Μεταλλάδες της δεκαετίας του ’80: Πιο ευτυχισμένοι απ’ όσο φαντάζεσαι

  

Ένας σπόρος έχει σκληρό περίβλημα και σχεδόν πάντα έχει ταπεινή όψη. Ίσως γιατί λειτουργεί σαν σύμβολο και μόνο ένας γνώστης μπορεί να δει το μέλλον του και πως μπορεί να γίνει ένα εντυπωσιακό δέντρο. Αυτό βρίσκει ωραία παρομοίωση στους φίλους της metal μουσικής, πριν το είδος να έχει τακτική παρουσία στα charts και να ακούγεται ακόμα και σε διαφημίσεις. Οι οπαδοί της ήταν δακτυλοδεικτούμενοι και δεν είχαν αποδοχή από τον μέσο πολίτη των «δυτικών» χωρών, αλλά κάποιοι λίγοι μπορούσαν να κατανοήσουν πως το μεγαλείο του σκληρού ήχου, είχε και άλλα προτερήματα. Αυτά ακόμα και σήμερα δύσκολα μπορούν να παρατηρηθούν από αδαή και προκατειλημμένο, δηλ. τη μερίδα του πληθυσμού που εκλέγει κυβερνήσεις.

 

Η δεκαετία του ’80 έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως «η δεκαετία του τίποτα». Για τους οπαδούς της σκληρής μουσικής, όμως, ήταν μια εποχή αναμονής, αντίστασης και τελικά δικαίωσης. Στα σχολεία, οι μεταλλάδες ήταν συχνά κλειστές παρέες, δακτυλοδεικτούμενοι και στόχοι προκατάληψης. Η μουσική τους δεχόταν επιθέσεις από πουριτανικές ομάδες, ενώ δεν έλειψαν και οι δικαστικές διώξεις. Ακόμα και σήμερα, κάποιοι συνεχίζουν να κατηγορούν τη metal ότι προτρέπει σε ναρκωτικά ή «σκοτεινές λατρείες». Όμως εμείς, οι οπαδοί της, γνωρίζουμε καλά πως όλα αυτά είναι μύθοι και φαντασιώσεις.

Και πλέον, η ίδια η επιστήμη έρχεται να το επιβεβαιώσει. Η σειρά MythBusters του Discovery Channel είχε δείξει ότι η metal μουσική κάνει… τα μπιζέλια πιο παραγωγικά σε σχέση με άλλα είδη. Αλλά τι γίνεται με εμάς που τη ζήσαμε στα ’80s και συνεχίζουμε να την αγαπάμε;

 

Το ιστορικό πλαίσιο της δαιμονοποίησης

Τότε, η pop κουλτούρα και πολιτικοί κύκλοι είχαν ξεκινήσει μια εκστρατεία δαιμονοποίησης της σκληρής μουσικής. Οι ακροάσεις στο Κογκρέσο και οι δίκες — όπως εκείνη των Judas Priest μετά την αυτοκτονία δύο εφήβων — ενίσχυαν τον φόβο. Το συγκρότημα αθωώθηκε, αλλά το «κυνήγι μαγισσών» είχε ήδη αφήσει το στίγμα του.

Η δεκαετία του ’80 σημαδεύτηκε από μια πολιτισμική υστερία γύρω από τον Σατανισμό, γνωστή ως Satanic Panic. Οργανώσεις όπως το Parents Music Resource Center (PMRC), με επικεφαλής την Tipper Gore, στοχοποίησαν τη metal μουσική ως επικίνδυνη για τη νεολαία. Η περίφημη λίστα “Filthy Fifteen” περιλάμβανε τραγούδια των Judas Priest, Mötley Crüe και Twisted Sister, κατηγορώντας τα για βία, σεξουαλικότητα και σατανισμό.

