R.E.M - The One I Love

Ο δρόμος για για την κορυφή του rock'n'roll είναι μακρύς, ένα από τα ελάχιστα δόγματα-φράσεις σε αυτήν την μουσική, αλλά και ένα γεγονός. Δεν είναι λίγες οι μπάντες που για να φτάσουν στην κορυφή και στην παγκόσμια αναγνώριση, έχουν διασχίσει πολύ δρόμο,κυριολεκτικά και μεταφορικά. Αλλά πάντα υπάρχει ένα τραγούδι σταθμός, για να κάνει αυτόν τον δρόμο λιγότερο τραχύ και να ανοίξει τις πύλες της δόξας, Και ας είναι αυτό το τραγούδι στο πέμπτο άλμπουμ. 
Το "The One I Love" των Alternative rock  R.E.M. είναι ένας τέτοιος σταθμός. Το τραγούδι βρίσκεται στο πέμπτο άλμπουμ του συγκροτήματος, το  Document. Ηχογραφήθηκε το 1987 και κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά, εν μέσω μιας περιοδείας της μπάντας που ξεκίνησε από το 1980, αμέσως μετά την ίδρυση μπάντας. Ουσιαστικά ήταν επιστέγασμα της τιτάνιας προσπάθειας της μπάντας να πλασάρουν νέο ήχο, αλλά και να καθιερωθούν στο ροκ στερέωμα. Πάνω απ΄ όλα όμως, να αλλάξουν τέμπο στην ζωή τους, που απλά ήταν ανάμεσα σε δρόμο, σκηνή και στούντιο. 
Χάρη στην ευφυής παραγωγή του Scott Litt, το τραγούδι έκανε γνωστό ανά την υφήλιο το συγκρότημα από την Αθήνα της Georgia. Η δημιουργία των  Bill Berry, Peter Buck, Mike Mills και  Michael Stipe γράφτηκε  μέσα στο βανάκι που είχαν για τις μετακινήσεις τους. Το ενδιαφέρον,ως συνήθως, παρουσιάζει το λυρικό μέρος. Αν και πρώτη εντύπωση το κατατάσσει κανείς στα ερωτικά, κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα. Ο Stipe αρχικά είχε δηλώσει ότι αφήνει πολλά περιθώρια ερμηνείας, αλλά τελικά, σε κάποιες άλλες δηλώσεις του, αναφέρθηκε στον βίαιο χαρακτήρα των στίχων. Η πιο κοντινή ερμηνεία είναι ότι, το τραγούδι μιλάει για την απόλυτη χειραγώγηση και εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. 
Την δυναμική των στίχων έρχεται να συμπληρώσει η παραγωγή του Scott Litt, δίνοντας έναν πιο δραματικό τόνο στο τραγούδι. Το ρεφρέν αποτελείται από μια λέξη "Fire", που εκφράζεται σαν κραυγή από τα φωνητικά του  Stipe, ενώ τα πίσω φωνητικά του  Mike Mills επαναλαμβάνουν τον στίχο "She's comin' down on her own, now." Τα ντραμς, με τα οποία κλείνει το τραγούδι, απλά μεγιστοποιούν την έντασή του. Από τα πιο ενδιαφέροντα cover του είναι αυτό των Bush στο Woodstock '99.

 Jacek Maniakowski

Secret illusion - Echo-λόγιο

O Filippos Papakyriakou απαντά για τους  Secret illusion

1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;

Το όνειρο, την φιλοδοξία, την «κρυφή ψευδαίσθηση» ενός μουσικού!

2) Χρήμα ή δόξα;

Το χρήμα δεν φέρνει δόξα… η δόξα όμως σε ανταμείβει με κάποια χρήματα ενώ παράλληλα μπορεί να λειτουργήσει και ως ένα δυνατό αποδεικτικό στοιχείο της ποιότητας και του ταλέντου ενός μουσικού ή ενός συγκροτήματος.

