Meanwhile in Mexico

 Σχεδόν κάθε κουλτούρα ή υποκουλτούρα έχει κάποια μουσική έκφραση. Το rock'n'roll, σαν γενική έννοια, με τις πολλές του εκφράσεις φρόντιζε να καλύπτει μουσικά αρκετές τέτοιες "πολιτιστικές" προσεγγίσεις. Κάποιες τέτοιες φτάσανε σε μεγάλη δόξα για λίγα χρόνια, αλλά "ξεφτίσαν" ή "κάηκαν" από την πολύ προβολή. Αλλά επειδή, το rock'n'roll είναι αθάνατο, πάντα μένει κάποια σπίθα, έτοιμη να ανάψει μόλις βρει άξιους μουσικούς. Κάπως έτσι είναι και η ιστορία surf rock, ενός είδους μοναδικού στην μουσική ιστορία, που δημιουργήθηκε σαν έκφραση μια υποκουλτούρας, σχετιζόμενης με ένα άθλημα. Φυσικά η ανάγκη της μουσικής στήριξης, μιας κινηματογραφικής έκρηξης ταινιών με θέμα το surf, την πενταετία 1961-1966, ήταν μεγάλη. Όμως η μόδα, μαζί με την ζήτηση για αυτές τις ταινίες έσβησε, αλλά το μουσικό κύμα που δημιούργησε έμεινε. Και μάλιστα περνώντας από σαράντα κύματα, μέσα στον χρόνο, αλλά και γεωγραφικά, έφτασε σε μια χώρα που περνάει αυτήν την περίοδος από σαράντα κύματα. Και το ανέμελο στιλ αυτής της μουσικής ουσιαστικά είναι μια σανίδα σωτηρίας στα κύματα των καθημερινών μας προβλημάτων. Η σανίδα αυτή λέγεται Meanwhile in Mexico και παίζουν καθαρό και αγνό Instrumental surf rock. Περνώντας και αυτοί μέσα από σαράντα κύματα και μέσα από την 6 χρονη πορεία τους φτάσανε σε σημείο να είναι έτοιμοι να κυκλοφορήσουν και τον πρώτο τους δίσκο. Οι ίδιοι αν και δεν κατέχουν την τέχνη της ιστιοσανίδας, κατέχουν πολύ καλά την μουσική που την εκφράζει. Ξεκίνησαν το 2007 όταν ακόμα σπούδαζαν στο Σύγχρονο Ωδείο Θεσ/νίκης, από τον Γιάννη στο μπάσο και τον Πάρη στην κιθάρα, σαν μια προσπάθεια να παίξουν παλαιά surf μουσική. Λίγο αργότερα προστέθηκε στην μπάντα ο Νικόλας, στα ντραμς. Αυτοί ήταν και η αρχική τους σύνθεση με κοινά γούστα τα soundtrack και ταινίες που σχετίζονται με το μουσικό αυτό είδος. Μετά από πολλές αλλαγές η σύνθεση τους είναι ο Πάρης Παπαδόπουλος στην κιθάρα, ο Γιάννης Παρζιάλης στο μπάσο και Κώστας Αναγώστου στα ντραμς. Οι ίδιοι στο Echo-λόγιο δηλώνουν για την προέλευση του ονόματός τους: " Το όνομα είναι ένας συνδυασμός. Συνδυάζει τα παλαιά κόμικ που όταν αλλάζανε σκηνή λέγανε "meanwhile εκεί", ενώ ταυτόχρονα αναφέρει το Μεξικό ως παραπομπή σε καουμπόικες καταστάσεις". Με την εμπειρία πολλών ζωντανών εμφανίσεων ανά την Ελλάδα, με κορυφαία το άνοιγμα της συναυλίας των Αυστραλών Atlantics, είναι επιτέλους έτοιμοι να μπουν στην δισκογραφία. Ο δίσκος θα λέγεται "Rosencrantz and Guildenstern are deaf" και θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2013. Θα περιλαμβάνει 11 δικές τους δημιουργίες καθαρού Instrumental surf rock και τρεις διασκευές έκπληξη.