 

Η δίκη των Judas Priest το 1990, μετά την αυτοκτονία δύο εφήβων, ήταν αποκορύφωμα αυτής της δαιμονοποίησης. Οι κατηγορίες περί “κρυφών μηνυμάτων” στο άλμπουμ Stained Class απορρίφθηκαν, αλλά η ζημιά στην εικόνα της metal είχε ήδη γίνει. Οι ακροάσεις στο Κογκρέσο και οι δραματικές μαρτυρίες γονέων ενίσχυαν τον φόβο, δημιουργώντας ένα κλίμα ηθικού πανικού.

 

 

Έτος	Γεγονός
1985	Ίδρυση του PMRC από την Tipper Gore – δημιουργία της λίστας “Filthy Fifteen”
1985	Ακροάσεις στο Κογκρέσο για τους στίχους της metal και rock μουσικής
1986	Καμπάνιες ενάντια στους Iron Maiden και Metallica για “σατανιστική επιρροή”
1990	Δίκη των Judas Priest για υποτιθέμενα κρυφά μηνύματα στο άλμπουμ Stained Class
1991	Αθώωση των Judas Priest – αποτυχία της θεωρίας περί “subliminal messages”
2015	Δημοσίευση της έρευνας Howe – επιστημονική αποκατάσταση των metal fans των ’80s

 

 

Η ψυχολογική ταυτότητα του μεταλλά

 

Η εφηβεία είναι περίοδος διαμόρφωσης ταυτότητας, όπως περιγράφει ο Erik Erikson. Η συμμετοχή σε μουσικές υποκουλτούρες, όπως η metal, προσφέρει αίσθηση του “ανήκειν”, ενισχύει την αυτονομία και λειτουργεί ως ψυχικό καταφύγιο για ανήσυχους νέους. Οι fans δεν είναι απλώς ακροατές — είναι μέλη μιας “tribe” με κοινές αξίες, σύμβολα και εμπειρίες.

 

Η metal κοινότητα χαρακτηρίζεται από συνοχή, αυθεντικότητα και συναισθηματική ένταση. Αυτή η ταυτότητα λειτουργεί ως προστατευτικός μηχανισμός απέναντι σε κοινωνικές πιέσεις και ψυχολογικές δυσκολίες. Όπως δείχνει η έρευνα της Tasha Howe, η αίσθηση κοινότητας και η συναισθηματική σύνδεση με τη μουσική ενισχύουν την ψυχική ανθεκτικότητα.

 

Σύγκριση με άλλες μουσικές κοινότητες

Έρευνες δείχνουν ότι οι οπαδοί της pop ή της mainstream μουσικής συχνά αναζητούν εξωτερική επιβεβαίωση και παρουσιάζουν υψηλότερα επίπεδα κοινωνικού άγχους. Αντίθετα, οι metal fans έχουν χαμηλότερη ανάγκη για κοινωνική αποδοχή και υψηλότερη συναισθηματική ανθεκτικότητα. Η metal δεν είναι απλώς “σκληρός ήχος” — είναι ψυχολογική δομή.

Η σύγκριση με άλλες μουσικές κοινότητες αναδεικνύει ότι οι μεταλλάδες αντιμετωπίζουν το σκοτάδι κατάματα και το μετατρέπουν σε δύναμη. Η μουσική τους δεν είναι διαφυγή — είναι επεξεργασία.

Δείκτης / Ομάδα	Metal Fans	Pop Fans	EDM Fans	Hip-Hop Fans
Νεανική ευτυχία	Υψηλή	Μέτρια	Υψηλή (ευφορική)	Μέτρια
Συναισθηματική ανθεκτικότητα	Πολύ υψηλή	Χαμηλή	Μέτρια	Υψηλή
Ανάγκη για κοινωνική αποδοχή	Χαμηλή	Υψηλή	Μέτρια	Μέτρια
Ενοχές για το παρελθόν	Χαμηλές	Υψηλές	Μέτριες	Μέτριες
Ψυχολογική στήριξη από κοινότητα	Ισχυρή	Αδύναμη	Εποχιακή	Ισχυρή
Τάση για εξαρτήσεις	Ίδιες πιθανότητες με άλλες ομάδες	Ελαφρώς αυξημένη	Αυξημένη	Εξαρτάται από το περιβάλλον

Σημείωση: Τα δεδομένα βασίζονται σε συγκριτικές μελέτες και αναλύσεις από Psychology Today, The Conversation και την έρευνα Howe.

