίψη της πόλης, το κομμουνιστικό γκρίζο που κυριαρχούσε παντού. Στη μικρή του βόλτα επισκέφθηκε κι ένα βιβλιο-δισκοπωλείο, όπου αγόρασε μερικούς δίσκους. Ανάμεσά τους ήταν και ένας του παραδοσιακού πολωνικού συγκροτήματος Śląsk, με συνθέσεις του Stanisław Hadyna. Το κομμάτι Helokanie αποτέλεσε βασικό μοτίβο που ενσωματώθηκε στη σύνθεση του Bowie.

Η δεύτερη επίσκεψη, το 1976, μαζί με τον Iggy Pop, ολοκλήρωσε την εικόνα του για την πόλη. Αυτή τη φορά ήταν στάση στην επιστροφή τους από τη Μόσχα προς τη Ζυρίχη. Την τελική πνοή για τη δημιουργία του κομματιού έδωσε ο γιος του παραγωγού Tony Visconti, που έπαιξε στο πιάνο μια απλή μελωδία με τις νότες A-B-C. Ο Brian Eno την ανέπτυξε και την παρουσίασε στον Bowie, ολοκληρώνοντας την εισαγωγή.

Το Warszawa έγινε κομμάτι-σύμβολο. Άνοιγε τις περιοδείες του Bowie το 1978 και το 2002, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα σιωπής και προσμονής. Ενέπνευσε το όνομα του συγκροτήματος Warsaw, που αργότερα μετονομάστηκε σε Joy Division, λόγω ύπαρξης άλλου γκρουπ με το όνομα Warsaw Pakt. Οι φωνητικοί ήχοι που ακούγονται δεν είναι σε κάποια γλώσσα· είναι επινοημένες συλλαβές, σχεδιασμένες να θυμίζουν σλαβική χροιά, ενισχύοντας την αίσθηση ξενότητας και μυστικισμού.

Η κληρονομιά του κομματιού συνεχίστηκε: ο Philip Glass το μετέγραψε στη Low Symphony (1993), δίνοντάς του συμφωνική διάσταση. Σήμερα θεωρείται ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα του πώς η μουσική μπορεί να λειτουργήσει ως ηχητικό πορτρέτο μιας πόλης και μιας εποχής.

Το Warszawa δεν είναι απλώς μια μελωδία· είναι η αποτύπωση μιας στιγμιαίας εμπειρίας σε διαχρονικό έργο τέχνης. Ο Bowie, παρατηρητής του κόσμου, κατέγραψε με ήχους την αίσθηση μιας πόλης που πάλευε με τη θλίψη και την ιστορία της. Ένα κομμάτι που δείχνει πως η μουσική μπορεί να γίνει μνήμη, τοπίο και ποίηση μαζί.

Jacek Henryk Maniakowski

Franz Ferdinand - Right Thoughts, Right Words, Right Action

Η δεκαετία του '90, στην Μ. Βρετανία χαρακτηρίστηκε από την έκρηξη της indie rock σκηνής. Οι αξιόλογες μπάντες εμφανιζόταν σαν τα μανιτάρια μετά την βροχή. Αλλά η επόμενη δεκαετία, βρήκε τις περισσότερες μπάντες χορτάτες από επιτυχία και εξαρτημένες από ουσίες. Αλλά το κίνημα της indie rock δεν είπε την τελευταία του κουβέντα και κουβέντα αυτή ήταν δύο λέξεις ... Franz Ferdinand.

