City - Am Fenster

Η πορεία ενός ανθρώπου καθορίζεται από αμέτρητους εξωτερικούς παράγοντες και έναν εσωτερικό: τη βούλησή του να υπάρξει και να πορευτεί. Και τα τραγούδια, όπως οι άνθρωποι, είναι οντότητες. Ανεξάρτητες πολλές φορές από τον ίδιο τον δημιουργό τους, μοιάζουν να έχουν επιλέξει μια δική τους πορεία. Μια πορεία που δεν υπακούει σε δισκογραφικά πλάνα ή εμπορικές στρατηγικές, αλλά στη φυσική τους ανάγκη να φτάσουν σε όσο περισσότερα αυτιά γίνεται. Ίσως μπορούμε να τα παρομοιάσουμε με τον επίλογο του Fahrenheit 451 του Ray Bradbury, όπου κάθε άνθρωπος ενσαρκώνει ένα βιβλίο που το έχει μάθει απ’ έξω και το κουβαλάει σαν μνήμη, σαν αποστολή.

Το Am Fenster των City είναι ένα τέτοιο τραγούδι. Ένα κομμάτι που δεν γράφτηκε για να γίνει ύμνος, αλλά έγινε. Στην Ελλάδα, έγινε γνωστό το 1978, όταν ένας πειρατικός σταθμός της Αθήνας, ο «Moonflowers», το έπαιζε ξανά και ξανά, σαν σήμα έναρξης και λήξης. Μετά τη Γερμανία, η Ελλάδα είναι η χώρα όπου το τραγούδι βρήκε τη μεγαλύτερη ανταπόκριση. Και όμως, η ιστορία του ξεκινά λίγα χρόνια νωρίτερα, στην Ανατολική Γερμανία, εκεί όπου μια μελωδία ήθελε να ενσαρκωθεί, και πολλοί παράγοντες συνωμότησαν για να γίνει αυτό.

Το τραγούδι δημιουργήθηκε τον Απρίλιο του 1974, πολύ πριν την έλευση του Toni Krahl στο συγκρότημα. Ο Fritz Puppel (κιθάρα), ο Klaus Selmke (drums), ο Georgi Gogow (μπάσο και βιολί) και ο Emil Bogdanow (φωνητικά), οι τότε City ή αλλιώς City Band Berlin, είχαν ήδη 2–3 χρόνια στο ενεργητικό τους, παρά τις συνεχείς αλλαγές στα μέλη. Η ιστορία δεν θα γραφόταν αν ο θείος του Selmke δεν του έστελνε ένα σετ ντραμς και ένα βιολί από τη Δυτική Γερμανία, μια πράξη σχεδόν παράνομη για τα δεδομένα της εποχής.

Ένα απόγευμα, ο Gogow έφερε το βιολί στην πρόβα και άρχισε να παίζει μια μελωδία εμπνευσμένη από τους τσιγγάνους της Βουλγαρίας. Δύο μέρες αργότερα, ο Emil εμφανίστηκε με το ποίημα Am Fenster, της Γερμανίδας ποιήτριας Hildegard Maria Rauchfuß (1918–2000), από τη συλλογή Versuch es mit der kleinen Liebe. Το τραγούδησε με τη συνοδεία του γκρουπ, και όπως λέει ο Selmke: «Μας κυρίευσε μια ακατανίκητη έκσταση και πάθος, μια μαγεία! Ποτέ δεν είχαμε φανταστεί πως αυτός ο μουσικός αυτοσχεδιασμός θα γινόταν εθνικός ύμνος της καταπιεσμένης νεολαίας της Ανατολικής Γερμανίας.»

Το ποίημα είναι γραμμένο με ατελείς φράσεις, σχεδόν υπερρεαλιστικές, που δεν ακολουθούν τους συντακτικούς κανόνες της γερμανικής γλώσσας. Μιλά για την βαθιά αγάπη, την επιθυμία, την ελευθερία, τον φόβο του αύριο. Είναι μια κραυγή που δεν φωνάζει, σιωπηλή σαν την Φωνή της Σιγής, απλώς κοιτάζει έξω απ’ το παράθυρο.

