Το γεγονός ότι, η ροκ μουσική κατηγορείται ευρέως από τον κάθε σκοταδιστή έχει μια σοβαρή βάση. Καταρχήν δεν γερνάει και δεν φθείρεται, αυτό σημαίνει πως ό,τι μεταφέρει κάθε τραγούδι διατηρείται σαν μέλι, καμιά φορά και σε μελιστάλαχτο τραγούδι. Η ναζιστική πανομοιοτυπία είναι επίσης εντελώς απούσα και δυνατές κιθάρες εναλλάσσονται με σχεδόν ουράνιες μελωδίες. Και πάνω απ' όλα είναι, συμβολικά είναι μια ανοιχτή αυτοκρατορία, χωρίς μουσικά σύνορα και χώρο για κάθε τι διαφορετικό.
Θα μπορούσα να τολμήσω, χαρακτηρίζοντας τους Procol Harum, σαν μια μπάντα που κατέχει όλα αυτά. Και είναι σίγουρο ότι, όσο και παλιά είναι τα τραγούδια τους πάντα αποτελούν μια ανακάλυψη. Το progressive rock συγκρότημα από την Αγγλία είχε και έχει να ενσωματώσει πολλές μουσικές κατευθύνσεις σε μία και να παντρέψει με επιτυχία μελωδίες κλασικής μουσική με στίχο που παραπέμπει σε καθαρή ποίηση. Όλα αυτά είναι και το "A Salty Dog", από το ομώνυμο του τραγουδιού άλμπουμ του 1969.
Το λυρικό μέρος ανήκει στον Keith Reid και η μουσική στον Gary Brooker, που κάνει και τα φωνητικά στο τραγούδι. Από τα αγαπημένα τραγούδια του στιχουργού του, μελωδικά παραπέμπει στον Frédéric Chopin. Το μουσικό μέρος, που έντονα θυμίζει τον Γάλλο-Πολωνός μουσουργό, ντύνεται με στίχους που αναφέρονται σε κάποιον ναύτη. Αυτός περιγράφει της περιπέτειες του στις άγνωστες θάλασσες. Πρώτα δημιουργήθηκαν οι στίχοι και με βάση αυτούς δημιουργήθηκε η μελωδία. Μια διαδικασία που λειτουργούσε σχεδόν αυτόματα και φυσικά ανάμεσα στους δύο δημιουργούς του τραγουδιού.
Αν και πολύπλοκος ήχος των progressive rock συγκροτημάτων δεν χαίρει γενική αποδοχής, το τραγούδι αυτό, μαζί με διθυράμβους από τους μουσικούς κριτικούς είχε και αρκετή επιτυχία. Φυσικά παραμένει αγέραστο με πάνω από 4 δεκαετίες στην "πλάτη" του.
To "κουτί του behaviorist Skinner" είναι ένα ελεγχόμενο περιβάλλον, όπου αρνητικά ή θετικά ερεθίσματα συνόδευαν και ακολουθούσαν συγκεκριμένες συμπεριφορές, οι οποίες βήμα προς βήμα "οδηγούνταν" προς την τελική επιθυμητή συμπεριφορά. Σκεφτήκαμε πως ο κόσμος που μας περιβάλλει είναι ένα αντίστοιχο κουτί και ο καθένας από εμάς ένα αντίστοιχο πειραματόζωο, που με ελάχιστα μέσα προσπαθεί να αντισταθεί στον κατευθυνόμενο τρόπο σκέψης που κάποιοι προσπαθούν να του επιβάλλουν.
2)Χρήμα ή δόξα;
Αγάπη και αφοσίωση σε αυτό που κάνεις πάνω από όλα. Αν μπεις στη λογική του θέλω να βγάλω χρήματα ή θέλω να γίνω διάσημος, έχεις χάσει την ουσία που είναι πάνω από όλα η ψυχική ολοκλήρωση που επέρχεται μέσω της δημιουργίας.
3)Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;
“It’s all about chemistry” υπάρχει απίστευτη χημεία ανάμεσά μας και μας βοηθάει πολύ στο να γράφουμε μουσική. Είναι πολύ σημαντικό με ένα βλέμμα να καταλαβαίνεις ο άλλος τι σκέφτεται. Όλα στη ζωή είναι θέμα χημείας άλλωστε γι’αυτό ονομάσαμε “Life is Chemistry” το πρώτο μας E.P.