Jacek Maniakowski

ZZ Top - La Grange

Οι γυναίκες είναι η βασική πηγή έμπνευσης για την δημιουργία ενός τραγουδιού. Δεν υπάρχει μουσικός που να μην έχει σύνθεση έστω και ένα τραγούδι για κάποια γυναίκα. Η αφορμές είναι πολλές, από ερωτική απογοήτευση και ύμνος στον έρωτα, μέχρι και θαυμασμός για κάποια γυναικεία προσωπικότητα κοινωνική ή και πολιτικής δράσης. Δεν είναι τυχαίο που οι μούσες είναι γένους θηλυκού. Αλλά, υπάρχει ένα θέμα ταμπού, σχετικό με το πιο αρχαίο γυναικείο επάγγελμα, που λίγοι καλλιτέχνες έχουν ασχοληθεί και πάντα πίσω από ένα πέπλο κάποια συνθηματικής ονομασίας.
Αυτό το θέμα διαπραγματεύεται στους στίχους του το "La Grange" των ZZ Top. Ίσως το πιο αντιπροσωπευτικό τραγούδι τους, βρίσκεται στο τρίτο άλμπουμ της μπάντας, το Tres Hombres του 1973. Η δημιουργία των Billy Gibbons, Dusty Hill, Frank Beard είναι μέσα στα 100 καλύτερα καθαριστικά κομμάτια όλων των εποχών, σύμφωνα με το έγκυρο περιοδικό Rolling Stone. Το "La Grange" ήταν ένα μπουρδέλο στην ομώνυμη μικρή πόλη, λιγότερο των 5000 κατοίκων, του Texas στην περιοχή Fayette County. Το "μαγαζί αργότερα ονομάστηκε "Chicken Ranch" και έχει γίνει και θέμα θεατρικού έργου του Broadway με τίτλο The Best Little Whorehouse in Texas. Μεταξύ αυτών που έχουν πρωταγωνιστήσει σε αυτό ήταν και οι Dolly Parton και Burt Reynolds.
Ο οίκος ανοχής, ήταν πολύ γνωστός ήδη στην περιοχή, αλλά το τραγούδι το έκανε γνωστό σε όλη την πολιτεία και ακόμα σε όλη την περιοχή. Δημιουργώντας όμως αρκετά προβλήματα στην επιχείρηση αυτή, η οποία ήταν από τις πιο παλιές στην πολιτεία του Texas. Η ιδιοκτήτρια Miss Edna, μετά από κάποια ρεπορτάζ από την μια ζηλώτρια δημοσιογράφο της τηλεόρασης, από το Houston, αναγκάστηκε να το κλείσει. Αν και ο σερίφης της περιοχής αναγκάστηκε να ξανανοίξει την επιχείρηση, μιας και οι κοπέλες κάθε εβδομάδα περνούσαν εξετάσεις και ήταν καθαρές. Αλλά συνείσφεραν και στην οικονομία της πόλης, καθώς τα χρήματα τους ξόδευαν στην πόλη. Και η Miss Edna έκανε μια γενναία δωρεά για το νοσοκομείο της πόλης.
Το οίκημα ακόμα στέκει στην θέση του, μετά από πάνω από 100 χρόνια λειτουργίας. Ο ίδιος ο Dusty Hill το είχε επισκεφθεί όταν ήταν έφηβος, μαζί με τον πατέρα του, καθώς ήταν ένα είδος μύησης για τους νεαρούς της περιοχής, η επίσκεψη εκεί. Η ιδιοκτήτρια του, χαιρόταν σεβασμού από την τοπική κοινωνία και σε αντίθεση με την Dolly Parton, που ερμήνευσε τον ρόλο της, ήταν μια μεσόκοπη γυναίκα, που θα μπορούσε να εργάζεται οπουδήποτε. Οι ίδιοι κάτοικοι της πόλης, πρωτοστάτησαν να μείνει ανοιχτό το ιστορικό οίκημα, αν και στην πλειονότητα αποτελούν μια πολύ συντηρητική κοινωνία. Απλά αναγκάστηκε να άλλαξε όνομα σε "Chicken Ranch" .
Μουσικά το τραγούδι δεν αποτελεί καμιά παρθενογένεση και βασίζεται σε ένα τραγούδι γραμμένο το 1948 και κυκλοφόρησε έναν χρόνο αργότερα, το Boogie Chillen του John Lee Hooker. Ο γνωστός δημιουργός απεβίωσε το 2001, αλλά τα δικαιώματα του τραγουδιού ανήκαν στον Bernard Besman. Ο ίδιος μήνυσε την μπάντα από το Texas το 1992, όπως ισχυρίζεται τότε πρωτάκουσε το τραγούδι, για κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας. Αλλά έχασε τελικά την δίκη, καθώς οι ZZ Top άλλαξαν και κάποιες νότες.

