Το Spoonman, είναι ένα
κομμάτι των Soundgarden, σαν σινγκλ κυκλοφόρησε
17 Φλεβάρη του 1994, για να προωθήσει το
τέταρτο τους άλμπουμ Superunknown. Η σύνθεση
είναι αποκλειστικό έργο του τελειομανή
Chris Cornell. Το 1995 το τραγούδι πήρε βραβείο
Grammy σαν Best Metal Performance.
Το Spoonman δημιουργήθηκε
για τις ανάγκες μιας ρομαντικής κομεντί,
του "Singles" το 1992, όπου και ακούγεται
το κομμάτι άλλα στην ντέμο ακουστική
του εκτέλεση. Το όνομα προήλθε όταν οι
Soundgarden μαζί με τους Pearl Jam δουλεύανε πάνω
στο sountrack
της
ταινίας. Ο μπασίστας των Pearl Jam ο Jeff Ament
σκεφτόταν ένα όνομα για ένα εικονικό
συγκρότημα που ήταν στην ταινία, πριν καταλήξει στο Citizen Dick, ένα από τα ονόματα
που "παίζανε" ήταν και αυτό. Το
εμπνεύστηκε από έναν performer του δρόμου,
που έπαιζε μουσική με κουτάλια στους
δρόμους του Santa Cruz της California εκείνη την
εποχή. Είναι αρκετά ενδιαφέρουσα η
ιστορία του και γι αυτό θα αναφερθώ σ αυτήν επιγραμματικά.
Ο Citizen Dick, γεννημένος 3/10 του 1948 στο Kodiak της Alaska,
μετά από την αποστράτευση του από το
ναυτικό απλά δεν μπορούσε να βρει σταθερή
δουλειά και ξεκίνησε να παίζει με τα
κουτάλια. Το αξιοσημείωτο είναι ότι
πριν τον κάνουν διάσημο οι Soundgarden είχε
μοιραστεί την σκηνή με τον Frank Zappa, καθώς
και τον ... δρόμο με τον Jim Page. Το 1995
ηχογράφησε ένα άλμπουμ το Entertain the
Entertainers. Αυτόν το καιρό ζει στο Port Townsend
της πολιτεία του Washington, αφού ξεπέρασε
τα προβλήματα του αλκοολισμού.
Ο performer κλήθηκε να
συμμετάσχει στην τελική εκτέλεση και
ηχογράφηση του κομματιού, από τον Chris
Cornell και φυσικά συμμετείχε και στο
βιντεοκλίπ του κομματιού, όπου και
...δεσπόζει και η δική του μούρη.
Το "Some Velvet Morning",
το γνώρισα στις αρχές των '00, από τους
Primal Scream με την Kate Moss, να λικνίζεται
ερωτικά στο βιντεοκλίπ και να κάνει τα
γυναικεία φωνητικά. Η ιστορία του όμως
ξεκινάει την χρονιά του 1967, όταν το
δημιούργησε ο Lee Hazlewood. Το ηχογράφησε σε
ντουέτο μαζί με την Nancy Sinatra και το
τραγούδι μπήκε στο δικό της άλμπουμ
Movin' with Nancy. Το single γνώρισε αρκετή απήχηση
και έφτασε Νο 26 στο Billboard Hot 100, την επόμενη
χρονιά.
Το κομμάτι ξεχειλίζει
από περίσσιο ερωτισμό, που δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο, ούτε καν την συντηρητική London's The Daily Telegraph, που το 2003 την χαρακτήρισε
" Το πιο παράξενο, εθιστικό, σεξουαλικά σκοτεινό τραγούδι που έχει βγει ποτέ-
φιλόδοξο, όμορφο και αξέχαστο".