Η μπάντα ιδρύθηκε το 2001 στην Γλασκόβη της Σκωτίας και το όνομα τους το πήρα από άλογο κούρσας. Αργότερα σε μια έρευνα που έκαναν ανακάλυψαν ότι, το όνομα αυτό άνηκε στον αρχιδούκα της Αυστρο-Ουγγαρίας, που η δολοφονία του στάθηκε σαν αφορμή να ξεκινήσει ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Υπό το βάρος αυτού του ιστορικού ονόματος κυκλοφορούν το πρώτο του ΕΡ και λίγο αργότερα της ίδιας χρονιάς το πρώτο τους σινγκλ Darts of Pleasure, που πολύ γρήγορα γίνεται χιτ. Το πρώτο τους άλμπουμ ηχογραφείται έναν χρόνο αργότερα στο Malmö της Σουηδίας με παραγωγό τον Tore Johansson. Το ομώνυμο άλμπουμ τους κάνει πάταγο και προφέροντας νέο και πιο φρέσκο ήχο. Τα επόμενα You Could Have It So Much Better (2005) και Tonight: Franz Ferdinand (2009) συντηρούν την δόξα τους, που απέκτησαν με το ντεμπούτο τους, αλλά φθίνουν σε έμπνευση.

Και αν οι εχθροί τους θα περίμενα να πέσουν πιο πολύ ακόμα στη μετριότητα, οι ορθές σκέψεις, ορθά λόγια και πάνω απ΄όλα η ορθή δράση της μπάντας, θα τους απογοητεύσουν. Right Thoughts, Right Words, Right Action λέγεται το νέο άλμπουμ της παρέας του Ελληνο-Σκωτσέζου Alex Kapranos. Κυκλοφορεί στις 26 στην Βρετανία και μια μέρα αργότερα στην Αμερική. Τα περισσότερα τραγούδια του άλμπουμ παίχτηκαν από την προηγούμενη χρονιά σε ζωντανές εμφανίσεις τους. Ηχογραφήθηκε στην Σκωτία και η σύνθεση των τραγουδιών καθώς και η παραγωγή ανήκει σε όλη την μπάντα.

Θεματολογικά ο νέος τους δίσκος φλερτάρει με την ιδέα της "κυνικής αναζήτησης της ευτυχίας από 'δω και από ' κει" και συνεχίζει ο frontman της μπάντας " πάντα μ άρεσε ο κεντρικός χαρακτήρας του Alasdair Gray, ο Lanark που πάντα έβαζε στον εαυτό του προκλήσεις για να κρύψει τον ευαίσθητο εαυτό του.... " . Με αυτό το άλμπουμ θέλει να φανερώσει αυτήν την πλευρά του εαυτού και ουσιαστικά να απορρίψει τον 19 χρονο, κοινωνικά αδέξιο, εαυτό του ο τραγουδιστής της μπάντας.

Αναλυτικά, το άλμπουμ ξεκινά με το Right Action, το πρώτο σινγκλ που κυκλοφόρησε επίσημα στις 18 Αυγούστου. Το κυρίως θέμα του θυμίζει αρκετά Elvis, αλλά και κάποιο κολάζ από μουσικές συνθέσεις. Ωστόσο σαν αποτέλεσμα είναι αρκετά καλή σύνθεση. Το δεύτερο "Evil Eye" ρυθμικό και απλό με λιτή μουσική επένδυση και ένα ρεφρέν που μένει. Ένα τραγούδι που χαρακτηρίζει την μπάντα, αλλά σε πιο φρέσκια έκδοση. Το "Love Illumination" που ακολουθεί είναι το δεύτερο κομμάτι που κυκλοφόρησε πρώτα μέσα από το YouTube. Με πολύ καλό κεντρικό riff, που κυριαρχεί στο τραγούδι, αλλά ένα φανταστικό τέμπο και διακριτική παρουσία των πνευστών μάλλον θα είναι και το δεύτερο σινγκλ. Ένα τραγούδι που μπορεί να αγαπηθεί ακόμα και από τον όχι ιδιαίτερα φαν της ροκ, αλλά δεν χάνει και την ροκ φύση του. Το τέταρτο "Stand on the Horizon" ξεκινάει σαν μπαλάντα, αλλά γίνεται μετά ένα αντιπροσωπευτικό τους τραγούδι με τα φωνητικά του Alex Kapranos να κυριαρχούν. Το πρώτο μισό του δίσκου κλείνει με το "Fresh Strawberries" που δείχνει τα σημάδια της ανανέωσης, αν και μουσικά θυμίζει λίγο μια Αγγλική πάντα από το Liverpool, που οι δικές στους "φράουλες" είναι πιο διάσημες. Παρ' όλα αυτά είναι ένα πολύ καλό τραγούδι.

