LIVE

Κατά τους Βαβυλώνιους ο πρωταρχικός θεός ήταν ο Έρωτας  ο θεός δημιουργός. Αν και η φράση είναι πολύ εντυπωσιακή, το γεγονός της γέννησης είναι ένα πολύ συνηθισμένο φαινόμενο. Έτσι και η δημιουργία ενός γκρουπ, που αργότερα θα γεμίζει στάδια και θα πουλάει εκατομμύρια αντίτυπα από τις δισκογραφικές τους δουλειές, είναι μια διεργασία, που τις περισσότερες φορές, στερείται κάθε πρωτοτυπίας.

Από αυτόν τον κανόνα δεν θα μπορούσαν να ξεφύγουν και οι LIVE. Τα γεγονότα ξεκινούν γύρω στο 1988, σε μια πόλη της Pennsylvania, το York, γνωστή και σαν White Rose City, από το έμβλημά της. Τα "λουλούδια" της ήταν μουσικά, στην συγκεκριμένη περίπτωση. Σε ένα λύκειο της πόλης μια παρέα, που αποτελούνταν από τους Chad Taylor (lead guitar), Patrick Dahlheimer (bass), Chad Gracey (drums) και Ed Kowalczyk (vocals), αποφασίζουν να ενώσουν την αγάπη τους για την ροκ μουσική και φτιάξουν μια μπάντα. Μια απόφαση που είχαν πάρει και συνεχίζουν να παίρνουν εκατοντάδες πιτσιρικάδες ανά τον κόσμο. Μπορεί να ονειρευόταν, αλλά σίγουρα δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι, λίγα χρόνια αργότερα θα γινόταν συνώνυμο της Alternative rock σκηνής της Αμερικής.

Όσο σταθερή να ήταν σύνθεση της μπάντας, τα ονόματά της άλλαζαν σαν μια έφηβη αλλάζει τα ρούχα της. First Aid, Club Fungus, Paisley Blues, Action Front και Body Odor Boys ήταν μερικά, με το Public Affection να κάνουν την πρώτη τους ζωντανή εμφάνιση και εκδίδουν το πρώτο τους υλικό, The Death of a Dictionary. Και με αυτό το όνομα κυκλοφορούν και ένα minialbum, το Divided Mind, Divided Planet, την παραγωγή του οποίου κάνει ο Jay Healy. Τα συχνά ταξείδια τους στην Νέα Υόρκη και οι εμφανίσεις τους στο club CBGB, τους βοηθάνε να υπογράψουν στην Radioactive Records και να καταλήξουν τελικά στο όνομά τους, το LIVE. Κάτω από το βλέμμα του Jerry Harrison των Talking Heads στην παραγωγή κυκλοφορούν το ΕΡ Four Songs και κατευθείαν γίνονται γνωστοί.

Η κυκλοφορία του Mental Jewelry ήταν απλά λογική εξέλιξη, περίπου τρία χρόνια μετά την απόφαση τους να φτιάξουν μπάντα. Η βασική επιρροή για το λυρικό μέρος ήταν η φιλοσοφία του Jiddu Krishnamurti, με την οποία ασχολήθηκε ο Ed Kowalczyk. Αλλά η μεγάλη επιτυχία έρχεται με το Throwing Copper, που συνοδεύεται από την εμφάνισή τους στο Woodstock το 1994 και μια περιοδεία δίπλα στον Peter Gabriel. Την επόμενη χρονιά βρίσκονται στην κορυφή με τα 200 άλμπουμ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις. Το Secret Samadhi έχει την ίδια τύχη,δύο χρόνια μετά. Το The Distance to Here δεν πιάνει την κορυφή και σκοντάφτει στο Νο 4, αλλά περιέχει το τραγούδι σύμβολο του συγκροτήματος το "The Dolphin's Cry".

Κυκλοφορούν άλλα 4 άλμπουμ, και η σχέση τους με την έμπνευση αρχίζει να ψυχραίνει δίσκο με δίσκο. Αποτέλεσμα ήταν το 2009 να αποχωρήσει ο τραγουδιστής τους Ed Kowalczyk. Όμως, πέρα από το όνομα έχουν και την χάρη. Με την προσθήκη του Chris Shinn στην θέση του αποχωρήσαντα τραγουδιστή...... είναι ξανά LIVE!!

Jacek Maniakowski

Kiss - I was made for lovin' you

Λίγο πριν πέσουν οι μάσκες τους οι Kiss βγάζουν το απόλυτο τους χίτ, αλλά μισητό στους φανατικούς οπαδούς τους που είχαν συνηθίσει σε πιο σκληρό ήχο(και καλά κάνανε). Κυκλοφόρησε στο άλμπουμ τους το Dynasty το 1979 και ήταν και το πρώτο τους σινγκλ  Η πατρότητα του ανήκει στους Paul Stanley,Desmond Child και Vini Poncia. Σκαρφάλωσε σχεδόν παντού στη κορυφή και μέχρι και στην Μ. Βρετανία μπήκε στα τσαρτ, Νο 50, αλλά οι Άγγλοι δεν είναι ιδιαίτερα φαν του συγκροτήματος.