3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;

Συναίσθημα!

4) Σημείο μηδέν της μπάντας.

Η πρώτη μέρα που δημιουργήθηκε! Από τότε μέχρι σήμερα, η πορεία των Secret Illusion νομίζω είναι ανοδική και θα συνεχίσει να είναι, όσο υπάρχουν αυτοί που ενδιαφέρονται πραγματικά και αυτοί που βοηθάνε!

5) Τι είδος μουσικής σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;

Το ελληνικό σκυλάδικο!!

6) Αν ήταν υπερ-όπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;

Σαν ασπίδα προστασίας του πλανήτη που ζούμε απ’ τον μοναδικό εχθρό του… τον άνθρωπο! Στο βωμό του χρήματος και της κυριαρχίας, καταστρέφουμε κάτι ασύλληπτα όμορφο και υπέροχο!! Κάθε μέρα, καθένας από εμάς! Μερικές φορές πιστεύω ότι δεν μας αξίζει να ζούμε πάνω στην γη, γι’ αυτό και η φύση από μόνη της, κάνει τον κύκλο της και φροντίζει ανά χιλιετίες να «διορθώνει» το πρόβλημα και να επαναφέρει τα πράγματα στην θέση τους!

7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;

Σαν συγκρότημα, ανοίγοντας την συναυλία των Stratovarius, εκπληρώσαμε ένα μεγάλο όνειρο! Από’ κει και πέρα, προσωπικά θα ήθελα να παίξω πάνω στην σκηνή με τον Timo Tolkki ή με τον Ritchie Blackmore! (Το 2^ο μάλλον δεν συγκεντρώνει καμία πιθανότητα! Χαχα)

8) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;

Τίποτα από τα δύο! Η μουσική (πρέπει να) ενώνει τους ανθρώπους, σε αντίθεση με την πολιτική και την θρησκεία! Η μουσική είναι ένας προσωπικός τρόπος έκφρασης, μια διαφορετική διάλεκτος, όπου τα σημάδια της υπάρχουν παντού χαραγμένα γύρω μας!

9) Οι επιρροές σας;

Συγκροτήματα όπως οι Stratovarius, Royal Hunt, Symphony X, η μελωδική metal σκηνή γενικότερα και η κλασική μουσική.

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;

Μεταξύ των δύο, σκοπός! Σε αυτόν βασίζονται όλες οι προσπάθειες, όλο το άγχος και όλη η κούραση! Σκοπός για κάτι παραπάνω, για κάτι ανώτερο!

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;

Όπως είπα και προηγουμένως, η μουσική είναι έκφραση… όταν πιάνεις την κιθάρα για να γράψεις ένα κομμάτι ή να παίξεις μια μελωδία, δεν υπάρχουν φιλοδοξίες και στόχοι… απλά μεταφέρεσαι σε ένα παράλληλο επίπεδο της ζωής, πιο ήσυχο, πιο όμορφο, πιο ήρεμο!

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;

Το ταλέντο είναι επικίνδυνο προσόν… νομίζω ότι ο κάθε άνθρωπος το διαχειρίζεται διαφορετικά! Υπάρχουν άπειρα παραδείγματα ταλαντούχων και επιτυχημένων μουσικών, που παράλληλα η ιστορία έχει αποδείξει ότι η λέξη ταπεινοφροσύνη τους είναι άγνωστη! Παρ’ όλα αυτά δικαιολογώ την αλαζονεία στον ταλαντούχο, αλλά στον ατάλαντο ποτέ!! Και δυστυχώς υπάρχουν πολλά τέτοια παραδείγματα γύρω μας!

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;

Αετός! Περήφανος, ελεύθερος και ακόμα και ολομόναχος, μπορεί να τα βγάλει πέρα!

14) Μια ευχή για την μπάντα.

Τα χρόνια που θα έρθουν να είναι γεμάτα δημιουργικότητα και όρεξη για ακόμα ένα βήμα παραπέρα!