Στο νούμερο 6 του δίσκου είναι το "Bullet" γρήγορο και πιασάρικο, εύκολα σε παρασέρνει στο ρυθμό του. Ακολουθεί το καλύτερο τραγούδι του δίσκο το "Treason! Animals." . Σε surf rock ρυθμό σίγουρα θα αποτελέσει το μεγάλο τους χιτ με ρεφρέν που μένει και ξεχωρίζει. Μια γλυκιά μελωδία που προκαλεί "νοητική φαγούρα" σε κάνει να θέλεις να το ξανακούς συνέχεια. Το επόμενο "The Universe Expanded" μπορεί να είναι πιο απαλό, αλλά διατηρεί το τέμπο του και παραμένει πολύ καλό τραγούδι, αν και πιο μέτρια στιγμή του δίσκου. Το προτελευταίο "Brief Encounters" ξεκινάει με "διαστημικά" πλήκτρα, αλλά χτίζεται σιγά σιγά σε ένα πιο πειραματικό τραγούδι, χωρίς το αποτέλεσμα να είναι υπερβολικό.

Ο δίσκος κλείνει με το "Goodbye Lovers & Friends", ολοκληρώνει μια όμορφη εμπειρία με τον καλύτερο τρόπο. Ένα πολύ καλό τραγούδι που ξεφεύγει αρκετά από το μουσικό τους στιλ. Σε γενικές γραμμές το άλμπουμ, καταρχήν δεν κουράζει και όσο το ακούς τόσο σε γοητεύει. Είναι γεγονός ότι έχουν μαλακώσει κάπως τον ήχο του στοχεύοντας σε μεγαλύτερο κοινό, αλλά σίγουρα ξαναβρήκαν την έμπνευσή τους. Μια ακόμα πολύ καλή φετινή κυκλοφορία. 

 Jacek Maniakowski

Kim Lenz - Follow Me

Μέσα στην κάψα του καλοκαιριού το βασικό ζητούμενο είναι να βρούμε κάποια αύρα δροσιάς. Μαζί με τον ελαφρύ ρουχισμό, μια ελαφριά μουσική είναι τα πλέον κατάλληλα εργαλεία για την καταπολέμηση της ζέστης. Και πιο μεγάλη εμπειρία για την καταπολέμηση της καλοκαιρινής κάψας, σίγουρα έχει κάποιος από την την πολιτεία της συνεχόμενης καλοκαιρίας. Και όταν όλα αυτά συνοδεύονται από ήχους καθαρού rockabilly και μια δροσερή παρουσία, η παρομοίωση με θηλυκό Elvis, ένας είναι ο Elvis, δε μπορεί να να επιβαρύνει την δροσερή εικόνα.

Η δήλωση του περιοδικού Rolling Stone, ότι «Αν ο Elvis ήταν γυναίκα, κατά πάσα πιθανότητα θα ακουγόταν ακριβώς όπως Kim Lenz» σίγουρα είναι βαριά και φέρνει μεγάλη ευθύνη. Αλλά αυτό μάλλον δεν "κομπλάρει" την εν λόγω τραγουδίστρια και κατακαλόκαιρα μας προσκαλεί με δυο λέξεις: Follow Me! Αυτό είναι και το πρώτο σινγκλ από το ομώνυμο άλμπουμ του τραγουδιού που θα κυκλοφορήσει στις 20 Αυγούστου από την Riley Records. Το τραγούδι αποτελεί την καλύτερη βιτρίνα για την επερχόμενη της δουλειά. Άκρως ερωτικό, έτοιμο να παρασύρει και τον πιο δυσκίνητο σε αισθησιακό λίκνισμα. Οι νότες του εύκολα μπορούν να σε παρασύρουν σε κάποια καλοκαιρινή φαντασίωση, με τον ήχο των κυμάτων να χαϊδεύει διακριτικά τα εγκεφαλικά κύτταρα. Ένα τραγούδι που εύκολα μπορεί να γίνει hit. Αλλά και να δημιουργήσει πολλές ευχάριστες αναμνήσεις.