Στιχουργικά, όπως σχεδόν σε όλα τα
ψυχεδελικά κομμάτια, παρουσιάζει πολλές
ασάφειες. Οι στίχοι χωρίζονται σε
αντρικούς και γυναικείους. Το αντρικό
μέρος αναφέρεται στους τρόπους αγάπης
προς μια μυστηριώδη και δυνατή γυναίκα,
που αυτοαποκαλείται Phaedra. Ενώ τα γυναικεία
φωνητικά, πάνω σε πιο απαλή μουσική
υπόκρουση, για όμορφες εικόνες της φύσης
και για κάποια μυστικά που δημιουρήθηκαν
από ένα ασαφές συλλογικό "εμείς"
Το τέμπο του από 4/4, που είναι αντρικά
φωνητικά σε 3/4 στα γυναικεία. Οι διασκευές
πάρα πολλές, σχεδόν πάντα σε ντουέτο,
αλλά με μακράν, πιο πετυχημένη αυτή των
Primal Scream μαζί με το τοπ μόντελ Phaedra. Ακόμα
το τραγούδι έδωσε όνομα σε indie rock group.
Η
Soko ή αλλιώς Stéphanie
Sokolinski είναι
Γαλλίδα ηθοποιός, αλλά και τραγουδίστρια.
Το παρατσούκλι Soko απέκτησε από το
σχολείο, όταν το πραγματικό της επίθετο
θεωρήθηκε γλωσσοδέτης από τους συμμαθητές
της. Γεννημένη στο Bordeaux, από γονείς
πολωνοεβραίους πρόσφυγες το 1986, έφυγε
από το σπίτι στα 16 της για να σπουδάσει ηθοποιία Όμως βαριέται εύκολα της σπουδές
της και μετά από πολλές αλλαγές των
σχολών ξεκινά να παίζει σε διάφορες
γαλλικές ταινίες και να συνθέτει
τραγούδια. Το ξεκίνημα γίνεται το 2007,
όταν με το σινγκλ της "I'll Kill Her" και
μετά μια εκπομπή του δανέζικου ραδιοφώνου
την The Black Boy Scouts, αρχίζει η προώθηση του
τραγουδιού της. Το τραγούδι γρήγορα
ανεβαίνει στην κορυφή του δανέζικου
τσαρτς και γίνεται χιτ στις κάτω χώρες,
αλλά και στην Αυστραλία. Η Stella McCartney
χρησιμοποιεί το κομμάτι στην επίδειξη
μόδας του ίδιου έτους. Έχει κυκλοφορήσει
ένα EP το Not Sokute και ένα άλμπουμ το I Thought
I Was an Alien (2012). Η συναυλίες της είναι όλες
είναι sold-out στις σκανδιναυικές χώρες
και έχει συνεργαστεί με The Go! Team και
Cornershop. Μετά από δύο χρόνια απραξίας
κατάφερε "να παλέψει με τους δαίμονες
της" και να αρχίζει να συνθέτει και
πάλι το αποτέλεσμα ήταν και το άλμπουμ
της που κυκλοφόρησε φέτος. Οι συνθέσεις
της κινούνται σε χαμηλούς τόνους και
χαρακτηρίζονται σαν Folk, rock, indie.
Απαντά ο Constantinos Tachtsidis για τους Luther Blisset... Τι συμβολίζει το όνομα σας; Το Luther Blissett στην πραγματικότητα είναι το όνομα ενός άσημου Τζαμαϊκανού ποδοσφαιριστή που στα μέσα της δεκαετίας του 80 αγωνίστηκε στην Ευρώπη! Το συγκεκριμένο όνομα όμως έγινε ευρέως γνωστό στην Ιταλία κάπου το 90 ως το όνομα-φάντασμα μιας άγνωστης ομάδας ακτιβιστών συγγραφέων οι οποίοι και έγραψαν το best seller “Ο Εκκλησιαστής”. Το διάλεξα –εκτός του ότι πρόκειται για ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία- γιατί αντιπροσωπεύει μια πολυσύνθετη, ακτιβίστικη θεώρηση των πραγμάτων που θεωρώ πολύ σημαντική και στη μουσική… ιδιαιτέρα στις μέρες μας! Χρήμα ή δόξα; Υστεροφημία Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου; Μουσικά ευέλικτη