 

Πολιτισμική επιρροή και παγκόσμια κοινότητα

Η metal δεν είναι μόνο μουσική — είναι πολιτισμικό φαινόμενο. Από τη μόδα (δερμάτινα, καρφιά, μαύρα μπλουζάκια) μέχρι την εικονογραφία (νεκροκεφαλές, δράκοι, φλόγες), η αισθητική της metal επηρέασε τον κινηματογράφο, τα video games και την τέχνη. Φεστιβάλ όπως το Wacken Open Air ή το Hellfest συγκεντρώνουν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο, δημιουργώντας διεθνείς κοινότητες με κοινή γλώσσα: τον ήχο.

 

Σύγχρονη επιστημονική στήριξη

Η απάντηση έρχεται από την έρευνα Self and Identity και το κεφάλαιο “Three Decades Later: The Life Experiences and Mid-Life Functioning of 1980s Heavy Metal Groupies, Musicians, and Fans”, με επικεφαλής την ψυχολόγο Tasha R. Howe του Humboldt State University. Δημοσιευμένη το 2015, η μελέτη αναιρεί τις προκαταλήψεις της δεκαετίας του ’80, που παρουσίαζαν τη metal ως επικίνδυνη για την ψυχική ανάπτυξη των νέων.

Νευροεπιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι η ακρόαση metal ενεργοποιεί περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με συναισθηματική εκτόνωση, αυτορρύθμιση και αίσθημα ελέγχου. Παρά την ένταση, η δομή της μουσικής προσφέρει προβλεψιμότητα και ασφάλεια. Η metal μπορεί να μειώσει το άγχος, να ενισχύσει τη συγκέντρωση και να βοηθήσει στην επεξεργασία αρνητικών συναισθημάτων.

Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, το τρίπτυχο sex, drugs, and rock-and-roll μπορεί να οδηγήσει τους metal οπαδούς σε επικίνδυνες καταστάσεις, αλλά η ταυτότητα του μεταλλά δρα ως προστατευτικός μηχανισμός απέναντι στις αρνητικές συνέπειες αυτού του τρόπου ζωής. Η συμμετοχή σε «παραδοσιακά περιθωριακές κουλτούρες» ενισχύει την ανάπτυξη της ταυτότητας σε ανήσυχους νέους.

Η έρευνα της Howe, με 377 συμμετέχοντες, δείχνει ότι οι μεταλλάδες της δεκαετίας του ’80 ήταν πιο ευτυχισμένοι στα νιάτα τους, με λιγότερες ενοχές για το παρελθόν και μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα στη ζωή. Η μουσική τους δεν τους κατέστρεψε — τους ενδυνάμωσε. Η metal δεν ορίζει την πορεία της ζωής του καθενός, αλλά μπορεί να λειτουργήσει ως υγιές μουσικό καταφύγιο, ενισχύοντας την ψυχική ανθεκτικότητα και βοηθώντας στη λήψη σωστών αποφάσεων.