Η μουσική της, που ακούγεται υπό το φως των αστεριών, μπορεί να μεταφέρει τον καθένα σε μια ατμόσφαιρα του Quentin Tarantino, αλλά χωρίς τα αίματα. Η Kim Lenz και το συγκρότημά της The Jaguars, δεν είναι καινούργιου στα μουσικά δρώμενα. Αν και η έδρα της πλέον είναι στο Los Angeles, μεγάλωσε στο San Diego και Phoenix σαν φαν των Blondie, The Pretenders, X, Big Star και The Buzzcocks. Οι punk επιρροές της όμως έγιναν ένας πολύ γλυκός rockabilly ήχος, εύκολα αποδεκτός από λάτρεις διαφορετικών μουσικών ειδών. Η μετακόμιση στο Los Angeles της έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσει την πλούσια μουσική σκηνή αυτής της μεγαλούπολης. Από το 1998, που ξεκίνησε την μουσική της καριέρα μας έχει χαρίσει τρία άλμπουμ ως τώρα.

Το προηγούμενο της δημιούργημα, It’s All True του 2009, μαζί με την επιτυχία της έφερε και πολλές προσωπικές δοκιμασίες. Έτσι με το νέο της άλμπουμ θέλει να τις ξορκίσει, μαζί με ένα απόσταγμα σοφίας που απέκτησε η ίδια μέσα από την μουσική της πορεία. Με το πρώτο τραγούδι από αυτό το άλμπουμ είναι έτοιμη να πάρει την θέση της Amy Winehouse, με γνώση και αυτοσυγκράτηση. 

 Jacek Maniakowski

Piero Umiliani - Mah Nà Mah Nà

Το να καθορίζεις ένα τραγούδι παιδικό, μάλλον σχετίζεται με την απλότητα της μελωδίας του. Αλλά πάλι είναι πολύ παρακινδυνευμένος ο διαχωρισμός για την μουσική, άλλωστε δεν έχει ιδιαίτερο νόημα. Αρκετοί μουσικοί  είτε "δανείστηκαν" κάποια παιδική μελωδία είτε ήθελαν να γράψουν κάποια παιδική μελωδία, βρέθηκαν σε κορυφές των τσαρτς. Αλλά πρέπει να υπάρχει μια μοναδική μελωδία που από μουσικό θέμα για σχεδόν ακατάλληλη ταινία, έγινε σύμβολο μιας παιδικής εκπομπής.
Ο λόγος για το Mah Nà Mah Nà, που οι περισσότεροι το γνωρίσαμε από το διάσημο  The Muppet Show. Η σύνθεση του Ιταλού  Piero Umiliani αρχικά είχε άλλον προορισμό. Γράφτηκε για να επενδύσει μουσικά ένα ιταλικό  mondo film, ένα είδος ψευδό-ντοκιμαντέρ που διαπραγματεύεται θέματα ταμπού της εποχής. Ουσιαστικά είναι ένας πρόγονος των  snuff movies. Το Sweden: Heaven and Hell (Svezia, inferno e paradiso), όπως λέγεται το δήθεν ντοκιμαντέρ, γυρίστηκε το  1968 από Luigi Scattini και αναφέρεται στην ξέφρενη σeξουαλική ζωή των Σουηδών, αλλά και καταπιάνεται με θέματα όπως ο αλκοολισμός και ναρκωτικα σε αυτήν την σκανδιναβική χώρα. Την μουσική ειχε αναλάβει ο Piero Umiliani και το συγκεκριμένο μουσικό κομμάτι ακούγεταιi σε μια σκηνή, όπου καμιά 20αριά κουκλάρες Σουηδέζες μπαίνουν σε μια σάουνα. 
Πριν ακουστεί όμως, στην δημοφιλή σειρά με τα Muppets, κατάφερε να μπει στα τσαρτς και έγινε χιτ σε αρκετές χώρες. Και δεν ήταν λίγοι εκείνη που ήθελαν να εκτελέσουν με τον δικό τους τρόπο το μουσικό αυτό κομμάτι, μεταξύ αυτών ακόμα και ο πολύς Giorgio Moroder έβαλε την δική του version, στο άλμπουμ του Giorgio του   1968. Η πρώτη του χρήση σε παιδικό πρόγραμμα έγινε για το  Sesame Street. Δύο κοπέλες μαπετς βαριούνται και αποφασίζουν να τραγουδήσουν όταν εμφανίζεται μια άλλη τριχωτή κούκλα, σαν καρικατούρα του ίδιου του animal. Ο χαρακτήρα ονομάστηκε Bip Bippadotta, για να εξελιχθεί σε  Mahna Mahna, χαρακτήρα του Jim Henson το 1976. 

