Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα post rock. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα post rock. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 29 Ιουνίου 2023

Gemma – Πεταλούδα

 

Πάντα να έχεις σε μια γωνιά του μυαλού έναν μικρό χώρο για τον θάνατο. Ο θάνατος όπως και το χάος, αν δεν τους δώσεις χώρος και θελήσεις να τα εξαφανίσεις, θα βρουν πάντα μια διέξοδο και θα εκραγούν καταλαμβάνοντας όλον τον χώρο, μην επιτρέποντας να επιβιώσει τίποτα άλλο. Αλλά αν βρουν δικό τους μέρος, θα κουρνιάσουν εκεί, συνυπάρχοντας αρμονικά με όλα τα πράγματα, πραγματικά ή φανταστικά που έχουμε στο μυαλό μας. Ο θάνατος (με πολλά κλειδιά ερμηνείας σαν έννοια) είναι μέρος της ζωής και δεν μπορείς να τον απορρίψεις από αυτή, όποια ιδέα έχεις για την ζωή.

Στου Κάτω Κόσμου τα σκαλιά

ο Νιός που κατεβαίνει,

μιά Πεταλούδα συναντά

χρυσή και πλουμισμένη.



Οι Gemma από την Κρήτη άνοιξαν τα μουσικά τους φτερά σαν μια πεταλούδα, μάλιστα μια πεταλούδα που πηγαίνει στον Κάτω Κόσμο. Αν και συνήθως σαν σύμβολο ορίζει την επιστροφή από αυτόν, την αναγέννηση και μετάλλαξη της ίδιας της ζωής. «Το τραγούδι “Πεταλούδα” γράφτηκε τον Οκτώβριο του 2019 συνοδευόμενο από το video clip του και συμπεριλαμβάνεται  στο πρώτο ομώνυμο LP του συγκροτήματος Gemma (2021) σε μουσική του Γιώργου Καπαρού και στίχους του Αποστόλη Σπινθουράκη.» ενημερώνουν οι ίδιο για τη γέννηση του τραγουδιού.

"Ήντα γυρεύεις και ζητάς

 σ'αυτό το μαύρο τόπο,

που φυλακίζονται οι ψυχές

 των άμοιρων ανθρώπων."

Το συγκρότημα που πήρε το όνομά του από το βιβλίο “Γκέμμα” του Δ. Λιαντίνη , ο οποίος ορίζει την Γκέμμα ως ένα αστερισμό, ο οποίος οδηγεί στην έξοδο από τον φιλοσοφικό λαβύρινθο της ψυχής, δημιουργεί το δικό του λαβύρινθο μουσικώς επιρροών. Ωστόσο δεν κρύβει καμιά διαδρομή του, καθώς μας αποκαλύπτει τις δύο άκρες της Ελλάδας, που στάθηκαν έμπνευση για το τραγούδι: «Με αφετηρία δύο διασκευές τραγουδιών από την μουσική παράδοση της Κρήτης και της Δράμας, η “Πεταλούδα” ήταν η πρώτη προσπάθεια μας να συνδυάσουμε δικές μας συνθέσεις και στίχους, οι οποίες δημιουργήθηκαν ξεχωριστά και συνδυάστηκαν εκ των υστέρων-θεωρώντας ότι η συγκεκριμένη μουσική δημιουργεί την κατάλληλη ατμόσφαιρα ώστε να αναδειχθεί η ιστορία που περιγράφεται με τον στίχο.»



"Η λαμπιράδα κι η ομορφιά

απ' τα χρυσά φτερά σου,

στο βούρκο δεν ταιριάζουνε

 που πέφτει η σκιά σου."

Οι post rock μουσικές ανταύγειες, που βρίσκονται στα όρια της progressive rock, συναντάνε παραδοσιακές μελωδίες ελληνικών τόπων. Αλλά το λαμπυρίζον μουσικό χρώμα κρύβει ή φανερώνει μια σκιά, μια σκοτεινή γωνία, που μας συνοδεύει σχεδόν από τα πρώτα μας βήματα ή ακόμα από την πρώτη μας ανάσα: τον ίδιο τον θάνατο. Αυτό το θέμα εξετάζει μέσα στο λυρικό μέρος του το τραγούδι. Και μάλιστα την πιο σκοτεινή του απόχρωση, αυτή του πρόωρου θανάτου, όπου μια μάνα είναι αναγκασμένη να κλάψει για το παιδί της.