Το τραγούδι είχε και τις περιπέτειές του. Ο Emil Bogdanow αυτομόλησε στη Σουηδία. Η δισκογραφική εταιρεία Amiga αρνήθηκε να το ηχογραφήσει λόγω της μεγάλης διάρκειας (7:20) και της χρήσης βιολιού, κάτι που ήταν ασυνήθιστο για την εποχή. Το 1976, ηχογραφήθηκε με τον νέο τραγουδιστή Toni Krahl, ο οποίος από το άγχος του ξέχασε τη δεύτερη στροφή και επανέλαβε την πρώτη. Η κασέτα έφτασε στα χέρια του Peter Schimmelpfennig, μουσικού συντάκτη της εκπομπής Stimme der DDR, και το τραγούδι απογειώθηκε.

Το Am Fenster κυκλοφόρησε τελικά το 1977 ως single και το 1978 ως maxi single. Έγινε χρυσός δίσκος στην Ελλάδα και τη Γερμανία, και θεωρείται ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά κομμάτια της ανατολικογερμανικής ροκ. Στην Ελλάδα, έγινε σύμβολο μιας γενιάς που έψαχνε κάτι πέρα από τα σύνορα, κάτι που να κοιτάζει έξω απ’ το παράθυρο.

Η μουσική δομή του κομματιού έχει μια ιδιαιτερότητα στον ήχο, ίσως σε αυτό οφείλεται και η μοναδικότητά του. Το Am Fenster ξεχωρίζει για την τριμερής του δομή, κάτι σπάνιο για ροκ τραγούδι της εποχής.

Εισαγωγή: Ένα σχεδόν μινιμαλιστικό, ατμοσφαιρικό βιολί, που παίζει ο Γεωργιανός μουσικός Georgi Gogow. Η μελωδία βασίζεται σε βαλκανικά και τσιγγάνικα μοτίβα, με έντονη συναισθηματική φόρτιση.

Φωνητικό μέρος: Ο Toni Krahl τραγουδά το ποίημα της Rauchfuß με εσωτερικότητα και ένταση. Η ενορχήστρωση παραμένει λιτή, με έμφαση στη φωνή και το βιολί.

Ορχηστρική κορύφωση: Το τραγούδι μετατρέπεται σε ένα σχεδόν συμφωνικό crescendo, με το βιολί να οδηγεί σε μια έκρηξη συναισθήματος και να τολμήσουμε να πούμε, σαν μια κραυγή αναζήτησης της ελευθερίας. Το τρίπτυχο αυτό, δηλαδή η εισαγωγή, η αφήγηση και τελικά το ξέσπασμα που οδηγεί σε μια έκσταση, ουσιαστικά κάνει το τραγούδι αυτό να μοιάζει με ένα μουσικό ποίημα παρά με ένα συμβατικό τραγούδι.

Η Rauchfuß ήταν συγγραφέας, ποιήτρια και δημοσιογράφος από τη Λειψία, της οποίας το έργο πολλές φορές επικεντρωνόταν σε υπαρξιακά και κοινωνικά ζητήματα. Το συγκεκριμένο αυτό ποίημα, το Am Fenster, γράφτηκε στη δεκαετία του 60 και δημοσιεύτηκε σε μια συλλογή που κυκλοφόρησε το 1973. Ο στόχος του δεν ήταν να μελοποιηθεί, αλλά η δύναμη των εικόνων που είχε, ως ένα είδος λεκτικού παραθύρου με βλέμμα προς το έξω και αίσθημα αναμονής και σιωπηλής ελπίδας, το έκανε ιδανικό για να μεταφερθεί και να ενσαρκωθεί σε κάποιο τραγούδι.

Η ίδια η Rauchfuß, όταν άκουσε το τραγούδι, συγκινήθηκε βαθιά και το χαρακτήρισε “μια από τις πιο όμορφες μεταγραφές ποίησης σε μουσική που είχε ποτέ φανταστεί”.