 Jacek Maniakowski

UK Subs - She's Not There

UK Subs..Το να αρχίσουμε να λέμε την ιστορία αυτού του τιτανοτεράστιου συγκροτήματος από το 1976 που ξεκίνησαν μέχρι και σήμερα θα μας πάρει πολλές σελίδες ...Και ποιος δεν τους γνωρίζει και ποιος δεν τους αγαπάει και όχι μόνο οπαδοί του Punk αλλά θα λέγαμε έχουν και οπαδούς από Rock μουσικόφιλους ..
Oi UK Subs είναι από τα γκρουπς που σχηματίστηκαν στο Λονδίνο και από τα πολλά γκρουπ που ξεκίνησαν από το Roxy Club του Λονδίνου ένα club θρυλικό οπού ξεπήδησαν 10δες punk groups το 1977 ..άλλα αργότερα κάναν καριέρα ηχογραφώντας albums όπως οι UK Subs και άλλα εξαφανίστηκαν ή απλά ηχογράφησαν ένα μόνο single....
Έτσι λοιπόν το 1979 θα κυκλοφορήσουν μόνο σε single μια διασκευή ενός θρυλικού τραγουδιού της δεκαετίας του 60' και συγκεκριμένα του 1964 από το Βρετανικό Beat/R&b γκρουπ τους Zombies ..Τραγούδι όμως που θεωρείται από τα πρώτα ψυχεδελικά τραγούδια στην ιστορία της Rock μουσικής αν και βεβαία είναι κατά βάση ένα Pop τραγούδι....
Το τραγούδι έγινε πολύ γνωστό το 1977 2 χρόνια πριν από τους Subs από τους Santana αλλά εδώ θα το απολαύσουμε σε μια έκδοση άκρως punk rock 1¨30 λεπτού από το γνωστό τηλεοπτικό show του BBC το Top Of The Pops στα φωνητικά δεν είναι ο βασικός τραγουδιστής ο Charile Harper αλλά ο μπασίστας τότε των uk subs ο Paul Slack ....

Gary Lexicondevil

Men at Work - Down Under

Το υποσυνείδητο καταλαμβάνει πάνω από το 90% της μνήμης μας — αλλά και της σκέψης. Το πιο σημαντικό του κομμάτι είναι οι παιδικές μας μνήμες, οι οποίες καθορίζουν την πορεία μας ως ενήλικες. Αυτό, δυστυχώς, το γνωρίζουν καλά οι μεγάλοι διαφημιστές και οι πολυεθνικές, και το εκμεταλλεύονται για να πουλήσουν τα προϊόντα τους.

Αλλά τι συμβαίνει όταν μια παιδική μελωδία μπαίνει κρυφά σε μια pop-rock σύνθεση, μετατρέποντάς την στο πιο εμπορικό μουσικό κομμάτι Αυστραλού καλλιτέχνη; Αν έγινε εσκεμμένα, τότε μιλάμε για σατανικό σχέδιο. Το πιο πιθανό όμως είναι ότι η μελωδία ξέμεινε στο υποσυνείδητο του δημιουργού από τα παιδικά του χρόνια και απλώς ενσαρκώθηκε στην ενηλικίωσή του.

