Midnight Oil - Beds Are Burning

Τα protest songs, αλλά και πολιτικά τραγούδια είναι ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο στην ιστορία της μουσικής γενικά και της ροκ, συγκεκριμένα. Πολλά έγιναν μεγάλες επιτυχίες και μένουν ως σήμερα ανέπαφα από τον χρόνο. Ο στόχος αυτών των τραγουδιών είναι να ακουστεί κάποια αδύναμη φωνή, να φανερωθεί κάποιο ζήτημα και ουσιαστικά να μην μείνει κάτι στην λήθη. Γιατί απλά, κάθε γνώση που συνοδεύεται με νότες, μπορεί να φτάσει και πιο μακρυά σε χρόνο και τόπο.
Οι Αυστραλοί  Midnight Oil, σίγουρα είναι μια μπάντα που προσπαθεί, όχι μόνο να αφυπνίσει μια οικολογική συνείδηση, αλλά τακτικά ασχολείται με φλέγονται κοινωνικά θέματα. Το "Beds Are Burning" είναι ένα από αυτά τα τραγούδια. Βρίσκεται στο έκτο τους άλμπουμ, το Diesel and Dust του 1987 και είναι το τραγούδι, το οποίο έδωσε στην  μπάντα το διαβατήριο για την επιτυχία και δόξα, έξω από τα σύνορα της πατρίδας τους. 
Το λυρικό μέρος αφορά τον εκτοπισμό αρχικά και μετά την σχεδόν ολοκληρωτική εξαφάνιση των Pintupi, από την Αυστραλιανή κυβέρνηση. Οι  Pintupi ήταν μια ομάδα 400 περίπου Αβιρίγινων, που κατοικούσε στην Δυτική Έρημο, ανάμεσα στις λίμνες  MacDonald και Lake Mackay, στην δυτική Αυστραλία. Οι ομάδα αυτή άρχισε να εκτοπίζεται στην δεκαετία του '30, για να κορυφωθεί στα μέσα της δεκαετίας του '50. Η μετακόμιση αυτής της ομάδας, που σίγουρα δεν έγινε με ειρηνικό τρόπο, είχε σκοπό να τους ενώσει με τους Papunya και Haasts Bluff, σε πιο βόρειες περιοχές. Αποτέλεσμα αυτής της "Λευκής" λογικής ήταν η σχεδόν εξαφάνιση αυτής της ομάδας. Το 1984 οι τελευταίοι αντιπρόσωποι αυτής της ομάδας γύρισαν πίσω στον παραδοσιακό τρόπο ζωής τους στην έρημο. 
Το 2000, στην Ολυμπιάδα του  Sydney, ζητήθηκε από την μπάντα να τραγουδήσει στη τελετή λήξης το εν λόγω τραγούδι. Ο πρωθυπουργός της Αυστραλίας, John Howard, ήθελε με αυτόν το τρόπο να απολογηθεί για την πολιτική των αυστραλιανών κυβερνήσεων απέναντι στον ντόπιο πληθυσμό. Οι Midnight Oil τραγούδησαν το  "Beds Are Burning" ντυμένη στα μαύρα και στα μπλουζάκια τους αναγραφόταν η λέξη  "Sorry". 

