Rock - e - pedia : Gothic metal

 

Ίσως αυτό που έχει υμνηθεί περισσότερο από τον έρωτα είναι ο θάνατος

Gothic metal (ή goth metal)

 

Πως ακούγεται: σκοτεινό και μελωδικό, σκληρό και ρομαντικό μαζί, βαρύ και ατμοσφαιρικό. Πολλές φορές φτάνει στα όρια του extreme ή death metal, αλλά πάντα με μελωδικές νότες να λάμπουν, όπως τα άστρα σε νυχτερινό ουρανό. Ότι πιο ρομαντικό διαθέτει η metal μουσική, χωρίς να υποπέσει σε γλυκανάλατες μπαλάντες.

Γιατί να το ακούσουμε: για όλους τους παραπάνω λόγους γιατί είναι σκοτεινά όμορφος. Για την ποιότητα των συνθέσεων και γιατί στην metal μουσική ταιριάζει το μαύρο.

Γιατί όχι: γιατί δεν είσαι 17-χρονη μεταλλού με κατάθλιψη και δεν θες να πέσεις σε αυτήν ακούγοντας μουσική.

Που; Κεντρική Ευρώπη, Κάτω Χώρες, Σκανδιναβία, Ηνωμένο Βασίλειο και Η.Π.Α., γενικά όπου έχει πολλή συννεφιά. Αλλά κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο ξεκίνησε

Πότε; Αρχές δεκαετίας του ‘90

Ποιοι; Όταν οι  Paradise Lost έβγαλαν το δεύτερο τους άλμπουμ Gothic, γεννήθηκε και το είδος. Επίσης άλλοι πρωτοπόροι του είδους είναι οι My Dying Bride και Anathema, από την Αγγλία, οι  Type O Negative από Η.Π.Α., Tiamat και Katatonia από την Σουηδία, The Gathering από την  Ολλανδία και οι Νορβηγοί Theatre of Tragedy.

Αλλά ακόμα να ακούσεις: Moonspell, Theatres des Vampires, Tristania, Entwine, HIM, Lullacry, Poisonblack, Evanescence, Artrosis, Ava Inferi, Draconian, Sirenia, Trail of Tears, Charon, For My Pain, Lullacry, Sentenced και To/Die/For

Μέρες δόξας:  Δεκαετία του ’90, αλλά και αρχές του αιώνα πολλές μπάντες μπήκα στα charts. Μπορεί να μην έχει την ίδια επιτυχία με τις προηγούμενες δεκαετίες, αλλά πάντα είναι σταθερά ψηλά και ένα από τα πιο δημοφιλή είδη της metal.

Κόκκινη κάρτα: Υπερβολικά «στιλάτο», γενικά πουλάει πολύ στιλ, το οποίο όμως συνοδεύεται από πολύ καλές συνθέσεις.

Με τι μπερδεύεται; Με post-metal, death metal, symphonic metal, doom metal και death doom κάποιες φορές με alternative metal

Τι λες στον άσχετο; κάτι σαν την Μποφίλου/Adele, αλλά σε metal. Βασικά όπου βλέπεις πολλές γυναίκες σε metal συναυλία κατά πάσα πιθανότητα θα παίζουν Gothic metal

Jacek Henryk Maniakowski

Rock - e - pedia: Depressive Suicidal Black Metal

 

Η αναζήτηση του θανάτου δεν είναι παρά η απέλπιδα προσπάθεια αναζήτησης του πραγματικού έρωτα.

Depressive Suicidal Black Metal (ή συχνότερα D.S.B.M.)

 

 

Πως ακούγεται: Στενάχωρο και στεναχωρημένο, θλιμμένο και ενίοτε αργό, σαν κηδεία μια χειμωνιάτικη μέρα στον μακρινό βορρά. Σαν τον άνεμο που λυσσομανάει σε κάποιον αρκτικό χειμώνα μέσα στο αρχαίο δάσος, που ακόμα φιλοξενεί αρχαίους δαίμονες, των οποίων η ύπαρξη έχει ξεχαστεί από την ανθρωπότητα. Βασικά σαν Black Metal σε κατάθλιψη.

Γιατί να το ακούσουμε: Γιατί είναι ότι πιο σκοτεινό έχει βγει σε μουσικό. Τραβάει βιταμίνη D από τον οργανισμό μας μόλις ακουστεί η πρώτη νότα. Και μερικές φορές είναι και αρκετά μελωδικό. Αλλά στην ουσία είναι σαν ήχος κατευθείαν από την κόλαση.

Γιατί όχι: Γιατί έχεις έλλειψη βιταμίνης D και φοβάσαι τα σκοτάδια και γιατί μετά από λίγη ώρα σε πιάνει πονοκέφαλος.

Που; Σκανδιναβία γενικά, κοντά στο αρκτικό κύκλο …

Πότε; Τον χειμώνα… ε, Αρχές της δεκαετίας του ‘90.

Ποιοι; Στους πρωτοπόρους του είδους συγκαταλέγονται μπάντες του black-doom όπως οι Ophthalamia, Katatonia, Bethlehem, Forgotten Tomb,Shining.

Συνδύασαν το DSBM, με το δεύτερο κύμα του black metal με doom metal, με στίχους που περιστρέφονται γύρω από θέματα όπως η κατάθλιψη, ο αυτοτραυματισμός, η μισανθρωπία, η αυτοκτονία και ο θάνατος.

Αλλά, χαρακτηριστικοί εκπρόσωποι του ίδους είναι οι: Xasthur, Leviathan, Strid, Silencer, Make a Change… Kill Yourself, Lifelover και I Shalt Become.

Αλλά ακόμα να ακούσεις: Shining, Nyktalgia, Trist, Gris, Nocturnal Depression, Happy Days, Ghost Bath, Psychonaut 4, Forgotten Tomb.

Μέρες δόξας:  μόνο νύχτες, αρκτικές … με χιονοθύελλα. Κάποια συγκροτήματα γνώρισαν μια σχετική επιτυχία στη δεκαετία ’00

Κόκκινη κάρτα: Ο στόχος είναι μάλλον να καταστρέψουν την ακοή αυτών που ακούνε δυνατά. Στην καλύτερη κανένα ηχείο μπορεί να καεί.

Με τι μπερδεύεται; Με Atmospheric Black Metal, Ambient, Doom Metal

Τι λες στον άσχετο; έχεις χαθεί ποτέ σε αρχαίο δάσος στον μακρινό βορρά κατά την διάρκεια μιας χιονοθύελλας του αρκτικού χειμώνα; Όχι ε; έ τότε που να καταλάβεις. Σαν χαλυβουργεία στην κόλαση στην ώρα αιχμής.

Jacek Henryk Maniakowski