Siouxsie and the Banshees - Kiss Them for Me

 

Η έβδομη τέχνη ή αλλιώς ο κινηματογράφος, είναι άμεσα συνυφασμένη με την μουσική. Ουσιαστικά αυτή τον στήριξε στα πρώτα του βήματα. Αλλά, ακόμα και σήμερα ένα μεγάλο μέρος επιτυχίας μιας ταινίας οφείλεται σε ένα επιτυχημένο soundtrack. Αλλά δεν είναι λίγες φορές που η θεματολογία κάποιου τραγουδιού είναι κάποιος κινηματογραφικός σταρ, ή έστω κάποιος υποσχόμενος σταρ (http://echooadventures.blogspot.gr/2013/04/the-cult-edie-ciao-baby.html) . Αλλά αυτό που κινεί το ενδιαφέρον, να γίνει ένας ηθοποιός πρωταγωνιστής σε κάποιο τραγούδι, είναι το …. τέλος του. Όσο πιο τραγικό, τόσους μουσικούς δημιουργούς προσελκύει για να η ιστορία του λυρικό μέρος ενός τραγουδιού.

Πολλές φορές ο κινηματογραφικός αστέρας, στον οποίο είναι αφιερωμένο το τραγούδι, αποκαλύπτεται μέσα από τον τίτλο. Άλλες φορές μέσα από τους  στίχους φανερώνεται το όνομά του. Άλλες πάλι πρέπει να αναζητήσεις, πάντα μέσα από το λυρικό μέρος, την σημασία των στίχων, αλλά και τα γεγονότα που περιγράφουν. Και σε αυτήν την κατηγορία ανήκει το τραγούδι «Kiss Them for Me» των Siouxsie and the Banshees. Είναι το πρώτο single από το δέκατο άλμπουμ της βρετανικής μπάντας, το Superstition του 1991. Η δημιουργία όλης της μπάντας και σε παραγωγή του Stephen Hague, ηχογραφήθηκε το 1991 στα Olympic Studios του Λονδίνου και αναφέρεται στην μεγάλη ξανθιά ντίβα Jayne Mansfield ή αλλιώς Vera Jayne Palmer, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα.

Το bassline παιγμένο από τον Steven Severin είναι ο ρυθμικός πυλώνας του τραγουδιού και προσπαθεί να μιμηθεί τον παλμό μιας μηχανής κατά την διάρκεια κάποιους ταξιδιού. Τα τύμπανα του Budgie

Ο τίτλος του τραγουδιού είναι παρμένος από μια ταινία του 1957, στην οποία πρωταγωνιστούσε η ηθοποιός μαζί με τον Cary Grant. Μια πιο διερευνητική ματιά στο λυρικό μέρος, αποκαλύπτει την άστατη ζωή της, γεμάτη σαμπάνια και ατέλειωτα πάρτι. Αλλά ακόμα και άλλες λεπτομέρειες για την ζωή της, όπως ακόμα και το σχήμα της καρδιάς, που είχε η πισίνα της. Οι στίχοι αναφέρονται ακόμα και στο τραγικό θάνατο της, στον δρόμο για την Νέα Ορλεάνη, σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Όμως η περιγραφή των τελευταίων στιγμών της περιλαμβάνει και μια μακάβρια ειρωνεία: «On the road to New Orleans / a spray of stars hit the screen / as the 10th impact shimmered / the forbidden candles beamed». Το αυτοκίνητο της το παρομοιάζει με spray of stars, που χρησιμοποιούσε η ηθοποιός για τα ξανθά μαλλιά της. Το 10th impact, συμβολίζει την 10^η της λαμπερή πρεμιέρα, μιας που είχε γυρίσει 9 ως το ατύχημα της, πάντα με μεταφορικό τρόπο, όπου η λάμψη της συναντά τη μοίρα. Αλλά και τα forbidden candles, είναι μια αναφορά στο έκλυτο βίο της, αλλά και στην καθολική/θρησκευτική ενοχή που συνόδευε τη δημόσια εικόνα της εποχής. Η Mansfield κατηγορούνταν δημόσια για ανηθικότητα, ενώ ταυτόχρονα λατρευόταν ως sex symbol.

Μια άχρηστη πληροφορία σχετικά με την ξανθιά ντίβα, ότι η κόρη της Mariska Hartigay, πρωταγωνιστεί στην γνωστή αστυνομική, πλην κρυφό-ηθικοπλαστική σειρά Law And Order. Από μουσικής άποψης, το συγκρότημα σε αυτό άλμπουμ αλλάζει μουσική κατεύθυνση, θέλοντας να βγει από τα πιο σκοτεινά μονοπάτια της new/dark wave και φλερτάροντας με την straightforward pop. Η επιλογή του Stephen Hague στην παραγωγή θεωρείται ιδανική, καθώς ήταν ήδη μεγάλο όνομα στο κίνημα της synthpop. Για κρουστά χρησιμοποιούνται τα Tabla, είδος σύνηθες περισσότερο σε κουβανική ή λατινοαμερικάνικη μουσική. Αλλά και πιθανώς dholak ή sitar-like synth, που δίνουν την ανατολίτικη/έθνικ υφή σε ρυθμό το bhangra, ένα είδος χορού νοτιο-ανατολικής Ασίας και συγκεκριμένα της Παντζάμπ (Βόρεια Ινδία/Πακιστάν), που στα μέσα της δεκαετίας  γίνεται πολύ δημοφιλές. Επίσης, δημιουργείται η αίσθηση της χρήση samples από άλλα τραγούδια, αλλά αίσθηση αυτή της ανακύκλωσης προέρχεται από την παραγωγή του Stephen Hague, που συνδύασε προγραμματισμένα drums, ethnic percussion και synth pads, δημιουργώντας μια dance-rock αισθητική που θύμιζε την εποχή του acid house και της synthpop, δείχνοντας και την στροφή της μπάντας.

Το τραγούδι κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1991 και έφτασε στο Νο 23 του UK Singles Chart, Νο 1 του US Billboard Modern Rock Tracks, Νο 57 του Billboard Hot 100 και Νο 1 στον Καναδά. Ήταν η μεγαλύτερη αμερικανική επιτυχία της μπάντας μετά το «Cities in Dust» (1985). Το βίντεο κλιπ σκηνοθέτησαν οι Jonathan Dayton και Valerie Faris (μετέπειτα σκηνοθέτες του Little Miss Sunshine). Χρησιμοποίησε γρήγορα cuts, glamour φωτογραφίες, αναφορές στην αισθητική της Mansfield (ξανθά μαλλιά, κόκκινα χείλη, vintage αυτοκίνητα) και heavy rotation στο MTV, που το μετέτρεψε σε πολιτισμικό φαινόμενο της early-90s alternative σκηνής.

Jacek Henryk Maniakowski