Jacek Maniakowski

Drunk Motherfuckers Band

Η σκληρή πλευρά του rock'n'roll είναι γεμάτη ταμπέλες και ονομασίες, από black metal και white metal  μέχρι και το μοναδικό porn metal με μοναδικούς εκπρόσωπους και φυσικά βασιλιάδες, τους Mentors. Αν και όλα αυτά είναι απλά ένα παιχνίδι, γιατί It's only rock'n'roll, θα τολμούσα να παίξω το παιχνίδι αυτό, των ονομάτων χάρη σε μια μπάντα τους Drunk Motherfuckers. Όχι για να τους δώσω κάποιο λόγο ύπαρξης, μιας και το αποδεικνύουν εδώ και 9 χρόνια με τις συνθέσεις τους, αλλά να δικαιολογήσω την μοναδικότητα του ήχου τους και την γνήσια ειλικρίνεια που διαπίστωσα από τα πρώτα riff στην μουσική τους.
Μεθυστικά ειλικρινείς απέναντι στη μουσική δε μασάνε ούτε τα λόγια τους, αλλά ούτε....τις νότες τους. Αν από τρελό και μεθυσμένο μαθαίνεις την αλήθεια, από τους  Drunk Motherfuckers, μαθαίνει τι εστί καθαρό rock'n'roll, στην σκληρή του μορφή. Το Drunk rock/ metal τους μου τράβηξε την προσοχή χωρίς καμιά δυσκολία. Και σχετικά με την ταμπέλα που χρησιμοποιώ, είναι απλά για να τονίσω την μοναδικότητά τους και σαν ποιητική αδεία θα τολμήσω να τους συγκρίνω με τον  Charles Bukowski της ροκ.
Η μπάντα δημιουργήθηκε από τον τραγουδιστή Father W, από τις στάχτες των  the Drunk Earth, το 2009. Επέλεξε το όνομα Drunk Motherfuckers γιατί "ήθελε ένα νέο όνομα το όποιο θα ήταν πιο underground και θα αντικατόπτριζε ακριβώς, από την πρώτη στιγμή το ελεύθερο πνεύμα της μουσικής μας, την ελευθερία να κάνουμε ότι γουστάρουμε, χωρίς να σκεφτόμαστε τις παραμικρές συνέπειες και όπως επίσης θα έδειχνε τον σεβασμό μας προς την underground σκηνή και την πραγματική εικόνα του ροκ" όπως μας λέει ο ίδιος. Και συνεχίζει " To ροκ σαν μορφή έκφρασης ποτέ δεν ήταν γυαλισμένο και αρεστό στις μάζες. Ήταν μια ακραία μορφή έκφρασης που είχε ως σκοπό να προκαλέσει. Τώρα το έχουν κάνει μόδα."
Το 2009, την ίδια χρονιά που δημιουργήθηκαν, κυκλοφορούν και το πρώτο τους ακουστικό ΕΡ, το  “Drunk and Wasted”. Το εκδίδουν μόνοι τους και σε 666 αντίτυπα. Την απόμενη χρονιά κυκλοφορούν το We ain’t give a shit about Sobers τραγούδι τους, από την  Spinalonga’s Records, σε μια συλλογή τους. Το 2013 κυκλοφορούν το  “…and alcohol for All”, ντεμπούτο άλμπουμ τους. Αυτήν την στιγμή ετοιμάζουν το νέο τους άλμπουμ και σύντομα θα επανεκδώσουν το ντεμπούτο τους από την Highway to Hell Records, για Αμερική και Καναδά.
Οι στόχοι των Drunk Motherfuckers, που αποτελούνται από τους : Father W.:Alcoholic Poetry...στα φωνητικά, El Pedro Garcia Escobar: Drums, Soulis:Bassline, Andrew:Guitars, Wee:Guitars και τον Papits: Sound Engineer, είναι να παίξουν όσο το δυνατόν σε πιο πολλά μέρη. Όπως λένε και οι ίδιοι : "Να παίξουμε live την μουσική μας παντού, οπουδήποτε υπάρχουν άνθρωποι που γουστάρουν το ροκ, όπως πρέπει να είναι, ασυμβίβαστο με τις τάσεις μόδας και προκλητικό."
Η έδρα τους παραμένει Αθήνα και οι ίδιοι ορίζουν την μουσική τους σαν Down Tempo,Stoner Rock, Drunk n' Roll. Προσωπικά προτείνω να τους "πιείτε" άφοβα, δεν δημιουργούν hangover, το πολύ θα σας παρασύρουν σε Headbanging.....