 

Εύρημα	Περιγραφή
Υψηλότερη νεανική ευτυχία	Οι metal fans των ’80s ανέφεραν μεγαλύτερη ευτυχία στην εφηβεία σε σχέση με άλλες ομάδες
Μειωμένες ενοχές για το παρελθόν	Μετανιώνουν λιγότερο για πράξεις της νιότης τους
Καλύτερη προσαρμοστικότητα	Αντιμετωπίζουν πιο αποτελεσματικά τις δυσκολίες της ενήλικης ζωής
Ισχυρή κοινωνική στήριξη	Η metal κοινότητα λειτουργεί σαν οικογένεια, ενισχύοντας την ψυχική ανθεκτικότητα
Ίδιες πιθανότητες για εξαρτήσεις	Δεν παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο για ναρκωτικά ή αυτοκτονικές τάσεις σε σχέση με άλλες ομάδες
Προέλευση από προβληματικές οικογένειες	Δεν παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο για ναρκωτικά ή αυτοκτονικές τάσεις σε σχέση με άλλες ομάδες

 

Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά: οι μεταλλάδες ανέφεραν υψηλότερα επίπεδα νεανικής ευτυχίας, λιγότερες ενοχές για το παρελθόν και μεγαλύτερη συναισθηματική ανθεκτικότητα. Ήταν πιο ευτυχισμένοι όχι μόνο από συνομήλικους άλλων μουσικών ειδών, αλλά και από τους σημερινούς φοιτητές. Ίσως το πιο ενδιαφέρον εύρημα είναι ότι μετανιώνουν λιγότερο για πράγματα που έκαναν στα νιάτα τους — και αυτή η έλλειψη ενοχών φαίνεται να συμβάλλει στην ευτυχία τους.

Αντίθετα, όσοι δεν είχαν σχέση με τη metal μουσική ανέφεραν χαμηλότερα επίπεδα ευτυχίας στην εφηβεία, μεγαλύτερη ανάγκη για ψυχολογική στήριξη και αίσθημα ανεκπλήρωτων προσδοκιών. Το βασικό συμπέρασμα; Η Mary Elizabeth "Tipper" Gore και το PMRC, που πρωτοστάτησαν στις διώξεις της metal, έκαναν λάθος στόχευση.

Η έρευνα αναγνωρίζει ότι η συμμετοχή ήταν εθελοντική και έγινε μέσω Facebook (μέθοδος snowball sampling), κάτι που σημαίνει ότι άτομα με σοβαρές εξαρτήσεις ή αυτοκτονικές τάσεις ίσως δεν συμπεριλήφθηκαν. Ωστόσο, τα στοιχεία δείχνουν ότι οι μεταλλάδες είχαν ίδιες πιθανότητες με άλλες ομάδες να αντιμετωπίσουν τέτοιες δυσκολίες — όχι περισσότερες.

Επιπλέον, παλιότερες έρευνες των δεκαετιών ’80 και ’90 έδειχναν ότι πολλοί metal fans και groupies προέρχονταν από προβληματικές οικογένειες. Παρ’ όλα αυτά, η νέα μελέτη καταλήγει ότι δεν υπήρχε αυξημένος κίνδυνος για τάσεις αυτοκτονίας ή εξαρτήσεις σε σχέση με άλλες ομάδες.

Ως γενικό συμπέρασμα, η metal δεν είναι απειλή. Είναι καταφύγιο. Και για πολλούς από εμάς, ήταν και παραμένει πηγή ευτυχίας, ταυτότητας και δύναμης. Προφανώς η κάθε δαιμονοποίηση έχει σαν αιτία τον φόβο, το φόβο προς κάτι μη αναγνωρίσιμο, καινούργιο ή ακόμα και ακατανόητο. Η ανθρώπινη ευφυΐα προστάζει την μελέτη και έρευνα και καταλήγει στην αναγνώριση, η άγνοια ως και ηλιθιότητα πολεμάει και θέλει να εξαφανίσει κάθε ίχνος του νέου, μην αναγνωρίσιμου και ορίζοντας ως σατανικό και δαιμονικό. Και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ρητορική για να καταλάβει κάποιος σε ποιους απευθύνεται ένας φιλόδοξο και αλαζόνας πολιτικός.

