Πέμπτη 12 Σεπτεμβρίου 2013

Ex Humans


Στην δεκαετία του '80 η ελληνική punk σκηνή είχε μια παράξενη δυναμική,με τις μπάντες να ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια μετά από την φθινοπωρινή βροχή. Ίσως η γνωστή φράση " .... η αλήθεια βρίσκεται στους sex pistols ..... γκε γκε???" από την ελληνική ταινία, επηρέασε πολλούς. Η "ξερή" μουσική ενέργεια μαζί με καυστικό στίχο, ήταν τα χαρακτηριστικά της. Η αλληλοστήριξη των μουσικών, με τα πρώτα δείγματα αυτο-οργάνωσης να κάνουν δειλά την εμφάνισή τους, ουσιαστικά δυνάμωναν το κίνημα.  Αλλά αυτό που στήριζε αυτές τις μπάντες ήταν οι κυκλοφορία διάφορων συλλογών. 
Οι Ex Humans ήταν  ακόμα ένα θρυλικό Ελληνικό συγκρότημα από την Αθήνα, που έγινε γνωστό από τη συμμετοχή του στη συλλογή Διατάραξη Κοινής Ησυχίας. Το συγκρότημα δημιουργήθηκε το 1980 στην Αθήνα σαν "Guillotine". Μετά έγινα Soldiers Of Anarchy και τα κινητήρια μέλη τους ήταν οι Γιώργος Αλευράς (Γνωστός ως Havoc) και ο Γιάννης Τρομπέτας στο μπάσο, με τους Αντρέα Φερδιανάκης στα τύμπανα και Δημήτρης Κυριακίδης στην φωνή, να τους συνοδεύουν. Πρωτοεμφανίζονται με το όνομα "Ex-Humans" το καλοκαίρι του '82 στη Γκράβα σαν τριμελής μπάντα, μιας κι έχει φύγει ο Κυριακίδης και χρέη τραγουδιστή αναλαμβάνει ο Aλευράς. 
Συμμετείχαν στην Διατάραξη Κοινής Ησυχίας με δυο τραγούδια, τα Εκτυφλωτική Λάμψη & Αυτοκτονία Σε Αργή Κίνηση. Το 1984 κυκλοφόρησαν τον δίσκο Ανώφελη Επιβίωση, που  έχει στιγματίσει πολλούς , στα εφηβικά τους χρόνια. Σίγουρα, με πολύ αδύναμη παράγωγή, αλλά αυτό που τους χαρακτήρισε ήτα οι,  πάντα εύστοχοι, στίχοι τους, με πάρα πολλά νοήματα που αποτύπωναν την πραγματικότητα. Η μουσική τους θα μπορούσε να χαρακτηριστεί άνετα και Post-Punk και θύμιζε έντονα τους Joy Division στο Still Album. 
Ήταν πολύ ενεργό συγκρότημα για εκείνη την εποχή,  έδιναν πολλές συναυλίες και στην επαρχία. Πολλές από αυτές ήταν και επεισοδιακές με παρεμβάσεις των ΜΑΤ κτλπ.. Στα τέλη της δεκαετίας του 90' τα δυο βασικά τους μέλη (Havoc και ο Γιάννης Τρομπετας)  έφτιαξαν ένα νέο συγκρότημα τους Velocity με πιο Hardcore προσανατολισμούς, αλλά πάρα πολύ αξιόλογο. Με τους Velocity διασκεύασαν και πολλά παλιά τραγούδια των Ex-Humans με την πιο πετυχημένη στο Πότε Ξανά.

Rod Stewart - Maggie May



Δεν είναι λίγες φορές που ένας μουσικός μοιράζεται τις δικές του προσωπικές εμπειρίες μέσω του λυρικού μέρους των τραγουδιών. Οι στιγμές αυτές, στην πλειονότητά τους, αφορούν κάποια γυναίκα. Φυσικά, κάποιοι φτάνουν σε εξομολογήσεις πολύ προσωπικές, αλλά αλλάζοντας κάποια ονόματα. Και κάνοντας μια μικρή έρευνα, μπορεί κανείς να διαπιστώσει ότι κάποια ονόματα φιγουράρουν πιο συχνά  είτε σαν τίτλος τραγουδιού είτε σαν αναφορά μέσα στους στίχους. Ένα από αυτά είναι το όνομα Maggie, αλλά το επίθετο May, που συνήθως το συνοδεύει, σε κάνει να αναρωτηθείς για τη συγκεκριμένη προσωπικότητα. Αν είσαι κάτοικος του Liverpool, δεν υπάρχουν αυτές οι απορίες.