 Jacek Maniakowski

After Maths

Ο Πυθαγόρας είχε πει πως τα μαθηματικά είναι η γλώσσα των θεών. Ο ίδιος είχε ανακαλύψει και την μουσική των σφαιρών και των Ημισφαιρίων, την οποία μάθαμε από τον Πλάτωνα. Αυτό από μόνο του είναι μια απόδειξη της σχέσης μουσική και μαθηματικών. Αν και ένας μουσικός που έχει φάει άπειρες ώρες στην εξάσκησης, εύκολα μπορεί να αναγνωρίσει την σχέση αυτή. Αλλά μια μπάντα αποφάσισε να το δηλώσει και με το όνομά τους. Μιλώ για τους  After Maths, ο οποίοι μάλιστα με το πρώτο τους σινγκλ, το  "Queen Elizabeth" εμφανίζουν και την ακολουθία Fibonacci στο εξώφυλλό του. 
Ίσως για κάποιον αμύητο, αυτές οι μαθηματικές έννοιες να φαίνονται ακατανόητες και ..... κινέζικα, ωστόσο το συγκρότημα των After Maths, έχει μουσική προσιτή στον καθένα. Οι ίδιοι δηλώνουν "To όνομα μας είναι ένα λογοπαίγνιο. Όλα στο σύμπαν ακολουθούν τους κανόνες των Μαθηματικών (Αfter Maths) ή ότι οι πράξεις μας έχουν συνέπειες (aftermaths)." απαντώντας στο echo-λόγιο. Ονομάζουν τον εαυτό τους ένα  rock/alternative/other σχήμα. "Δημιουργήθηκαν το 2009 , ως studio project της Decy Belu και του Duru (μπασσίστα των Τσοπάνα Rave ,Transistor)." Μετά την θετική υποδοχή που είχε το ντέμο τους, αποφάσισαν να δέσουν και να γίνουν μπάντα. Το 2011 ηχογράφησαν το πρώτο τους ΕΡ με 5 τραγούδια. Οι κριτικές και η αποδοχή ήταν  ενθαρρυντικές και το re-mix του τραγουδιού τους "fateproof" από τον Spyreas Sid των Cyanna η απόδειξη της ποιότητας τους. Το 2013, μέσα στο Απρίλιο κυκλοφόρησαν το σινγκλ τους Queen Elizabeth, που περιέχει δύο εκτελέσεις του τραγουδιού, αλλά και το  "The Times".
Το ομώνυμο τραγούδι του σινγκλ παιχνιδιάρικα και με νάζι προσπαθεί να αγγίξει πιο ευρύ κοινό με τις κιθάρες του Xenios Ε να είναι διακριτικές, αλλά χωρίς να χάνει την alternative rock φύση και φλερτάρει και με indie rock. Η μία εκδοχή είναι πιο μικρή, radio edition, αλλά προσωπικά προτιμώ την κανονική του εκτέλεση, που ακολουθεί. Το συμπληρωματικό "The Times" με ενθουσίασε περισσότερο με τις κιθάρες να παίρνουν, με διακριτικό πάντα τρόπο, τον πρωταγωνιστικό ρόλο και με την φωνή της Decy Belu να δένει αρμονικά. Η παραγωγή του  Αλέξη Μπόλπαση είναι αξιοθαύμαστα ισορροπημένη, χωρίς να "ρίχνει" κανένα μουσικό όργανο. 
Όμως πέρα, η μπάντα έχει και άλλα τραγούδια σεις αποσκευές της. Το  Fateproof, ξεκινάει με ένα δυνατό riff το οποίο πρωταγωνιστεί  σε όλο το τραγούδι. Η παραμόρφωση στα φωνητικά λειτουργεί θετικά. Το The safari trip ξεκινάει ύπουλα γλυκά και εξελίσσεται σε ένα δυναμικό τραγούδι, που χτίζει την έντασή του. Το  Pandora's face  έχει μια ανατολίτικη χροιά, αλλά πάντα κρατώντας τον ροκ χαρακτήρα του. Πολύ έξυπνα τα πλήκτρα παρεμβαίνουν στο ρεφρέν. Οι αλλαγές στην χροιά της φωνής της Decy Belu βγάζουν αρκετό ερωτισμό. Το Salome, κάτι μου θυμίζει αλλά χωρίς να είναι αυτό αρνητικό και είναι αρκετά καλή σύνθεση. Η ευχάριστη έκπληξη ήταν για μένα το Put the blame on mame της Rita Hayworth ανακατεμένο με το walk των Pantera. Πολύ έξυπνη ιδέα, αλλά και πολύ αρμονικό δέσιμο με φοβερή εκτέλεση. Μια διαφορετική προσέγγιση στο "Lady και ο αλήτης" και αυτό σε ένα τραγούδι. 
Η μπάντα αποτελείται από τους Decy Belu :φωνή, Duru :μπάσο, Xenios Ε. Κιθάρα, Thanos S. : πλήκτρα, Gino A. τύμπανα και έχει σαν έδρα της την Αθήνα. Συνεχίζουν να γράφουν καινούργια τραγούδια και να κάνουν ζωντανές εμφανίσεις. Προσωπικά πιστεύω πως έχουν τα προσόντα να φτάσουν ψηλά, φτάνει να κάνουν ..... σωστούς υπολογισμούς. 