Τι μουσική σας εκφραζει λιγότερο ή καθόλου; Αυτό το “κάτι σαν μουσική” που ακούμε στην Ελλάδα! Από την εποχή του “1 χρόνος Φοίβος”… φτάσαμε αισίως στα 20
Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιουσατε; Η μουσική ήταν ανέκαθεν υπερόπλο… ψυχοθεραπευτικό κυρίως! Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή; Αν γινόταν, με τους Radiohead και τον Μότσαρτ…μαζί
Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση; H μουσική είναι σαφέστατα και εκ των πραγμάτων πολιτική έκφραση, τουλάχιστον έτσι όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ. Είναι σίγουρα μαζί με το σινεμά οι πιο πολιτικοποιημένες τέχνες! Θεωρώ αδιανόητο, ένας μουσικός που ζει στην Ελλάδα τα τελευταία 3 χρόνια, να αποστασιοποιείται σε μια απολιτίκ βολή και να μην οσμίζεται αυτό το καινούργιο που είναι έτοιμο να γεννηθεί κάτω από την επιφάνεια. Θεωρώ πως γενικά ο μουσικός είναι υποχρεωμένος να βγει μπροστά, να μιλήσει, να τραγουδήσει, να ηγηθεί… Ήρθε η ώρα να τελειώνουμε επιτέλους με τους επιδοτούμενους καλλιτέχνες του δημοσίου! Θεωρώ απαράδεκτη τη στάση που κρατάνε πολλοί καλλιτέχνες τα τελευταία τρία χρόνια!
Οι επιρροές σας; Τom Waits, Radiohead, Cake, Beirut, Yann Tiersen, Χατζηδάκις, Παυλίδης αλλά και πιο εναλλακτικοί ροκ ήχοι
Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα; Παρέα, συντροφικότητα και δημιουργία
Μέσον ή σκοπός η μουσική; Μέσο που εξυπηρετεί τον σκοπό μιας εσωτερικής ολοκλήρωσης!
Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη; Το μόνο που μπορεί να συνοδέψει ένα ταλέντο αν δεν το εξελίξεις, είναι μονάχα το υπερτροφικό σου “Εγώ”. Είναι σαφές πως ένας μικρός βαθμός έπαρσης υπάρχει πάντα, και αν συνοδεύεται και με μία πιο ταπεινή θεώρηση των δυνατοτήτων σου, τότε έχεις καλά συστατικά για να πετύχεις. Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα; Με κάποιο νυκτόβιο, σίγουρα Μια ευχή για την μπάντα Η μπάντα είναι σχετικά καινούργια και είναι αυτή τη στιγμή σε διαδικασία μορφοποίησης. Το καλοκαίρι αρχίζουν τα live και από ‘κει και πέρα “καλό ταξίδι και όπου μας βγάλει” Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας; Η μουσική είναι μία διαρκής εσωτερική αναζήτηση… μία διαρκής πάλη με τα συναισθήματά σου και ότι εσύ αντιλαμβάνεσαι ως ερέθισμα από την κοινωνία! Υπάρχουν σκοτεινές αλλά και φωτεινές στιγμές! Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/pages/Luther-Blissett/308299432564923?fref=ts
Κάπου στα τέλη της δεκαετία του '80 και αρχές '90, οι οθόνη του MTV γέμισε με μια νέα, επιβλητική και προπάντων εντυπωσιακή παρουσία. Η Alannah Myles με το πρώτο και ομώνυμο της δίσκο κατάφερε να εντυπωσιάσει και όχι μόνο με τις συνθέσεις της και την φωνή της, γνήσια ροκ, αλλά και με την εμφάνισή της. Η γεννημένη στον Καναδά τραγουδίστρια, κατάφερε με το πρώτο της σινγκλ, το"Black Velvet" να φτάσει στο Νο 1 του Billboard Hot 100 και αυτό μόλις σε δύο εβδομάδες. Η δημιουργία του τραγουδιού ανήκει