Ίσως το πιο γνωστό και επιτυχημένο Maggie May είναι αυτό του Rod Stewart, από το άλμπουμ του Every Picture Tells a Story, του 1971. Η συνδημιουργία του τραγουδιστή μαζί με τον Martin Quittenton κυκλοφόρησε αρχικά σαν B' πλευρά του σινγκλ Reason to Believe. Αλλά οι DJ's στην Αμερική το μετατρέψανε σε A' πλευρά. Ήταν η πρώτη σημαντική επιτυχία στη σόλο καριέρα του τραγουδιστή. Και τι επιτυχία: Νο 1 ταυτόχρονα και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και στις ΗΠΑ, ενώ το άλμπουμ έφτασε επίσης στην κορυφή των charts. Το τραγούδι έμεινε πέντε εβδομάδες στο Νο 1 στο UK και ισάριθμες στο Billboard Hot 100.
Ακόμα και ο ίδιος ο Stewart αναρωτιέται πώς έγινε αυτό, μιας και θεωρεί ότι το τραγούδι είναι απλό σύνολο από συγχορδίες χωρίς κάποια μελωδία. Μουσικά, το τραγούδι δεν προσαρμόστηκε καθόλου στις απαιτήσεις του μάρκετινγκ ή της μόδας. Η πρώτη του εκτέλεση έμεινε αυθεντική, ακόμα και στο σόλο στο μαντολίνο και αυτό μάλλον λόγω του ότι μπήκε σαν B-side στην αγορά. Το μαντολίνο έπαιξε ο Ray Jackson από τους Lindisfarne, αν και δεν αναφέρεται στα credits, γεγονός που προκάλεσε αργότερα διαμάχη. Στην τηλεοπτική εμφάνιση στο Top of the Pops, το μαντολίνο “υποδύθηκε” ο John Peel, DJ και φίλος του συγκροτήματος, προσθέτοντας μια δόση χιούμορ στην παρουσίαση.
Αρχικά, η δισκογραφική δεν ήθελε να μπει το κομμάτι στον δίσκο, θεωρώντας ότι δεν είχε “ραδιοφωνική” μελωδία. Όταν κυκλοφόρησε το άλμπουμ, ο Stewart ήταν ακόμα μέλος των Faces, και η επιτυχία του τραγουδιού ήταν ο κύριος λόγος της αποχώρησής του. Παράλληλα, ήταν και η αιτία να εγκαταλείψει την πατρίδα του, λόγω των υψηλών φορολογικών συντελεστών για τους καλλιτέχνες εκείνη την εποχή.
Στο λυρικό μέρος, ο Stewart απλά περιγράφει την πρώτη του σεξουαλική εμπειρία στα 16 του, δέκα χρόνια πριν την κυκλοφορία του άλμπουμ, στο Beaulieu Jazz Festival του 1961. Όπως εξομολογείται στην αυτοβιογραφία του, είχε τρυπώσει στο φεστιβάλ μέσα από έναν σωλήνα αποχέτευσης και, σε μια απομονωμένη γωνιά του γρασιδιού, είχε μια σύντομη και μάλλον απογοητευτική εμπειρία με μια μεγαλύτερη γυναίκα που τον προσέγγισε στο beer tent.
Η ιστορία που περιγράφει είναι σχεδόν η πραγματική, με το όνομα να είναι απλά ψεύτικο. Το όνομα Maggie May χρησιμοποιείται για τις πόρνες του δρόμου, και στους στίχους δεν αναφέρεται πλήρες. Με αυτό τον τίτλο υπάρχει ένα παραδοσιακό τραγούδι του Liverpool, που έχει γνωρίσει πολλές εκτελέσεις — μεταξύ των άλλων και από τους The Beatles, στο άλμπουμ Let It Be (1970), όπου τραγουδούν μια σύντομη εκδοχή του παραδοσιακού Maggie Mae. Το τραγούδι αυτό, που προέρχεται από τη skiffle σκηνή των ’50s, μιλά για μια πόρνη που λήστευε ναυτικούς στην Lime Street και εξορίστηκε στην Van Diemen’s Land (σημερινή Τασμανία). Από εκεί εμπνεύστηκε και τον τίτλο ο Stewart.
Το Maggie May παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια του Rod Stewart και έχει συμπεριληφθεί σε σχεδόν όλες τις συλλογές του. Το 2004, το περιοδικό Rolling Stone το κατέταξε στο Νο 130 στη λίστα με τα 500 σπουδαιότερα τραγούδια όλων των εποχών, ενώ το 2017 μπήκε στο Grammy Hall of Fame.