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;

Αυτό το σημείο που αν το αγγίξεις, ίσως να μην καταφέρεις ποτέ ξανά να γίνεις και πάλι αυτό που ήσουν! Ένα σημείο αποξενωμένο και μοναχικό.... μ’ αρέσει το σκοτάδι όμως, πάντα που άρεσε!

Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί τους εδω: https://www.facebook.com/secretillusionofficial

Και επίσημα θα τους βρείτε εδώ:  http://www.secret-illusion.com/

Ολέθριο Ρήγμα

Ο ρομαντισμός πάντα βρίσκει τρόπο να εκφραστεί, αν και η εμφάνισή του δεν έχει, τις πιο πολλές φορές, κάποια σχέση με την εικόνα, που του προσδίδουν διάφορα μέσα επικοινωνίας και τα παραδοσιακά στερεότυπα. Αλλά ο πραγματικός έρωτας είναι άναρχος, δεν έχει σχήμα οτιδήποτε εμπορικού και διαφημισμένου και πάνω απ΄ όλα είναι άγριος και ασυμβίβαστος. Πέρα από την περιγραφή αυτή του έρωτα, αυτοί οι χαρακτηρισμοί μπορούν να περιγράψουν και την Hardcore και Punk μουσική, αλλά πάντα θα κρύβουν και μια ιστορία έρωτα... 
Στις αρχές της δεκαετίας του 90' υπήρχαν 2 Αθηναϊκά Hardcore συγκροτήματα, τα οποία ήταν οι Ρήγμα και οι Όλεθρος. Στους Ρήγμα τραγουδιστής ήταν ο Νίκος είχαν κυκλοφορήσει ένα Lp με το όνομα "Τελευταίος Αιώνας" Στους Όλεθρος τραγουδίστρια ήταν η Έμη οι οποίοι είχαν κυκλοφορήσει ένα 7ιντσο που περιείχε 3 τραγούδια. Τα δύο συγκροτήματα είχαν κατά καιρούς κοινά μέλη.
Το 1995 θα συγχωνευτούν αυτά τα δυο γκρουπ σε ένα και θα ονομαστούν σε Ολέθριο Ρήγμα (ταίριαζε κιόλας).Το 1997 θα υπογράψουν για την, πολύ σημαντική για την Rock και Punk, και γενικά την Underground σκηνή στην Ελλάδα εταιρία Wipe Out και θα κυκλοφορήσουν τον πρώτο ομώνυμο δίσκο τους. Στίχοι αιχμηροί που μιλούσαν περισσότερο για την ελευθερία της ψυχής και την ελευθεριά της γνώμης και για πράγματα τα οποία τα ζούμε καθημερινά, χωρίς να συνειδητοποιούμε τι συμβαίνει. Η μουσική θα λέγαμε ότι είναι μια συνέχεια από τα προηγούμενα συγκροτήματα, δηλαδή ένα Hardcore Punk και με πολλές ατμοσφαιρικές στιγμές.
Το σύνθημα ''Ολέθριο Ρήγμα Πολέμησε Γι Αυτό'' θα μείνει για πολύ καιρό στην σκέψη πολλών εφήβων και όχι μόνο εκείνης την εποχής. Και ποιος μπορεί να διαφωνήσει στην ''Σήψη και στο τέλος του ανυπάρκτου μας κόσμου'' και '''Περιμένοντας το Τέλος'', μερικοί τίτλοι μανιφέστα. Να πούμε επίσης ότι οι ηγέτες Νίκος και Έμη είναι και ζευγάρι και στην ζωή εκτός από φωνητικό ζευγάρι....Μετά την διάλυσή τους,  Ο Νίκος και η 'Εμη σχημάτησαν τους "Deathcore" και ένα άλλο μέλος της μπάντας, ο Παναγιώτης, τους "The Oi!lers"