 

 

 

Πηγές

 

1. Far Out Magazine – Scientific study finds that 1980s metalheads thrive and “develop healthy adult lives” 

https://faroutmagazine.co.uk/scientific-study-finds-that-1980s-metalheads-become-happy-adults/

2. Academia.edu – Three Decades Later: The Life Experiences and Mid-Life Functioning of 1980s Heavy Metal Groupies, Musicians, and Fans 

https://www.academia.edu/33957791/Three_Decades_Later_The_Life_Experiences_and_Mid_Life_Functioning_of_1980s_Heavy_Metal_Groupies_Musicians_and_Fans

3. Psychology Today – Why Metalheads Are Happier Than You Think 

https://www.psychologytoday.com/us/blog/brainstorm/201506/why-metalheads-are-happier-you-think

4. The Conversation – Heavy Metal Music and Mental Health 

https://theconversation.com/heavy-metal-music-and-mental-health-122785

5. BBC – The misunderstood power of heavy metal 

https://www.bbc.com/culture/article/20200617-the-misunderstood-power-of-heavy-metal

6. NeuroLaunch – Why Does Heavy Metal Calm Me Down? 

https://neurolaunch.com/why-does-heavy-metal-calm-me-down/

7. Loudwire – 12 Things Science Has Learned About Metalheads 

https://loudwire.com/heavy-metal-music-studies/

 

 Jacek Henryk Maniakowski

 

Rock - e - pedia: Cock rock

 

Μπορεί το πια τραγουδισμένο όργανο του ανθρώπου να είναι η καρδιά, αλλά όλα γίνονται για ένα άλλο όργανο.

Cock rock

 

 

Πως ακούγεται: η ουσία είναι πως φαίνεται, όπου τα πάντα προβάλλονται σαν επέκταση του φαλλού, είτε αυτό είναι το μικρόφωνο είτε κιθάρα ή μπάσο. Στην πραγματικότητα είναι hard rock και glam metal μαζί ως η μέγιστη προβολή της αντρικής σεξουαλικότητας. Οι στίχοι έχουν να κάνουν με γυναίκες και την καθ’ αυτή ερωτική πράξη, αλλά περνάνε σε δευτερεύοντα ρόλο, όταν κραυγές που από καλλίγραμμους τραγουδιστές κάνουν το γυναικείο κοινό να παραληρεί.

Γιατί να το ακούσουμε: γιατί είναι καύλα και δεν είναι λίγοι οι ροκάδες που έχουν ταυτιστεί με μουσικούς του είδους

Γιατί όχι: γιατί πιστεύεις σε στείρα πολιτική ορθότητα και είσαι κάτω από 25 χρονών.

Που; Η.Π.Α. και Ηνωμένο Βασίλειο

Πότε; Τέλη δεκαετίας του ‘60

Ποιοι; Το ανοιχτό πουκάμισο του Robert Plant των Led Zeppelin, το δερμάτινο παντελόνι του Jim Morrison των The Doors, το λίκνισμα του Mick Jager των Rolling Stones, ακόμα και το Ge ge ge ge του My Generation του Roger Daltrey των The Who θεωρούνται πρωτοπόροι του είδους. Αν και ο όρος χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά από μια underground φεμινιστική έκδοση, το  Rat το 1970, αναφερόμενο γενικά στο hard rock. Και για κάποιο παράξενο λόγο η Suzi Quatro ανήκει στο είδος αυτό.

Αλλά ακόμα να ακούσεις: το λίκνισμα του Axl Rose των Guns N' Roses, όλη την glam metal σκηνή της δεκαετίας του ’80: Mötley Crüe, Ratt, Warrant, Extreme, Cinderella, Pretty Boy Floyd, Jackyl, L.A. Guns, Poison

Μέρες δόξας:  συνεχώς από τις απαρχές του είδους.

Κόκκινη κάρτα: πολύ ποζεριά σε αρκετά σημεία, χωρίς καμιά ουσία και μέτριες συνθέσεις. Ας αφήσουν και καμιά γυναίκα για κοινούς θνητούς οπαδούς. Δεν είναι να πηδάνε ότι κινείται.

