The Heart Throbs

Η ροκ μουσική δεν φημίζεται για την δίκαιη μεταχείριση τον ταλέντων, που βγαίνουν μέσα από αυτήν. Ειδικά όταν υπάρχει μεγάλο κύμα από μπάντες σε κάποια συγκεκριμένη έκφραση του rock'n'roll, πολλές μπάντες μένουν στην αφάνεια ή απλά το κύμα τους πετάει στα βράχια. Όπως στην σκηνή του Seattle, στα τέλη της δεκαετίας του '80, έτσι και στην Αγγλία, την ίδια περίοδο, ένας μουσικός συνωστισμός άφησε πολλά γκρουπ "στην "απ' έξω". Το γεγονός αυτό αποδεικνύει ότι, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες, εκτός από ταλέντο και γνώση της μουσικής, που καθορίζουν την πορεία ενός καλλιτέχνη. Δεν θα εξετάσω εδώ αν είναι δίκαιοι ή όχι.
Μια αδικημένη περίπτωση, που απλά χάθηκε στην λήθη του χρόνου είναι αυτή των The Heart Throbs. Δημιουργήθηκαν το 1986 από τους Rose Carlotti, φωνητικά και κιθάρα, και τον  Stephen Ward στην κιθάρα. Οι δυο τους καλούν στην νέα μπάντα την Rachel DeFreitas στο μπάσο, την αδελφή της Rose και τονRachel DeFreitas στα ντραμς. Και αυτοί  Οι δύο κοπέλες είναι και αδελφές του ντράμερ των  Echo & the Bunnymen, Pete DeFreitas. Στα μέσα του 1987 κυκλοφορούν το πρώτο τους σινγκλ, το "Toy", από την In-Tape.  Στην συνέχεια υπογράφουν στην  Rough Trade, με την οποία κυκλοφορούν άλλα δύο σινγκλ, τα "Bang" και "Too Many Shadows". Μετά από άλλα δύο σινγκλ στην δική τους Profumo, τα "Here I Hide" και "Blood From A Stone" υπογράφουν στην One Little Indian, για να ηχογραφήσουν και το πρώτο τους άλμπουμ. 
Η μπάντα είναι ήδη γνωστή στην indie σκηνή, πριν κυκλοφορήσει το πρώτο της άλμπουμ, το οποίο γίνεται πραγματικότητα το 1990 και όνομά του Cleopatra Grip. Εν τω μεταξύ γίνονται κάποιες αλλαγές στο γκρουπ και προστίθενται ο κιθαρίστας  Alan Barclay, γνωστός σαν Alan Borgia. Έτσι ο Stephen Ward, μετακομίζει στα πλήκτρα. Η δισκογραφική, που αναλαμβάνει να προωθήσει το άλμπουμ στην Αμερική απογοητεύεται από τις πωλήσεις και δεν αναλαμβάνει να προωθήσεις κανένα άλλο άλμπουμ τους, 
Ακολουθούν άλλα δύο άλμπουμ, τα Jubilee Twist και Vertical Smile, όπου οι πωλήσεις είναι μάλλον απογοητευτικές. Μετά την κυκλοφορία του τρίτου τους δίσκου, διαλύονται και οι Rose Carlotti και Steve Beswick δημιουργούν τους Angora, που επίσης δεν έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής. Το πρώτο και τρίτο άλμπουμ τους είναι απλά διαφορετικές ονομασίες για γυναικεία γεννητικά όργανα, ενώ το δεύτερο είναι ονομασία μια τεχνικής των πολεμικών τεχνών. 