Μεγάλος πρόλογος για ένα τραγούδι των Αυστραλών Men at Work, αλλά μάλλον το αξίζει: μιλάμε για τη μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία αυστραλιανής μπάντας όλων των εποχών. Το Down Under (ή Land Down Under), μαζί με το άλμπουμ Business as Usual, βρέθηκαν ταυτόχρονα στο Νο. 1 σε Βρετανία και Αμερική το 1982 — έναν χρόνο μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ.

Το τραγούδι λειτουργεί σαν εθνικιστικός ύμνος για την Αυστραλία, αλλά και ως σχόλιο για τα προβλήματά της, πάντα από μια εθνική σκοπιά. Η δημιουργία των Colin Hay και Ron Strykert σφύζει από αυστραλιανές αργκό εκφράσεις. Το λυρικό μέρος περιγράφει το ταξίδι ενός Αυστραλού, περήφανου για την καταγωγή του, και τις αλληλεπιδράσεις του με κατοίκους άλλων χωρών.

Ορισμένες φράσεις είναι χαρακτηριστικές της κουλτούρας τους:

Fried out Kombi: το VW Kombivan, δημοφιλές στους surfers και hippies.

Head full of Zombie: αναφορά σε είδος μαριχουάνας, γνωστό ως “Zombie Grass”.

Where beer does flow, and men chunder: η λέξη chunder σημαίνει εμετός — περιγραφή μιας τυπικής μέρας σε αυστραλιανό μπαρ.

Η επιτομή της αυστραλιανής ταυτότητας είναι η αναφορά στο Vegemite Sandwich. Το Vegemite είναι μια αλμυρή αλοιφή από εκχύλισμα ζύμης, υποπροϊόν της ζυθοποιίας. Οι Αυστραλοί την καταναλώνουν καθημερινά, και συχνά την κουβαλούν μαζί τους στο εξωτερικό. Πρόσφατες μελέτες έδειξαν και φαρμακευτικές ιδιότητες, κυρίως για καρδιοπαθείς.

Το μουσικό μέρος έχει επίσης ενδιαφέρον. Ο Colin Hay εμπνεύστηκε από ένα μικρό riff του Strykert, ηχογραφημένο σε κασέτα. Συνοδευόταν από κρουστά και ήχους από μπουκάλια με διαφορετική ποσότητα υγρού, δημιουργώντας ποικιλία ήχων. Το κομμάτι ολοκληρώθηκε σε ταξίδι προς τη Μελβούρνη, μαζί με το φλάουτο.

Όμως το φλάουτο riff είχε άλλη έμπνευση — και το 2010, το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Αυστραλίας αποφάσισε ότι παραβίαζε πνευματικά δικαιώματα. Συγκεκριμένα, αντέγραφε δύο μέτρα από το παιδικό τραγούδι Kookaburra Sits in the Old Gum Tree, γραμμένο το 1932 από τη δασκάλα Marion Sinclair.

Η εταιρεία Larrikin Music, που κατείχε τα δικαιώματα, κέρδισε την υπόθεση και οι δημιουργοί του Down Under υποχρεώθηκαν να καταβάλουν 5% των κερδών από το 2002 και εξής. Η Sinclair δεν είχε διεκδικήσει ποτέ δικαιώματα όσο ζούσε, αλλά το τραγούδι της είχε αγαπηθεί από γενιές παιδιών σε κατασκηνώσεις από τη Νέα Ζηλανδία ως τον Καναδά.

Το πιο πιθανό είναι ότι το Kookaburra είχε εντυπωθεί στο υποσυνείδητο του δημιουργού, και απλώς επανεμφανίστηκε ασυνείδητα. Ο Barry Humphries είχε δηλώσει πως το λυρικό μέρος του τραγουδιού ήταν εμπνευσμένο από τον χαρακτήρα του Barry McKenzie — έναν κωμικό Αυστραλό που ταξιδεύει στην Αγγλία κουβαλώντας όλες τις αυστραλιανές συνήθειες.

