New York Rock & Roll Ensemble - Kemal

Το τραγούδι με τίτλο "Κεμάλ" γράφτηκε από τον Μάνο Χατζιδάκι κατά την παραμονή του στην Αμερική στα τέλη της δεκαετίας του '60. Ίσως είναι ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι για το ευρύ κοινό. Η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού περιλαμβάνεται στον δίσκο "Reflections", αποτέλεσμα της συνεργασίας του Μάνου Χατζιδάκι με το συγκρότημα New York Rock & Roll Ensemble. Στην πρώτη του αυτή μορφή το τραγούδι έχει αγγλικό στίχο.

Σύμφωνα με αφήγηση του Μάνου Χατζιδάκι η ιστορία του τραγουδιού έχει ως εξής: "Στη Νέα Υόρκη το χειμώνα του ΄68, συνάντησα ένα νέο παιδί είκοσι χρονών που το λέγανε Κεμάλ. Μου τον γνωρίσανε. Τι μεγάλο και φορτισμένο από μνήμες όνομα για ένα τόσο όμορφο και νεαρό αγόρι, σκέφθηκα. Είχε φύγει απ΄ τον τόπο του με πρόσχημα κάποιες πολιτικές του αντιθέσεις. Στην πραγματικότητα, φαντάζομαι, ήθελε να χαθεί μέσ΄ στην Αμερική. Του το είπα. Χαμογέλασε.

-Δέχεστε να σας ξεναγήσω;

Αρνήθηκε ευγενικά. Προτιμούσε μόνος.

Κι έτσι σαν γύρισα στο σπίτι μου τον έκανα τραγούδι, μουσική.

Ο Γκάτσος εκ των υστέρων, γράφοντας τους στίχους στα ελληνικά, τον έκανε Άραβα πρίγκιπα να προστατεύει τους αδυνάτους. Κάτι σαν μια ταινία του ΄Ερολ Φλυν του ΄35.

Η Πελοπόννησος (καταγωγή του Γκάτσου), από τη φύση της αδυνατεί να κατανοήσει την αμαρτωλή ιδιότητα των μουσουλμάνων Τούρκων, που μοιάζουν σαν ηλεκτρισμένα σύννεφα πάνω απ΄ τον Έβρο, ή σαν χαμένα και περήφανα σκυλιά.

Το μόνο που αφήσαμε ανέπαφο στα ελληνικά είναι εκείνο το «Καληνύχτα Κεμάλ». Είτε πρίγκιπας Άραψ είτε μωαμεθανός νεαρός της Νέας Υόρκης, του οφείλουμε μια «καληνύχτα» τέλος πάντων, για να μπορέσουμε να κοιμηθούμε ήσυχα τη νύχτα. Χωρίς τύψεις, χωρίς άχρηστους πόθους κι επιθυμίες. Κατά πως πρέπει σ΄ Έλληνες, απέναντι σ΄ ένα νεαρό μωαμεθανό- όπως θα έλεγαν κι ο φίλος μας ο ποιητής ο Καβάφης."

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, ο Μάνος Χατζιδάκις αποφασίζει το 1993 να εκδώσει τον δίσκο στα ελληνικά και συνεργάζεται με τον Νίκο Γκάτσο ο οποίος γράφει τους στίχους για τα τραγούδια του στίχου. Την ερμηνεία του τραγουδιού αυτή τη φορά έχει η Αλίκη Καγιαλόγλου και ο ίδιος ο Μάνος Χατζιδάκις κάνει τον αφηγητή στην αρχή του τραγουδιού.

Στην συνέχεια το τραγούδι ερμηνεύεται από αρκετούς τραγουδιστές όπως τον Βασίλη Λέκκα το 1985 σε μια εμφάνιση της Φαραντούρη Μαρία στην Olympia καθώς και την ίδια αρκετά αργότερα σε δίσκο της το 2003. Ακολουθεί ο Μάριος Φραγκούλης το 1999 στις εμφανίσεις του με την Deborah Mayers. Το 2000 ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει στον δίσκο "Εκτός τόπου και χρόνου" τον Κεμάλ και συγκινεί όλο τον κόσμο που θυμάται και λατρεύει από την αρχή το τραγούδι. Άλλες ερμηνείες έχουμε από την Δήμητρα Γαλάνη το 2003 σε συναυλία, και έπειτα δίσκο, αφιέρωμα στον Νίκο Γκάτσο. Τέλος έχουμε τους Raining Pleasure το 2005 που επιλέγουν και ερμηνεύουν τον Κεμάλ στην αρχική του μορφή, δηλαδή με αγγλικό στίχο.