Jacek Maniakowski

3 Doors Down - Kryptonite

Υπάρχουν αμέτρητες περιπτώσεις τραγουδιών, που δίνουν λόγο ύπαρξης για κάποιον καλλιτέχνη ή μπάντα. Ακόμα πιο πολλές που ένα τραγούδι ξεκινάει σαν φορέα προς την την δόξα και "πολιορκητικός κριός" που σπάει τις πύλες για το κάστρο της καλλιτεχνικής αναγνώρισης. Ένα από αυτά είναι η δημιουργία του ντράμερ και τραγουδιστή των  3 Doors Down,  Brad Arnold.
Το τραγούδι που τους έβγαλε από την αφάνεια, γράφτηκε από τον δημιουργό του όταν ο ίδιος ήταν 15 χρονών. Και μάλιστα το έγραψε στο μάθημα των μαθηματικών. Ήταν από τα πρώτα που έγραψε, αν όχι το πρώτο. Ουσιαστικά το λυρικό μέρος βασίζεται σε ερωτήσεις, "αν έχω πέσει θα είσαι εδώ για μένα;" και "αν είμαι καλά και κάνω καλό σε άλλους θα είσαι πάλι δίπλα μου;" Αλλά την πραγματική σημασία την κατάλαβε ο Brad Arnold μετά από αρκετά χρόνια και πολλές εκτελέσεις του τραγουδιού. Όταν το έγραφε, ούτε ο ίδιος ήξερε ακριβώς τι. 
Το τραγούδι ηχογραφήθηκε για το ντέμο του συγκροτήματος και γνώρισε δημοσιότητα, όταν άρχισε να παίζεται από τον 97.9 WCPR-FM, ραδιοφωνικό σταθμό του Biloxi, του Mississippi, στις αρχές του 2000. Όταν κυκλοφόρησε σε σινγκλ, έγινε πολύ δημοφιλές σε ραδιοφωνικούς σταθμούς όλης της Αμερικής. Και παραμένει μεγαλύτερη επιτυχία της μπάντας και τραγούδι σύμβολό της μπάντας.
Στην δημιουργία της μουσικής του συνέβαλαν οι Matt Roberts και Todd Harrell. Το βιντεοκλίπ σκηνοθέτησε ο  Dean Karr και δείχνει έναν ηλικιωμένο, που φορώντας την στολή ενός υπέρ-ήρωα, προσπαθεί να γίνει και τέτοιος. Αλλά κάποιος κρυπτονίτης τον εμποδίζει να το καταφέρει. Το τραγούδι παίζεται συχνά και σε αγώνες  Monster Jam, αγώνες με τεράστια αυτοκίνητα, που ποτέ δεν κατάλαβα τι σκοπιμότητα έχουν. 

Jacek Maniakowski

Midnight Oil - Beds Are Burning

Τα protest songs, αλλά και πολιτικά τραγούδια είναι ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο στην ιστορία της μουσικής γενικά και της ροκ, συγκεκριμένα. Πολλά έγιναν μεγάλες επιτυχίες και μένουν ως σήμερα ανέπαφα από τον χρόνο. Ο στόχος αυτών των τραγουδιών είναι να ακουστεί κάποια αδύναμη φωνή, να φανερωθεί κάποιο ζήτημα και ουσιαστικά να μην μείνει κάτι στην λήθη. Γιατί απλά, κάθε γνώση που συνοδεύεται με νότες, μπορεί να φτάσει και πιο μακρυά σε χρόνο και τόπο.
Οι Αυστραλοί  Midnight Oil, σίγουρα είναι μια μπάντα που προσπαθεί, όχι μόνο να αφυπνίσει μια οικολογική συνείδηση, αλλά τακτικά ασχολείται με φλέγονται κοινωνικά θέματα. Το "Beds Are Burning" είναι ένα από αυτά τα τραγούδια. Βρίσκεται στο έκτο τους άλμπουμ, το Diesel and Dust του 1987 και είναι το τραγούδι, το οποίο έδωσε στην  μπάντα το διαβατήριο για την επιτυχία και δόξα, έξω από τα σύνορα της πατρίδας τους. 
Το λυρικό μέρος αφορά τον εκτοπισμό αρχικά και μετά την σχεδόν ολοκληρωτική εξαφάνιση των Pintupi, από την Αυστραλιανή κυβέρνηση. Οι  Pintupi ήταν μια ομάδα 400 περίπου Αβιρίγινων, που κατοικούσε στην Δυτική Έρημο, ανάμεσα στις λίμνες  MacDonald και Lake Mackay, στην δυτική Αυστραλία. Οι ομάδα αυτή άρχισε να εκτοπίζεται στην δεκαετία του '30, για να κορυφωθεί στα μέσα της δεκαετίας του '50. Η μετακόμιση αυτής της ομάδας, που σίγουρα δεν έγινε με ειρηνικό τρόπο, είχε σκοπό να τους ενώσει με τους Papunya και Haasts Bluff, σε πιο βόρειες περιοχές. Αποτέλεσμα αυτής της "Λευκής" λογικής ήταν η σχεδόν εξαφάνιση αυτής της ομάδας. Το 1984 οι τελευταίοι αντιπρόσωποι αυτής της ομάδας γύρισαν πίσω στον παραδοσιακό τρόπο ζωής τους στην έρημο. 
Το 2000, στην Ολυμπιάδα του  Sydney, ζητήθηκε από την μπάντα να τραγουδήσει στη τελετή λήξης το εν λόγω τραγούδι. Ο πρωθυπουργός της Αυστραλίας, John Howard, ήθελε με αυτόν το τρόπο να απολογηθεί για την πολιτική των αυστραλιανών κυβερνήσεων απέναντι στον ντόπιο πληθυσμό. Οι Midnight Oil τραγούδησαν το  "Beds Are Burning" ντυμένη στα μαύρα και στα μπλουζάκια τους αναγραφόταν η λέξη  "Sorry". 