 Jacek Maniakowski

Blondie - Maria

Ο τίτλος ενός τραγουδιού μπορεί να προδώσει το λυρικό του περιεχόμενο, αλλά δεν είναι και λίγες οι φορές που απλά λειτουργεί ως μια εμπορική παγίδα. Φυσικά, για έναν πραγματικό αναζητητή μουσικής ποιότητας, ο τίτλος είναι κάτι δευτερεύον. Αλλά για έναν μέσο ακροατή, ο τίτλος σίγουρα μετράει. Και ακόμα περισσότερο όταν το όνομα είναι γυναικείο και μπορεί εύκολα να γίνει ένα χρήσιμο εργαλείο στα χέρια ενός επίδοξου και ερωτευμένου κανταδόρου. Και όταν ο τίτλος είναι ένα από τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα ονόματα και η μουσική ευκολοχώνευτη, ακροβατεί ανάμεσα σε ποπ και ροκ, τότε μιλάμε για εγγυημένη επιτυχία.

Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά βρίσκονται στο τραγούδι “Maria” των Blondie, ένα από τα πιο επιτυχημένα comeback στην ιστορία της ροκ μουσικής. Το “Maria” είναι το πρώτο σινγκλ τους μετά το "War Child" του 1982, και το πρώτο Νο.1 τους μετά από 19 χρόνια. Η δημιουργία του keyboardist Jimmy Destri βρίσκεται στο έβδομο άλμπουμ τους, το No Exit. Και φυσικά, πίσω από κάθε όνομα, βρίσκεται και κάποιο πρόσωπο, πραγματικό ή μη. Αν και το πρόσωπο που ενέπνευσε το τραγούδι είναι πραγματικό, είναι κυρίως αφορμή για να γράψει ο Destri για την εφηβική επιθυμία, τον πόθο και τις πρώτες ρομαντικές εμπειρίες. Ο ίδιος δήλωσε ότι το τραγούδι εμπνεύστηκε από την έφηβη κόρη του, η οποία, όπως είχε παρατηρήσει, είχε αρκετούς υποψήφιους γαμπρούς. Στην εφηβεία του, ο Destri δεν μπορούσε να υπερηφανευτεί για τις επιτυχίες του με το αντίθετο φύλο και έτσι τους είδε όλους με συμπάθεια, γράφοντας για τον ρομαντικό πόθο τους.

Η προσφώνηση Ave Maria δεν έχει καμία θρησκευτική υπόνοια, μιας και ο ίδιος ο Destri δηλώνει μακριά από διάφορες θρησκευτικές εκφράσεις. Απλά ήθελε να δώσει έναν τόνο ιερότητας και να δείξει την υψηλή σημασία του εφηβικού αυτού πόθου. Είναι μια υπενθύμιση ότι, παρά τη ρομαντική διάθεση, πρόκειται για έναν συναισθηματικό και έντονο πόθο της ηλικίας, κάτι σχεδόν ιερό στην καρδιά του εφήβου.

Ωστόσο, η τραγουδίστρια της μπάντας, Debbie Harry, κάθε άλλο παρά έφηβη ήταν όταν εκτέλεσε το τραγούδι. Με περασμένα τα 53 της χρόνια, έγινε η μεγαλύτερη σε ηλικία κάτοχος της κορυφής στο Ηνωμένο Βασίλειο, εκτοπίζοντας την Cher και το τραγούδι “Believe”, το οποίο κατείχε αυτό το άτυπο ρεκόρ μόλις μια εβδομάδα πριν. Η Debbie Harry αποδεικνύει ότι η δύναμη της φωνής και της εικόνας της μπορεί να διατηρηθεί ανεξαρτήτως ηλικίας.

Ο στίχος "...like a millionaire/walking on imported air" είναι από ένα παλιότερο τραγούδι των Blondie, το “Walk Like Me” του 1980, που επίσης είναι δημιουργία του Destri. Η αναφορά σε αυτόν τον στίχο μέσα στο “Maria” αποτελεί μια αναδρομή στο παρελθόν και μία μουσική σύνδεση με την προηγούμενη δημιουργία της μπάντας, ενισχύοντας την αίσθηση της συνέχειας στη μουσική τους.

Jacek Henryk Maniakowski