Jacek Maniakowski

Concrete Blonde - Tomorrow Wendy

Η μουσική είναι ένα μόνιμα ανεξερεύνητο πεδίο και καλύτερος τρόπος να ψάχνεις είναι να ψάχνεις στις σκιές μεγάλων και γνωστών τραγουδιών. Ένα τέτοιο διαμάντι είναι είναι και το Tomorrow Wendy, που το ακούσαμε από τους Concrete Blonde. Το τραγούδι βρίσκεται στο  Bloodletting του 1990 και απλά χάθηκε στην σκιά του άλλου μεγάλου τραγουδιού αυτού του δίσκου, του "Joey". 
Το τραγούδι δεν είναι δημιουργία κάποιου μέλους της μπάντας, αλλά στον Andy Prieboy από του Wall of Vodoo Fame. Γράφτηκε κάπου στα μέσα τις δεκαετίας του '80 και συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ των Wall Of Voodoo, το Upon My Wicked Son, σαν ντουέτο με την Johnette Napolitano, τραγουδίστρια των Concrete Blonde. Αργότερα μπήκε και στο  Bloodletting, με τον Andy Prieboy να κάνει τα δεύτερα φωνητικά. 
Αν και μελωδία του είναι κάτι παρά πάνω από όμορφη, η δύναμη βρίσκεται στο λυρικό μέρος. Η Wendy ήταν ένα πραγματικό πρόσωπο. Πιθανόν ήταν μια πόρνη, αλλά ποτέ δεν διευκρινίστηκε από τον δημιουργό του τραγουδιού. Η Johnette Napolitano, αναφέρθηκε για αυτή μόλις το 2013. Στην πρώτη έξαρση του AIDS, διαγνώστηκε με σαν φορέας αυτού του ιού. Τότε η κατάληξη ήταν σχεδόν βέβαιη. Οι στίχοι είναι ένας εσωτερικός διάλογος της Wendy, όπου σαν μια πράξη αξιοπρέπειας αποφασίζει να αυτοκτονήσει η ίδια. 

Jacek Maniakowski

U2 - Love Is Blindness

Οι U2 πριν γίνουν σούπα και τους απαρνηθεί το ροκ κοινό, όχι λόγω της ποιότητας των τραγουδιών τους αλλά κυρίως λόγω της δράσης του Bono, έγραφαν τραγούδια με βάθος και από την ψυχή τους.  Σχεδόν κάθε τους τραγούδι είχε και μια ιστορία από πίσω. Και το "Love Is Blindness" δεν ξέφυγε από αυτόν τον κανόνα. 
Το τραγούδι κυκλοφόρησε μαζί με το  Achtung Baby, το 1992. Αλλά γράφτηκε 4 νωρίτερα κατά την διάρκεια των ηχογραφήσεων για το  album Rattle and Hum.  Αν και μουσική του χρεώνεται σε όλη την μπάντα, την κεντρική μελωδία την έγραψε ο  Bono σε πιάνο, αλλά όχι για το συγκρότημα του, Αρχικά γράφτηκε για  την  Nina Simone!!! Τελικά άρεσε πολύ στους υπόλοιπους και είπαν όλοι να το κρατήσουν. 
Κατά την διάρκεια των των ηχογραφήσεων του Achtung Baby, ο κιθαρίστας The Edge, είχε χωρίσει από την γυναίκα του, την Aislinn O'Sullivan. Ο χωρισμός αυτό είχε επίδραση και στην τελική μορφή του τραγουδιού, μιας και το σόλο του ήταν έκφραση της προσωπικής του εμπειρίας. Το λυρικό μέρος είναι διφορούμενο. Αν και περισσότεροι πιστεύουν ότι αναφέρεται στην Αγγλο- Ιρλανδική διένεξη, ωστόσο ο δημιουργός τον στίχων λέει ότι έχεις και διαπροσωπικές προεκτάσεις. Συγκεκριμένα, ο τραγουδιστής αναφέρει ότι,  οι στίχοι δίνουν την εικόνα της τρομοκρατίας, κατασκευή βομβών και παρκαρισμένα αυτοκίνητα που εκρηγνύονται. Αλλά και προσωπικό επίπεδο έχει παρατηρήσει το φαινόμενο, στο οποίο οι άνθρωποι εμφυτεύουν ένα είδος ψυχολογικής νάρκης, σε κάποιους άλλους ανθρώπους. Όταν κατά λάθος οι νάρκη αυτή "πατηθεί" κάνει την ζωή, αυτού που που την κουβαλούσε, κομμάτια. Αλλά, τελικά όλα γυρίζουν και η τιμωρία βρίσκει και αυτόν που την εμφύτευσε. 
Γενικά οι στίχοι έχουν πολλές μεταφορές και ο καθένας μπορεί να βρει το δικό του νόημα. Αυτός άλλωστε είναι και ο σκοπός και της ποίησης. Στην  Zoo TV Tour, του 1992-1993 το τραγούδι παίχτηκε στις 154 από τις 157 συναυλίες. Από τότε παίχτηκε ελάχιστες φορές σε live. Γνώρισε αρκετά Cover, με πιο πρόσφατη και πιο αξιόλογη αυτή του Jack White από το μουσικό θέμα του Great Gatsby.