Pink Floyd - Pigs on the Wing



Η Φάρμα των Ζώων του George Orwell, δεν ήταν η πρώτη, αν και θεωρώ πως ήταν πιο εύστοχη, παρομοίωσης ανθρώπινων χαρακτηριστικών με αυτήν των ζώων. Στην Zend Avesta, ένα ιερό βιβλίο που κατά τον μύθο περιέχει τα λόγια του ίδιου του Ζωροάστρη, έχει ένα ολόκληρο κεφάλαιο, στο οποίο εξηγεί τις ομοιότητες του σκύλου με τον άνθρωπο. Στην Ινδουιστική μυθολογία τα τρία βασικά ελαττώματα ενσαρκώνονται σε τρεις αντιπροσώπους του ζωικού βασιλείου. Και στην ποίηση οι παρομοιώσεις δεν έχουν τελειωμό. Αλλά στην ροκ μουσική πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα είναι το Animals των Pink Floyd. 
Το δέκατο άλμπουμ της Βρετανικής μπάντας αναφέρεται σε τρεις αντιπροσώπους του του ζωικού βασιλείου, με τα αντίστοιχα τραγούδια "Dogs" , "Sheep" , "Pigs (Three Different Ones)". Χαρακτήρες και του γνωστού βιβλίου του  Orwell, άλλωστε αυτό ήταν και βασική έμπνευση για την δημιουργία του. Αλλά συμπεριλαμβάνεται και ένα ακόμα ον τα...."Pigs on the Wing"   και μάλιστα σε δυο μέρη. Το πρώτο ανοίγει το άλμπουμ, ενώ το δεύτερο το κλείνει. Η δημιουργία του Roger Waters, είναι δεν συμβαδίζει με τα ενδιάμεσα των δύο μερών, τραγούδια. Το λυρικό μέρος που απευθύνεται στην νέα  σύζυγο του  Waters , εκείνη την εποχή, την Carolyne. Η μοναδική του γυναίκα που μπορούσε να του επιβάλει την γνώμη της με επιχειρήματα. Το πρώτο μέρος μιλάει για απογοήτευση και την απομόνωση που επιβάλλεται στο άτομο, μέσω κοινωνικών στερεοτύπων. Στο δεύτερο αναφέρεται στην δύναμη της ενότητας που προσφέρει η συναισθηματική ασφάλεια. Αυτά του πρόσφερε η Carolyne. 
Μουσικά το τραγούδι χαρακτηρίζεται από απλότητα και ακουστική κιθάρα που, στο πρώτο μέρος είναι το μόνο όργανο. Σε μια άλλη έκδοση, τα δυο μέρη υπάρχουν μαζί και με το σόλο του Snowy White να τα ενώνει. 

Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου 2013

Λευκή Συμφωνία


Λέγεται ότι, όσο πλούσια είναι η γλώσσα, άλλες τόσες ιδέες μπορεί να εκφράσει. Ουσιαστικά μια γλώσσα είναι η ενσάρκωση της ηθικής και συναισθηματικής κατάστασης ενός λαού. Και καλύτερος τρόπος για να εκφραστεί αυτή είναι η ποίηση. Πέρα, όμως από το "χαρτί" η ποίηση αποτυπώνεται και σε νότες. Αν και το σκυλο-λαϊκο-ποπ μουσικό κατεστημένο την εξαφάνισε,.... σχεδόν, όμως. Πιο εύκολο όμως, είναι να εξαφανίσεις τις κατσαρίδες από την υφήλιο, παρά τους ποιητές, για ένα απλό λόγο: δεν είναι η μορφή το βασικό στοιχείο για την επιβίωση τους, αλλά το πνεύμα. Κάτι που τους κάνει να παίρνουν οποιαδήποτε μορφή, που μπορεί να αγγίξει την καρδιά των νέων, πάντα νέων στο πνεύμα. 
     Στην Ελλάδα, η μεγαλύτερη "ποιητική φωλιά" ήταν η ελληνόφωνη punk σκηνή. Κοντά στις τρεις δεκαετίες,  τα  punk συγκροτήματα συνεχίζουν με την μουσική τους, αλλά κυρίως με τον λυρισμό τους να αγγίζουν κάθε ελεύθερο μουσικόφιλο. Μια τέτοια μπάντα είναι και η Λευκή Συμφωνία. Οι Λευκή Συμφωνία ήταν ένα συγκρότημα από την Αθήνα και δημιουργήθηκαν στις αρχές τις δεκαετίας του 80', συγκεκριμένα το 1984. Μαζί με άλλα συγκροτήματα της εποχής, όπως Τρύπες, Metro Decay, Clown κ.α. οριοθέτησαν στην Ελλάδα το Ελληνόφωνο Post-Punk. Οι πρώτοι δύο δίσκοι τους παραμένουν ως και σήμερα κλασικοί και ιδιαιτέρως αγαπημένοι, αλλά και πολύ σημαντικοί. Ο πρώτος, ''Μυστικοί Κήποι'' κυκλοφόρησε το 1986 με έντονο το μελαγχολικό ύφος και με τους χαμηλούς τόνους στη κιθάρα, εμφανώς επηρεασμένοι από τα Βρετανικά Groups του είδους. 
Το δεύτερό τους, "Ηχώ Του Πόθου" πάλι από την "ΕΜΙ" κυκλοφόρησε το 1988. Με πιο έντονο μουσικό ύφος, γυρίζουν σε βιντεοκλίπ το τραγούδι  "Κοιτάζοντας Πίσω", από αυτό χαρίζοντας τους τον άτυπο τίτλο, σαν τον πρώτο ελληνικό συγκρότημα που παίχτηκε στο  MTV. Αυτό τους ανοίγει αρκετές πόρτες και για ένα εξάμηνο δίνουν αρκετές ζωντανές εμφανίσεις στην Γερμανία με το όνομα "Timedrops". Το '93 κυκλοφορούν τον τρίτο και ομώνυμο δίσκο τους και αυτό συνοδεύεται  με την κορυφαία στιγμή την εμφάνισή τους μαζί με τους  "Μetallica" και "Cult" στην Αθήνα. μετά από τρία χρόνια κυκλοφορούν και το "Λευκή Συμφωνία ΙV - Χρώματα" . 
Η μπάντα δημιουργήθηκε από τους Θοδωρή Δημητρίου φωνή, Σπύρο Χαρίση  στα τύμπανα, Τάκη Μπαρμπαγάλα στην κιθάρα, μέλος των "Forwand Music Quintet" και "Red mist" και Διογένη Χατζηστεφανίδη στο μπάσο. τη εποχή που ήταν στην Γερμανία, στη θέση του Μπαρμπαγάλα ήρθε ο Γερμανός George Becker. Το  '93 ο Chris Berger έρχεται στη θέση του Σπύρου Χαρίση (ο οποίος αυτοκτόνησε στις 7 Μαϊού 1993, στα 27 του χρόνια). Την επόμενη χρονιά,  αποχωρούν από την μπάντα οι δύο Γερμανοί μουσικοί και έρχονται στη θέση τους οι Κώστας Καστάνης κιθάρα και ο Γιάννης Βεναρδής τύμπανα (ex "Αδιέξοδο", "Γενιά Του Χάους"). 
 Jacek Maniakowski