Jacek Maniakowski

Blue Öyster Cult - Godzilla

Η θεματολογία στο rock'n'roll, με την εμφάνιση πολλών παρακλαδιών της, έχει πάρει τςεράστιες, σχεδόν άπειρες, διαστάσεις. Από κλασικό "μ' αγαπάς-σ'αγαπώ", έχει έχει πιάσει θέματα από φιλοσοφικές αναζητήσεις μέχρι απλά καθημερινά πράγματα. Φυσικά η συμπαθήσσης, πλην καταστροφική σαύρα των Ιαπωνικών ταινιών επιστημονικής φανατσίας δεν θα μπορούσε νά γλυτώσει. 
Το "Godzilla" των  Blue Öyster Cult είναι δημιουργία του Buck Dharma και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1977 μέσα από το πέμπτο άλμπουμ του συγκροτήματος, το  Spectres. Ήταν και το πρώτο σινγκλ από αυτό το άλμπουμ και ανήκει στα πιο αναγνωρισμένα τραγούδια του γκρουπ. Οι στίχοι του τραγουδιού είναι γραμμένοι  tongue-in-cheek, με διάθεση δηλαδή, που από την αρχή φανερώνει αστείσμό και μη σοβαρή προσέγγιση. 
Οι στίχοι "Receiving breaking news! (臨時ニュースを申し上げます！ Rinji nyūsu o mōshiagemasu!), Godzilla is headed towards the Ginza area! (ゴジラが銀座の方に向っています！ Gojira ga Ginza no hō ni mukatteimasu!)και Please seek shelter as soon as possible! (大至急、避難してください Daishikyū, hinan shite kudasai!)είναι αυθεντικές ατάκες από την ταινία. Αν και το ίδιο τραγούδι είναι σατυρικό, γνώρισε και αυτό διάφορες παρωδίες. Η μία έγινε από τα μέλη της μπάντας, τους Eric Bloom και Buck Dharma. Και ονομάστηκε "NoZilla". Άλλες παρωδίες ακούν στα ονόματα  "Chinchilla" και "Swinezilla". Το τραγούδι συνηθιζόταν να παίζει σε αγώνες baseball των  New York Yankees, όταν ο άσος της ομάδας Hideki Matsui, με παρατσούκλι το Godzilla, έπιανε το μπαστούνι του. 
Jacek Maniakowski

Queen - We Will Rock You

Αν υπήρχε ένα ύμνος αφιερωμένος σε κάποια θεότητα του rock'n'roll ή κάποιο μαγικό τραγούδι που μέσα από τον ήχο του ξεσήκωνε ξαφνικά όλους τους οπαδούς της μουσικής, σίγουρα θα ήταν ένα τραγούδι των  Queen. Όχι ένα οποιοδήποτε, αλλά συγκεκριμένα μια σύνθεση του  Brian May, το "We Will Rock You".
Το τραγούδι ξεκίνησε την πορεία του προς αιωνιότητα το 1977 και μέσα από το άλμπουμ των  Queen, το News of the World. Σαν σινγκλ κυκλοφόρησε μαζί με το "We Are the Champions" και ήταν στην Β πλευρά του. Τα δύο αυτά τραγούδια έγιναν ουσιαστικά δίδυμα, μιας που στις συναυλίες τους παίζονταν μαζί. Μουσικά παρουσιάζει ενδιαφέρον λόγω της απλότητας του. Το τέμπο δίνουν παλαμάκια, από τα μέλη του συγκροτήματος, που αργότερα στο μοντάζ τους δόθηκε όγκος. Ακριβώς όπως και τα ποδοβολητά. Ουσιαστικά, εκτός από το τέμπο, χαρακτηρίζεται από την επίδειξη φωνητικών ικανοτήτων του  Freddie Mercury και ένα από τα καλύτερα σόλο του, με το οποίο κλείνει.
Το βιντεοκλίπ του γυρίστηκες χειμώνα και σε εξωτερικό χώρο, με αποτέλεσμα ο κιθαρίστα να πάρει μια ρεπλίκα της κιθάρας του, στην οποία φυσικά δε μπόρεσε να παίξει κανονικά, μιας που ..."τον είχε δαγκώσει" κανονικά. Η συνέχεια του τραγουδιού, στο ταξείδι του στον χρόνο είναι υπερβολικά γεμάτη. Πολλές διασκευές,  remix, χρήση σαν sample, ακόμα και παρωδίες. Αλλά η πιο συχνή του χρήση είναι σε αθλητικούς αγώνες μαζί με το δίδυμό του We Are the Champions. 
Σε κάποια live η εκτέλεση είναι πιο γρήγορη και μια τέτοια βρίσκεται στα  Live Killers, του 1979 και  Queen Rock Montreal του 2007. Σε μια συνέντευξή του, ο δημιουργός του ομολογεί, ότι η ιδέα για την δημιουργία του του ήρθε σε ένα όνειρο. Μια φωνή του είπε να φτιάξει ένα τραγούδι στο οποίο θα συμμετέχει το κοινό. Έδωσε έμπνευση για ένα  musical με το ίδιο όνομα, το οποίο έκανε πρεμιέρα το 2002 στο Λονδίνο, για να μετακομίσει δυο χρόνια αργότερα στο  musical. Τα παλαμάκια που κρατάνε τον ρυθμό, ηχογραφήθηκα με την βοήθεια ενός αστροφυσικού. 
Φυσικά το τραγούδι συνοδεύουν αρκετές ακόμα ιστορίες, τις οποίες μπορεί ο καθένας του να ανακαλύψει μόνος του. 