Jacek Maniakowski

Editors

Οι Editors, στα 11 χρόνια της ζωής τους και 8 δισκογραφίας έχουν αποδείξει ότι ήρθαν για να μείνουν στο μουσικό στερέωμα. Με το τέταρτο άλμπουμ τους, The Weight of Your Love, με τα πρώτα του δείγματα δείχνουν ότι θέλουν να γράψουν και ιστορία. Αλλά ας μάθουμε και την δική τους ιστορία. 
Όλα ξεκίνησα δύο χρόνια πριν την δημιουργία τους, το 2000. Οι Tom Smith, Chris Urbanowicz, Geraint Owen και Russell Leetch ήταν όλοι σπουδαστές της Music Technology στο  Staffordshire University. Με το καιρό κατάλαβα τα κοινά μουσικά τους γούστα και βλέποντας πως δεν πρόκειται να κάνουν καριέρα σαν στον τομέα της Μουσικής Τεχνολογίας, καθώς το βρήκαν πολύ ξενέρωτο, αποφάσισαν να φτιάξουν μπάντα. Οι πρώτες τους εμφανίσεις ήταν στις γύρω πόλεις  Wolverhampton, Birmingham και Stafford, σαν Pilot. Το όνομα αυτό το πήραν από μια ερώτηση του  Stafford , "Who's the Pilot?". Όταν διαπίστωσαν ότι υπήρχε ήδη μια μπάντα με αυτό το όνομα, από την δεκαετία του '70, αποφάσισαν να αλλάξουν σε The Pride. Με αυτό το όνομα κυκλοφόρησαν σαν  promo δυο τραγούδια, τα Come Share The View and Forest Fire. 

