Conspiracy: Σχέδιο PUNKTRAKTOR-77

 

Ο ψυχρός πόλεμος πέρα του γεγονότος ότι συντηρούσε τις ενίοτε κυβερνητικές αυθαιρεσίες των χωρών που συμμετείχαν σε αυτόν, ήταν γεμάτος από ευρεσιτεχνίες και κόλπα που θα ζήλευαν σεναριογράφοι ταινιών φαντασίας. Φυσικά η μουσική, ειδικά η ροκ με όλες τις εκφράσεις της, ήταν και αυτή στο επίκεντρο χειραγώγησης και από τις δύο πλευρές του σιδηρούν παραπετάσματος, αλλά πάντα με διαφορετικό τρόπο.

Έτσι οι Σοβιετικοί, βλέποντας την έκρηξη της punk rock στο Ηνωμένο Βασίλειο και γνωρίζοντας πολύ καλά την δύναμη μουσικής, ήθελε να παρεισδύσει στην μουσική των νέων τότε. Μεταδίδοντας τις αρχές της εργατικής τάξης και κατ’ επέκταση  και του κομμουνισμού. Η punk rock, που δεν γεννήθηκε στα σαλόνια, αλλά στις εργατικές κατοικίες. Το σχέδιο είχε την κωδική ονομασία «PUNKTRAKTOR-77» και εγκρίθηκε από την Επιτροπή Πολιτιστικής Αποσταθεροποίησης, αίθουσα 3Β, με σφραγίδα “ΜΗΝ ΤΟ ΔΕΙΤΕ ΑΥΤΟ”.

Για το εγχείρημα αυτό επιμελήθηκε προσωπικά ο Andrei Gromyko, σχεδόν μόνιμος υπουργός εξωτερικών. Οι Σοβιετικοί επέλεξαν την punk διότι τα καρφιά στα μπουφάν θύμιζαν βιομηχανική παραγωγή, άρα ήταν ιδεολογικά συμβατά. Ο Γκρομίκο, γνωστός φαν των Ramones (αν και δεν το παραδεχόταν δημόσια), διέταξε να κατασκευαστούν 3.000 μοϊκάνες σε κρατικό εργοστάσιο. Το σχέδιο κατέρρευσε όταν η KGB διαπίστωσε ότι οι punk αρνούνταν να συμπληρώσουν τα έντυπα Α-12 για ιδεολογικά συμβατό καρφί. Από την άλλη ο Μπρέζνιεφ προσωπικά επέμενε ότι το σωστό tempo για την επανάσταση είναι 180 bpm. Ο ίδιος ο  Andrei Gromyko είχε και απόλυτο έλεγχο και των Ρώσων κατασκόπων, ακόμα και Βρετανών διπλών πρακτόρων, που δεν ήταν και λίγοι. Ένας από αυτούς, ο John Alexander Symonds ή "Romeo spy" με την κωδική ονομασία SKOT, στρατολογήθηκε για να πλησιάσει νέους οργισμένους μουσικής, που άνηκαν στην εργατική τάξη, όπως διαβάζουμε στο  Εγχειρίδιο ΚΓΒ για Μοϊκάνες και Ταξική Πάλη, έκδ. 1978.

Έτσι ο Romeo ξαμολήθηκε σε εργατικές γειτονιές, με μηδαμινά αποτελέσματα αρχικά. Αλλά μετά από κάποιες συζητήσεις με τον εντολοδόχο  του, κατέληξε να παρακολουθεί συναυλίες σε σχολικά γυμναστήρια, σαν ανιχνευτής μουσικών ταλέντων. Κάποια στιγμή κατέληξε στο Lancashire και συγκεκριμένα στο Poulton, όπου μια μπάντα από τσαντισμένους πιτσιρικάδες έπαιζε διασκευές των Rolling Stones. Πλησίασε έναν εκ αυτών, τον πιο τσαντισμένο και δίνοντας μια μικρή αμοιβή και υποσχόμενος μεγάλη καριέρα, κατάφερε να ορίσει μαζί του δυο τρία ραντεβού για να του κάνει κατήχηση, αλλά να μην το καταλάβει. Ήταν ο  Ian Stuart Donaldson, γνωστός αργότερα σαν Ian Stuart. Οι υπηρεσίες αρνούνται τα πάντα, όπως πάντα, εκτός από το γεγονός ότι ο πράκτορας λάτρευε τους Clash.

Γρήγορα ο πιτσιρικάς σχημάτισε μια πολλά υποσχόμενη μπάντα, τους Skrewdriver, με καθαρά Oi! Ήχο, με την punk σιγά σιγά να αρχίσει να εκκολάπτεται. Ο κατάσκοπος μας, όμως δεν ερεύνησε καλά το παρελθόν την οικογένειάς του και καθώς οι πληγές του ναζισμού δεν είχαν ακόμα κλείσει καλά καλά, δεν μπορούσε να φανταστεί πως υπάρχουν και πολλά «αυγά του φιδιού», ακόμα και στην χώρα που νίκησε το τρίτο Ράιχ. Και ουσιαστικό το σχέδιο απέτυχε όταν οι κατάσκοποι τσακώθηκαν για το αν το πανκ είναι πιο επαναστατικό από το progressive rock και η σύσκεψη κράτησε 14 ώρες.

Τελικά σε ελάχιστο χρόνο το συγκρότημα άρχισε να κερδίζει οπαδούς. Το σχέδιο του διπλού κατάσκοπου τελικά το κατάλαβαν οι Βρετανικές μυστικές υπηρεσίες και απλά «ψιθύρισαν» στο τραγουδιστή το σχέδιο του και με μια λίγο μεγαλύτερη αμοιβή, το «αυγό του φιδιού» εκκολάφτηκε. Παράλληλα δημιουργώντας, όχι μόνο από τα πιο σιχαμερά μουσικά σχήματα με καθαρά ρατσιστικό προσανατολισμό, αλλά και του κίνημα του νεοναζισμού, που την επόμενη δεκαετία κατέκλισε όλη την Ευρώπη.  

Λίγο αργότερα συνελήφθη ο John Alexander Symonds και οι Skrewdriver συνέχισαν να χρηματοδοτούνται κρυφά από τις μυστικές υπηρεσίες, που είχε κρυφά αντι-κομμουνιστικά κονδύλια.

Το κείμενο αυτό αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας, οποιαδήποτε ομοιότητα είναι καθαρή σύμπτωση!