Jacek Maniakowski

Drunk Motherfuckers Band

Η σκληρή πλευρά του rock'n'roll είναι γεμάτη ταμπέλες και ονομασίες, από black metal και white metal  μέχρι και το μοναδικό porn metal με μοναδικούς εκπρόσωπους και φυσικά βασιλιάδες, τους Mentors. Αν και όλα αυτά είναι απλά ένα παιχνίδι, γιατί It's only rock'n'roll, θα τολμούσα να παίξω το παιχνίδι αυτό, των ονομάτων χάρη σε μια μπάντα τους Drunk Motherfuckers. Όχι για να τους δώσω κάποιο λόγο ύπαρξης, μιας και το αποδεικνύουν εδώ και 9 χρόνια με τις συνθέσεις τους, αλλά να δικαιολογήσω την μοναδικότητα του ήχου τους και την γνήσια ειλικρίνεια που διαπίστωσα από τα πρώτα riff στην μουσική τους.
Μεθυστικά ειλικρινείς απέναντι στη μουσική δε μασάνε ούτε τα λόγια τους, αλλά ούτε....τις νότες τους. Αν από τρελό και μεθυσμένο μαθαίνεις την αλήθεια, από τους  Drunk Motherfuckers, μαθαίνει τι εστί καθαρό rock'n'roll, στην σκληρή του μορφή. Το Drunk rock/ metal τους μου τράβηξε την προσοχή χωρίς καμιά δυσκολία. Και σχετικά με την ταμπέλα που χρησιμοποιώ, είναι απλά για να τονίσω την μοναδικότητά τους και σαν ποιητική αδεία θα τολμήσω να τους συγκρίνω με τον  Charles Bukowski της ροκ.
Η μπάντα δημιουργήθηκε από τον τραγουδιστή Father W, από τις στάχτες των  the Drunk Earth, το 2009. Επέλεξε το όνομα Drunk Motherfuckers γιατί "ήθελε ένα νέο όνομα το όποιο θα ήταν πιο underground και θα αντικατόπτριζε ακριβώς, από την πρώτη στιγμή το ελεύθερο πνεύμα της μουσικής μας, την ελευθερία να κάνουμε ότι γουστάρουμε, χωρίς να σκεφτόμαστε τις παραμικρές συνέπειες και όπως επίσης θα έδειχνε τον σεβασμό μας προς την underground σκηνή και την πραγματική εικόνα του ροκ" όπως μας λέει ο ίδιος. Και συνεχίζει " To ροκ σαν μορφή έκφρασης ποτέ δεν ήταν γυαλισμένο και αρεστό στις μάζες. Ήταν μια ακραία μορφή έκφρασης που είχε ως σκοπό να προκαλέσει. Τώρα το έχουν κάνει μόδα."
Το 2009, την ίδια χρονιά που δημιουργήθηκαν, κυκλοφορούν και το πρώτο τους ακουστικό ΕΡ, το  “Drunk and Wasted”. Το εκδίδουν μόνοι τους και σε 666 αντίτυπα. Την απόμενη χρονιά κυκλοφορούν το We ain’t give a shit about Sobers τραγούδι τους, από την  Spinalonga’s Records, σε μια συλλογή τους. Το 2013 κυκλοφορούν το  “…and alcohol for All”, ντεμπούτο άλμπουμ τους. Αυτήν την στιγμή ετοιμάζουν το νέο τους άλμπουμ και σύντομα θα επανεκδώσουν το ντεμπούτο τους από την Highway to Hell Records, για Αμερική και Καναδά.
Οι στόχοι των Drunk Motherfuckers, που αποτελούνται από τους : Father W.:Alcoholic Poetry...στα φωνητικά, El Pedro Garcia Escobar: Drums, Soulis:Bassline, Andrew:Guitars, Wee:Guitars και τον Papits: Sound Engineer, είναι να παίξουν όσο το δυνατόν σε πιο πολλά μέρη. Όπως λένε και οι ίδιοι : "Να παίξουμε live την μουσική μας παντού, οπουδήποτε υπάρχουν άνθρωποι που γουστάρουν το ροκ, όπως πρέπει να είναι, ασυμβίβαστο με τις τάσεις μόδας και προκλητικό."
Η έδρα τους παραμένει Αθήνα και οι ίδιοι ορίζουν την μουσική τους σαν Down Tempo,Stoner Rock, Drunk n' Roll. Προσωπικά προτείνω να τους "πιείτε" άφοβα, δεν δημιουργούν hangover, το πολύ θα σας παρασύρουν σε Headbanging.....