 Jacek Maniakowski

David Bowie - Changes

Η φύση διαρκώς μεταβάλλεται, μετουσιώνεται και αλλάζει μορφή. Η μόνη σταθερά της είναι η ίδια η αλλαγή. Τα πάντα στην φύση, αν δε μπορούν να αλλάξουν είναι καταδικασμένα να πεθάνουν και συνήθως με αργό και επώδυνο τρόπο, απλά να σαπίσουν. Στην ροκ μουσική ο μεγαλύτερος ψυχολογικός εφιάλτης κάθε μουσικού είναι να γίνεις βαρετός από το κοινό του. Οι αλλαγές όμως, λίγες φορές είναι πετυχημένες και πάντα έχουν κάποιο κόστος, που μεταφράζεται σε κάποια μερίδα των οπαδών, που απαρνούνται την αλλαγή του καλλιτέχνη. Αλλά υπάρχει ένας μουσικός, που καμιά αλλαγή του, μουσική και εμφανησιακή, δεν ήταν ικανή να απογοητεύσει κανέναν φαν του. 
Δεν είναι τυχαίο, που ο David Bowie πήρε το παρωνύμιο χαμαιλέων της ροκ. Οι μουσικές, αλλά κυρίως οι εμφανισιακές του αλλαγές, γινόταν πρώτη είδηση σε μουσικά έντυπα. Ίσως, ο πιο ολοκληρωμένος μουσικός της ροκ, από την αρχή της μουσικής του σταδιοδρομίας έδωσε το στίγμα του και από νωρίς προϊδέασε το κοινό του γι αυτό που θα ακολουθούσε. Το τραγούδι του, το Changes, ήταν περισσότερο σαν μια προφητική προειδοποίηση, παρά σαν δήλωση. Ανοίγει το τέταρτο άλμπουμ του το Hunky Dory του 1971, στο οποίο αλλάζει μουσικό στιλ, γίνεται πιο προσιτός στο ευρύ κοινό. Αλλά και απαλλάσσεται οριστικά από την προσωπικότητα του Major Tom και υιοθετεί αυτήν του Ziggy Stardust. 
Το Changes επικεντρώνεται στην καταναγκαστική φύση της καλλιτεχνικής επανεφεύρεση και οι στίχοι "Strange fascination, fascinating me/Changes are taking the pace I'm going through" είναι διαφωτιστικοί. Γενικά,  όλο το λυρικό μέρος είναι ένα είδος μανιφέστου για την  χαμαιλεοντική προσωπικότητά του, αλλά και για τις συχνές αλλαγές στην μουσική έκφραση της δεκαετία του '70. Το άλμπουμ στο οποίο βρίσκεται το τραγούδι είναι και το ντεμπούτο του στην Β. Αμερική, αν και το σινγκλ "The Man Who Sold the World" κυκλοφόρησε εκεί δυο χρόνια πριν. 
Οι αλλαγές που γινόταν ήδη στην ζωή του καλλιτέχνη, αποτέλεσαν την πηγή έμπνευσης δια το τραγούδι. Ο Bowie το έγραψε όταν διένυε μια πολύ σημαντική  αλλαγή στην ζωή του. Η γυναίκα του , Angela, ήταν έγκυος στο πρώτο παιδί του ζευγαριού, τον Duncan. Ο ίδιος ήταν ευτυχής με το γεγονός αυτό, αλλά και τον νέο ρόλο που έπρεπε να αναλάβει. Όπως αναφέρει ο ίδιος ο δημιουργός του, οι στίχοι σχετίζονται με νεανικό κοινό και στην ανάγκη τους να αλλάξουν τον κόσμο φτύνοντας το κατεστημένο, χωρίς καμιά διάθεση για διαπραγμάτευση. 
Αρχικά το τραγούδι ξεκίνησε σαν παρωδία μουσικών κομματιών που παιζόταν σε  nightclub, κάτι σαν αυτοσχέδιο κομμάτι μια χρήσης. Ουσιαστικά είναι η πρώτη του προσπάθεια να παίξει πιάνο. Η προσέγγιση του αυτή του άνοιξε νέους ορίζοντες στην σύνθεση.  Το πιάνο που χρησιμοποιήθηκε στο τραγούδι είναι το περίφημο, 100 χρονών Bechstein,   παιγμένο όμως από τον  Rick Wakeman, αργότερα μέλος των Yes. Το τραύλισμα «Ch-Ch-Changes" στο ρεφρέν είναι εμπνευσμένο από το My Generation των The Who, αλλά αργότερο ο Elton John το αντέγραψε στο Bennie And The Jets. 

