Rock - e - pedia : Mathcore

 

Ακόμα και το χάος έχει την μαθηματική δομή του.

Mathcore (παλιότερα καταγραφόταν και σαν "chaotic hardcore" ή "noisecore")

 

Πως ακούγεται: Σαν μουσικοί της progressive αποφάσισαν να παίξουν hardcore, με τραγουδιστή που δεν χρειάζεται να χει ιδιαίτερες φωνητικές ικανότητες. Βασικά σαν καψόνι στον  ντράμερ με συνεχείς εναλλαγές ρυθμού. Ακόμα ακούγεται σαν μουσικοί με υψηλή εκπαίδευση ήθελαν να κάνουν hardcore μπάντα, βάζοντας μέσα μέχρι και jazz.

Γιατί να το ακούσουμε: είναι πολύπλοκο και δεν το βαριέσαι και έχει την ένταση του hardcore.

Γιατί όχι: χάνεσαι στον τέμπο και δεν ξέρεις πότε να κάνεις stagediving και πότε headbaging

Που; Η.Π.Α.

Πότε; Δεκαετία του ‘90

Ποιοι; Ουσιαστικά ο όρος είναι εφεύρεση μουσικών  δημοσιογράφων για να περιγράψει πιο noise και πιο τεχνική έκφραση της hardocore punk συγκροτημάτων όπως οι  Converge, Cave In, Today Is the Day, The Dillinger Escape Plan, Converge, Coalesce, Candiria, Botch, και Psyopus.

Αλλά ακόμα να ακούσεις: Dazzling Killmen, Craw, Rorschach, Drowningman, Universal Order of Armageddon,  Starkweather, Earth Crisis, Rolo Tomassi, Frontierer, The Armed, Black Matter Device, The Callous Daoboys, SeeYouSpaceCowboy

Μέρες δόξας:  από τα μέσα δεκαετίας του ’90 ως τα μέσα της δεκαετίας ’00, αλλά υπάρχει μια συνεχής ανανέωση στα συγκροτήματα και έχει το κοινό του το είδος.

Κόκκινη κάρτα: δύσκολα ανοίγεται σε πιο ευρύ κοινό.

Με τι μπερδεύεται; Hardcore punk, extreme metal, metalcore, post-hardcore, math rock, grindcore

Τι λες στον άσχετο; κάτι τύποι, γυμνοί από πάνω κάνουν θόρυβο, αλλά το κάνουν πολύ τεχνικά

Jacek Henryk Maniakowski

Rock - e - pedia : Math rock

 

Τα πάντα είναι μαθηματικά, όλη η ζωή καθορίζεται από μαθηματικές σχέσεις και εξισώσεις.

Math rock

Πως ακούγεται: σαν να μπλέχτηκε ένας μουσικόφιλος μπάμπουρας (βόμβος ή βομβίνος πιο επιστημονικά) ανάμεσα σε χορδές μιας 37-χορδης χειροποίητης ηλεκτρικής κιθάρας, τις οποίες πέρασε για άβακα και προσπαθούσε να κάνει μαθηματικές πράξεις. Στην πραγματικότητα είναι σαν progressive rock με ακόμα πιο περίεργα μουσικά μέτρα όπως 7/8, 11/8, 13/8.

Γιατί να το ακούσουμε: υποθέτω πως θα μπορούσε να είναι ένας καλός τρόπος για να επικοινωνήσουμε με εξωγήινους πολιτισμούς. Στην ουσία η πολυπλοκότητα του είδους δε μπορεί να κατανοηθεί με ένα άκουσμα, έτσι κάθε φορά που ακούς μια σύνθεση ανακαλύπτεις νέα μουσικά στοιχεία. Και γιατί η μουσική δεν είναι παρά μαθηματικά με ήχους. Γιατί ο ντράμερ είναι η μούρη/σταρ της μπάντας.

Γιατί όχι: γιατί μπορεί να θλάση τα μισά σου εγκεφαλικά κύτταρα, αν δεν έχεις εξασκηθεί στον ήχο αυτόν.

Που; Η.Π.Α. και Ιαπωνία

Πότε; Τέλη δεκαετίας του ‘80

Ποιοι; Οι ρίζες μπορούν φτάσουν πολύ βαθιά στον χρόνο ακόμα στον Igor Stravinsky ή Dave Brubeck. Σίγουρα όλοι οι μουσικοί του είδους επηρεαστήκαν από μπάντες όπως οι  King Crimson, Yes και Rush. Αλλά σαν βασικό σημείο αναφοράς του είδους είναι ο Steve Albini  και το πρώτο του συγκρότημα οι Big Black. Οι παγκοσμίως άγνωστοι Wider, οι Slint, Fugazi, και Naked Raygun είναι από τους πρωτοπόρους του είδους.

Αλλά ακόμα να ακούσεις: Drive Like Jehu, Don Caballero, Chavez, Battles, Chavez, Polvo, Owls, Tera Melos, Hella, The Blood Brothers, Plot to Blow Up the Eiffel Tower, June of 44, Rodan.

Μέρες δόξας:  Μέσα δεκαετίας του ’90 κυρίως χάρη σε μια σχετική επιτυχία κάποιων συγκροτημάτων του είδους.

Κόκκινη κάρτα: Καταντάει μουσικός αυνανισμός, κάτι σαν την τέχνη μόνο για την τέχνη.

Με τι μπερδεύεται; Με Indie rock, post-hardcore, progressive rock, minimal

Τι λες στον άσχετο; σκέψου κάτι εξισώσεις στο σχολείο που δεν καταλάβαινε γρι, ε αυτό σε μουσική.

Jacek Henryk Maniakowski