Jacek Maniakowski

Blue Öyster Cult - Godzilla

Η θεματολογία στο rock'n'roll, με την εμφάνιση πολλών παρακλαδιών της, έχει πάρει τςεράστιες, σχεδόν άπειρες, διαστάσεις. Από κλασικό "μ' αγαπάς-σ'αγαπώ", έχει έχει πιάσει θέματα από φιλοσοφικές αναζητήσεις μέχρι απλά καθημερινά πράγματα. Φυσικά η συμπαθήσσης, πλην καταστροφική σαύρα των Ιαπωνικών ταινιών επιστημονικής φανατσίας δεν θα μπορούσε νά γλυτώσει. 
Το "Godzilla" των  Blue Öyster Cult είναι δημιουργία του Buck Dharma και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1977 μέσα από το πέμπτο άλμπουμ του συγκροτήματος, το  Spectres. Ήταν και το πρώτο σινγκλ από αυτό το άλμπουμ και ανήκει στα πιο αναγνωρισμένα τραγούδια του γκρουπ. Οι στίχοι του τραγουδιού είναι γραμμένοι  tongue-in-cheek, με διάθεση δηλαδή, που από την αρχή φανερώνει αστείσμό και μη σοβαρή προσέγγιση. 
Οι στίχοι "Receiving breaking news! (臨時ニュースを申し上げます！ Rinji nyūsu o mōshiagemasu!), Godzilla is headed towards the Ginza area! (ゴジラが銀座の方に向っています！ Gojira ga Ginza no hō ni mukatteimasu!)και Please seek shelter as soon as possible! (大至急、避難してください Daishikyū, hinan shite kudasai!)είναι αυθεντικές ατάκες από την ταινία. Αν και το ίδιο τραγούδι είναι σατυρικό, γνώρισε και αυτό διάφορες παρωδίες. Η μία έγινε από τα μέλη της μπάντας, τους Eric Bloom και Buck Dharma. Και ονομάστηκε "NoZilla". Άλλες παρωδίες ακούν στα ονόματα  "Chinchilla" και "Swinezilla". Το τραγούδι συνηθιζόταν να παίζει σε αγώνες baseball των  New York Yankees, όταν ο άσος της ομάδας Hideki Matsui, με παρατσούκλι το Godzilla, έπιανε το μπαστούνι του. 
Jacek Maniakowski