Λίγο αργότερα ο Ed Lay αντικαθιστά τον  Geraint Owen στα ντραμς. Σαν  Snowfield αρχίζουν πιο συχνές εμφανίσεις και κυκλοφορούν το πρώτο τους  demo EP, με έξι τραγούδια, τα οποία αργότερα θα μπουν και στα άλμπουμ τους. Ολοκληρώνουν τις σπουδές τους και το 2003 μετακομίζουν στο  Birmingham, όπου τα μέλη τους εργάζονται ευκαιριακά, κάνοντας τακτικές εμφανίσει γύρω από τα  Midlands. Γρήγορα μαθαίνονται και γίνονται δημοφιλείς, αν και το όνομά τους εκκρεμεί ακόμα, μιας και δεν ήθελα να τους μπερδεύουν με τους Snow Patrol και είχε αρκετές μπάντες με το πρόθεμα Snow. Σήμερα υπάρχει μια μπάντα που κάνει covers των κομματιών τους με το όνομα Snowfield. 
Το 2004 υπογράφουν στο Newcastle με την  Kitchenware Records, δισκογραφική που ειδικεύεται στην indie rock και επιτέλους, καταλήγουν σε ένα όνομα, το  Editors. Αρχές του 2005 το πρώτο τους σινγκλ "Bullets" είναι γεγονός. Αν και κυκλοφορεί μόνο σε 1000 κόπιες, έχει μεγάλη ανταπόκριση στα ραδιόφωνα και ο μουσικός παραγωγός Zane Lowe, το ανακηρύσσει Single of the Week. Οι κόπιες αυτές πουλιούνται σήμερα στο e-bay προς 30 λίρες η μία. Τον Απρίλιο κυκλοφορεί και το Munich και τους δίνει το πρώτο  Top 25 hit. Το καλοκαίρι έρχεται με ένα συμβόλαιο με την  Sony BMG και τρίτο σινγκλ το Blood, που σκαρφαλώνει στο Νο 18 του UK Singles Chart. Τον Ιούλιο το πρώτο τους άλμπουμ κυκλοφορεί. Το  The Back Room αποσπά πολύ θετικές κριτικές και οι πωλήσεις του επίσης δεν είναι άσχημες. 
Το 2007 κυκλοφορούν το  An End Has a Start, το οποίο πηγαίνει κατευθείαν στο Νο 1 του  UK album charts. Το πρώτο τους single,  το "Smokers Outside the Hospital Doors", ανεβαίνει στο νούμερο 7.  Παίζουν στο  Glastonbury Festival και ξεκινάνε παγκόσμια περιοδεία. Μέσα στους δύο πρώτους μήνες του 2008 βραβεύονται στην Αμερική και στον Καναδά σαν καλύτερο βρετανικό γκρουπ. Το 2009 με In This Light and on This Evening, εξερευνούν πιο ηλεκτρονικούς μουσικούς δρόμους. Με το πρώτο τους σινγκλ, το "Papillon" κατακτούν για πρώτη φορά την κορυφή. 
Μη θέλοντας να επαναλάβουν το ίδιο μουσικό πείραμα, δημιουργούν συνθέσεις πιο κιθαριστικές. Αυτό φέρνει διαφωνία του Chris Urbanowicz με την υπόλοιπη μπάντα, μιας που επόμενη στον πιο ηλεκτρονικό ήχο. Αποτέλεσμά ήταν η αποχώρησή του και δημιουργία αρκετών νομικών προβλημάτων στο γκρουπ. Αναγκαστικά μετακομίζουν στην PIAS Records, αλλά το θετικό είναι η προσχώρηση στην μπάντα του Justin Lockey, ενός ικανότατου μουσικού. Τα πρώτα δείγματα του The Weight of Your Love δείχνουν έναν πιο alternative rock ήχο, με συνθέσεις που φιλοδοξούν να ξαναφέρουν στην κορυφή. 
Jacek Maniakowski