Κι η Πεταλούδα δάκρυσε

και λέει του Νιοφερμένου,

" Γιέ μου,δέν σε περίμενα

τόσο νωρίς, καλέ μου."

Μην σκουπίσεις ποτέ ένα δάκρυ, αν δεν αφανίσεις πρώτα τον πόνο που το γέννησε, μας λένε οι σοφοί του Θιβέτ σε κάποια σκαλιά (στάντζες*) ενός χαμένου πια ναού. Αλλά πως μπορεί κανείς να σβήσει αυτόν τον πόνο; «Η ιστορία του τραγουδιού αναφέρεται στο τραγικό γεγονός ενός πρόωρου θανάτου και στην άνιση μάχη ενάντια σε αυτόν. Η μάνα του αδικοχαμένου νέου μετατρέπεται σε μια λαμπερή χρωματιστή πεταλούδα, τόσο αταίριαστη με την σκοτεινιά του Κάτω κόσμου, και συναντά τον γιό της – ίσως για να τον σώσει, ίσως για να τον ακολουθήσει...σίγουρα αρνούμενη να αποδεχθεί την πραγματικότητα.» μας φανερώνει η μπάντα την σημασία των στίχων. 

Κάθε μύθος, κάθε στίχος ενός ποιήματος ή ενός τραγουδιού έχει ρίζες πραγματικά γεγονότα. Ίσως ο Χρόνος, σύντροφος της Λήθης, να αλλάζει κάποια ονόματα ή ακόμα και τόπους, αλλά δεν ξεχνάει ποτέ την ουσία της ιστορίας. Και ρίχνει σπίθες έμπνευσης σε μουσικούς που έχουν κερδίσει την προσοχή του με σκληρή δουλειά και ταλέντο. «  Παρότι το τραγούδι είναι εμπνευσμένο από πραγματικά βιώματα και περιγράφει την  δυσκολία να συμβιβαστεί  οποιοσδήποτε με μία αναπάντεχη απώλεια -όπως τον πρόωρο χαμό ενός αγαπημένου προσώπου, παρόμοια δυναμική αίσθηση προκαλεί και ο συναισθηματικός και ψυχικός “θανάτος” του ανθρώπου μέσα στην ίδια του την ζωή.»



Η μουσική δεν είναι μόνο αφήγηση, πραγματική η φανταστική ούτε απλά νότες σε μια αρμονική συνύπαρξη. Είναι πολύ περισσότερα, που πολλές φορές δύσκολα ανακαλύπτουμε: «Εκτός από φορέας συναισθημάτων και εικόνων, η μουσική συχνά λειτουργεί και ως αγωγός ιδεών και αντιλήψεων μεταξύ δημιουργών και ακροατών και αυτή η αλληλεπίδραση είναι ,ίσως , ο δρόμος που οδηγεί στην ένωση διαφορετικών κόσμων με αποτέλεσμα την δημιουργία ενός κοινού τόπου για όλους. Πολλές φορές μάλιστα τα συναισθήματα και οι εικόνες που δημιουργούνται στον ακροατή διαφέρουν από αυτά του δημιουργού, αλλά αυτό για εμάς είναι ένα από τα ομορφότερα στοιχεία της δημιουργίας. Αν η μουσική καταφέρει να αφυπνίσει συνειδήσεις, σίγουρα αυτό δεν λειτουργεί ως βάρος ή ευθύνη αλλά μόνο ως μέσο επικοινωνίας ανθρώπων με στόχο την βελτίωση του κόσμου μας.» Μας δηλώνει η μπάντα πως προσεγγίζει την μουσική σαν ολότητα.

Έτσι κάθε τραγούδι, που συμπονά ή απλά αφηγείται κάποιον πόνο και την αιτία που το δημιούργησε, αυτόματα έχει κάποιο ηθικό δίδαγμα: «Είναι ηθικό “καθήκον” ενός ανθρώπου  να  μάχεται  για να αποτρέψει την απώλεια της ψυχής (της δικιάς του και των γύρω του) αλλά και να συμφιλιωθεί με την ιδέα του πραγματικού θανάτου, για να συνεχίσει την πορεία του στην ζωή.» και αυτό είναι και το απόσταγμα αυτής της μελωδικής «Πεταλούδας», όπως καταλήγουν  οι δημιουργοί του τραγουδιού.