4)Σημείο μηδέν της μπάντας
Όταν σβήνουν τα φώτα μετά από κάθε live… εκεί που κάθε κύτταρο σου βρίσκεται σε αποσύνθεση ύστερα από ένα τρελό πάρτι αδρεναλίνης πάνω στη σκηνή, προσπαθείς να ανασυνταχθείς και να κάνεις τον σιωπηλό σου απολογισμό ,μέχρι να ακούσεις το επόμενο καμπανάκι που θα σημάνει την έναρξη ενός νέου αγώνα δρόμου .
5)Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;
Το «Λαϊκο-ποπ» τείνει να γίνει νέος μουσικός όρος. Σεβόμαστε απόλυτα τη προσπάθεια καθενός στο μουσικό χώρο , αλλά σαν μπάντα , δεν μας εκφράζουν οι άφωνες σταρλετίτσες της μιας βραδιάς και τα beat άνευ λόγου...
6)Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;
Νομίζουμε ότι η μουσική έτσι κι αλλιώς είναι ένα “ όπλο” ! Είναι ένα μέσον απόδρασης και άμυνας . Αν ήταν υπερόπλο θα το χρησιμοποιούσαμε για να εξαλείψουμε την ανισότητα!
7)Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;
Σεβόμαστε και θαυμάζουμε αρκετές μπάντες , αλλά όνειρο όλων και μεγάλη μας τιμή θα ήταν να παίξουμε με τους Pink Floyd…
8)Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;
Η μουσική σαν έκφραση! Δεν υπάρχει λόγος να περιορίζεσαι θεματικά όταν γράφεις μουσική. Άλλωστε η θεματολογία των τραγουδιών μπορεί να ποικίλει και να περιλαμβάνει οποιουδήποτε είδους αναφορές. Σκοπός είναι ο καθένας από εμάς να το ερμηνεύει όπως εκείνος θέλει και αυτό είναι το γοητευτικό στη μουσική , ότι είσαι ελεύθερος να δημιουργήσεις εικόνες στο κεφάλι σου που κανείς άλλος δεν μπορεί να δει.
9)Οι επιρροές σας;
Πολλές και διαφορετικές... Χαρακτηριστικά να αναφέρουμε: A Place to Bury Strangers,Cocteau Twins,Depeche mode,Editors,God Is An Astronaut,IAMX ,Interpol,Joy Division, Kate Bush,Madrugada,Massive Attack ,Mogwai,Pink Floyd, PJ Harvey, Portishead ,Siouxsie And The Banshees,Slowdive,Sneaker Pimps,The Chameleons,The Cure,The Dead Weather,Tori Amos
10)Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;
Όπως προαναφέραμε για εμάς το συγκρότημα είναι συνυφασμένο με την αγάπη μας για τη μουσική. Ίσως είναι το εισιτήριό μας γι’ αυτό το όμορφο ταξίδι που μόλις ξεκίνησε για εμάς.
11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;
Τρόπος έκφρασης , δεκανίκι και καταφύγιό μας.
12)Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;
Εξαρτάται από το πως διοχετεύει ο καθένας το ταλέντο του. Το ταλέντο είναι ένα δώρο , η αλαζονεία ίσως είναι δείγμα αδυναμίας. Αν αυτά τα δυο συνυπάρχουν ίσως θα ήταν μια ένδειξη ανασφάλειας και υπέρ-προσπάθειας αναγνώρισης και αποδοχής του καλλιτέχνη από το κοινό του. Θεωρούμε ότι όταν είσαι αληθινός , το κοινό το εισπράττει και την ειλικρίνεια αυτή την εκτιμά.
13)Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;
Αετός . Θαυμάζουμε την ελευθερία, την ηρεμία και την αυτοσυγκέντρωση του και βέβαια τον ζηλεύουμε γιατί μπορεί και πετάει.
14) Μια ευχή για την μπάντα
Να έχουμε υγεία ,τύχη και να δεχόμαστε πάντα τόση αγάπη όση δεχόμαστε μέχρι σήμερα από ανθρώπους σε διάφορα μήκη και πλάτη της γης που αγαπούν και πιστεύουν στη μπάντα μας. Τους ευχαριστούμε όλους γι’αυτό, μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε!