στους Christopher Ward και David Tyson. Ο πρώτο το εμπνεύστηκε όταν είδε ένα λεωφορείο γεμάτο οπαδούς του Elvis (ένας είναι) να πηγαίνουν στη Graceland, για ξαγρύπνια για την δέκατη επέτειο από τον θάνατό του. Αφού επέστρεψε στον Καναδά, μοιράστηκε την ιδέα με την Alannah Myles, για ένα τραγούδι για τον Elvis. Ο παραγωγός David Tyson έγραψε την μουσική και έτσι γεννήθηκε η μεγαλύτερη επιτυχία της μελαχρινής Καναδής. Το τραγούδι σε κάθε στίχο έχει μια αναφορά στον Elvis. "Jimmy Rogers on the Victrola up high", είναι το όνομα ενός μπλουζίστα που επηρέασε τον Elvis και Victrola είναι ό δίσκος που έπαιζε δυνατά. "Mama's dancin' with baby on her shoulder" μιλάει για την Gladys Presley, που συνήθιζε να χορεύει με τον "βασιλιά" όταν ήταν μικρο παιδί. "Black velvet and that little boy's smile", είναι ένας πίνακας σε μαύρο βελούδο, που τον απεικόνιζε και οι γυναίκες φαν του, το ονόμαζαν little boy's smile. "Black velvet with that slow southern style", τραγουδούσε κάποια slow κομμάτια, σε ζωντανές εμφανίσεις, με ένα αργό λίκνισμα, όπως το "Blues Steamroller". "Up in Memphis the music's like a heatwave" μιλάει για το στούντιο που ηχογραφούσε. "Love Me Tender leaves 'em cryin' in the aisle" φυσικά αναφέρεται στην γνωστή του επιτυχία. Ουσιαστικό ο κάθε στίχος είναι ΄ένα κομμάτι από την ζωή του βασιλιά του rock'n'roll. Jacek Maniakowski
Από τους Electro Vampires απαντούν ο τραγουδιστής SUGAR και ο ντράμερ Y.O.P.J.
1)
Τι συμβολίζει το όνομα σας;
SUGAR:
Τη δίψα μας για μουσική μέσα από μια
βαμπιριστικη φιλοσοφία, η οποία μας
συναρπάζει, αλλά και μας εκφράζει.
2)
Χρήμα ή δόξα;
SUGAR:
«Το χρήμα πολλοί εμίσησαν, τη δόξα
ουδείς».
Y.O.P.J.:
Το χρήμα φέρνει δόξα και αντιστρόφως.
Ναι το χρήμα είναι κάτι το ευτελές, δεν
παύει όμως να κινεί ολόκληρο τον κόσμο.
Το ότι έχει αναχθεί σε μια νέα θρησκεία,
ίσως να έχει συμβάλει στην απαξίωσή του
ώς εργαλείο και έχει πυροδοτήσει όλη
αυτή την απέχθεια. Οι «πιστοί» θα κάνουν
τα πάντα γι’ αυτό. Η δόξα... για ποια δόξα
μιλάμε ; Στην καλύτερη των περιπτώσεων
10 χρόνια αργότερα δεν θα είμαστε παρά
μία καλή ανάμνηση.
Νομίζω
ότι σαν μπάντα ισορροπούμε ανάμεσα στις
δύο έννοιες. Δεν κυνηγήσαμε ποτέ ούτε
το χρήμα ούτε τη δόξα. Ότι από αυτά ήρθε
κατά τη μεριά μας ήρθε αβίαστα.
3)
Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση
την μπάντα σου;
SUGAR:
“ … thirstyformore
…”
Y.O.P.J.:
Όπωςλέειο
Isaac Hayes «whatever you do, you got to do your thing»
4)
Σημείο μηδέν της μπάντας.
SUGAR:
Η μετονομασια μας από GroundControl
σε ElectroVampires.
Y.O.P.J.:
Αν ήσουν παρών στις πρώτες πρόβες θα
έβλεπες μία μπάντα πολύ διαφορετική,
όχι μόνο σαν μουσική άποψη, αλλά και σαν
ψυχολογία. Το “σανίδι” ήταν στο πίσω
μέρος του μυαλού μας από την αρχή, φάνταζε
όμως τόσο μακρυνό και δύσκολο. Νομίζω
ότι το σημείο καμπής ήταν το παρθενικό
μας live
στο Πολυτεχνείο. Τα αποκαλυπτήρια του
Sugar
!
