Ένα rock συγκρότημα δεν είναι μόνο οι μουσικοί που το
αποτελούν, αλλά ούτε μόνο η μουσική που παίζουν. Γύρω από τη βιτρίνα των ροκ
σταρ, ή ακόμα των επίδοξων ροκ σταρ, υπάρχει ένα πλήθος ανθρώπων που δουλεύουν
για ένα ευπρεπές αποτέλεσμα. Μια επιτυχημένη μπάντα είναι στην πραγματικότητα
μια μικρή κοινωνία με δικό της, πολλές φορές, κώδικα επικοινωνίας. Αλλά η
πραγματική ουσία και ο σκοπός είναι οι οπαδοί μιας μπάντας, αυτοί την
αναδεικνύουν. Τα πραγματικά μεγάλα συγκροτήματα και όχι απαραίτητα με την εμπορική
έννοια, σέβονται όχι μόνο τους συνεργάτες τους, αλλά και το κοινό τους. Κάποιοι
φτάνουν ακόμα πιο μακριά, και δεν είναι λίγα τα παραδείγματα συγκροτημάτων που
γράφουν τραγούδια για κάποιον οπαδό τους, όπως οι Kiss με το Detroit Rock City
ή οι Foreigner με το Juke Box Hero. Άλλοι απλά υμνούν τους οπαδούς τους μέσα
από κάποιο τραγούδι.
Μια καλή παρομοίωση θα μπορούσε να είναι ένα μελίσσι, άλλωστε
ο χώρος μιας συναυλίας μοιάζει με κάτι τέτοιο, μιας που όλοι οι συμμετέχοντες
πρέπει να είναι καλά συντονισμένοι. Η σωστή δόνηση είναι το ζητούμενο, όπως μια
μέλισσα πετάει χάρη στη δόνηση που δημιουργεί. Αυτήν την εικόνα θα είχε
προφανώς ο Sergio Pizzorno, κιθαρίστας και βασικός δημιουργός των Kasabian,
όταν έγραφε το πρώτο τραγούδι για το 48:13, πέμπτο άλμπουμ των Βρετανών, που
κυκλοφόρησε στα μέσα του 2014. Το 48:13 πήρε το όνομά του από τη συνολική
διάρκεια του άλμπουμ — μια μινιμαλιστική ιδέα που ο Pizzorno θεωρούσε «κάθαρση»
μετά από πιο περίπλοκες παραγωγές. Το τραγούδι Bumblebeee ήταν το πρώτο που
γράφτηκε για το άλμπουμ αυτό, δύο χρόνια πριν την κυκλοφορία του, αλλά χωρίς να
του δοθεί κάποιος τίτλος. Ουσιαστικά ο δημιουργός ήθελε να φτιάξει ένα κομμάτι
που να συνδέει την μπάντα με τους οπαδούς. Και η βασική ιδέα γι’ αυτό το
εγχείρημα, αλλά και η έμπνευση για τη μελωδία, ήρθε μετά από μια εμφάνιση των
Damon Albarn’s Africa Express στο Granary Square του Λονδίνου, στην οποία
παραβρέθηκε.
Αν και το μουσικό μέρος ήταν έτοιμο, και οι στίχοι το ίδιο, έλειπε ο τίτλος. Το λυρικό μέρος απευθύνεται στο δεύτερο πρόσωπο, στους οπαδούς της μπάντας. Life is so simple when you are with me / ’Cause when we’re together, I’m in ecstasy, οι στίχοι μοιάζουν περισσότερο με ερωτική εξομολόγηση, αλλά ο στόχος τους ήταν να δείξουν την ανάγκη του δημιουργού να βρίσκεται μαζί τους και πόσο απαραίτητοι είναι για την μπάντα. Τη λύση για τον τίτλο δίνει ο μικρός γιος του Pizzorno, ο Ennio, ο οποίος ονόμασε το τραγούδι Busy Bee. Αλλά του περήφανου τα αφτιά όλα τα ταιριάζουν και αυτό που άκουσε ο κιθαρίστας ήταν bumblebee. Οι συνειρμοί που ακολούθησαν είχαν τη μορφή χιονοστιβάδας, σαν να υπήρχε το όνομα ήδη στο μυαλό του, αλλά σε κάποια σκονισμένη γωνιά του. Εφόσον το τραγούδι είναι γραμμένο για τους οπαδούς της μπάντας και χωρίς αυτούς δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, όπως και ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τις μέλισσες, οι οπαδοί είναι σαν μέλισσες που κάνουν επικονίαση στα λουλούδια. Και όλη αυτή η διεργασία οδηγεί τελικά στην έκσταση μιας ζωντανής εμφάνισης.
Το Bumblebeee έγινε αμέσως live favourite και άνοιγε συχνά τις συναυλίες της περιοδείας, ακριβώς επειδή είχε γραφτεί για να «ανάβει» το κοινό. Ο Pizzorno έχει δηλώσει ότι το κομμάτι είναι «ένα κάλεσμα στα όπλα για τους fans», κάτι σαν τελετουργικό έναρξης.
Στο άλμπουμ, το τραγούδι προλογίζει μια ξεχωριστή εισαγωγή,
το “(shiva)” διάρκειας 1:07, που βάζει τον ακροατή σε μια… μελισσο-κατάσταση. Το
“(shiva)” πήρε το όνομά του από τον ινδουιστικό θεό της καταστροφής και της
αναγέννησης — μια μεταφορά για την ενέργεια που θέλει να προκαλέσει το άλμπουμ
από την πρώτη κιόλας στιγμή.Ο δημιουργός το χαρακτηρίζει σαν “Beastie Boys dub
μαζί με λίγο Zeppelin και Rage Against The Machine στο ρεφρέν”. Για πρώτη φορά
παίχτηκε στο Παρίσι στις 30 Απριλίου 2014. Εκεί γυρίστηκε και το βιντεοκλίπ
του, υπό τις οδηγίες του Alex Courtes.
Jacek Henryk Maniakowski