Όπως ήταν φυσικό, το τραγούδι αυτό έγινε ένα σύμβολο της αντίστασης και της εσωτερικής ελευθερίας για την νεολαία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Σε μια χώρα όπου η λογοκρισία και η κρατική επιτήρηση ήταν μια συνηθισμένη καθημερινότητα, το τραγούδι αυτό, χωρίς να έχει πολιτική διάθεση, ουσιαστικά παρότρυνε να μιλήσει κάποιος για την ανάγκη να κοιτάξεις έξω από το παράθυρο, να μπορέσεις να ονειρευτείς, να νιώσεις και να υπάρξεις. Δεν είναι τυχαίο ότι το Am Fenster θεωρείται σήμερα ένα από τα σημαντικότερα τραγούδια της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, και συχνά περιλαμβάνεται σε λίστες με τα “100 τραγούδια που διαμόρφωσαν την DDR”.

Το τραγούδι μας δείχνει το γεγονός όπως κάθε επανάσταση χρειάζεται καταρχήν έναν επαναστάτη, όπως η ελευθερία χρειάζεται ένα τραγούδι για να της το δείξει. Ότι δεν καταφέρνουν τα όπλα, μπορεί να καταφέρει η πένα και οι νότες. Προφανώς η πτώση του τείχους άργησε μια δεκαετία, αλλά ήταν ένα μικρό λιθαράκι στην απομυθοποίηση μιας ακόμα δικτατορίας. Γι αυτό πολλοί δικτάτορες ή οι κυβερνήσεις προσπαθούν να φιμώσουν και να σιωπήσουν τα μουσικά όργανα. 

Jacek Henryk Maniakowski

Audioslave - Be Yourself

Όπου υπάρχει πρόβλημα,υπάρχει και η λύση. Είναι ένα δίπολο πανταχού παρόν στην καθημερινότητα μας και το μόνο μου μας εμποδίζει να εξισώσουμε αυτό είναι ο φόβος να κοιτάξουμε μέσα μας, για να βρούμε πρώτα τον εαυτό μας. Αλλά για να βρει το πρόβλημα το έτερον του, που είναι η λύση του,  ένας καλός συμπαραστάτης  είναι η φιλοσοφία. Όμως οι φιλοσοφία διακατέχεται από έναν "ελιτισμό", όχι με την ακριβής του έννοια, αλλά σαν νοητική προσέγγιση, τότε η τέχνη αναλαμβάνει τον ρόλο του συμπαραστάτη. Και το rock'n'roll, έχει την δυνατότητα με ένα τραγούδι, να κάνει ερωτική εξομολόγηση ως και να δώσει λύση σε πιο βαθύ πρόβλημα, ακόμα και με έναν τίτλο. 
Το "Be Yourself" δεν είναι μόνο η πρόταση του supergroup των Audioslave, αλλά και η πρώτη απάντηση σε κάθε πρόβλημα από κάθε φιλόσοφο, με την φράση, γνώρισε το εαυτό σου πρώτα, να την συνοδεύει. Η δημιουργία όλης της μπάντας, με τον Chris Cornell να αναλαμβάνει πλήρως το λυρικό μέρος, βρίσκεται στο δεύτερο τους άλμπουμ, το Out of Exile. Το λυρικό μέρος είναι ουσιαστικά, μια απολογία του frontman της μπάντας για τα δικά του λάθη του στο παρελθόν. Αλλά και τις τραγωδίες που προήλθαν από αυτά τα λάθη. Όπως εξηγεί ο ίδιος ο δημιουργός των στίχων, δέκα χρόνια πριν την δημιουργία του, από την στεναχώρια του δεν θα μπορούσε να κάνει έναν τέτοιο απολογισμό. 
Η ιδέα για το βιντεοκλίπ ήρθε στον  Chris Cornell, αφού είδε την ταινία  Let It Be των The Beatles. Το γεγονός ότι  τα πάντα,η κάθε λήψη, σε αυτήν φαίνονται σαν το πιο σημαντικό γεγονός. Αυτή την παιδική ματιά, όπου τα κάθε τι καινούργιο είναι γεγονός, ήθελε να αποτυπώσει και στο βιντεοκλίπ του τραγουδιού. Αυτό ανέλαβε να πραγματοποιήσει ο σκηνοθέτης Francis Lawrence, γνωστός για τις συνεργασίες του με πολλούς ροκ καλλιτέχνες, αλλά και για το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το  Constantine. Γυρίστηκε σε ένα παλιό ξενοδοχείο στο κέντρο του  Los Angeles και οι ομοιότητες του με το Like a Stone είναι οφθαλμοφανέστα.
Το απλό μήνυμα του τίτλου του τραγουδιού, χρησιμοποιήθηκε και  από την  World Wrestling Entertainment (WWE) στο Raw Diva Search 2005 για την είσοδο της νικήτριας Ashley Massaro. Αλλά και σε κάποιες άλλες δραστηριότητες της εν λόγω ομοσπονδίας. 