Jacek Maniakowski

 Gary Lexicondevil

The B-52 - Private Idaho

Ένα τραγούδι μπορεί να είναι ένα μέσον έκφρασης, αλλά και ένας πολύ ιδιωτικός του χώρος. Μέσα από την μουσική επένδυση μπορεί να κρύψει ή να φανερώσει σκέψεις, νοήματα και συναισθήματα. Αλλά βασικά να δηλώσει την ξεχωριστή και ιδιαίτερη φύση ενός καλλιτέχνη... να δημιουργήσει μια προσωπική πόλη, με δικούς του κανόνες. 
Το "Private Idaho" των  The B-52, μπορεί να χαρακτηριστεί ένα τέτοιο τραγούδι. Το τραγούδι είναι δημιουργία των Fred Schneider, Keith Strickland, Ricky Wilson, Cindy Wilson, Kate Pierson και βρίσκεται στο δεύτερο τους άλμπουμ, του 1980, το  Wild Planet.  Τώρα γιατί επιλέχτηκε το Idaho; Ο Schneider εξηγεί ότι υπάρχει σχετικό μυστήριο με αυτήν την πολιτεία αλλά και αρκετή παράνοια σχετίζεται επίσης με αυτή. Ο κύριος λόγος η έντονη παρουσία των ακροδεξιών εξτρεμιστικών στοιχείων. Κάτι τέτοιο υπονοούν και οι στίχοι, αλλά για μια κατάσταση του νου, μια έντονη εσωστρέφεια που οδηγεί σε παράνοια. Με λίγα λόγια, το γενικό αντικατοπτρίζει και το συγκεκριμένο.
Η έμπνευση για το τραγούδι στάθηκε άλλο ένα μουσικό κομμάτι, το "Private Eye" των Hall and Oates, που διαπραγματεύεται παρόμοιο θέμα, αλλά και μουσικά έχει κάποιες ομοιότητες. Αν και η μπάντα αρνείται κάθε διάθεση για αρνητική κριτική και παρωδία για αυτήν την πολιτεία, μόλις το Σεπτέμβριο του 2011 κατάφεραν να παίξουν ζωντανά εκεί, σε ένα φεστιβάλ, όπου ήταν και headliner.
Αλλά υπάρχει και μια κρυφή ιστορία πίσω από ένα στίχο του τραγουδιού. Το "swimming 'round and 'round like the deadly hand of a radium clock." αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο γεγονός. Στην δεκαετία του 1920, το ραδιενεργό ράδιο χρησιμοποιούνταν για να βάφεται το καντράν ρολογιών  χειρός, για να φωτίζουν την νύχτα. Οι κοπέλες που έβαφαν τα καντράν, είχαν μια θανατηφόρα συνήθεια να βάζουν τα πινέλα στο στόμα. Τα ποσοστά του καρκίνου, ανάμεσα στις κοπέλες που έκαναν αυτή την δουλειά, ήταν παραπάνω από υψηλά. Τελικά μια μήνυση το 1928 οδήγησε στην διευθέτηση του θέματος και την δικαίωση των κοριτσιών. 