15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;
Η καλλιτεχνική δημιουργία από μόνη της είναι σκοτεινή , γεμάτη μοναξιά... είναι επίπονη και ταυτόχρονα τόσο συναρπαστική... ένα ξεγύμνωμα της ανθρώπινης ψυχής. Είσαι μόνος παλεύοντας με τους δαίμονές σου, έρχεσαι αντιμέτωπος μαζί τους καθώς γράφεις μουσική ή καθώς γράφεις στίχους. Τους κάνεις να αναπνέουν μέσα από τα κομμάτια σου και καλείσαι να τους αντιμετωπίσεις πρόσωπο με πρόσωπο ... αυτό σε κάνει πιο δυνατό . Μέσα από τη μουσική σου μοιράζεσαι πόνο και χαρά με το κοινό σου. Δεν είσαι μόνος...
ΟιDeviceαπαντούν 1) Τι συμβολίζει το όνομα σας; Φθορά, Ρουτίνα, Μηχανικές σκέψεις, Μοναξιά ... η ζωή μιας συσκευής 2) Χρήμα ή δόξα; Το νόημα παραμένει η μουσική ακόμα ... 3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου; Είμαστε πολύ καλοί φίλοι! 4) Σημείο μηδέν της μπάντας Παίζουμε μαζί από τον Απρίλιο του 2011. Η παρέα είχε ξεκινήσει νωρίτερα! 5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου; Η "Φτιαχτή", αυτή που γίνεται επιτηδευμένα και δεν αποτελεί μορφή έκφρασης. 6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε; Η μουσική είναι υπερόπλο και το έχει δείξει πολλές φορές στο παρελθόν. Την χρησιμοποιούμε στην Ελλάδα αυτήν τη στιγμή και μακάρι να αλλάξουν τα πράγματα γιατί καλοί καλλιτέχνες μένουν στην αφάνεια. 7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή; Έχουμε βρεθεί στην σκηνή με πολλούς αγαπημένους καλλιτέχνες και συνεχίζουμε. Υπάρχουν ονόματα που θα θέλαμε να παίξουμε μαζί, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. 8) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση; Η μουσική μπορεί να εκφράσει πολλά πράγματα. Εμείς δεν ασχολούμαστε με αυτά τα δύο ακόμα. 9) Οι επιρροές σας; Μπάντες του εξωτερικού κυρίως, Muse, Placebo, Audioslave, System of a Down και πολλά άλλα. 10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα; Είναι και τα δύο. Μέσον γιατί Θέλουμε να εκφράσουμε τις ιδέες μας, τις σκέψεις μας και σκοπός γιατί μας ικανοποιεί το αποτέλεσμα και μας ορίζει. 11) Μέσον ή σκοπός η μουσική; Μουσική και συγκρότημα για μας είναι ένα και το αυτό 12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη; Το ταλέντο βρίσκεται στη μέση. Πρέπει να πιστεύεις στο εαυτό σου ως ένα βαθμό για να αναδείξεις το ταλέντο σου. Το ιδανικό είναι να σε στηρίζουν οι κατάλληλοι άνθρωποι που θα σε προσγειώσουν όταν χρειαστεί 13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα; .......... 14) Μια ευχή για την μπάντα Μακάρι να φτάσει η μουσική μας σε πολλά αυτιά! 15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας; Να νιώθεις εξαντλημένος, να θέλεις να τα παρατήσεις, να πιστεύεις ότι δεν έχεις πια να προσφέρεις. Η απογοήτευση. Μια γεύση από αυτούς: http://www.youtube.com/watch?v=TXj5a2A79i0 Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/Deviceband
Ο Aris Raptis απαντά για τους Tripwire 1) Τι συμβολίζει το όνομα σας; Τripwire είναι μία μορφή παγίδας. Μεταφορικά σημαίνει mind blowing! 2) Χρήμα ή δόξα; Θεωρητικά δόξα. Αλλά για να μπορείς να κάνεις αυτό που αγαπάς με την ευλάβεια που εσύ ορίζεις, χρειάζεται και χρήμα. 3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου; Ποικιλομορφία 4) Σημείο μηδέν της μπάντας; Η διακοπή που κάναμε για προσωπικούς λόγους 5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου; Η εμπορικότητα και γενικότερα η κακή αισθητική. 6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε; Σε ανθρώπους χωρίς πάθη. 7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή; Nick Cave, My morning jacket, Pulp, Sigur Ros και πολλούς άλλους. 8) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση; Και τα δύο από τη στιγμή που είναι τρόπος έκφρασης 9) Οι επιρροές σας; Queen, Radiohead, Depeche Mode, The Cure, Tool, The Waterboys και γενικότερα η indie alternative σκηνή αλλά και όχι μόνο. 10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα; Μέσον από τη στιγμή που η μουσική είναι εσωτερική ανάγκη. 11) Μέσον ή σκοπός η μουσική; Μέσον με στόχο την πνευματική καλλιέργεια και επικοινωνία. 12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη; Εξαρτάται. Γενικότερα δεν ταυτιζόμαστε με τον χαρακτήρα αλλά με το έργο του κάθε καλλιτέχνη. 13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα; Περιστέρι 14) Μια ευχή για την μπάντα Έμπνευση, όρεξη για δουλειά και βελτίωση. 15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας; Δεν υπάρχει τέτοιο σημείο. Η δημιουργία είναι σαν ζωντανός οργανισμός όπου εκφράζεις την κατάσταση ή ψυχολογία στην οποία βρίσκεσαι. Εδώ θα ανακαλύψετε τα βιντεάκια τους: https://www.youtube.com/user/TripwireChannel?feature=watch Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/pages/Tripwire/100269769450 Και επίσημα εδώ: http://www.tripwire.gr/
Ένα τραγούδι δεν είναι απλά νότες και στίχοι. Ένα τραγούδι είναι ένας πειραματισμός, ένα σύμβολο, μια υπενθύμιση, μια ιστορία, μια αναγέννηση κάποιου προσώπου. Αλλά ακόμα ένα ποίημα, ένα πόνημα και ένας πίνακας ζωγραφισμένος με συναισθήματα, αντί για μπογιές. Όλα μπορούν να ισχύουν και για έναν καλλιτέχνη, που από μόνος του είναι όλα αυτά και κάθε του τραγούδι, απλά είναι μια ακόμα εικόνα του ίδιου. Ειδικά όταν πρόκειται για την Polly Jean Harvey, γνωστή σαν PJ Harvey, όλα αυτά γίνονται σχεδόν αυτονόητα. Ένα από τα πιο παράξενα της τραγούδια είναι και το Down by the Water. Είναι δική της δημιουργία και κυκλοφόρησε μέσα από το τρίτο της άλμπουμ, το To Bring You My Love του 1995. Ουσιαστικά ήταν η πρώτη αποκλειστικά δική της δημιουργική προσπάθεια και όλο το άλμπουμ έχει κάπως βίαιο λυρικό μέρος. Το Down by the Water, αν και είναι φανερό ότι, ότι οι στίχοι είναι αλληγορικοί, έχει αρκετά βίαιη προσέγγιση. Μιλάει για μια γυναίκα παιδοκτόνο, που πνίγει την κόρη της. Οι στίχοι "down by the water" και "won't see her again." δείχνουν την σκληρότητα της πράξης της. Η ίδια η PJ Harvey, δέκα χρόνια μετά την κυκλοφορία του τραγουδιού, δήλωσε ότι υπήρχαν αρκετή ηλίθιοι δημοσιογράφοι που απέδωσαν στην κυριολεξία τους στίχους. Αλλά και σε αυτούς που ερμήνευσαν αλληγορικά την σημασία τους, παραδέχτηκε ότι, δεν είναι αυτοβιογραφικοί οι στίχοι. Το μουσικό μέρος ακολουθεί την γραμμή όλου του άλμπουμ, δηλαδή του πειραματισμού. Αξιοσημείωτο είναι ότι, το ρεφρέν τραγουδάει ψιθυριστά. Οι στίχοι "little fish, big fish swimming in the water / come back here, man, gimme my daughter συνοδεύονται από διακριτικές νότες, βασισμένες σε παραδοσιακό τραγούδι του Lead Belly, το "Salty Dog Blues.". Αν και οι ομοιότητες με την εκτέλεσή του είναι δυσδιάκριτες. Η παραγωγή της ίδιας, του Flood και John Parish, με μαεστρία "χτίζει" το τραγούδι, προσθέτοντας διάφορα όργανα. Ο συνδυασμός των blues και electronica, αν και υπερβολικά τολμηρός αποδεικνύεται πετυχημένος. Τα backing vocals στις ζωντανές εκτελέσεις κάνει ο Eric Drew Feldman. Επίσης το βιντεοκλίπ, σκηνοθετημένο από την Maria Mochnacz, παρουσιάζει ενδιαφέρον. Γυρίστηκε σε δυο μέρες. Τη μια μέρα στην πισίνα, όπου η καλλιτέχνις μπαινόβγαινε στο νερό και με μεγάλη δυσκολία αναδυόταν, λόγω της βαριάς της περούκας. Την άλλη μέρα σε πια περιστρεφόμενη πλατφόρμα χόρευε, φορώντας ένα κόκκινο σατέν φόρεμα. Μαζί με έντονο μακιγιάζ απέκτησε το προσωνύμιο "Joan Crawford on acid". Η ίδια χαρακτήρισε τα γυρίσματα πάρα πολύ δύσκολη δοκιμασία.