 Jacek Maniakowski

King Crimson - Epitaph

Το rock'n'roll δεν είναι κάποιο είδος μουσικής απλά και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχει μια οργανική ανάπτυξη.  Όπως ένα δέντρο με τις διακλαδομένες ρίζες, που καταλήγουν σε έναν κορμό και αυτός με την σειρά του εξελίσσεται σε πολλά κλαδιά και παρακλάδια. Και αυτά με την σειρά τους, δίνουν τους καρπούς τους, πέρα από την μουσική, που είναι βασικό ζητούμενο και ο κορμός. Τα "φρούτα" αυτά είναι αρκετά και διαφορετικά μεταξύ τους, από συναίσθημα που δημιουργεί μια κάποια ερωτική ιστορία, ως σοβαρές πληροφορίες για γεγονότα του παρελθόντος, αλλά και τροφή για σκέψη με φιλοσοφικούς προβληματισμούς.
Από τα απλά ακόρντα στα πρώτα του βήματα, άρχισε να γίνεται πιο πολύπλοκη, σε αναζήτηση νέων μουσικών εμπειριών. Η αρχή έγινε με το Psychedelic rock, που αργότερα  εξελίσσεται σε Progressive rock. Το λυρικό μέρος άρχισε να καταπιάνεται με θέματα που ξεφεύγουν από το πλαίσιο της προσωπική εμπειρίας του δημιουργού. Από τα πρώτα συγκροτήματα ήταν και οι  King Crimson και το ντεμπούτο άλμπουμ τους  In the Court of the Crimson King του του 1969, έδωσε και το πιο γνωστό τους δημιούργημα, το Epitaph. Η δημιουργία των Robert Fripp, Ian McDonald, Greg Lake και Michael Giles, στο λυρικό της μέρος είναι μια φιλοσοφική ελεγεία για την δυστοπία. Είναι η περιγραφή ενός φανταστικού κόσμου  απόλυτης δυστυχίας. 
Στην τέχνη το έχουμε συναντήσει κυρίως στην λογοτεχνία με τα «Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ» του Τζόναθαν Σουίφτ (1726), ο «Θαυμαστός Καινούριος Κόσμος» του Άλντους Χάξλεϋ, το «1984» του Τζορτζ Όργουελ (1949). Στο κινηματογράφο τέτοιους κόσμους είδαμε στο Blade Runner καθώς και την τριλογία Μάτριξ. Το τραγούδι αναφέρεται στο επιτάφιο, το μήνυμα που γράφεται στην ταφόπλακα. Απλά η αναφορά είναι στην ανθρωπότητα  κι όχι σε έναν άνθρωπο. Η βασική αιτία είναι η σύγχυση και το "confusion."  ακούγεται σαν μια σπαρακτική κραυγή, που μένει στον ακροατή. Ο μπασίστα Greg Lake, που έπαιξε μαζί τους μόνο στο πρώτο  άλμπουμ, αναφέρει ότι η μπάντα είχε μια αξιοθαύμαστη ικανότητα να προβλέπει μελλοντικές καταστάσεις. Τα τραγούδια τους είναι πιο επίκαιρα τώρα, παρά την εποχή που γράφτηκαν. Και δυστυχώς ισχύει. 
Όμως, τα προφητικά οράματα του Peter Sinfield, που είναι υπεύθυνος για το λυρικό μέρος ήταν αποτέλεσμα και ενός "ταξειδιού" στα οράματα που προσέφερε το  LSD, ναρκωτικό πολύ δημοφιλές εκείνη την εποχή, στους μουσικούς κύκλους. Οι τακτικές επισκέψεις σε κάποιο γκουρού έδωσαν ακόμα περισσότερες πηγές έμπνευσης για τους στίχους του. Στην ουσία, οι στίχοι δεν έχουν ερμηνευτεί πλήρως. Η βαριά χρήση του μέλοτρον, είναι η πιο κατάλληλη συνοδός στους πεσιμιστικούς στίχους. 