Queen - We Will Rock You

Αν υπήρχε ένα ύμνος αφιερωμένος σε κάποια θεότητα του rock'n'roll ή κάποιο μαγικό τραγούδι που μέσα από τον ήχο του ξεσήκωνε ξαφνικά όλους τους οπαδούς της μουσικής, σίγουρα θα ήταν ένα τραγούδι των  Queen. Όχι ένα οποιοδήποτε, αλλά συγκεκριμένα μια σύνθεση του  Brian May, το "We Will Rock You".
Το τραγούδι ξεκίνησε την πορεία του προς αιωνιότητα το 1977 και μέσα από το άλμπουμ των  Queen, το News of the World. Σαν σινγκλ κυκλοφόρησε μαζί με το "We Are the Champions" και ήταν στην Β πλευρά του. Τα δύο αυτά τραγούδια έγιναν ουσιαστικά δίδυμα, μιας που στις συναυλίες τους παίζονταν μαζί. Μουσικά παρουσιάζει ενδιαφέρον λόγω της απλότητας του. Το τέμπο δίνουν παλαμάκια, από τα μέλη του συγκροτήματος, που αργότερα στο μοντάζ τους δόθηκε όγκος. Ακριβώς όπως και τα ποδοβολητά. Ουσιαστικά, εκτός από το τέμπο, χαρακτηρίζεται από την επίδειξη φωνητικών ικανοτήτων του  Freddie Mercury και ένα από τα καλύτερα σόλο του, με το οποίο κλείνει.
Το βιντεοκλίπ του γυρίστηκες χειμώνα και σε εξωτερικό χώρο, με αποτέλεσμα ο κιθαρίστα να πάρει μια ρεπλίκα της κιθάρας του, στην οποία φυσικά δε μπόρεσε να παίξει κανονικά, μιας που ..."τον είχε δαγκώσει" κανονικά. Η συνέχεια του τραγουδιού, στο ταξείδι του στον χρόνο είναι υπερβολικά γεμάτη. Πολλές διασκευές,  remix, χρήση σαν sample, ακόμα και παρωδίες. Αλλά η πιο συχνή του χρήση είναι σε αθλητικούς αγώνες μαζί με το δίδυμό του We Are the Champions. 
Σε κάποια live η εκτέλεση είναι πιο γρήγορη και μια τέτοια βρίσκεται στα  Live Killers, του 1979 και  Queen Rock Montreal του 2007. Σε μια συνέντευξή του, ο δημιουργός του ομολογεί, ότι η ιδέα για την δημιουργία του του ήρθε σε ένα όνειρο. Μια φωνή του είπε να φτιάξει ένα τραγούδι στο οποίο θα συμμετέχει το κοινό. Έδωσε έμπνευση για ένα  musical με το ίδιο όνομα, το οποίο έκανε πρεμιέρα το 2002 στο Λονδίνο, για να μετακομίσει δυο χρόνια αργότερα στο  musical. Τα παλαμάκια που κρατάνε τον ρυθμό, ηχογραφήθηκα με την βοήθεια ενός αστροφυσικού. 
Φυσικά το τραγούδι συνοδεύουν αρκετές ακόμα ιστορίες, τις οποίες μπορεί ο καθένας του να ανακαλύψει μόνος του. 

Jacek Maniakowski

Buckcherry - Crazy Bitch

Η Paris Hilton πέρα από μια πλούσια κληρονόμος, έκανε προσπάθειες να να γίνει ηθοποιός. Αλλά και να τραγουδήσει. Τα αποτελέσματα μπορεί να κρίνει ο καθένας. Αλλά να γίνει πηγή έμπνευσης για Hard rock συγκρότημα;;;; Κι όμως, αποτέλεσε έμπνευση για τους Buckcherry και για το τραγούδι Crazy Bitch, το πρώτο σινγκλ από το τρίτο τους άλμπουμ, το 15, του 2006. Όλα αυτά με αφορμή ένα βίντεο που κυκλοφορούσε εκείνη την εποχή, με την εν λόγω κυρία, σε ερωτικές περιπτύξεις  Οι μπάντα συνήθιζε να ονομάζει αυτές τις φραγκάτες κοπέλες "crazy bitches". Το τραγούδι έτυχε και μιας υποψηφιότητας για βραβεία Grammy.

Το βιντεοκλίπ του τραγουδιού γυρίστηκε σε ένα στριπτιζάδικο, το Key Club στο Los Angeles. Υπήρχε μια πρόσκληση σε όμορφες κοπέλες να συμμετάσχουν σε αυτό. Γυρίστηκε σε δύο εκδοχές, η μία X-rated και άλλη με περικοπές και πιο σεμνή. Παρ' όλα αυτά το μουσικό κανάλι MTV λογόκρινε, ακόμα και την σεμνή μορφή σε 80!!!! σημεία.

Όμως οι περιπέτειες για το περιβόητο βιντεοκλίπ δεν τελειώνουν με την λογοκρισία από το μουσικό κανάλι. Στις 11 Σεπτεμβρίου κατατέθηκε αγωγή κατά της τις μπάντας, στην οποία αναφέρεται ότι, εμφανίζεται ανήλικο κορίτσι στο βιντεοκλίπ. Πέρα από αυτό, αναφέρεται στην αγωγή, ότι στο κορίτσι δόθηκε αλκοόλ και μάλιστα φαίνεται και το στήθος της. Φυσικά η κοπέλα μπήκε με ψευδή στοιχεία και η μπάντα αρνήθηκε κάθε ανάμιξη, όπως και η δισκογραφική. Τελικά το πιο πιθανό ήταν να έστησε η μητέρα του κοριτσιού αυτήν την κομπίνα. Τελικά το βιντεοκλίπ ξαναγύρηστηκε και το προηγούμενο αποσύρθηκε. Νομικός αντιπρόσωπος ήρθε σε επαφή με την μητέρα του κοριτσιού και το θέμα λύθηκε εξωδικαστικά.

Jacek Maniakowski