5)
Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή
καθόλου;
SUGAR:
Δε με εκφράζει καθόλου η μουσική, η οποία
δημιουργείται και χρησιμοποιείται
αποκλειστικά και μόνο για να «πουλήσει»,
χωρίς κανένα καλλιτεχνικό και
συναισθηματικό κίνητρο.
6)
Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την
χρησιμοποιούσατε;
SUGAR:
Είναι υπεροπλο η μουσική … και ήδη τη
χρησιμοποιούμε ως τέτοιο … με διαφορετικό
τρόπο ο καθένας από εμάς …
Y.O.P.J.:
Αν ήτσν υπερόπλο η μουσική δεν θα είχαμε
καμία πρόσβαση σε αυτό !
7)
Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην
σκηνή;
SUGAR:
Θα ήθελα οι ElectroVampires
να άνοιγαν την επόμενη περιοδεία των
Ministry
…
SUGAR:
Δεν υπάρχει αληθινή θρησκευτική έκφραση
… Πάντα εξέφραζε και εξακολουθεί να
εκφράζει την πολιτική βούληση … το πιο
χρήσιμο δεκανίκι των πολιτικών (ανά
τους αιώνες) για «τη διαφύλαξη των
συμφερόντων των πολιτών» και «την
προστασία τους από τα δείνα των Θεών».
Η
μουσική ΠΑΝΤΑ σαν έκφραση της ψυχής ...
Y.O.P.J.:
Χάνει την ουσία της και μεταμορφώνεται
σε Datsun με ντουντούκα.
Y.O.P.J.:
Είχα την τύχη να ακούσω από τους παππούδες
μου ιστορίες από μια άλλη Ελλάδα, από
έναν άλλο κόσμο, μόλις 50 χρόνια μακριά
από το σήμερα, κι όμως τόσο διαφορετικό.
Δεν μπορώ να αριθμήσω τις επιρροές μου.
Νοιώθω σα να πλέω μέσα σε μια τεράστια
μήτρα. Ακόμα σχηματίζομαι και νομίζω
για πάντα. Σήμερα μ επηρεάζει αυτό αύριο
κάτι άλλο, οι συνθήκες οι συμβιβασμοί
και οι επαναστάσεις, βήματα μπρος, βήματα
δεξιά και αριστερά και ύστερα ανάπαυση.
10)
Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;
SUGAR:
Φυσικά μέσον … Το μέσο ώστε να βρεις
τους συνοδοιπόρους στο ταξίδι της
μουσικής.
Y.O.P.J.:
Το συγκρότημα προκύπτει σαν ανάγκη. Ο
καθένας μας έχει ανάγκη να εκφραστεί.
Η μουσική σαν τρόπος έκφρασης απαιτεί
τη συνεργασία την τριβή με κάποιον άλλο
ή άλλους. Στην περίπτωσή μας το συγκρότημα
εξυπηρετεί τόσο ώς όχημα για το μουσικό
ταξίδι, όσο και ώς συνδετικός κρίκος
για τους 5.
11)
Μέσον ή σκοπός η μουσική;
SUGAR:
Το μέσο για τη θεραπεία της ψυχής …
Y.O.P.J.:
Νομίζω δεν μπορώ να διακρίνω μεταξύ των
δύο. Η μουσική παίζει στ αυτιά μου 24/7
ακόμα κι όταν δεν υπάρχει ηχείο εκεί
κοντά.
12)
Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή
την ταπεινοφροσύνη;
SUGAR:
Και η αλαζονεία και η ταπεινοφροσύνη
είναι στοιχεία της προσωπικότητας, αλλά
και της παιδείας που έχει λάβει κάποιος.
Δεν έχει σχέση το ταλέντο, έχει ο
χαρακτήρας.
Y.O.P.J.:
Τι είναι δηλαδή το ταλέντο ; Όταν κάποιος
τραγουδάει όμορφα ; όταν ζωγραφίζει
όμορφα ; όταν μιλάει όμορφα ; Όλοι μου
οι φίλοι έχουν αυτά τα «ταλέντα» αν
μπορούμε να τα ονομάσουμε έτσι. Εγώ
νομίζω ότι η έννοια ταλέντο είναι
υποτιμητική για τον οποιοδήποτε άνθρωπο
που έχει μοχθήσει για να αποκτήσει μια
δεξιότητα. Μηδενίζει όλη του την
προσπάθεια και ανάγει τα καλά του
αποτελέσματα σε καρπούς μίας γεννετικής
ή κοινωνικής ή άλλου είδους προδιάθεσης.