Ο δρόμος για για την κορυφή του rock'n'roll είναι μακρύς, ένα από τα ελάχιστα δόγματα-φράσεις σε αυτήν την μουσική, αλλά και ένα γεγονός. Δεν είναι λίγες οι μπάντες που για να φτάσουν στην κορυφή και στην παγκόσμια αναγνώριση, έχουν διασχίσει πολύ δρόμο,κυριολεκτικά και μεταφορικά. Αλλά πάντα υπάρχει ένα τραγούδι σταθμός, για να κάνει αυτόν τον δρόμο λιγότερο τραχύ και να ανοίξει τις πύλες της δόξας, Και ας είναι αυτό το τραγούδι στο πέμπτο άλμπουμ. Το "The One I Love" των Alternative rock R.E.M. είναι ένας τέτοιος σταθμός. Το τραγούδι βρίσκεται στο πέμπτο άλμπουμ του συγκροτήματος, το Document. Ηχογραφήθηκε το 1987 και κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά, εν μέσω μιας περιοδείας της μπάντας που ξεκίνησε από το 1980, αμέσως μετά την ίδρυση μπάντας. Ουσιαστικά ήταν επιστέγασμα της τιτάνιας προσπάθειας της μπάντας να πλασάρουν νέο ήχο, αλλά και να καθιερωθούν στο ροκ στερέωμα. Πάνω απ΄ όλα όμως, να αλλάξουν τέμπο στην ζωή τους, που απλά ήταν ανάμεσα σε δρόμο, σκηνή και στούντιο. Χάρη στην ευφυής παραγωγή του Scott Litt, το τραγούδι έκανε γνωστό ανά την υφήλιο το συγκρότημα από την Αθήνα της Georgia. Η δημιουργία των Bill Berry, Peter Buck, Mike Mills και Michael Stipe γράφτηκε μέσα στο βανάκι που είχαν για τις μετακινήσεις τους. Το ενδιαφέρον,ως συνήθως, παρουσιάζει το λυρικό μέρος. Αν και πρώτη εντύπωση το κατατάσσει κανείς στα ερωτικά, κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα. Ο Stipe αρχικά είχε δηλώσει ότι αφήνει πολλά περιθώρια ερμηνείας, αλλά τελικά, σε κάποιες άλλες δηλώσεις του, αναφέρθηκε στον βίαιο χαρακτήρα των στίχων. Η πιο κοντινή ερμηνεία είναι ότι, το τραγούδι μιλάει για την απόλυτη χειραγώγηση και εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Την δυναμική των στίχων έρχεται να συμπληρώσει η παραγωγή του Scott Litt, δίνοντας έναν πιο δραματικό τόνο στο τραγούδι. Το ρεφρέν αποτελείται από μια λέξη "Fire", που εκφράζεται σαν κραυγή από τα φωνητικά του Stipe, ενώ τα πίσω φωνητικά του Mike Mills επαναλαμβάνουν τον στίχο "She's comin' down on her own, now." Τα ντραμς, με τα οποία κλείνει το τραγούδι, απλά μεγιστοποιούν την έντασή του. Από τα πιο ενδιαφέροντα cover του είναι αυτό των Bush στο Woodstock '99.
Το όνειρο, την
φιλοδοξία, την «κρυφή ψευδαίσθηση» ενός
μουσικού!
2) Χρήμα ή δόξα;
Το χρήμα δεν
φέρνει δόξα… η δόξα όμως σε ανταμείβει
με κάποια χρήματα ενώ παράλληλα μπορεί
να λειτουργήσει και ως ένα δυνατό
αποδεικτικό στοιχείο της ποιότητας και
του ταλέντου ενός μουσικού ή ενός
συγκροτήματος.
3) Πως θα προβάλεις
με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;
Συναίσθημα!
4) Σημείο μηδέν
της μπάντας.
Η πρώτη μέρα που
δημιουργήθηκε! Από τότε μέχρι σήμερα,
η πορεία των SecretIllusion
νομίζω είναι ανοδική και θα συνεχίσει
να είναι, όσο υπάρχουν αυτοί που
ενδιαφέρονται πραγματικά και αυτοί που
βοηθάνε!
