Στην ταινία Enemy Mine με τον Dennis Quaid και Louis Gossett, Jr. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, υπάρχει ένας διάλογος ανάμεσα σε δυο εχθρούς, γήινος ο πρώτος και εξωγήινος ο δεύτερος. Οι δύο τους σε μια αερομαχία τους, συντρίβονται σε έναν άγνωστο πλανήτη και αναγκαστικά προσπαθούν να συνυπάρξουν, είναι ο μόνος τρόπος να επιβιώσουν. Το εξωγήινο είδος, έχει μόνο ένα φύλο και μόλις φτάσει το πλήρωμα του χρόνο… απλά αναπαράγονται. Κάτι τέτοιο φάνηκε δυσνόητο στον γήινο, οποίος σκέφτηκε μάλλον πονηρά. Αλλά την απάντηση την είχε ο έτερος ήρωας της ταινίας: εσείς οι γήινοι για να ολοκληρωθείτε χρειάζεστε το δεύτερο σας μισό, το οποίο το αναζητείτε όλη σας την ζωή και δεν μπορείτε τις περισσότερες φορές να το βρείτε, εμείς ολοκληρωνόμαστε μόνοι μας.
Και η ολοκλήρωση είναι η ανακάλυψη του εσωτερικού μας εαυτού και σε αυτό το ταξείδι δε μπορούμε να είμαστε ποτέ μόνοι. Και οι άνθρωποι που συναντάμε, είναι σαν σταυροδρόμια που μας δίνουν ακόμα μια ευκαιρία να βρούμε το άλλο μας μισό.
Ο Ζ, μας αφηγείται: «Σκεφτόμουν για αρκετό καιρό ότι θα ήθελα να κάνω ένα αργό και συναισθηματικά φορτισμένο τραγούδι ,όταν άρχισα να συνθέτω το Until Death Reunites Us (Dawn Of Days) συνειδητοποίησα ότι αν και ποτέ δεν είχα ιδιαίτερη εμπειρία σε τέτοιου είδους φόρμες ,σχετικά γρήγορα είχα μπει στην ουσία και όλα έτρεχαν γρήγορα.
Δεν είχα διλλήματα ούτε ιδιαίτερους προβληματισμούς ως συνήθως, το τραγούδι κατάφερε από την αρχή να με κάνει « οπαδό» του και να ευχαριστιέμαι κάθε στιγμή που καταπιανόμουν με αυτό ,όσο τραγική η σκοτεινά ερωτική να είναι η ατμόσφαιρα που δημιουργεί ακούγοντας το, εγώ ένιωθα χαρούμενος για αυτό που έβγαινε ,αυτό που άκουγα.»
Το τραγούδι βρίσκεται στο 4ο άλμπουμ του Electro/ Industrial ντουέτου των Siva Six από την Αθήνα, του “Dawn of Days“ και κυκλοφόρησε το 2016, λίγους μήνες με την μετακόμισή τους στη Λειψία της Γερμανίας, όπου έχουν πλέον την έδρα τους. Είναι ένα από τα 3 τραγούδια του άλμπουμ, όπου συνεργάζονται με τον G.Diamantopoulos.
Η δημιουργία είναι, όταν εκπληρώνει τον σκοπό της είναι κάτι αυτόματο, σαν ανάσα. Όπως ακριβώς είναι και αυτόματη, αλλά όχι μηχανική, η αναζήτηση της ίδιας της ψυχής μας, με έναν τελείως τρόπο φυσικό.
Και συνεχίζει ο Ζ, η φωνή και η ψυχή του ντουέτου να μας διηγείται: «Η ιστορία πίσω από το κομμάτι είναι αληθινή αλλά και ταυτόχρονα μεγάλη για να την γράψω, αν όμως πρέπει να εξηγήσω σε κάποιον με τι έχει να κάνει όσο πιο περιληπτικά γίνεται, θα πω ότι στην ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν σταυροδρόμια και αποφάσεις που δεν παίρνουν αναβολή , πισωγυρίσματα δεν επιτρέπονται στην μάχη.
Υπάρχουν πράξεις που αφήνουν πίσω το εγώ και απλώνουν το χέρι στο Φως τις δύναμης ,με πίστη, με αγώνα και με σύντροφο την αληθινή αγάπη περπατάς και ελπίζεις .»
Ίσως και αυτή η αναζήτηση μας κρατά ζωντανούς, ένα ένστικτο επιβίωσης, που γίνεται ένα εσωτερικό ταξείδι.
«Δεν υπάρχει Άλλος τρόπος από το να παλέψεις με τα πιο τρομακτικά τέρατα για να καταφέρεις να μείνεις ζωντανός , ο μεγαλύτερος αγώνας που έχεις να δώσεις στην ζωή αυτή είναι με τον ίδιο σου τον εαυτό, πρέπει πάση θυσία να τα καταφέρεις και να μην σκύψεις το κεφάλι στην σκοτεινή πλευρά που περιμένει να μαζέψει άλλη μια τσακισμένη ψύχη.»
«Το Until Death Reunites Us είναι ένα τραγούδι που μιλάει για αγώνα και για αγάπη που στο τέλος του δρόμου το αντίτιμο είναι η ψυχή.»Και η σκοτεινή πλευρά δεν είναι παρά η παραίτηση από αυτήν την αναζήτηση. Η ταύτιση του εαυτού με μια μηχανική, χωρίς νόημα ζωή. Επαναλαμβανόμενη ρουτίνα, που απλά συντηρεί την βιολογική μας υπόσταση, μακριά από την ίδια την ψυχή μας. Σαν ανταλλακτικά μιας τεράστιας μηχανής, που απλά καταστρέφει…