Η ιδέα να γίνει να υλοποιηθεί αυτό το τραγούδι προήλθε από τον Stanley που θεώρησε ότι είναι πολύ εύκολο να φτιάξεις ένα ντίσκο κομμάτι. Ο συνδημιουργός του Desmond Child θυμάται σε μια συνέντευξη του " γράψαμε ιστορία γιατί φτιάξαμε το πρώτο rock-disco τραγούδι" Ο ίδιος Paul Stanley, ερχόμενος στο στούντιο τους, άρχιζε να παίζει τα πρώτα ακόρντα σχολιάζοντας πόσο εύκολο ήταν να γράφεις ντίσκο και παρομοιάζοντας τον ήχο με τι "4 εποχές" του Βιβάλντι. Δεν του άρεσε καθόλου, όπως λέει " Δε μοιάζει καθόλου με ήχο των Kiss, αλλά όπως και να' χει ας το ηχογραφήσουμε" και έτσι εγένετο το μεγαλύτερο τους χιτ. Ο Peter Criss, αν και εμφανίζεται στο βιντεοκλίπ, δεν είχε πάρει μέρος στις ηχογραφήσεις σχεδόν όλου του άλμπουμ. Επίσης το τραγούδι αυτό ήταν πρώτη δημιουργική προσπάθεια του Desmond Child μαζί με τους Kiss. 

Jacek Maniakowski

Νικήτας Κίσσονας, - Methexis

Ο πολυμαθής και πολυσπουδαγμένος Νικήτας Κίσσονας, αποφάσισε να να δημιουργήσει ένα δικό του πρότζεκτ το Methexis ( καμία σχέση με τους thrash-αδες Αυστριακούς). Η μουσική του αντικατοπτρίζει και την μουσική του παιδεία. Άνετα θα ταίριαζε στους στίχους του Ε. Α. Πόε, αλλά και των ¨καταραμένων" της γαλλική ποίησης. Δεν δειλιάζει να καταδυθεί σε σκοτεινούς ήχους. Μιας και είναι κάτοχος Πτυχίου Ναυπηγικής οδηγεί τις νότες σε μελωδικές ρότες, χωρίς να χάνει και την πορεία της η μουσική του.

Γεννημένος το 1980 ασχολείται με την μουσική από την ηλικία των 14 χρονών και στα επόμενα χρόνια ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην κλασσική κιθάρα στην τάξη του Κώστα Γρηγορέα παίρνοντας το δίπλωμα. Στα ίδια χρόνια πήρε πτυχίο αρμονίας, αντίστιξης και φούγκας στην τάξη του Αντώνη Γεωργάτου. Μέσα από το R.G.T. (Registry of Guita Tuttors) και το L.C.M. (London College of Music), ολοκλήρωσε τις σπουδές του και στην ηλεκτρική κιθάρα στην τάξη του Σωτήρη Πομώνη (Grade 8 , στο Popular Music Theory στην τάξη του Γιώργου Αργυρόπουλου (Grade 8 και με τον ίδιο κατέκτησε το Teacher's Diploma on Electric Guitar του L.C.M. (LLCM) ενώ είναι κάτοχος και του Theory of Music Grade 8. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια πάνω στην σύνθεση, ενορχήστρωση, κλασσική και ηλεκτρική κιθάρα, κινηματογραφική μουσική κ.α. Το 2011 βραβεύτηκε στον πανελλήνιο διαγωνισμό σύνθεσης χορωδιακού έργου που διοργάνωσε η ΣΤΕΓΗ Ελληνικών Χορωδιών. Έχει συνθέσει μουσική για θεατρικές ("Ruffian On The Stair" στο θέατρο Άλεκτον και "Hume" στο Μέγαρο Μουσικής) και χορευτικές παραστάσεις ("Μη-καθιστική Ζωή"), για ταινία μικρού μήκους ("Ζωή"), για μελοποίηση ποιημάτων (στα πλαίσια της 4ης βραδιάς Μουσική και Ποίησης του δήμου Χαϊδαρίου) καθώς και μουσική για μουσικά σχήματα στα οποία ήταν και είναι μέλος. Με τους Verbal Delirium κυκλοφόρησε το 2010 τον πρώτο τους δίσκο “So Close And Yet So Far Away”. Το 2011 “The Fall Of Bliss” υπό το όνομα Methexis. Ετοιμάζει και δεύτερο άλμπουμ με το προσωπικό του πρότζεκτ. Το 2012 ολοκλήρωσε τις ηχογραφήσεις του δεύτερου δίσκου των Verbal Delirium . Στα τέλη του 2011 έγινε μέλος των YIANNEIS. 