Kingdom Come

Η περίπτωση των Kingdom Come είναι κάπως ιδιαίτερη στην ροκ μουσική σκηνή. Στα τέλη της δεκαετίας του '80, η σκληρή μουσική γνώρισε μεγάλη άνθηση και τα νέα γκρουπ ξεφύτρωναν σαν λουλούδια στην Κοιλάδα του Θανάτου, μετά από την πρώτη βροχή στα 20 χρόνια ξηρασίας. Ουσιαστικά υπήρχε "κιθαριστική" ξηρασία, μιας και το ψευτο-δόγμα "όχι κιθάρες" των αρχών της δεκαετίας αυτής βρήκε αρκετή ανταπόκριση και στο κοινό και στις μπάντες. Έτσι η δίψα των ακροατών για κιθαριστικά riff, αλλά και κενό που δημιουργήθηκε για νέα σχήματα στον  ροκ ήχο, δημιούργησε μια μουσική καταιγίδα. Πολλές μπάντες έσπευσαν να πάρουν μια καλή θέση, αντλώντας την έμπνευση της από τις αρχές της δεκαετία του '70. Αλλά οι Kingdom Come δεν άντλησαν απλά έμπνευση......
Το πρώτο τους σινγκλ "Get It On", ήταν μουσική βόμβα στα δρώμενα της τότε μουσικής σκηνής, όχι λόγω πρωτοτυπίας, αλλά ακριβώς το αντίθετο, λόγω ομοιότητας. Η Γερμανό-Αμερικάνικη μπάντα, που δημιουργήθηκε από τον γεννημένο στο Αμβούργο  Lenny Wolf. Στο πρώτο line-up συμμετείχαν και οι κιθαρίστες Danny Stag και  Louisvillians Rick Steier, ο ντράμερ James Kottak και στο μπάσο και τα πλήκτρα ο Johnny B. Frank. Η μπάντα δημιουργήθηκε μια χρονιά πριν την κυκλοφορία του ομώνυμου ντεμπούτου άλμπουμ τους, του 1988. 
Αυτό που εντυπωσίασε, πέρα από τη χαίτη του τραγουδιστή, που παρέπεμπε σε δευτεροκλασάτες σταρ του σινεμά της ίδιας δεκαετίας, ήταν η ομοιότητα της φωνής του με αυτήν του Robert Plant. Πέρα της ικανότητάς της, η χροιά της πλησίαζε όσο καμιά άλλη αυτή του τραγουδιστή των Led Zeppelin. Αλλά και συνθέσεις τους ήταν σαν συνέχεια της Αγγλικής μπάντας, που διαλύθηκε καμιά δεκαετία πριν. Παρ' όλες τις διαμαρτυρίες για "ιεροσυλία", το πρώτο άλμπουμ έγινε γρήγορα πλατινένιο και το σινγκλ φιγουράριζε για αρκετές εβδομάδες στη κορυφή των πιο δημοφιλών τραγουδιών στα αμερικάνικα ραδιόφωνα. Το δεύτερο σινγκλ, μια μπαλάντα, "What Love Can Be", τους έδωσε το εισιτήριο για να ανοίξουν το αμερικάνικο Monsters of Rock tour του 1988, συνοδεύοντας τους Dokken, Scorpions, Metallica and Van Halen.
Στην συνέχεια συνοδεύουν τους Scorpions, στην Αμερικάνικη περιοδεία τους την "Savage Amusement" και παράλληλα κυκλοφορούν και το δεύτερό τους άλμπουμ, το In Your Face. Το άλμπουμ δεν φτάνει την επιτυχία του πρώτου, αλλά πάλι κάνει αξιόλογες πωλήσεις. Ένα χρόνο μετά από το μεγάλο μπαμ, τον  Αύγουστο του 1989, απλά διαλύονται για προσωπικούς λόγους.
Ο  Jimmy Page είπε γι αυτούς, ότι είναι τιμητικό κάποια μπάντα να θέλει να σε φτάσει, αλλά οι περίπτωση των Kingdom Come είναι μια ενοχλητική αντιγραφή. Ο  Gary Moore τους αποκάλεσε "Led Clones" στο ομώνυμο τραγούδι του με φωνητικά του Ozzy. Και οι στίχοι φυσικά, αφορούν τους Kingdom Come. Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι δεν άκουγαν ποτέ Zeppelin και οι επιρροές τους ήταν The Beatles και AC/DC, κυρίως με τον Bon Scott.  
Το 1994 ο  Lenny Wolf, ξαναφτιάχνει την μπάντα από την αρχή, στην πατρίδα του το Αμβούργο. Από τότε συνεχίζουν να έχουν τακτική δισκογραφία, με τον frontman τους να αλλάζει τους μουσικούς σαν τις κάλτσες τους. Συνολικά έχουν 14 άλμπουμ με πιο πρόσφατο το Outlier, το 2013

Jacek Maniakowski

Radiohead - Creep

Το "Creep"  των  Radiohead, είναι άλλο ένα τραγούδι, που περισσότερο έφτιαξε την μπάντα, παρά το έφτιαξε η μπάντα. Ήταν η πρώτη μουσική "σκασιά" του συγκροτήματος, πρώτα σαν σινγκλ και έπειτα μπήκε στο ντεμπούτο τους άλμπουμ,  Pablo Honey του 1993, έναν χρόνο μετά την κυκλοφορία του σινγκλ. Φυσικά και αυτό πέρασε τις περιπέτειες του, μαζί με την μπάντα, πριν την απογειώσει και την βγάλει από την αφάνεια.