Jacek Maniakowski

The Doors - Back Door Man

Η ιστορία του πολιτισμού σηματοδοτείται από ιστορικά συμβάντα, συνθήκες ειρήνης και ξεκινήματα πολέμων, Η ιστορία του rock'n'roll σηματοδοτείται από ένα πράγμα μόνο..... από τις κυκλοφορίες δίσκων. Ένας τέτοιος σταθμός ήταν και η κυκλοφορία του πρώτου και ομώνυμου δίσκου των The Doors την χρονιά του 1967. Πέρα από τις δικές του συνθέσεις υπήρχαν μέσα διασκευές, που η λάμψη του Morrison και το μοναδικό  παίξιμο του Ray Manzarek έδιναν σ' αυτά τα τραγούδι τελείως διαφορετικό χρώμα. Με αυτόν τον συνδυασμό ταλέντων κατάφεραν να συνδέσουν την κλασική rythm'n'blues με την ροκ.
Μια από τις τρεις διασκευές, που υπάρχουν στον δίσκο, είναι και το "Back Door Man". Η δημιουργία του  Willie Dixon, του 1961, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σαν Β' πλευρά ενός σινγκλ του  Howlin' Wolf, του "Wang Dang Doodle". Πριν φτάσει όμως στα αυτιά της θρυλικής μπάντας, πέρασε από πολλά covers. Ένα ήταν και του John Hammond Jr. και αυτό είναι που άκουσε ο Robby Krieger και πρότεινε στην μπάντα να το διασκευάσουν. 
Το λυρικό μέρος προφανώς αφορά ένα κομμάτι της ζωής του δημιουργού, λέμε τώρα. Ο "Back Door Man" ήταν κάποιος τακτικός επισκέπτης ενός σπιτιού, μάλλον παγοπώλης ή κάποιος ασφαλιστής ή οποιοσδήποτε πωλητής. Η ουσία είναι ότι, ο κυρίως αυτός κουτούπωνε την σύζυγο ενός τίμιου, λέμε τώρα, ανθρώπου που εργαζόταν για να εξασφαλίσει ανέσεις στην πανούργα σύζυγο. Αυτή είχε πάντα την πίσω πόρτα ανοιχτή, σε περίπτωση που έρθει ο σύζυγος από την μπροστινή, να μπορεί εύκολα να το σκάσει ο εραστής. Τώρα, οτιδήποτε σεξιστικές υπόνοιες μάλλον δεν ευσταθούν. Τους στίχους τους "πείραξε" λίγο αφαιρώντας κάποιους στίχους. 
Το τραγούδι δεν συμπεριλαμβανόταν στο σετ των τραγουδιών που έπαιζαν οι  Doors  στις πρώτες ζωντανές εμφανίσεις τους, πριν κυκλοφορήσουν το άλμπουμ τους. Κατά την εκτέλεση αυτού του τραγουδιού, στο New Haven του Connecticut στις 9 Δεκεμβρίου του 1967 έδειξε στο κοινό μέρος του σώματος του, που στους Παπούα δεν το κρύβουν, καθιστώντας τον εαυτό του τον πρώτο μουσικό που συλλαμβάνεται επί σκηνής. Επίσης με αυτό τραγούδι η μπάντα πολλές φορές, άνοιγε τις συναυλίες τους. 