Jacek Maniakowski

Buckcherry - Crazy Bitch

Η Paris Hilton πέρα από μια πλούσια κληρονόμος, έκανε προσπάθειες να να γίνει ηθοποιός. Αλλά και να τραγουδήσει. Τα αποτελέσματα μπορεί να κρίνει ο καθένας. Αλλά να γίνει πηγή έμπνευσης για Hard rock συγκρότημα;;;; Κι όμως, αποτέλεσε έμπνευση για τους Buckcherry και για το τραγούδι Crazy Bitch, το πρώτο σινγκλ από το τρίτο τους άλμπουμ, το 15, του 2006. Όλα αυτά με αφορμή ένα βίντεο που κυκλοφορούσε εκείνη την εποχή, με την εν λόγω κυρία, σε ερωτικές περιπτύξεις  Οι μπάντα συνήθιζε να ονομάζει αυτές τις φραγκάτες κοπέλες "crazy bitches". Το τραγούδι έτυχε και μιας υποψηφιότητας για βραβεία Grammy.

Το βιντεοκλίπ του τραγουδιού γυρίστηκε σε ένα στριπτιζάδικο, το Key Club στο Los Angeles. Υπήρχε μια πρόσκληση σε όμορφες κοπέλες να συμμετάσχουν σε αυτό. Γυρίστηκε σε δύο εκδοχές, η μία X-rated και άλλη με περικοπές και πιο σεμνή. Παρ' όλα αυτά το μουσικό κανάλι MTV λογόκρινε, ακόμα και την σεμνή μορφή σε 80!!!! σημεία.

Όμως οι περιπέτειες για το περιβόητο βιντεοκλίπ δεν τελειώνουν με την λογοκρισία από το μουσικό κανάλι. Στις 11 Σεπτεμβρίου κατατέθηκε αγωγή κατά της τις μπάντας, στην οποία αναφέρεται ότι, εμφανίζεται ανήλικο κορίτσι στο βιντεοκλίπ. Πέρα από αυτό, αναφέρεται στην αγωγή, ότι στο κορίτσι δόθηκε αλκοόλ και μάλιστα φαίνεται και το στήθος της. Φυσικά η κοπέλα μπήκε με ψευδή στοιχεία και η μπάντα αρνήθηκε κάθε ανάμιξη, όπως και η δισκογραφική. Τελικά το πιο πιθανό ήταν να έστησε η μητέρα του κοριτσιού αυτήν την κομπίνα. Τελικά το βιντεοκλίπ ξαναγύρηστηκε και το προηγούμενο αποσύρθηκε. Νομικός αντιπρόσωπος ήρθε σε επαφή με την μητέρα του κοριτσιού και το θέμα λύθηκε εξωδικαστικά.

Jacek Maniakowski

Concrete Blonde - Everybody Knows

Το Everybody Knows είναι ένα τραγούδι του Leonard Cohen. Η δημιουργία του προήλθε από την συνεργασία με την Sharon Robinson. Κυκλοφόρησε στο άλμπουμ του Καναδού, το I'm Your Man, την χρονιά του 1988. Ουσιαστικά, είναι μια απαγγελία, η αυθεντική πρώτη εκτέλεση, από τον τραγουδιστή με την μοναδική φωνή. Η μινιμαλιστική μελωδία απλά συνοδεύει, με ταπεινοφροσύνη, τους στίχους. Και το λυρικό μέρος είναι αυτό που είναι και το πιο ενδιαφέρον. 
Ο στίχος "Everybody Knows" επαναλαμβάνεται σε όλη την διάρκεια του τραγουδιού, υποδηλώνοντας την υποκρισία που υπάρχει στην σημερινή κοινωνία. Αν και το λυρικό μέρος σηκώνει πολλές ερμηνείες, έχεις σαφείς αναφορές για το AIDS και τα τα κοινωνικά προβλήματα που δημιούργησε. Μιλάει για την ζήλια σε ένα ζευγάρι και τις ανθρώπινες σχέσεις γενικά. Φτάνει ακόμα να μιλάει για θέματα θρησκείας. Αλλά, στην ουσία, όπως ορίζει η ποίηση, ο καθένας μπορεί να δώσει την δική του ερμηνεία στους στίχους.
Μια από της πιο όμορφες διασκευές του, είναι αυτή των Concrete Blonde, για τη μουσική επένδυση της ταινίας Pump Up the Volume (1990). Το τραγούδι μπήκε και στο άλμπουμ τους Still in Hollywood (1994).