Στο "The Fall Of Bliss" συμμετείχαν: Νίκος Μίρας στα Drums, Jargon στο πιάνο, Λεωνίδας Πετρόπουλος στα Editing, Mixing, Mastering και Δήμητρα Παπαδημητρίου Artwork. Είναι ένα πολύπλοκο άλμπουμ στον ήχο του και θυμίζει Progressive Rock της δεκαετίας του 70 με πολλά μπολιάσματα κλασικής μουσικής. Η μέθεξη ( Methexis )σημαίνει ψυχική συνάντηση, επαφή, επικοινωνία, αλλά και συμβολίζει επικοινωνία ανάμεσα στον αισθητό κόσμο και τον κόσμο των ιδεών. Ο Νικήτας Κίσσονας καταφέρνει να μας πλοηγήσει στον κόσμο της ποιήσης του με πλοίο της νότες του.

Jacek Maniakowski

Luther Blissett

Ο Luther Blissett ήταν από τους πρώτους έγχρωμους ποδοσφαιριστές της εθνικής Αγγλίας. γεννημένος στην Τζαμάικα έκανε καριέρα σε ....έναν αγώνα της Αγγλίας ενάντια στο Λουξεμβούργο, όπου έβαλε 3 γκολ (9-0 το συνολικό σκορ), έπαιξε και στην Μίλαν για ένα φεγγάρι. Όλα αυτά στην δεκαετία του 80. Στα μέσα της δεκαετίας του '90 κάνει την εμφάνισή της στην Ιταλία μια ομάδα "σαμποτέρ των ΜΜΕ" που υπογράφει με το όνομα "Luther Blisset". O "Luther Blisset" διασπείρει ψευδείς ειδήσεις παρασύροντας σε κολοσσιαίες γκάφες έγκυρες εφημερίδες και περιοδικά, κάνει ακτιβισμό στο internet, αρθρογραφεί, εκδίδει ένα βιβλίο, παραπλανεί τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων. Μεγάλες εφημερίδες και περιοδικά όλης της Ευρώπης ασχολούνται με το φαινόμενο και οι εικασίες πέφτουν βροχή: πίσω από την υπογραφή αυτή κρύβεται μια ομάδα καθηγητών του Πανεπιστημίου της Μπολόνια  μια ομάδα χάκερς ή ο Ουμπέρτο Έκο, του οποίου τα κείμενα και οι ιδέες παρουσιάζουν εκπληκτική ομοιότητα με εκείνα του "Luther Blisset"

Εδώ όμως πρόκειται για μια κολεκτίβα συγκοινωνούντων μουσικών δοχείων και μαζί με φίλους του μουσικούς δημιουργεί ένα μωσαϊκό ήχων που παραλλάσσεται σε κάθε εμφάνιση! Ο κατά κόσμο Κωνσταντίνος Ταχτσίδης τα βλέπει όλα... ακουστικά!! από τα δικά του τραγούδια μέχρι τους Iron Maiden και τους Black Sabbath! Είναι πρότζεκτ, που αποτελείται από έναν Χ 4. Κάτι σαν αυτοκίνητο 4Χ4 μέ έναν οδηγό, που αντί για τιμόνι κρατά κιθάρα και το ταξείδι του είναι, αντί του δρόμου, είναι πάνω σε νότες. Οι διασκευές του έχουν έντονη την προσωπική του ματιά. Θα τον δείτε και ως μέλος του γκρουπ "the LOBBY". Οι επιρροές του Nick Drake, Manos Hadjidakis, Radiohead, Queens of the Stone Age, Placebo, Queen, Johnny Cash...

Jacek Maniakowski

Blondie - Denis

Το συγκρότημα Randy & The Rainbows δεν λέει κάτι στους περισσότερους, αν και από το 1962, που δημιουργήθηκαν, συνεχίζουν να υπάρχουν, έστω και τυπικά. Ωραία, θα μπορούσε κάποιος να πει, αλλά τι σημαντικό έχει ένα Doo-wop Αμερικάνικό παντελώς άγνωστο συγκρότημα.... η απάντηση είναι μονολεκτική: το "Denis".  Ένα τραγούδι που το 1963, γνώρισε κάποια σχετική επιτυχία, αλλά με το ζόρι πέρασε τα σύνορα της Αμερικής. Το τραγούδι του Neil Levenson, εμπνευσμένο από τον παιδικό του φίλο,  Denice Lefrak, κατάφερε να γίνει γνωστό εκτός των Αμερικάνικων συνόρων 15 χρόνια αργότερα. 
Αυτήν την φορά, μέσα από την φωνή της  Debbie Harry και το συγκρότημά της τους Blondie, γνώρισε αρκετά μεγάλη επιτυχία. Ήταν άλλο ένα σκαλοπάτι για την κορυφή για αυτό το γκρουπ. Συμπεριλήφθηκε στο δεύτερο τους άλμπουμ,  Plastic Letters και κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο του 1978. Αν και μπήκε σε όλα τα ευρωπαϊκά τσαρτς, μόνο στη Ολλανδία έπιασε κορυφή. Το τραγούδι έχει έναν ασύντακτο στίχο στα γαλλικά, τον οποίο η δισκογραφική επέμενε να συντάξει σωστά. Αλλά με την επιμονή του παραγωγού Richard Gottehrer και φυσικά της τραγουδίστριας  Debbie Harry έμεινε ως έχει. 
Jacek Maniakowski