 Jacek Maniakowski

The Police - Message in a Bottle

Υπάρχουν κάποιοι δημιουργοί τραγουδιών, που πάντα θέλουν να βάλουν κάποιο μήνυμα μέσα στα τραγούδια τους. Μέσα από τις αλληγορίες και μεταφορές προσπαθούν να παιδέψουν υποψήφιους ερμηνευτές των τραγουδιών τους ή απλά να εκφράσουν, με μυστικό τρόπο τις σκέψεις τους. Για τον Sting ήταν μια συνήθεια να βάζει κάποιο "Message in a Bottle" ή στο λυρικό μέρος κάποιου τραγουδιού. 
Και η δημιουργία του Sting, δεν ξεφεύγει από τον κανόνα. Κυκλοφόρησε μέσα από το δεύτερο άλμπουμ των  The Police, το Reggatta de Blanc του 1979. Ευτυχώς, μουσικά δεν δεν χρησιμοποιεί κάποιες περίεργες φόρμες ξεχασμένες από τον χρόνο. Αλλά το λυρικό μέρος είναι άκρως ποιητικό. Οι στίχοι φαινομενικά μιλάνε για κάποιον ναυαγό σε ένα νησί, οποίος στέλνει ένα μήνυμα αναζήτησης της αγάπης. Μετά από ένα χρόνο δεν έχει λάβει κάποια απάντηση και απελπίζεται νομίζοντας θα μείνει για πάντα μόνος. Την επόμενη μέρα όμως, βλέπει ...  "a hundred billion bottles" ( καμιά εκατό δισεκατομμύρια μπουκάλια), ανακαλύπτοντας ότι, υπάρχουν πολλοί άνθρωπο σαν αυτόν εκεί έξω. 
Σίγουρα είναι κάτι περισσότερο από αυτονόητο, ότι μια ορθολογική ματιά στους στίχους είναι κάτι παραπάνω από απαγορευτική. Άλλωστε τόσα μπουκάλια θα μπορούσαν να ξεχρεώσουν αρκετά "εθνικά χρέη". Με πρώτη ματιά είναι ένα ερωτικό τραγούδι, για κάποιον που ψάχνει να βγει από την μοναξιά του, μέσω του έρωτα. Ωστόσο, μετά από μικρή ανάλυση, αρχίζουν να φαίνονται διφορούμενες έννοιες, αλλά πάντα με την μοναξιά να είναι το επίκεντρο. Κάποιες άλλες "θεωρείς" λένε πως το τραγούδι είναι για τον  Pete Townsend, που εκείνη την εποχή είχε προβλήματα εξάρτησης, μάλλον από αλκοόλ. 
Η πρώτη του ζωντανή εκτέλεση έγινε για την εκπομπή "Rock Goes to College" και η συναυλία έγινε στο  Hatfield Polytechnic College in Hertfordshire. Τα έσοδα από την εμφάνισή τους αυτή, δωρίστηκαν στο σχολείο αυτό. Ήταν το πρώτο τους Νο 1 στην Βρετανία. Ο κιθαρίστας Andy Summers θεωρεί ότι, είναι το καλύτερο τραγούδι που έχει παίξει ποτέ. Ήταν επίσης και το πρώτο τραγούδι που παίξανε μαζί οι The Police, μετά την  διάλυση τους το 1986. Ήταν στο γάμο του  Sting με την Trudie Styler το 1992 και ενώ οι πρώην συνεργάτες ήταν τελείως μεθυσμένοι. Αλλά αυτό δεν ενόχλησε κανέναν καλεσμένο, αν και δεν το παίξανε και "τόσο καλά". 

 Jacek Maniakowski

SHOTGUNZ - Echo-λόγιο

Οι  SHOTGUNZ απαντούν: 

1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;

Τον εκρηκτικό ήχο της μουσικής μας.

2) Χρήμα ή δόξα;

Δόξα, αλλά να έχουμε και κάποια ψιλά για να βάζουμε κηροζίνη στο ιδιωτικό μας jet!

3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;

Ποιοτική φασαρία.

4) Σημείο μηδέν της μπάντας

Live με 9 άτομα από κάτω...

5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;

 Ιαπωνική reggae.

6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;

Ως μέσο απονομής δικαιοσύνης.

7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;

 Με τον Jimmy Page.

8) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;

Βασικά σαν έκφραση συναισθημάτων και σκέψεων, ανεξαρτήτου περιεχομένου.

9) Οι επιρροές σας;

 Guns n' Roses, AC/DC, Led Zeppelin, Queen, Metallica κ.α.

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;

Μέσο για να επιτευχθεί ο σκοπός της ζωής μας, η μουσική.

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;

Αυτοσκοπός και οξυγόνο.

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;

Το ταλέντο δε συνοδεύει τίποτα. Ακόμα και ένα ατάλαντο γομάρι μπορεί να είναι αλαζόνας!

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;

 Με κανένα.

14) Μια ευχή για την μπάντα

 Να γράφουμε καλή μουσική και να παίζουμε δυνατά live όπου υπάρχει ρεύμα!

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;

 Όταν καμιά φορά πέφτει το ρεύμα στην πρόβα! Πολύ σκοτάδι!

θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/pages/SHOTGUNZ/143782765691174

Θα τους ακούσετε εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=7QxCzQQRv08