5) Τι είδος
μουσικής σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;
Το ελληνικό
σκυλάδικο!!
6) Αν ήταν
υπερ-όπλο η μουσική που θα την
χρησιμοποιούσατε;
Σαν ασπίδα
προστασίας του πλανήτη που ζούμε απ’
τον μοναδικό εχθρό του… τον άνθρωπο!
Στο βωμό του χρήματος και της κυριαρχίας,
καταστρέφουμε κάτι ασύλληπτα όμορφο
και υπέροχο!! Κάθε μέρα, καθένας από
εμάς! Μερικές φορές πιστεύω ότι δεν μας
αξίζει να ζούμε πάνω στην γη, γι’ αυτό
και η φύση από μόνη της, κάνει τον κύκλο
της και φροντίζει ανά χιλιετίες να
«διορθώνει» το πρόβλημα και να επαναφέρει
τα πράγματα στην θέση τους!
7) Με ποιον θα
θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;
Σαν συγκρότημα,
ανοίγοντας την συναυλία των Stratovarius,
εκπληρώσαμε ένα μεγάλο όνειρο! Από’
κει και πέρα, προσωπικά θα ήθελα να παίξω
πάνω στην σκηνή με τον TimoTolkki
ή με τον RitchieBlackmore!
(Το 2ο μάλλον
δεν συγκεντρώνει καμία πιθανότητα!
Χαχα)
8) Η μουσική
σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;
Τίποτα από τα
δύο! Η μουσική (πρέπει να) ενώνει τους
ανθρώπους, σε αντίθεση με την πολιτική
και την θρησκεία! Η μουσική είναι ένας
προσωπικός τρόπος έκφρασης, μια
διαφορετική διάλεκτος, όπου τα σημάδια
της υπάρχουν παντού χαραγμένα γύρω
μας!
9) Οι επιρροές
σας;
Συγκροτήματα
όπως οι Stratovarius,
RoyalHunt,
SymphonyX,
η μελωδική metal
σκηνή γενικότερα και η κλασική μουσική.
10) Μέσον ή
σκοπός το συγκρότημα;
Μεταξύ των δύο,
σκοπός! Σε αυτόν βασίζονται όλες οι
προσπάθειες, όλο το άγχος και όλη η
κούραση! Σκοπός για κάτι παραπάνω, για
κάτι ανώτερο!
11) Μέσον ή
σκοπός η μουσική;
Όπως είπα και
προηγουμένως, η μουσική είναι έκφραση…
όταν πιάνεις την κιθάρα για να γράψεις
ένα κομμάτι ή να παίξεις μια μελωδία,
δεν υπάρχουν φιλοδοξίες και στόχοι…
απλά μεταφέρεσαι σε ένα παράλληλο
επίπεδο της ζωής, πιο ήσυχο, πιο όμορφο,
πιο ήρεμο!
12) Το ταλέντο
συνοδεύει την αλαζονεία ή την
ταπεινοφροσύνη;
Το ταλέντο είναι
επικίνδυνο προσόν… νομίζω ότι ο κάθε
άνθρωπος το διαχειρίζεται διαφορετικά!
Υπάρχουν άπειρα παραδείγματα ταλαντούχων
και επιτυχημένων μουσικών, που παράλληλα
η ιστορία έχει αποδείξει ότι η λέξη
ταπεινοφροσύνη τους είναι άγνωστη! Παρ’
όλα αυτά δικαιολογώ την αλαζονεία στον
ταλαντούχο, αλλά στον ατάλαντο ποτέ!!
Και δυστυχώς υπάρχουν πολλά τέτοια
παραδείγματα γύρω μας!
13) Συμβολικά
με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;
Αετός! Περήφανος,
ελεύθερος και ακόμα και ολομόναχος,
μπορεί να τα βγάλει πέρα!
14) Μια ευχή
για την μπάντα.
Τα χρόνια που
θα έρθουν να είναι γεμάτα δημιουργικότητα
και όρεξη για ακόμα ένα βήμα παραπέρα!
15) Ποιο είναι
το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής
δημιουργίας;
Αυτό το σημείο
που αν το αγγίξεις, ίσως να μην καταφέρεις
ποτέ ξανά να γίνεις και πάλι αυτό που
ήσουν! Ένα σημείο αποξενωμένο και
μοναχικό.... μ’ αρέσει το σκοτάδι όμως,
πάντα που άρεσε!
.jpg)