 Jacek Maniakowski

Steve Miller Band - Abracadabra

Μέσα στην ροκ μουσική η ανάγκη της δημιουργίας αποτελεί την βασική κινητήρια δύναμη. Χμμμμ..... μάλλον και η δόξα, το εύκολο σεξ .... αλλά πάνω απ' όλα το χρήμα. Είναι κοινό μυστικό στην rock'n'roll σκηνή ότι, τα πραγματικά κίνητρα είναι κάπως ταπεινά και το μόνο αγνό σ' αυτά είναι η ανάγκη για..... διασκέδαση. Παρά ταύτα σχεδόν όλες μπάντες που έγιναν αργότερα διάσημες, αλλά και βγάλανε λεφτά με το τσουβάλι, πρώτα είχαν φανατικούς οπαδούς πιστούς στην, υποτιθέμενη, αγνότητα της ροκ μουσικής. Η καμπή για πιο πολλά φράγκα και πιο καθολική αναγνώριση είναι συνήθως ένα τραγούδι ή κάποιο ολόκληρο άλμπουμ. Η μπάντα τότε χάνει μια μεγάλη μερίδα των οπαδών της, αλλά κερδίζει αρκετά άλλα. 
Σε μια τέτοια κατηγορία ανήκει και το Abracadabra των Steve Miller Band. Η δημιουργία του ίδιου του Steve Miller βρίσκεται στο δωδέκατο ομώνυμο του τραγουδιού άλμπουμ του 1982, το οποίο έχει και προσωνύμιο την χρονιά που κυκλοφόρησε. Με την εμφάνιση του  MTV, πολλές ροκ μπάντες στις αρχές της δεκαετία του '80 έκαναν μια εμπορική στροφή. Έτσι και οι Steve Miller Band να συνοδέψουν το , μετέπειτα πιο εμπορικό τους τραγούδι, και με το πρώτο τους βιντεοκλίπ. Η αισθητική της χρονικής περιόδου που γυρίστηκε, μάλλον δεν αντέχει και πολύ κριτική. 
Ο τίτλος του τραγουδιού είναι μια επίκληση: "που συναντάται σε πολλές γλώσσες παγκοσμίως. Είναι καταγραμμένο από την αρχαιότητα ως ξόρκι και ίσως να έχει εβραϊκές, αραβικές ή περσικές ρίζες. Αναφέρεται για πρώτη φορά στο Liber medicinalis το 200 π.Χ.", γνωστό και σαν De Medicina Praecepta Saluberrima του Quintus Serenus Sammonicus. Αλλά εδώ η λέξη δεν έχει καμιά μαγική υπόνοια, μόνο κάποια ελαφρά σεξουαλικά υπονοούμενα, που δεν είναι ικανά να σκανδαλίσουν ούτε καν τους υπεύθυνους του μουσικού καναλιού. 
Η δημιουργία του λυρικού μέρους κράτησε μόλις ένα τέταρτο της ώρας. Η έμπνευση για το τραγούδι υπήρχε η Diana Ross and the Supremes με τις οποίες είχε παίξε μαζί ο Steve Miller στο σόου του NBC, το Hullabaloo κάπου το 1966. Ο ίδιος ο δημιουργός εξηγεί σε μια συνέντευξή του ότι έκανε σκι στο  Sun Valley, όταν του ήρθε η ιδέα για τους στίχους.  Είδε μια κορυφή που έμοιαζε με την  Diana Ross, κατέβηκε να γευματίσει.... και μάλλον πριν ψηθούν οι μπριζόλες το λυρικό μέρος ήταν έτοιμο. Φυσικά δεν αναφέρει με λεπτομέρειες, τι από το βουνό του θύμισε την εν λόγω τραγουδίστρια. 