 Jacek Maniakowski

Cat Stevens - Wild World

Oh baby baby it's a wild world, 
It's hard to get by just upon a smile. 
Oh baby baby it's a wild world. 
Οι στίχοι αυτοί δεν αποτελούν καμιά απροσδόκητη δήλωση, ούτε έχουν κάποια στοιχειώδης πρωτοτυπία. Είναι γεγονός ότι η άγρια ζούγκλα έχει μεταφερθεί στις πόλεις και τα ζωώδη ένστικτα απλά στάθηκαν στα δύο πόδια και φόρεσαν πολύχρωμα ρούχα, ενίοτε και μονόχρωμα. Αλλά η βία και αγριότητα, σταματά να είναι απλά μια φυσιολογικά αυτόματη και μη παρατηρήσιμη κατάσταση, όταν η δημιουργικότητα ή έρωτας μπαίνουν στο καθημερινό πρόγραμμα του ανθρώπου. Τότε βλέπει τον παραλογισμό γύρω του και αν είναι καλλιτέχνης, έχει την δυνατότητα να το εκφράσει. 
Στον κόσμο της μουσική όταν ακούμε για Wild World, το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό, είναι η δημιουργία του  Cat Stevens, αργότερα Yusuf Islam και γεννημένου σαν Steven Demetre Georgiou. Το τραγούδι βρίσκεται στο τέταρτο του άλμπουμ, το  Tea for the Tillerman του 1970. Όπως και στο προηγούμενο άλμπουμ του, το Mona Bone Jakon, ο τραγουδιστής και τραγουδοποιός,μετουσιώνει τα προβλήματα του παρελθόντος σε τραγούδια. Εισπράττει επιτυχία και παγκόσμια αναγνώριση, δημιουργώντας μερικές από τις πιο αρχετυπικές μουσικές συνθέσεις στην ιστορία της rock και pop μουσικής. Η παραγωγή του  With Samwell-Smith προσδίδει έναν folk rock, ουσιαστικά δημιουργώντας έναν νέο ήχο. 
Αλλά ως συνήθως, το μεγαλύτερο ενδιαφέρον στρέφεται στο λυρικό μέρος, μιας και πάντα οι λίγοι στίχοι μπορούν να διηγηθούν πολλές ιστορίες. Και κάθε γνήσιος ποιητής έχει και μια μούσα, που ο έρωτας γι αυτή αποτελεί μια ανεξάντλητη πηγή δημιουργίας. Για τον Σουηδό-Κύπριο η πηγή αυτή λεγόταν  Patti D'Arbanville, η διετή σχέση με την Αμερικανίδα ηθοποιό πρόσφερε μουσικά αριστουργήματα στο μουσικόφιλο κοινό ανά τη υφήλιο. Το Wild World είναι ένα ακόμα τραγούδι που γράφτηκε γι αυτήν. Ουσιαστικά σηματοδοτεί την λήξη της ρομαντικής προσέγγισης στην σχέση τους και την έξοδο προς τον πραγματικό κόσμο, χωρίς τα γυαλιά της εξιδανίκευσης. Η συνοδεία μουσικών ακόρντων,κοινών στην ισπανική μουσική, λειτουργεί αρμονικά μαζί τους, επιτείνοντας τους. Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά την δημιουργία του, ο ίδιος παραδέχεται ότι, ουσιαστικά προειδοποιεί τον εαυτό του για τα επακόλουθα της επιστροφής του στην πραγματικότητα. Το τραγούδι μιλάει για το χάσιμο της επαφής με την πραγματικότητα και κυρίως με το σπίτι του, καταλήγει. 
Η πορεία του του τραγουδιού συνεχίζεται ως σήμερα, που ήταν και το πρώτο του, που μπήκε σε Αμερικάνικο  chart. Όμως, το ταξείδι του ξεκίνησε με κάποια παρανόηση, καθώς πρώτα κυκλοφόρησε το cover του από τον Jimmy Cliff, τρεις μήνες πριν την κυκλοφορία της αυθεντικής εκτέλεσης και μάλιστα με πολύ επιτυχία, καθώς έφτασε ως το νούμερο 8 του Βρετανικού chart. Έτσι με τη κυκλοφορία της κανονικής εκτέλεσης οι περισσότεροι είχαν την εντύπωση, πως αυτή ήταν η διασκευή. Επίσης η διασκευή των Mr. Big, μέσα από το τρίτο τους άλμπουμ, το Bump Ahead,  ανέβηκα αρκετά ψηλά στα Αμερικάνικα chart. 