Η πεταλούδα είναι σύμβολο του θανάτου της κάμπιας, αλλά και της αναγέννησης της ταυτόχρονα, πλέον με φτερά. Έτοιμη να αφήσει πίσω της τα «γήινα» βάρη ενός παρελθόντος και να πετάξει, ελεύθερη πια, μακριά από αυτά. Ο φόβος του θανάτου, έδωσε σε αυτό το πολύχρωμο έντομο την κυριότητα του συμβολισμού της ψυχής, για να χρωματίσει ίσως την πιο σκοτεινή γωνιά των ίδιων των σκέψεων μας.

 

Jacek Henryk Maniakowski


* antexeistinalitheia.gr/to-mistiko-vivlio-ton-ntzian-kosmiki-exelixi/

Σάββατο 31 Αυγούστου 2013

Sleepstream Echo-λόγιο


Οι Sleepstream  απαντούν : 
1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;
Το όνομα της μπάντας συμβολίζει το ευαίσθητο σημείο ακριβώς πριν τον βαθύ ύπνο, όπου αρχίζει το υποσυνείδητο να καταλαμβάνει το συνειδητό και να δημιουργεί εικόνες κ αισθήματα μέσα στο κεφάλι μας, ενώ ακόμη είμαστε σε θέση να τα αντιληφθούμε. Το μοναδικό σημείο ουσιαστικής επαφής ίσως, με τις ενδόμυχες σκέψεις μέσα στο μυαλό μας.

2) Χρήμα ή δόξα;
Αγάπη κ ειλικρίνεια σ´αυτό που κάνουμε. Τα λεφτά δε μας ενδιαφέρουν πέρα από το να βγάζουμε τα έξοδα μας, η δόξα αν έρθει ήρθε. Αν μας ανάγκαζες να απαντήσουμε μονολεκτικά χωρίς να υπεκφεύγουμε, θα λέγαμε δόξα...καθώς με τη σειρά της θα φέρει κ χρήμα!

3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;
Ονειροβασία.

4) Σημείο μηδέν της μπάντας
Σημείο μηδέν ως αρχή, ως σημείο ισορροπίας ή ως πάτος;;;;;

5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;
Η ανέμπνευστη, η χωρίς συναίσθημα κ οι αρπαχτές.

6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;
Θα αναγκάζαμε "δημοκρατικά" τον κόσμο να κλείσει τα μάτια κ να ταξιδέψει με τις νότες μέσα στο κεφάλι του, στις σκέψεις του, στα όνειρα κ στα θέλω του. Ο κόσμος γενικά πρέπει να αναθεωρήσει τις αρχές του, λίγο συναίσθημα κ επαφή με τον "ξένο" εαυτό μας, ποτέ δεν έκανε κακό. Η μουσική μπορεί να είναι μια οδός προς αυτό τον στόχο.

7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;
Κάθε μπάντα με την οποία μοιραστήκαμε τη σκηνή στην πορεία μας ήταν μοναδική. Σαν κλισέ απάντηση θα αναφέραμε κάποια από τα μεγαθήρια της σκηνής κ όχι μόνο (π.χ.mogwai,mono,russian circles,isis,god is an astronaut), ώστε να τους γνωρίσουμε και να εξασκήσουμε τα κατασκοπευτικά ταλέντα μας για να μάθουμε τα μυστικά του ήχου κ των εμφανίσεων τους. Κάθε συγκρότημα γενικά μπορεί να αποτελέσει έμπνευση ώστε να βελτιωθείς σε διάφορους τομείς. Είμαστε πάντα ανοιχτοί.

8) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;
Η μουσική ως ψυχαγωγία, ως διασκέδαση, ως μέσο πνευματικής κ ψυχικής ανάτασης, ακόμη και ως μέσο εξιλέωσης για κάποιους... Πολιτική κ θρησκεία ανήκουν στα δελτία ειδήσεων.

9) Οι επιρροές σας;
Οτιδήποτε δείχνει να έχει βγει από την ψυχή κ την καρδιά του καλλιτέχνη. Από κλασσική μουσική μέχρι black metal.... Αρκεί να είναι αληθινό...

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;
Μέσον για να επιτύχουμε τον σκοπό.

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;
Μέσον για να επιτύχουμε τον σκοπό.

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;
Αν το ταλέντο κάνει κάποιον αλαζόνα, μάλλον δεν έχει αρκετό ταλέντο ως άνθρωπος.

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;
Ο γερανός (το πτηνό) εξ´αρχής είναι το σύμβολο της μπάντας. Συμβολίζει το μέσο της ανύψωσης, της κάθαρσης κ της ανάληψης.