Δεν ξέρω αν αυτή μου η θεωρία προδίδει
αλαζονεία ή ταπεινοφροσύνη.
13)
Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε
την μπάντα;
Y.O.P.J.:
Η μπάντα έχει την υπομονή του γαϊδάρου,
τις κοινωνικές αρετές του λύκου, την
παιχνιδιάρικη διάθεση του δελφινιού
και τις πτητικές ικανότητες του χαρταετού.
14)
Μια ευχή για την μπάντα
SUGAR:
Να έχουμε όλοι την υγειά μας … τίποτε
άλλο … τα αλλά μπορούμε να τα πετύχουμε
… ΟΛΑ.
Y.O.P.J.:
Don’t sell the dreams you should be keeping pure and simple every
time
15)
Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της
μουσικής δημιουργίας;
SUGAR:
Η απότομη προσγείωση στην πραγματικότητα
…
Y.O.P.J.:
Isawyourightbeforeifellasleeptonight
and
i saw what i needed to see
and
i heard all i needed to hear
and
like a child, i fell asleep
Tomorrow
will pretty much be the same
same
as tired
same
as altered
And
then the clock will never be heard again
And
all my haste will be for nothing
All
my blood spilled in abyss, will quickly vanish like a drop in an
ocean
Το "Californication" των Red Hot Chili Peppers, είναι τραγούδι από το ομώνυμο άλμπουμ τους του 1999. Ένας δίσκος που τους εκτόξευσε στην κορυφή και ακούστηκε από αυτιά που δεν ανήκουν στον χώρο της ροκ μουσικής. Από τις πιο μελωδικές στιγμές της μπάντας, ήταν το τέταρτο σινγκλ από αυτό το άλμπουμ. Η δημιουργία των Kiedis, Smith, Flea, Frusciante δεν έφτασε την κορυφή, αλλά παραμένει ένα τραγούδι αναλλοίωτο στον χρόνο. Και όπως είναι γνωστό, δεν υπάρχει παρθενογέννεση στο rock'n'roll, έτσι και αυτό το τραγούδι, έχει τα μουσικά του "πατήματα". Το κυρίως riff του, ο John Frusciante το "εμπνεύστηκε" από το "Carnage Visors" των The Cure. Αλλά αυτό που παρουσιάζει περισσότερο ενδιαφέρον είναι το λυρικό μέρος του. Αναφέρεται στην σκοτεινή πλευρά του Hollywood και την κουλτούρα που εξάγει. Ο Kiedis, στο βιβλίο του Scar Tissue, αναφέρει ότι ο στίχος "Psychic spies from China try to steal your mind's elation." είναι εμπνευσμένος από μια κουβέντα που άκουσε, όταν ήταν στην Νέα Ζηλανδία. Ειπώθηκε από μια γυναίκα στον δρόμο, που με στόμφο έλεγε πως είναι "ψυχική κατάσκοπος στην Κίνα", με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό. Δεν αφήνει κανένα σημείο της πλαστικής αυτής κουλτούρας ασχολίαστο. Την βιομηχανία του πορνό ("hardcore soft porn"), τους πλαστικούς χειρούργους, ("pay your surgeon very well to break the spell of aging"), ακόμα και τους Kurt Cobain και David Bowie δεν αφήνει ασχολίαστους ("Cobain, can you hear the spheres singing songs off Station to Station?"). Το Star Wars και το Star Trek τα σχολιάζει και αυτά ("and Alderaan's not far away"), ("Space may be the final frontier but it's made in a Hollywood basement"), αφήνοντας υπόνοιες για την συνωμοσία της προσσελήνωσης και τα την βόλτα στο φεγγάρι του Neil Armstrong. Απλά είναι ένα τραγούδι για ψεύτικα φώτα της ηλιόλουστης California.