Nirvana - Where Did You Sleep Last Night

Το MTV Unplugged in New York, των  Nirvana, έχει βγάλει πραγματικά διαμάντια, διασκευές παιγμένες με τον δικό τους μοναδικό τρόπο. Ένα από αυτά τα τραγούδια είναι και το Where Did You Sleep Last Night. Το τραγούδι όμως, δεν έχει μόνο ένα όνομα. Είναι γνωστό και σαν "In the Pines" και "Black Girl". Οι ρίζες του βρίσκονται αρκετά βαθιά μέσα στον χρόνο  και η πρώτη αναφορά για αυτό γίνεται στην δεκαετία του 1870. Είναι ένα τραγούδι που πηγάζει από την μουσική παράδοση της Appalachian culture, μια περιοχής ορεινής γύρω από τον ποταμό Μισισίπι  Τα τραγούδια της περιοχής ήταν γνωστά σαν τραγούδια διαμαρτυρίας και με το μπάντζο να παίζει κύριο ρόλο στο μουσικό μέρος. 
Η πρώτη του ηχογράφηση έγινε σαν  "In the Pines" την χρονιά του 1917, από τον  Cecil Sharp. Από κει και πέρα το μουσικό ταξείδι του τραγουδιού, έχει πολλές παραλλαγές, αλλά και μπερδεύεται με άλλα τραγούδια.  Σε μια διατριβή του 1970, ο Judith McCulloh αναφέρει 160 διαφορετικές παραλλαγές του. Λυρικά τα πρόσωπα αλλάζουν συχνά, το μόνο που μένει κοινό είναι υποψία κάποιας παράνομης πράξης και τα πεύκα!!! Κατά πολλούς ερμηνευτές είναι κάποιο σεξουαλικό υπονοούμενο. Κάποιες άλλες ερμηνείες αναφέρονται στη μεγάλη ύφεση στη δεκαετία του 1920. 
 Η εκτέλεση των Nirvana, είναι παρμένο από την παραλλαγή των  Cajun, της Louisiana, μιας γαλλόφωνης τοπικής διαλέκτου με την δική της μουσική παράδοση. Ο τίτλος είναι "Pine Grove Blues" ή "Ma Negresse", όπως είναι στην γαλλική αυτή διάλεκτο. Ο αρχικός στίχος "Hey, black girl, where did you sleep last night?" όπως μεταφράζεται στα αγγλικά έδωσε και τον τίτλο στη εκτέλεση των  Nirvana. 

Jacek Maniakowski

Kiss - Detroit Rock City

Το "Detroit Rock City" από τους Νεοϋορκέζους Kiss, είναι ένα τραγούδι μέσα από το άλμπουμ τους το Destroyer του 1976. Είναι το τρίτο σινγκλ από αυτό το άλμπουμ και ήταν προγραμματισμένο να είναι και το τελευταίο. Το κομμάτι, όμως, των Paul Stanley και Bob Ezrin,   δεν χάρηκε ιδιαίτερα καλής υποδοχής από τα ραδιόφωνα των Η.Π.Α. ( εκτός του Detroit) και οι πωλήσεις του ήταν σχεδόν ανύπαρκτες, αν και προοριζόταν για ροκ ύμνο ( κάτι που έγινε με τα χρόνια). Επειδή το rock'n'roll είναι και φράγκα, η δισκογραφική για να καλύψει την "ζημιά" κυκλοφόρησε και ένα τέταρτο σινγκλ, μια μπαλάντα του Peter Criss, το"Beth", που είχε σαν B-side το "Detroit Rock City". Στην τουρνέ τους Love Gun/Alive II tour, ο Stanley άλλαξε τους στίχους του κομματιού από "I know I'm gonna die, why?" σε "I know I'm gonna die, and I don't care!" Μουσικά βασίζεται σε ένα παλιό τους τραγούδι το "Acrobat". Η στιχουργική τους έμπνευση ήταν ο θάνατος ενός φαν του γκρουπ σε αυτοκινητιστικό ατύχημα, όταν πήγαινε να δει την συναυλία τους. 

Jacek Maniakowski