14) Μια ευχή για την μπάντα
Να συνεχίσουμε να αγαπάμε τόσο πολύ αυτό που κάνουμε, και να συνεχίσουμε να απολαμβάνουμε την αγάπη που παίρνουμε από τον κόσμο... 2 ευχές είναι αυτές, άλλα αν είναι να γίνει, ας γίνει καλά!


15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;
Εξαρτάται πόσο σκοτεινά είναι τα μυστικά που σου δίνουν έμπνευση..


Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/Sleepstream
Θα τους ακούσετε εδώ: http://sleepstream-music.bandcamp.com
Και δω η δισκογραφική τους: http://www.flutteryrecords.com/sleepstream.html

Παρασκευή 5 Απριλίου 2013

Adolf Plays the Jazz



Οι Adolf Plays the Jazz, είναι μια ενδιαφέρουσα περίπτωση, θα 'λεγα μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση. Είναι μια άλλη απόδειξη ότι, η ελληνική μουσική σκηνή είναι αστείρευτη από ταλέντο και οι εκπλήξεις παραμονεύουν σε... κάθε μήνυμα όπως, στην δική μου περίπτωση. Η μουσική ροκ σκηνή είναι κάτι σαν το δάσος του Αμαζονίου, ανεξερεύνητη  μυστηριώδης, μοναδική και πάνω απ' όλα γεμάτη όμορφες αντιθέσεις και πρωτοπόρες προτάσεις. Το σχήμα αυτό μας το αποδεικνύει περίτρανα, με αντιθέσεις που ξεκινάνε από το όνομά τους, που φαντάζει περισσότερο ειρωνικά περιπαιχτικό, παρά σαν δήλωση κάποιου γεγονότος ή κατάστασης.
Αν και τους ανακάλυψα, για τη ακρίβεια μου αποκαλήφθησαν, πολύ πρόσφατα το συγκρότημα υπάρχει αρκετά χρόνια. Ξεκίνησαν τυπικά το 2002 και λέω τυπικά γιατί το πρώτο τους κομμάτι γράφτηκε, το frank zappa needs haircut, το 1998 και έχει συμπεριλήφθει στο ΕΡ τους το muzzle the birds. Η πρώτη τους κυκλοφορία όμως, έρχεται το 2005 με το "cognac or brandy"ep. Η μουσική κατεύθυνση έχει σαφείς αναφορές στην post-rock σκηνή περνώντας από ένα κινηματογραφικό φίλτρο , κάτι που γίνεται ακόμα πιο εμφανές από τη χρήση samples η διαλόγων από ταινίες. Κυκλοφορούν ένα ακόμα ΕΡ, το "muzzle the birds", που περιέχει παλιά τους κομμάτια (1998-2002) και την επόμενη χρονιά κυκλοφορούν το πρώτο τους άλμπουμ, το "art brokolo", Αλλά και μια συλλογή με όλα τα κομμάτια τους από τα προηγούμενα ΕΡ, το " another slice".
Το melt ΕΡ και το δεύτερο τους album ,το " day 4 | urban fiction part 1", που κυκλοφορούν μέσα στο 2007, είναι μέρη ενός tribute για την ζωή στις πόλεις με το δεύτερο κυρίως να αποτελεί το πρώτο μέρος ενός concept. Το καλοκαίρι του 2012 κυκλοφορούν το τελευταίο τους άλμπουμ, το "form follows function". Οι Οι adolf plays the jazz δεν έχουν συγκεκριμένη σύνθεση. Μέλος τους είναι οποιοσδήποτε έχει συμμετάσχει όλα αυτά τα χρόνια σε οποιοδήποτε πόστο, στις κυκλοφορίες ή στις όποιες δραστηριότητες τους . Φυσικά δεν μιλάνε για κάποια κολεκτίβα ή κάτι τέτοιο . Οι μουσική τους, εμπεριέχει πολλές αντιθέσεις, όπως και το όνομα τους. Από post-rock μέχρι ηλεκτρονική trip-hop, αλλά πάντα με ροκ υπόβαθρο. Η επιρροές επίσης, με πολλές αντιθέσεις, από Ισπανούς Ζωγράφους και γνωστό Έλληνα κομίστα ως trip-hop και ροκ συγκροτήματα, με κάποιον Τσέχο συγγραφέα στο ενδιάμεσο. Αξίζουν προσοχής.....

Jacek Maniakowski