Με τι μπερδεύεται; με glam metal, glam rock και hard (r)cock

Τι λες στον άσχετο; κάτι μαλλιάδες λικνίζονται πάνω στην σκηνή σαν να είναι στριπτιζούδες και παίζουν hard cock  εεεε rock

 

Jacek Henryk Maniakowski

Mötley Crüe - Kickstart My Heart

Η ζωή και ο θάνατος είναι ένα αναπόσπαστο δίπολο που μας δένει με την ύπαρξη. Αλλά μέσα από την φιλοσοφική ανάλυση αυτού του διπόλου, ορίζεται και η εξέλιξη της ύπαρξης αυτής. Γενικά, πολλές φορές πρέπει να σκοτώσουμε πράγματα μέσα μας, για να μπορέσουμε να πάμε ένα βήμα μπροστά είτε με ήδη υπάρχον υλικό είτε δημιουργώντας κάτι νέο. Αλλά ο θάνατος εδώ, ως μια φιλοσοφική έννοια, είναι ουσιαστικά κάτι το οποίο πρέπει να γκρεμίσουμε γιατί απλά μας εμποδίζει να πάμε ένα βήμα παραπέρα. Ωστόσο μερικές φορές η έννοια του θανάτου, αλλά ακόμα και ο ίδιος ο θάνατος, αναδεικνύει την επιθυμία για τη ζωή και προφανώς, ένα καινούριο ξεκίνημα με τελείως διαφορετική προσέγγιση προς αυτήν.

 

Σίγουρα οι Mötley Crüe είναι ορισμός του Sex & Drugs & Rock & Roll και οι στίχοι της μπάντας έχουν σαφέστατες αναφορές σε αυτήν την τριπλέτα. Για κάποια άλλη μπάντα ίσως να ήταν φανταστικές καταστάσεις αλλά για τους Mötley Crüe, είναι απλά από την ζωή βγαλμένα. Το Kickstart My Heart είναι ένα τέτοιο τραγούδι και καταπιάνεται με το δεύτερο σκέλος της πιο διάσημης φράσης στην ροκ μουσική.

 

Το τραγούδι βρίσκεται στο πέμπτο άλμπουμ της Glam metal μπάντας, το Dr. Feelgood του 1989, και είναι και το δεύτερο σινγκλ από αυτό. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στα A&M Studios και στα Little Mountain Sound Studios του Βανκούβερ, με παραγωγό τον Bob Rock, ο οποίος βοήθησε τη μπάντα να αποκτήσει έναν πιο καθαρό και επαγγελματικό ήχο σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές τους. Πέρα από το βραβείο Grammy (υποψηφιότητα για Best Hard Rock Performance το 1990) έχει χρησιμοποιηθεί σε σειρές, ταινίες και ακόμα στον τελικό του Super Bowl το 2012, σε μια διαφήμιση κορεάτικης αυτοκινητοβιομηχανίας (Kia). Το τραγούδι εμφανίζεται επίσης στο video game "Guitar Hero: Metallica", στο "Rock Band" και σε πολλές ταινίες, όπως το "The Wrestler" (2008) με τον Mickey Rourke και το "Captain Marvel" (2019) της Marvel.

 

Μουσικά δεν παρουσιάζει καμιά πρωτοτυπία και το αρχικό ριφ είναι ένα κολάζ από κλεμμένα, με κείνο των Sweet από το Hell Raiser του '73 να είναι πιο οφθαλμοφανές. Το τραγούδι ξεκινά με έναν χαρακτηριστικό ήχο μοτοσυκλέτας που επιταχύνει, έναν ήχο που ηχογραφήθηκε από τον ίδιο τον Nikki Sixx με τη Harley-Davidson του. Το tempo του κομματιού είναι εξαιρετικά γρήγορο, γύρω στα 190 BPM, καθιστώντας το ένα από τα πιο γρήγορα τραγούδια της μπάντας. Ο κιθαρίστας Mick Mars χρησιμοποίησε ένα talk box για να δημιουργήσει το χαρακτηριστικό εφέ "φωνής κιθάρας" που ακούγεται στο κομμάτι. Παρ' όλα αυτά το τραγούδι... λέει. Καθαρά συναυλιακό και ξεσηκωτικό, έτοιμο να τσαντίσει κάθε νερόβραστο πουριτανό. Έφτασε στο Νο. 27 του Billboard Hot 100 και στο Νο. 1 του Mainstream Rock chart, αποδεικνύοντας την εμπορική του δύναμη.