Jacek Maniakowski

The Rundays - Echo-λόγιο

Οι The Rundays απαντούν

1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;
Ο συμβολισμός του ονόματος μας είναι λίγο δυναμικός αλλά η δική μας ερμηνεία είναι οι μέρες που τρέχουν δηλαδή περνάνε γρήγορα και ξένοιαστα.

2) Χρήμα ή δόξα; Δόξα,και βασικά όχι δόξα αλλά αναγνώριση! Συνήθως αυτή φέρνει και το χρήμα αλλά αυτό δεν αποτελεί αυτοσκοπό μας. Εμείς θέλουμε να παίζουμε την μουσική μας και να περνάμε καλά.

3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου; ..... 

4) Σημείο μηδέν της μπάντας Η πρώτη πρόβα μας στο dope beat studios στην Καλαμαριά που ακόμα δεν γνωρίζαμε ο ένας τον άλλον.

5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου; Δεν μας εκφράζει καθόλου η ελαφρο-λαϊκή ελληνική σκηνή.

6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε; Στην καταπολέμηση της μιζέριας που υπάρχει στο κόσμο σήμερα.

7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή; Αν μπορούσαμε θα διαλέγαμε τον Alex Turner τον Arctic Monkeys

8) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση; Προσωπικά σαν τίποτα από τα δύο. Η μουσική αποτελεί έκφραση συναισθημάτων, εμείς τουλάχιστον έτσι την 
αντιμετωπίζουμε. Προφανώς όμως,πολλές φορές, αποτελεί έναν ωραίο τρόπο πολιτικής έκφρασης.

9) Οι επιρροές σας; Arctic Monkeys, Black Keys, Queens of The Stone Age, Muse, Red Hot Chili Peppers. Γενικά δεν έχουμε επηρεαστεί από μία συγκεκριμένη σκηνή, έχουμε διάφορα ακούσματα.

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα; Σκοπός προφανώς. Δεν χρησιμοποιούμε το συγκρότημα ως μέσο για να καταφέρουμε κάτι, απλά μας αρέσει αυτό που κάνουμε.

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική; Η μουσική για εμάς είναι τρόπος ζωής και έκφρασης, δεν θα μπορούσε να είναι μέσο.

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;
Δεν υπάρχει κάτι στάνταρ. Το ταλέντο καλώς η κακώς υπάρχει αυτούσιο σε κάποιους ανθρώπους. Το αν θα συνοδευτεί με αλαζονεία η ταπεινοφροσύνη εξαρτάται από την νοοτροπία και την συμπεριφορά του άλλου.

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα; Θα μας παρομοιάζαμε με Ρακούν. Δεν υπάρχει λόγος απλά μας αρέσει αυτό το ζώο.

14) Μια ευχή για την μπάντα Μέσα στον επόμενο χρόνο να ηχογραφήσουμε το 1ο άλμπουμ μας.

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας; Πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας είναι όταν δημιουργούμε χωρίς φως.

Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/therundays

Θα τους ακούσετε εδώ: https://soundcloud.com/the-rundays

http://www.reverbnation.com/therundays

https://myspace.com/therundays

Αλλά ρίξτε μια ματιά εδώ: http://therundays.bandcamp.com/

και δω : http://www.youtube.com/user/therundaysband?feature=watch

Sweet

Όλα άρχισαν στην Σκωτία κάπου στο 1968 όταν 2 φίλοι ο τραγουδιστής Brian Connely και ο Drummer Mick Tucker θα φτιάξουν ένα συγκρότημα με το όνομα Sweetshop 
και με την προσθήκη του Steve Priest στο μπάσο και του Frank Tropky στη κιθάρα θα βγάλουν τον πρώτους δίσκο σε πιο Psychedelic Pop/Rock στυλ.
Θα κυκλοφορήσουν άλλους 2 δίσκους με αυτό το όνομα (Sweetshop)όπου θα φτάσουμε στο 1970 όπου θα αποχωρήσει ο τότε κιθαρίστας και θα προστεθεί ο Andy Scott.
Το όνομα θα γίνει απλά Sweet και θα κυκλοφορήσουν το πρώτο δίσκο τους το 1971 με το τραγούδι που ξεχωρίζει να είναι το Funny Funny.
Και έτσι από εκείνον τον δίσκο θα ξεκινήσει μια χρυσή περίοδος για το συγκρότημα μέχρι περίπου το 1976 με πολλά επιτυχημένα Singles και Albums που σίγουρα έμειναν κλασικά.
Στην επιτυχία αυτά των Sweet μεγάλο μερίδιο θα έχουν και οι δύο πολλοί γνωστοί από εκείνην την εποχή συνθέτες ο Nicki Chin & Mike Chapman όπου έγραφαν τραγούδια ως δίδυμο για πολλά χρόνια σε πολλά συγκροτήματα, κυρίως Glam Rock όπως Suzi Quatro και Mud.Όπως και οι Sweet ήταν ένα από τα μεγάλα ονόματα του Glam Rock εκείνην την περίοδο.
Έτσι λοιπόν το 1974 θα κυκλοφορήσουν ίσως τον κορυφαίο τους δίσκο Sweet Fanny Adams ένα εξ ολοκλήρου διαμάντι για το Glam Rock.
Πιο γνωστό τραγούδι του δίσκου είναι και αυτό που τον ανοίγει το Set Me Free γραμμένο από τον κιθαρίστα Andy Scott,μάλιστα αξίζει να πούμε ότι, έχει διασκευαστεί την δεκαετία του 80'
από δυο Heavy Metal συγκροτήματα τους Saxon και τους Heathen απόδειξη ότι είχαν επηρεάσει αργότερα πολλά Groups ειδικά Heavy Metal & Glam Metal.
Kάτι ακόμα που είναι σημαντικό να πούμε είναι ότι μπορεί ο βασικός τραγουδιστής τους να ήταν ο Brian Connely αλλά πολλά τραγούδια τα λέγαν και ο Μπασίστας Steve Priest όπως στο τραγούδι του Album Νο, το Υou Don't  και ο κιθαρίστας Andy Scott όπως το τραγούδι Into The Night. Και τέλος να πούμε ότι υπάρχει και διασκευή σε ένα παλιό Rock n Roll τραγούδι από το 1962 των Joey Dee & The Starliters το Peppermint Twist,έτσι φάνηκε και η μεγάλη τους αγάπη για το Rock N Roll του παρελθόντος.

Gary Lexicondevil

Small Blues Trap - Echo-λόγιο

Οι Small Blues Trap απαντούν: 

1)Τι συμβολίζει το όνομα σας;

Παύλος: Η ερώτηση και η απάντηση είναι παγίδα.

Λευτέρης: A small blues band.

2)Χρήμα ή δόξα;

Παύλος: Αφοσίωση και ευχαρίστηση.

Παναγιώτης: Δεν περιμένουμε ούτε το ένα, ούτε τ’ άλλο.

Λευτέρης: Xρήμα. H δόξα αγοράζεται, αλλά δεν...

Στάθης: Μουσική έκφραση.

3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;

Παύλος: Ακούστε μας! Τα ποτά είναι κερασμένα!

Παναγιώτης: Ήρθαμε για να μείνουμε.

Λευτέρης: Ακούστε μας! Τα ποτά είναι κερασμένα! Από εσάς…

Στάθης: Μουσικά ταξίδια χωρίς σύνορα.

4) Σημείο μηδέν της μπάντας

Παύλος: Καλοκαίρι του 2004.

Παναγιώτης: Το album “Our Trap”.

5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;

Παύλος: Οτιδήποτε επιτηδευμένο.