Κατά τον μπασίστα της μπάντας, Colin Greenwood, το τραγούδι το έγραψε ο Thom Yorke, όταν σπούδαζε στο  Exeter University. Ο κιθαρίστας τους, Jonny Greenwood συμπληρώνει, ότι το εμπνεύστηκε από μια κοπέλα που ακολούθησε μετά μια ζωντανή εμφάνιση της μπάντας ο τραγουδιστής. Οι περιπέτειες της σύνθεσης, που χρεώνεται σε όλη την μπάντα, ξεκίνησαν όταν πήγαν να το ηχογραφήσουν για πρώτη φορά, το 1992, με παραγωγούς τους Sean Slade και Paul Q. Kolderie. Ο Yorke, για να δώσει έμφαση στην σύνθεσή του, του έδωσε τον χαρακτηρισμό Scott Walker, ένα pop είδωλο της δεκαετίας του '60, της μπάντας. Οι παραγωγοί κατάλαβαν πως πρόκειται για cover ή διασκευή, γεγονός που πυροδότησε μια ένταση στην μπάντα.
Μετά από αποτυχημένες προσπάθειες να ηχογραφηθεί το τραγούδι, οι δύο παραγωγοί είδα ότι το ηθικό της μπάντας είχε πέσει στα Τάρταρα. Για να το ανυψώσουν, τους είπαν να το ξαναπαίξουν πάλι από την αρχή. Μόλις, χαλάρωσαν το ηχογράφησαν "με την μία" και όλοι ξέσπασαν σε χειροκροτήματα στο στούντιο. Μόλις λύθηκε η παρεξήγηση , σχετικά με τι αυθεντικότητά του, οι παραγωγοί πήραν κατευθείαν τηλέφωνο στην ΕΜΙ, για να το προτείνουν για νέο σινγκλ. 
Οι περιπέτειες του τραγουδιού δεν τελείωσαν όμως. Οι ομοιότητες του με το "The Air That I Breathe" των  The Hollies από την χρονιά 1973, είναι αρκετές. Οι δημιουργοί του, Albert Hammond και Mike Hazlewood, μόλις το  "Creep"   γνώρισε επιτυχία, έκαναν μήνυση στους Radiohead, με αποτέλεσμα να αναγράφονται και αυτοί σαν συνδημιουργοί του τραγουδιού. Η μουσική του, πέρασε και αυτή από παραλείψεις και λάθη, για να πάρει την τελική μορφή που είναι γνωστή. 
Το λυρικό μέρος αναφέρεται σε κάποιον ευαίσθητο νέο που προσπαθεί να βρει την θέση στο ερωτικό παιχνίδι των δύο φύλλων, χωρίς να χάσει την σεξουαλική του ταυτότητα. Ουσιαστικά είναι τα βιώματα του ίδιου του Thom Yorke, που δεν ήθελε να αναγνωρίζεται σαν μέλος ροκ μπάντας, αλλά σαν άνθρωπος με ευαισθησία προς το αντίθετο φύλλο. Ο Jonny Greenwood το θεωρεί χαρούμενο τραγούδι, μιας ο ήρωας αναγνωρίζει ποιος είναι. Ο στίχος "So fucking special" το δηλώνει. Στην Αμερική όμως αυτή η δήλωση αναγκάστηκε να γίνει  "So very special", για να μην ξεφύγουν από τον κανόνα της υποκρισίας τα ραδιόφωνα της.
Το τραγούδι γνώρισε πολλά Covers, με τα πιο ενδιαφέροντα να είναι των  Korn και  Carrie Manolakos. 

Jacek Henryk Maniakowski

Suzanne Vega - Luka

Η Suzanne Vega, έγινε παγκοσμίως γνωστή στα μέσα της δεκαετίας του '80, χάρη στις folk-jazz μπαλάντες της. Η τραγουδοποιός με την ζεστή φωνή και με στίχο που ασχολείται με τα καθημερινά προβλήματα ανθρώπων γοήτευσε το μουσικόφιλο κοινό πολύ εύκολα. Το πιο γνωστό της τραγούδι ήταν και είναι το "Luka" και μ αυτό θα ασχοληθούμε . Έτσι, όπως λέει η ίδια, στην σουηδική τηλεόραση, αρκετά χρόνια πριν δημιουργήσει αυτό το μουσικό κομμάτι, συνήθιζε να βλέπει μια ομάδα παιδιών να παίζει μπροστά από το κτήριο που έμενε. Ένα από τα παιδιά φαινόταν λίγο διαφορετικό από τα υπόλοιπα και ονομαζόταν Luka. "Πάντα θυμάμαι το πρόσωπό το, πάντα θυμάμαι το όνομά του και δεν ήξερα και πολλά γι αυτόν" ομολογεί, "φαινόταν διαφορετικός από τα άλλα παιδιά, όπως το έβλεπα να παίζει" και συνεχίζει " στο δικό μου τραγούδι ο Luka, είναι ένα κακοποιημένο αγόρι, αλλά στην πραγματικότητα δε νομίζω να ήταν έτσι, απλά ήταν διαφορετικός" . Όμως η Suzanne Vega, έχει κι άλλη πολύ μεγάλη συμβολή στην μουσική... αλλά αυτό θα το πούμε σε μια άλλη ιστορία... προς παρόν απολαύστε την μελωδία του "Luka" . 

Jacek Maniakowski