Jacek Maniakowski

Jefferson Airplane - White Rabbit

 Η μούσα ή κατά κάποιους έμπνευση ενσαρκώνεται με πολλούς τρόπους. Αλλά μπορεί να έχει και πολλές μορφές και όταν μιλάμε για τέλη της δεκαετίας του 60, η μορφή της θα μπορούσε να είναι, η μορφή μιας νεράιδας. Όχι πραγματικής, αλλά αυτής που αρχίζει να βλέπει κανείς μετά από αρκετής χρήσης παραισθησιογόνων. Η νεράιδα μεταμφιέζεται και βγαίνει από το βιβλίο του  Lewis Carroll με την μορφή κάποιου τεράστιου λευκού κούνελου..... όταν όλα αυτά τα συμπληρώνει και η μουσική του  Miles Davis.... από το Sketches of Spain, το αποτέλεσμα είναι ένα από τα πιο ψυχεδελικά τραγούδια της ιστορίας της ροκ. 
Αυτή θα μπορούσε να είναι και η εν συντομία, ιστορία της δημιουργίας του White Rabbit των Jefferson Airplane. Η δημιουργία της  Grace Slick, της μοναδικής φωνής της μπάντας, γράφτηκε το 1965 ή 1966, αλλά για το προηγούμενο της συγκρότημα, τους The Great Society. Όμως κυκλοφόρησε στο Surrealistic Pillow, το δεύτερο άλμπουμ της Psychedelic rock μπάντας, του 1967. Μαζί με το “Somebody to Love” ήταν οι μεγαλύτερες τους επιτυχίες και "προίκα" της τραγουδίστριας, όταν αντικατέστησε την Signe Toly Anderson. 
Το λυρικό μέρος μέρος παραπέμπει στον γνωστό παραμύθι του Carroll, αλλά οι υπόνοιες για αναφορές σε  παραισθησιογόνα είναι αρκετά φανερές. Αλλά από την άλλη, σχεδόν κάθε μεταφορά στο λυρικό μέρος των ροκ τραγουδιών της δεκαετία του '60 κατηγορούνταν για αναφορές σε κάτι σατανικό ή παράνομο. Από την άλλη η χρήση παραισθησιογόνων, όπως  το LSD και η ψιλοκυβίνη, ήταν ένας απαραίτητος κοινωνικός πειραματισμός, ειδικά στους μουσικούς κύκλους. Η Grace Slick δεν ξέφυγε από αυτόν τον κανόνα. Αλλά, πολύ πιθανόν και ο συγγραφέας της Αλίκης Στην Χώρα Των Θαυμάτων, καμιά 100 χρόνια πριν να μπήκε στον πειρασμό να κάνει τον ίδιο...... πειραματισμό. 
Η ίδια δημιουργός του τραγουδιού απολογείται ότι, το είχε διαβάσει πολλές φορές όταν ήταν παιδί και κράτησε τις εικόνες και στην ενήλικη ζωή της. Σε μια συνέντευξή της στην The Wall Street Journal αναφέρει πως και η μουσική είναι εμπνευσμένη από τον δίσκο του  Miles Davis και Gil Evans, το Sketches of Spain του 1960. Αλλά κάποιες αναφορές στο Μπολερό του Ραβέλ, μάλλον αποδεικνύουν την χρήση ναρκωτικών από την τραγουδίστρια, μιας και ο δίσκος του διάσημου τζαζίστα είναι μεταφορά του  Concierto de Aranjuez του Ισπανού  Joaquin Rodrigo. Πάντως οι τελευταίοι στίχοι "Remember what the Dormouse said. Feed your head. Feed your head." είναι παρμένοι από το κεφάλαιο  XI: "Who Stole the Tarts" του βιβλίου. 
Η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού από τους The Great Society, η φωνή της Grace Slick  μετά βίας αναγνωρίζεται, γιατί λίγο πριν μπει στους  Jefferson Airplane έκανε εγχείρηση στις φωνητικές της χορδές για να αυξήσει το φωνητικό της εύρος. Ο στίχος Go Ask Alice, χρησιμοποιήθηκε σαν τίτλος βιβλίου, ενός ανώνυμου συγγραφέα, που είναι σαν μορφή ημερολογίου. Περιγράφει την εξάρτηση μιας κοπέλας στα ναρκωτικά και τον θάνατό της από αυτά. Σαν μουσική επένδυση έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές και έχει διασκευαστεί πάνω από 50 διαφορετικούς καλλιτέχνες. 