Παναγιώτης: Το μεταμοντέρνο λαϊκοσκυλάδικο.

Λευτέρης: …και το πρώιμο...

6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;

Παύλος: Για να εξαλείψουμε το ρατσισμό και γενικότερα τα «μαύρα χάλια» που βιώνουμε καθημερινά λόγω έλλειψης πραγματικής παιδείας και ανθρωπιάς.

Παναγιώτης: Στα κεφάλια των καπιταλιστών.

Λευτέρης: Κατά των εξωγήινων.

Στάθης: Είναι υπερόπλο και πρέπει να προσέχουμε να μην τραυματίσουμε αλλά και να μην τραυματιστούμε… δεν είναι αυτοσκοπός… ελπίζουμε στην επικοινωνία μέσα από τη γέφυρα που ονομάζεται μουσική και προσδοκούμε στην αντίπερα όχθη να προκαλεί χαρά και ικανοποίηση.

7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;

Παύλος: Πώς να τους ξεθάψουμε τώρα?

Παναγιώτης: Με τους Ginger Baker και Jack Bruce για rhythm section.

Λευτέρης: Με τους Ramones.

8) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;

Παύλος: Σαν Crossroad Ritual, όπως είναι και ο τίτλος ενός απ’ τα album μας.

Παναγιώτης: Κυρίως σαν συναίσθημα.

9) Οι επιρροές σας;

Παύλος: Από μουσικούς…Charley Patton, Skip James, Robert Nighthawk, Howlin' Wolf, Little Walter, Sonny Boy Williamson, Paul Butterfield, Captain Beefheart, Tom Waits και πολλοί άλλοι… κατά τ’ άλλα… ταινίες, βιβλία, συζητήσεις, η φύση και πάνω απ’ όλα Άνθρωποι και καταστάσεις…

Παναγιώτης: Ο Elvis Presley στη σκηνή να τραγουδά το “Hound Dog”.

Λευτέρης: CBGB (Country, BlueGrass, Blues)

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;

Παύλος: Οικογένεια.

Παναγιώτης: Μέσον.

Λευτέρης: Το μέσον για να φτάσεις στο σκοπό.

Στάθης: Σκοπός είναι η καλή παρέα. Το μέσον είναι η μουσική.

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;

Παύλος: Τρόπος ζωής και καταφύγιο.

Παναγιώτης: Μέσον.

Λευτέρης: Σκοπός.

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;

Παύλος: Το ταλέντο συνοδεύει τα ποτά μας, είναι κάτι σαν τους ξηρούς καρπούς.

Στάθης: Το ταλέντο μέσα από το ακούραστο κυνήγι της μουσικής γνώσης εξελίσσεται. Όσο για τα άκρα… διαλέγω το «μετρημένος».

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;

Παύλος: Με αλιγάτορα, αν και ο φόβος που υποβόσκει πάντοτε είναι μήπως το δέρμα μας γίνει υλικό για τσάντες και παπούτσια.

Παναγιώτης: Με λύκο.

Λευτέρης: Με αλεπού του κάμπου.

Στάθης: Με τον Smallbluestrapίστα φυσικά, το πασίγνωστο ερπετό με πρώτους βαθμούς συγγένειας την Black Mamba, βασιλική κόμπρα κλπ…

14) Μια ευχή για την μπάντα

Παύλος: Υγεία, παντοτινή φιλία και συνεχής βελτίωση.

Παναγιώτης: Να κρατηθεί ζωντανή όσο περισσότερο γίνεται.

Λευτέρης: Υγεία και μπύρες στα ψυγεία.

Στάθης: Να έχουμε την υγειά μας ώστε ν’ ανταμώνουμε και να ξεφαντώνουμε παίζοντας μουσική.

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;

Παύλος: Μείνε μακριά!

Παναγιώτης: Να πάψεις να ‘χεις ενδιαφέρον γι’ αυτό που κάνεις.

Λευτέρης: Οι παύσεις.

Στάθης: Φώς επιδιώκουμε, το σκοτάδι μας το έχουν επιβάλλει άλλοι…

Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/pages/Small-Blues-Trap/183331708414769

Και επίσημα εδώ: www.smallbluestrap.gr