Jacek Maniakowski

borderline syndrome - Echo-λόγιο

Οι  borderline syndrome απαντούν: 

1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;

Το όνομά μας σχολιάζει την τάση που έχουν οι άνθρωποι να τραβούν διαχωριστικές γραμμές και να περιχαρακώνονται σε κλειστές ομάδες, με τέτοια ένταση που να θυμίζει ψύχωση (σύνδρομο). Αναφέρεται και στην μουσική, αλλά και σε πολλά θέματα της κοινωνικής μας ζωής.
2) Χρήμα ή δόξα;

Και το χρήμα και η δόξα, καλοδεχούμενα αν μπορούμε να τα διαχειριστούμε σωστά. Αντίστοιχα, και για την έλλειψη χρήματος και δόξας, το ίδιο ισχύει, άρα μάλλον παιδεία και ανάπτυξη προσωπικότητας θα διαλέγαμε, πράγματα που είναι προαπαιτούμενα για τα υπόλοιπα.
3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φραση την μπάντα σου;

Story of our lives …. so far….
4) Σημείο μηδέν της μπάντας

Ό,τι και να πω … there are more yet to come … οπότε, μάλλον το σημείο μηδέν δεν το έχουμε γνωρίσει ακόμα
5) Τι μουσική σας εκφραζει λιγότερο ή καθόλου;

Θα έλεγα την Ελληνική σκηνή του σκυλο-pop, αλλά αυτή ουσιαστικά δεν υφίσταται, άρα μάλλον την pop μουσική τύπου Britney Spears
6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιουσατε;

Μάλλον πουθενά, τα υπερόπλα δεν φαίνεται να δίνουν λύσεις …
7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;

Με τον ηχολήπτη των Metalllica, να μας εξηγήσει πως βγάζει αυτόν τον ήχο …
8)Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;

Η μουσική, γενικά, είναι μέσο έκφρασης, άρα όποιος θέλει να εκφράσει μέσω αυτής την πολιτική ή θρησκευτική του πεποίθηση, καλώς το κάνει. Εμείς τον κρίνουμε για αυτά που λέει, σαν να είχε εκφράσει τις ίδιες ακριβώς σκέψεις μέσω ενός άρθρου σε εφημερίδα ή οπουδήποτε αλλού.
9) Οι επιρροές σας;

Πολλές και διάφορες. Από τους Dillinger Escape Plan μέχρι την Bjork και από τους Radiohead μέχρι τον Vijay Iyer.
10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;

Αυτονόητη διαδικασία
11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;

Αυτονόητη ανάγκη
12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;

Μάλλον άσχετα, μεταξύ τους, πράγματα είναι αυτά. Και αλαζόνες ατάλαντους έχω γνωρίσει και ταπεινούς. Αν συνοδεύει κάτι το ταλέντο, τότε αυτό είναι μάλλον η δυσκολία προσαρμογής στην καθημερινή ζωή.
13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;

Με κάποια διασταύρωση πιγκουίνου με καγκουρό.. κάτι που φαίνεται παράταιρο, αλλά μπορεί να επιβιώσει παντού
14) Μια ευχή για την μπάντα

Μακάρι να υπάρχει και να μας δίνει διεξόδους για αρκετά χρόνια ακόμα.

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;

Η στιγμή που, αργά το βράδυ, έχεις γράψει κάτι που θεωρείς πολύ ωραίο, αλλά είσαι σίγουρος ότι πρέπει να κοιμηθείς και να αποτοξινωθείς από ό,τι σε έχει καταβάλει εκείνη την στιγμή, για να το κρίνεις, νηφάλια, την επόμενη μέρα.

Εδώ μπορείτε να τους παρακολουθήσετε ζωντανά: https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=SfW1DVReQrs

Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/borderlinesyndrome?fref=ts

Και θα βρείτε το άλμπουμ τους : http://borderlinesyndrome.bandcamp.com/album/stateless