 Jacek Maniakowski

Meanwhile in Mexico Echo-λόγιο

Οι Meanwhile in Mexico απαντούν

1) Τι συμβολίζει το όνομα σας; Το όνομα είναι ένας συνδυασμός. Συνδυάζει τα παλαιά κόμικ που όταν αλλάζανε σκηνή λέγανε "meanwhile εκεί", ενώ ταυτόχρονα αναφέρει το Μεξικό ως παραπομπή σε καουμπόικες καταστάσεις

2) Χρήμα ή δόξα; Δόξα. Δράμας.

3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου; Αναφέροντας τη λέξη αυτή. Φωνάζοντας με δυνατή φωνή.

4) Σημείο μηδέν της μπάντας Τα μάτια κάθε θαυμάστριας που μας κοιτά όταν παίζουμε

5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου; Εννοείς "ποια". Χμ. μάλλον τα παρακλάδια της ηλεκτρονικής σκηνής της αφυγάδευτου.

6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε ; Στην μαγειρική. Εάν τα καλά που προσφέρει στην ακοή συνδυάζονταν στη γευσιγνωσία, μπορεί τα αποτελέσματα να ήταν ενδιαφέροντα.

7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή; Με οποιονδήποτε αρκεί να μην μας έκρυβε το άστρο.

Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση; Παίζουμε ορχηστρικά κομμάτια οπότε η ερώτηση δεν μας αφορά.

9) Οι επιρροές σας; Οι επιρροές μας. Οι επιρροές σας. Οι επιρροές τους. Η surf σκηνή των 60s, καθώς και αρκετές revival μπάντες του ιδιώματος.

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα; Μέσον για έκφραση. Οι σκοποί μας κυρίως επικεντρώνονται μέσω αυτού.

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική; Μέσων και πάλι. Μέσων για μουσικούς σκοπούς.

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη; Εξαρτάται από το άτομο και το πως χειρίζεται το ταλέντο του. Δυστυχώς στην γενικότερη εμπορική μουσική σκηνή συμβαίνει το πρώτο. Το δεύτερο όμως θέλουμε να ελπίζουμε ότι συνδέεται με την διαχρονικότητα.

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα; Με το Pink fairy armadillo (Chlamyphorus truncatus.σ.τ. Echo Adventures) . Είναι χαριτωμένο και καλά προστατευμένο.

14) Μια ευχή για την μπάντα Καλή όρεξη

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας; όταν ή έμπνευση αντλείται από σκοτεινά συναισθήματα όπως μίσος αλλά και πικρία.

Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/meanwhile.in.mexico

αλλά και : http://www.youtube.com/user/meanwhileinmexico

https://soundcloud.com/meanwhile-in-mexico 

https://myspace.com/meanwhileinmexico 

meanwhileinmexico@gmail.com