 

Αυτό που παρουσιάζει ενδιαφέρον είναι η ιστορία που κρύβεται στους στίχους του. Είναι δημιουργία του Nikki Sixx και περιγράφει μια δική του εμπειρία. Το Kickstart είναι ο τρόπος εκκίνησης μοτοσυκλέτας με την κλασική μανιβέλα. Αλλά εδώ πρόκειται για την "εκκίνηση" του Nikki Sixx. Συγκεκριμένα, στις 23 Δεκεμβρίου 1987, κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας με τους Guns N' Roses, ο μπασίστας των Crüe, μετά από τεράστια κατανάλωση αλκοόλ αποφάσισε, πιθανόν μαζί με τον Slash, κιθαρίστα της support μπάντας τους, να δοκιμάσουν και ηρωίνη — μια ποικιλία που ήταν γνωστή στους δρόμους ως "Persian" και ήταν ιδιαίτερα ισχυρή. Η overdose για τον Nikki ήταν σχεδόν βέβαιη. Οι παραϊατρικοί που έφτασαν στο σημείο τον δήλωσαν νεκρό και τον κάλυψαν με σεντόνι. Αυτό που του έσωσε τη ζωή ήταν δύο ενέσεις αδρεναλίνης στην καρδιά, αλλά η πρώτη δεν λειτούργησε, ενώ η δεύτερη τον επανέφερε. Στο ενδιάμεσο ήταν κλινικά νεκρός για περίπου δύο λεπτά. Ο Nikki έχει περιγράψει ότι κατά τη διάρκεια αυτών των λεπτών είδε ένα λευκό φως και ένιωσε απόλυτη γαλήνη. Όταν ξύπνησε στο νοσοκομείο, δραπέτευσε με το ρούχο του νοσοκομείου και γύρισε σπίτι του για να κάνει ξανά χρήση, ένα γεγονός που δείχνει το βάθος του εθισμού του εκείνη την εποχή. Αυτό ήταν και το δεύτερο τέτοιο περιστατικό στη ζωή του μπασίστα, καθώς είχε υποστεί και προηγούμενη overdose νωρίτερα στην καριέρα του.

 

Την μουσική την είχε έτοιμη, την έγραψε πριν το περιστατικό στα γρήγορα και δεν ήταν να μπει καν στο άλμπουμ. Οι στίχοι προστέθηκαν μετά το ταξείδι στον άλλον κόσμο, με τον Nikki να τους γράφει ως μια γιορτή της επιστροφής του στη ζωή. Ο στίχος "Skydive naked from an aeroplane" αντικατοπτρίζει τη νέα του φιλοσοφία: να ζει κάθε στιγμή στο έπακρο, αφού είχε γευτεί τον θάνατο. Μετά από αυτό το περιστατικό, ο Nikki Sixx έγινε ανοιχτός υποστηρικτής της αποτοξίνωσης και έχει μιλήσει δημόσια για τους κινδύνους των ναρκωτικών, ενώ το 2007 κυκλοφόρησε το βιβλίο "The Heroin Diaries: A Year in the Life of a Shattered Rock Star", όπου περιγράφει λεπτομερώς την περίοδο του εθισμού του και το περιστατικό που ενέπνευσε το "Kickstart My Heart".

 Jacek Henryk Maniakowski