Rock - e - pedia : Math rock

 

Τα πάντα είναι μαθηματικά, όλη η ζωή καθορίζεται από μαθηματικές σχέσεις και εξισώσεις.

Math rock

Πως ακούγεται: σαν να μπλέχτηκε ένας μουσικόφιλος μπάμπουρας (βόμβος ή βομβίνος πιο επιστημονικά) ανάμεσα σε χορδές μιας 37-χορδης χειροποίητης ηλεκτρικής κιθάρας, τις οποίες πέρασε για άβακα και προσπαθούσε να κάνει μαθηματικές πράξεις. Στην πραγματικότητα είναι σαν progressive rock με ακόμα πιο περίεργα μουσικά μέτρα όπως 7/8, 11/8, 13/8.

Γιατί να το ακούσουμε: υποθέτω πως θα μπορούσε να είναι ένας καλός τρόπος για να επικοινωνήσουμε με εξωγήινους πολιτισμούς. Στην ουσία η πολυπλοκότητα του είδους δε μπορεί να κατανοηθεί με ένα άκουσμα, έτσι κάθε φορά που ακούς μια σύνθεση ανακαλύπτεις νέα μουσικά στοιχεία. Και γιατί η μουσική δεν είναι παρά μαθηματικά με ήχους. Γιατί ο ντράμερ είναι η μούρη/σταρ της μπάντας.

Γιατί όχι: γιατί μπορεί να θλάση τα μισά σου εγκεφαλικά κύτταρα, αν δεν έχεις εξασκηθεί στον ήχο αυτόν.

Που; Η.Π.Α. και Ιαπωνία

Πότε; Τέλη δεκαετίας του ‘80

Ποιοι; Οι ρίζες μπορούν φτάσουν πολύ βαθιά στον χρόνο ακόμα στον Igor Stravinsky ή Dave Brubeck. Σίγουρα όλοι οι μουσικοί του είδους επηρεαστήκαν από μπάντες όπως οι  King Crimson, Yes και Rush. Αλλά σαν βασικό σημείο αναφοράς του είδους είναι ο Steve Albini  και το πρώτο του συγκρότημα οι Big Black. Οι παγκοσμίως άγνωστοι Wider, οι Slint, Fugazi, και Naked Raygun είναι από τους πρωτοπόρους του είδους.

Αλλά ακόμα να ακούσεις: Drive Like Jehu, Don Caballero, Chavez, Battles, Chavez, Polvo, Owls, Tera Melos, Hella, The Blood Brothers, Plot to Blow Up the Eiffel Tower, June of 44, Rodan.

Μέρες δόξας:  Μέσα δεκαετίας του ’90 κυρίως χάρη σε μια σχετική επιτυχία κάποιων συγκροτημάτων του είδους.

Κόκκινη κάρτα: Καταντάει μουσικός αυνανισμός, κάτι σαν την τέχνη μόνο για την τέχνη.

Με τι μπερδεύεται; Με Indie rock, post-hardcore, progressive rock, minimal

Τι λες στον άσχετο; σκέψου κάτι εξισώσεις στο σχολείο που δεν καταλάβαινε γρι, ε αυτό σε μουσική.

Jacek Henryk Maniakowski

Rush - Tom Sawyer

Ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια των Καναδών Rush, είναι το Tom Sawyer. Το τραγούδι, που ο τίτλος του είναι παρμένος από τον λογοτεχνικό χαρακτήρα του Mark Twain. Κυκλοφόρησε μέσα από το όγδοο άλμπουμ τους το Moving Pictures. Η δημιουργία των Geddy Lee, Neil Peart, Alex Lifeson, Pye Dubois, είναι από τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους, αλλά και ένα από τα πέντε τους τραγούδια που βρίσκονται στο Canadian Songwriters Hall of Fame.

Η μουσική του, που γράφτηκε και από τα τρία μέλη του γκρουπ, πάνω σε ένα ποίημα του Pye Dubois, βασικού στιχουργού των Max Webster. Μουσικά βασίζεται στο πολύ τεχνικό παίξιμο στα ντραμς του Neil Peart και με διακριτική συνοδεία του αρμονίου του Geddy Lee. Φυσικά το τέμπο αλλάζει στο τραγούδι και η ικανότητα του ντράμερ το πάει όπου θέλει, χωρίς αυτό να είναι εις βάρος του τραγουδιού. Ξεκινάει στα 4/4, μετά το πάει στα 7/8 για να φτάσει στα 15/16 στα instrumental μέρη του και μετά ξαναγυρίζει στα 4/4.

Η συνεργασία του στιχουργού Pye Dubois με το συγκρότημα δεν είναι πρώτη, καθώς έχει γράψει τους και για τα "Force Ten," "Between Sun and Moon," και "Test For Echo." Η ιδέα για την δημιουργία του μουσικού κομματιού ήρθε, όταν όλοι τους βρισκόταν στο κτήμα Ronnie Hawkins, έξω από το Τορόντο. Ο σκοπός της παραμονής τους ήταν να κάνουν κάποιες πρόβες για την ηχογράφηση του άλμπουμ τους, του Moving Pictures. Ο Peart τους παρουσίασε ένα ποίημα του Dubois με τίτλο "Louis the Lawyer".

Σε μια συνέντευξη ο ντράμερ, αναφέρει πως ήταν μια συνεργασία του με τον Pye Dubois. Οι μοναδικοί του στίχοι σκιαγραφούν το πορτρέτο ενός επαναστάτη, ενός ανθρώπου με ελεύθερο πνεύμα και ενός παιδιού και άνδρα σε μια μορφή. 

Jacek Maniakowski