The Jimi Hendrix Experience - Little Wing


Η λογική και συναίσθημα, από πολλούς θεωρούνται αντίθετες έννοιες. Όμως, στην μουσική κάτι τέτοιο δεν είναι δείγμα ταλαντούχου καλλιτέχνη. Ένας καλλιτέχνης πρέπει να ενώνει διαφορετικά πράγματα, να ενσαρκώνει την φιλοσοφική έννοια του Έρωτα, που μέσω της ένωσης διαφορετικών πραγμάτων, γεννάει καινούργια. Η τεχνική είναι απαραίτητη στην μουσική για εκφραστεί καλύτερα ένα συναίσθημα. Και αυτό τον συνδυασμό δε μπορούσε καλύτερα να δημιουργήσει κάποιος παρά η τεράστια μουσική προσωπικότητα του Jimi Hendrix. Ο λιτός στίχος, έχει συνοδεία μουσική με πολλές καινοτομίες και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να δημιουργείται η επιτομή του λυρισμού.
Το δεύτερο άλμπουμ των  The Jimi Hendrix Experience, το Axis: Bold as Love του 1967, βρίθει από μουσικές καινοτομίες σε συνδυασμό με μουσικό και στιχουργικό λυρισμό. Το "Little Wing", μια δημιουργία του ίδιου του κιθαρίστα,δεν ξεφεύγει από τον κανόνα, που προανέφερα. Οι στίχοι του τραγουδιού, κατά μια ερμηνεία, αναφέρονται στον πρόωρο θάνατο της μητέρας του, της  Lucille Hendrix, κάτι που δεν επιβεβαιώνεται από τον ίδιο. Συγκεκριμένα αναφέρει ο ίδιος, ότι έμπνευση αποτέλεσε γι αυτόν το πλήθος στο  Monterey Pop Festival. Μια τρίμερη συναυλία με ονόματα όπως οι The Who, The Byrds, Janis Joplin και πολλά ακόμα. Κάποια στιγμή στην διάρκεια της δικής του εμφάνισης κοίταξε το πλήθος των 200 000 και φαντάστηκε ότι, όλοι πετούσαν. Όλη αυτήν την ατμόσφαιρα την φαντάστηκε σαν ένα μικρό κορίτσι που μπορούσε να πετάξει ανά πάσα στιγμή μακριά. 
Μουσικά, ο Hendrix το παρομοιάζει σαν ζελέ (??) αν και ήχος του τραγουδιού βγάζει μια τέτοια εικόνα. Η μουσική του δομή είναι βασισμένη στη Παραδοσιακή Ινδιάνικη Μουσική του Καναδά, με ένα από τα χαρακτηριστικά της, το αργόσυρτο τέμπο που συντηρείται είναι από συλλαβισμό του τραγουδιστή ή τα κρουστά και αργότερα δυναμώνει. Άλλωστε και κιθαρίστας είχε μέσα του αίμα Ινδιάνων  Cherokee. Ο Hendrix παίζει το τραγούδι στην κιθάρα σχεδόν σαν πιανίστας. Η χρήση ενός  ηχείου Leslie, όπου το γούφερ περιστρέφεται, δημιουργεί το φαινόμενο  Doppler, δηλαδή να ακούγεται ο ήχος σαν κύμα, ανεβοκατεβαίνοντας σε ένταση. Και το μόλις 2.20 λεπτών τραγούδι τελειώνει με ένα μαγικό σόλο που σβήνει, ακριβώς σαν ένα πέταγμα. 
Το τραγούδι αυτό, μαζί με το  "Spanish Castle Magic" είναι δύο που παιζόταν σε συναυλίες από το δεύτερο δίσκο του, λόγω των πολλών ηχητικών εφέ που χρησιμοποιήθηκαν στην ηχογράφηση του. Μια από τις πρώτες  ηχογραφήσεις του  Hendrix, ήταν ένα τραγούδι που λεγόταν "Fox,"  γράφτηκε μαζί με έναν σαξοφωνίστα το Lonnie Youngblood, θεωρείται ο πρόδρομος του τραγουδιού. Την ίδια μέρα που ηχογράφησαν το "Layla", Eric Clapton και Duane Allman, ηχογράφησαν και την δική τους εκδοχή του   "Little Wing" σαν φόρο τιμής προς τον μεγάλο κιθαρίστα. Τελικά δε πρόλαβε να το ακούσει, 9 μέρες αργότερα άνοιξε τα δικά μικρά για να πετάξει για την μεγάλη μπάντα.
 Jacek Maniakowski

Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου 2013

Pearl Jam - Yellow Ledbetter


Τα ονόματα και τίτλοι είναι κάτι αναγκαίο και στο rock'n'roll. Μπορεί η κλασική μουσική ελάχιστες φορές να δίνει κάποιο όνομα  σε μια σύνθεση, πέρα από τον τεχνικό της προσδιορισμό, αλλά κάτι τέτοιο είναι αδύνατο στην ροκ μουσική. Πριν όμως, κάποιος μουσικός αποκαλύψει τη σημασία του τίτλου, αλλά και του λυρικού μέρους σχηματίζεται πάντα μια παραφιλολογία γύρω από αυτό.Βασική προϋπόθεση το τραγούδι να είναι πετυχημένο και πέρα από την θύελλα των φημών προσφέρει και και αρκετές γνώσεις για την ιστορία της μουσικής ή για κάποιο πρόσωπο, που ως την στιγμή της κυκλοφορίας του τραγουδιού, έμενε στην σφαίρα του άγνωστου. 
Και ένα από τα πιο πετυχημένα ντεμπούτο άλμπουμ στην ιστορία της ροκ είναι πόλος έλξης για κάθε ερευνητή της μουσικής και όχι μόνο. Η πρώτη δισκογραφική απόπειρα των  Pearl Jam, το Ten του 1991, από τον τίτλο του ως και το τελευταίο τραγούδι του, είναι πηγή έρευνας και το "Yellow Ledbetter", σαν τίτλος μόνο, προκαλεί πολύ ενδιαφέρον.  Η δημιουργία των Jeff Ament, Mike McCready, με τον Eddie Vedder να αναλαμβάνει το λυρικό μέρος, έχει αρκετές εκδοχές, σχετικά με την σημασία των στίχων. 
Η πρώτη θεωρεία λέει πως είναι απλά αποτέλεσμα ενός δημοφιλούς στην Αμερική γλωσσοδέτη, του "yellow better, red better". Η γρήγορη του επανάληψη καταλήγει με μαθηματική ακρίβεια στο  "yellow ledbetter. Και η αιτία γι αυτήν την εξήγηση είναι η δυσδιάκριτη σημασία των στίχων. Η δεύτερη θεωρεία λέει ότι είναι φόρος  τιμής για τον Huddy Ledbetter ή αλλιώς του γνωστού  Leadbelly, πρωτεργάτη των  Blues στην δεκαετία του '30 και συνήθη πηγή "δανεισμού" για ανέμπνευστους μουσικούς και από τους πρώτους που ηχογράφησαν αυτόν τον μουσικό θησαυρό. 
Αλλά στην πραγματικότητα το τραγούδι αναφέρεται σε έναν φίλο του Eddie Vedder από το Σικάγο, του Tim Ledbetter. Το τραγούδι γράφτηκε κατά τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου, του  "Papa Bush" .  Η ιστορία περιγράφει την ιστορία του νεαρού Grunger, του οποίου ο αδελφός πήγε στον πόλεμο και σκοτώθηκε. Οι ειδοποιήσεις που πήγαιναν σε συγγενείς, για τον θάνατο κάποιου στρατιώτη, ερχόταν σε κίτρινους φακέλους. Έναν τέτοια φάκελο παρέλαβε και ο ήρωας του τραγουδιού. Αναστατωμένος πηγαίνει μια βόλτα και κει συναντάει ένα ηλικιωμένο ζευγάρι να κάθεται κάτω από μια Αμερικάνικη σημαία. Προσπαθώντας να του εξηγήσει την κατάστασή του, καταλαβαίνει ότι μάταιο. Όμως, η σημασία των στίχων άλλαξε με τον καιρό και σε κάθε ζωντανή εμφάνιση ο Vedder τραγουδάει και διαφορετική εκδοχή. 
Το τραγούδι με το οποίο συνήθιζαν να κλείνουν τις μεγάλης διάρκειας συναυλίες τους, δεν αποτελεί στο μουσικό του μέρος καμιά παρθενογέννηση. Το βασικό riff  του τραγουδιού είναι παρμένο από το "Little Wing." του Jimi Hendrix. 

Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2013

George Thorogood - Move It Over


Το Rock n Roll επισήμως θεωρείται πως ξεκίνησε το 1954 με την ηχογράφηση του Rock Around The Clock αλλά πιο πριν υπάρχουν κάποιες ηχογραφήσεις τραγουδιών του R&B όπως ήταν το Shake Rattle Roll του Big Joe Turner στις αρχές του 1954 και κάποια ακόμα που έθεσαν τις βάσεις για να γεννηθεί η μουσική Rock n' Roll ...
αλλά το τραγούδι που ίσως να είναι το εναρκτήριο τραγούδι του RnR βγήκε το 1947 από τον ομολογουμένως βασιλιά της Country μουσικής τον Hank Williams ..
Move It Over ένα τραγούδι που θα διασκευαστεί από τον Αμερικανό Rocker George Thorogood το 1978 στον ομώνυμο δίσκο του ...θα δώσει στο τραγούδι ακόμα περισσότερη ενέργεια για να γίνει ακόμα πιο δυναμικό και πιο άμεσο σε ένα φαν του Rock και φυσικά τα κατάφερε ..
Έτσι κι αλλιώς ο George Thorogood ήταν συνηθισμένος σε τέτοιες καταστάσεις να διασκευάζει παλιά γνωστά αγαπητά και γνωστά τραγούδια του Rock n Roll , του Blues και στην συγκεκριμένη περίπτωση και της Country...

Gary Lexicondevil