Rock - e - pedia: Cock rock

 

Μπορεί το πια τραγουδισμένο όργανο του ανθρώπου να είναι η καρδιά, αλλά όλα γίνονται για ένα άλλο όργανο.

Cock rock

 

 

Πως ακούγεται: η ουσία είναι πως φαίνεται, όπου τα πάντα προβάλλονται σαν επέκταση του φαλλού, είτε αυτό είναι το μικρόφωνο είτε κιθάρα ή μπάσο. Στην πραγματικότητα είναι hard rock και glam metal μαζί ως η μέγιστη προβολή της αντρικής σεξουαλικότητας. Οι στίχοι έχουν να κάνουν με γυναίκες και την καθ’ αυτή ερωτική πράξη, αλλά περνάνε σε δευτερεύοντα ρόλο, όταν κραυγές που από καλλίγραμμους τραγουδιστές κάνουν το γυναικείο κοινό να παραληρεί.

Γιατί να το ακούσουμε: γιατί είναι καύλα και δεν είναι λίγοι οι ροκάδες που έχουν ταυτιστεί με μουσικούς του είδους

Γιατί όχι: γιατί πιστεύεις σε στείρα πολιτική ορθότητα και είσαι κάτω από 25 χρονών.

Που; Η.Π.Α. και Ηνωμένο Βασίλειο

Πότε; Τέλη δεκαετίας του ‘60

Ποιοι; Το ανοιχτό πουκάμισο του Robert Plant των Led Zeppelin, το δερμάτινο παντελόνι του Jim Morrison των The Doors, το λίκνισμα του Mick Jager των Rolling Stones, ακόμα και το Ge ge ge ge του My Generation του Roger Daltrey των The Who θεωρούνται πρωτοπόροι του είδους. Αν και ο όρος χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά από μια underground φεμινιστική έκδοση, το  Rat το 1970, αναφερόμενο γενικά στο hard rock. Και για κάποιο παράξενο λόγο η Suzi Quatro ανήκει στο είδος αυτό.

Αλλά ακόμα να ακούσεις: το λίκνισμα του Axl Rose των Guns N' Roses, όλη την glam metal σκηνή της δεκαετίας του ’80: Mötley Crüe, Ratt, Warrant, Extreme, Cinderella, Pretty Boy Floyd, Jackyl, L.A. Guns, Poison

Μέρες δόξας:  συνεχώς από τις απαρχές του είδους.

Κόκκινη κάρτα: πολύ ποζεριά σε αρκετά σημεία, χωρίς καμιά ουσία και μέτριες συνθέσεις. Ας αφήσουν και καμιά γυναίκα για κοινούς θνητούς οπαδούς. Δεν είναι να πηδάνε ότι κινείται.

Με τι μπερδεύεται; με glam metal, glam rock και hard (r)cock

Τι λες στον άσχετο; κάτι μαλλιάδες λικνίζονται πάνω στην σκηνή σαν να είναι στριπτιζούδες και παίζουν hard cock  εεεε rock

 

Jacek Henryk Maniakowski

Cinderella - Coming Home

Σχεδόν κάθε πιτσιρικάς που πρωτομπαίνει στον κόσμο του rock'n'roll, ονειρεύεται σκηνές για ζωντανές εμφανίσεις, συναυλίες σε γεμάτα στάδια και ένα ατέλειωτο road trip. Η κάθε μέρα να ξυπνάς σε κάποιο διαφορετικό μέρος και πιο πιθανός και με διαφορετική  ή διαφορετικό, ανάλογα με τα γούστα του κάθε καλλιτέχνη, σύντροφο φαντάζει γοητευτικό για κάποιον έφηβο με ακμή και ατέλειωτα κοινωνικά προβλήματα. Η παρηγοριά της μουσικής τον κάνει να ταξειδεύει σε ατέλειωτες τουρνέ ανά την υφήλιο με την αγαπημένη του μπάντα. Αλλά για έναν ήδη δημοφιλή καλλιτέχνη που πουλάει τρελά και τα λεφτά του δεν χωράνε ούτε σε σακιά, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. 

Πολλές  μπάντες έχουν ασχοληθεί με το θέμα και έχουν δημιουργήσει καταπληκτικές συνθέσεις και με μεγάλη απήχηση. Τα τραγούδια αυτό είναι συνήθως σε μορφή  μπαλάντας και η θεματολογία περιγράφει πέρα από την ψυχολογική και σωματική κούραση, αλλά και την ανάγκη του καλλιτέχνη να βρεθεί κοντά στα αγαπημένα του πρόσωπα. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τραγούδια αυτού του είδους είναι και το "Coming Home"  των Cinderella από το  Long Cold Winter, δεύτερο τους άλμπουμ από το 1988. Η δημιουργία του  Tom Keifer, όπως τα περισσότερα τραγούδια του άλμπουμ, είναι από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της μπάντας, αν και κάπως ξεχασμένο τραγούδι. 

Το τραγούδι έχει και συμβολικό τίτλο, γιατί ήταν το πρώτο σκαλοπάτι για να γυρίσουν και στην πηγή του rock'n'roll, τα Blues. Η  glam metal μπάντα εκείνη την εποχή γνώριζε αποθέωση και ήταν από τις πιο δημοφιλείς εκείνη την εποχή. Το τραγούδι που γράφτηκε σε 12-χορδη κιθάρα και σε arpeggio , αν και αναζητάει τα Blues, κυρίως με την χρήση του πιάνου, είναι μια κλασική power ballad. Το λυρικό μέρος προέρχεται από την προσωπική εμπειρία του frontman της μπάντας και την ζωή του στο δρόμο. Πολλές φορές γνωρίζανε την πόλη που παίζανε, από την playlist, στην οποία  στο πάνω μέρος της ήταν γραμμένη η πόλη. Το χαρτί αυτό το βρίσκανε πριν βγουν στην σκηνή, πάνω στο πιάνο είτε κολλημένη πάνω στο μικρόφωνο. 

Το βιντεοκλίπ είναι ανάλογο της σημασίας του λυρικού μέρους. Ανάμεσα στις εικόνες που η μπάντα παίζει σε κάποιο άδειο μπαρ, εμφανίζεται ένας άντρας πάνω σε μια μοτοσυκλέτα, που γυρίζει πίσω στο σπίτι του. Οι εικόνες της αγαπημένης του, έρχονται στο μυαλό του την ώρα της οδήγησης. Η επιθυμία του να γυρίσει στο σπίτι, δεν εμποδίζεται από την πτώση με την μηχανή και συνεχίζει πεζός και με οτοστόπ, αλλά πάντα με ευτυχή κατάληξη. 

Jacek Maniakowski