Immensity

Μια από τις επτά αρχές των ερμητικών κειμένων λέει "ότι είναι πάνω είναι και κάτω"  και μέσα στην απεραντοσύνη της φύσης ο κανόνας αυτός βρίσκει την εφαρμογή του σχεδόν παντού. Η μουσική, σε οποιαδήποτε της έκφραση, είναι ένα σημαντικό κομμάτι της φύσης, άρα και δω ισχύει αυτός ο κανόνας. Η απεραντοσύνη δεν έχει τέλος, αλλά σίγουρα έχει κάποια αρχή και όπως όλα ξεκινάνε από μια ιδέα και έναν σπόρο και γίνονται ολοκληρωμένα δημιουργήματα..... για να δώσουν αργότερα σπόρο τους.
Ο κόσμος του rock'n'roll, σε όλες του εκφράσεις, τηρεί όλους τους κανόνες της φύσης, δημιουργώντας από κάποιον σπόρο μια απεραντοσύνη - Immensity. Οι Immensity (μετάφραση: απεραντοσύνη) είναι μια ατμοσφαιρική Doom/Death Metal μπάντα με έδρα την Αθήνα. Δημιουργήθηκαν το 2009 από τον Ανδρέα Κελέκη (Κιθάρα, πλήκτρα). Και αυτή είναι η αρχή, ο σπόρος της δημιουργίας. Μιας και η επιλογή του ονόματος για την μπάντα, δείχνει και τις φιλοδοξίες της. 
Το 2010 μπήκε ο Λεωνίδας Χατζημιχάλης (Τραγουδιστής, στοίχους ex-Fatal Morgana, ex-Equal Vector, ex-Agnosia.). Το 2011 Ο Γιάννης Φιλιππαίος (Decemberance, Daylight Misery, ex-Ritual of the Black Sun), ο Γιώργος Κριθάρης (Fortress Under Siege), ο Χρήστος Μαρκοπουλος και η Maria Zvyagina ( Falling Leaves, ex-Wine from Tears, ex-Erynium) έκλεισαν τον κύκλο της μπάντας και ξεκίνησε η ενορχήστρωση παλαιών τραγουδιών αλλά και δημιουργία καινούριων. Και αυτή είναι η συνέχεια της δημιουργίας. Τον Μάρτιο του 2012 κυκλοφόρησαν το την πρώτη τους δουλειά εν ονόματι "The Lonely Aquarelle" με δυο Promo τραγούδια η οποία μέχρι τώρα παίρνει θετικές κριτικές από παντού. Το εξώφυλλο το επιμελήθηκε ο αδερφός του Ανδρέα Κελέκη ο Αλέξανδρος Κελέκης. Και δω αρχίζουν να φαίνονται τα πρώτα δείγματα.... της  Immensity. Μελωδικό και σκοτεινό συγχρόνως, με όγκο στις δυο συνθέσεις, που αποτελούν το πρώτο τους δείγμα, απλά δηλώνουν με νότες ότι έχουν πολλά ακόμα να πουν. Αξιοθαύμαστη και η ωριμότητα των συνθέσεων αυτών. 
Το 2013 η Maria Zvyagina, αφήνει το συγκρότημα, με αποτέλεσμα την συνέχεια της δημιουργικής διεργασίας. Περιμένουν να κυκλοφορήσουν ολοκληρωμένη την δουλειά τους με πέντε τραγούδια, μέσα στο 2014. Οι πρώτοι στόχοι είναι πολλά live, στην Ελλάδα και γιατί όχι, στο εξωτερικό. Μιας και ο ήχος τους παραπέμπει στην Σκανδιναβική σκηνή. Απλά θα επαναλάβω, ότι πολλά έχουμε να περιμένουμε από την ... Immensity... μπάντα. 
Το ΕΡ τους θα βρελίτε εδώ: http://immensity.bandcamp.com/

Jacek Maniakowski

Carlos Santana - Black Magic Woman

Το "Black Magic Woman" είναι ένα τραγούδι γραμμένο από τον Peter Green και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σαν σινγκλ από τους Fleetwood Mac το 1968. Μια χρονιά αργότερα κυκλοφόρησε στα άλμπουμ English Rose (US) και The Pious Bird of Good Omen στην Μεγάλη Βρετανία. Μεγάλη επιτυχία όμως το κανε ο Santana, με τον Gregg Rolie στα φωνητικά, το 1970. Ουσιαστικά η εκτέλεση του Μεξικανού καλλιτέχνη είναι ...δυο τραγούδια σε ένα. Το δεύτερο τραγούδι ανήκει στον Gábor Szabó και το τραγούδι του "Gypsy Queen", του 1966 , μια μίξη jazz, Hungarian folk και Latin ρυθμούς. Η δομή του τραγουδιού είναι σχεδόν ίδια με του Green. Προσθέτει απλά conga , timbales και άλλα κρουστά. Η εισαγωγή του τραγουδιού είναι από το τραγούδι του Gábor Szabó, με μικρές μετατροπές. Οι Fleetwood Mac το παίζανε συχνά στις συναυλίες τους, ακόμα και μετά την αποχώρηση του του Peter Green, περισσότερο να υπενθυμίζουν στο κοινό τους από που προέρχεται η μεγαλύτερη επιτυχία του Santana.

 Jacek Maniakowski

FIREWIND

Το όνομα Κωνσταντίνος Καραμητρούδης μπορεί να μη μας φαίνεται ιδιαίτερα γνωστό, ο Gus G. όμως ψηφίστηκε ως ο καλύτερος metal κιθαρίστας για το 2013! Και φυσικά πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο, ιδρυτή ενός από τα ελάχιστα, αν όχι του μοναδικού, ελληνικού heavy metal συγκροτήματος με διεθνώς αναγνωρισμένη καριέρα, των FIREWIND.
Η ιστορία της μπάντας ξεκινά το 1998, όταν ο Gus G. ηχογράφησε ένα demo, με τη βοήθεια κάποιων φίλων, με τέσσερα κομμάτια, στις Ηνωμένες Πολιτείες, που το τιτλοφόρησε Nocturnal Symphony και το όλο project, Firewind. Αυτό συνέβη για να παρουσιάσει τις κιθαριστικές του ικανότητες, ευελπιστώντας σε μια επαγγελματική ηχογράφηση. Η ευκαιρία δεν άργησε να έρθει καθώς η δισκογραφική εταιρία Leviathan Records του πρότεινε συνεργασία. Μέχρι να συμβεί όμως αυτό ο Gus G. συνεργαζόταν ήδη με τρεις μπάντες. Με το που ολοκληρώνει τα projects αυτά, ασχολείται και πάλι με το δικό του "παιδί", τους Firewind και με τη βοήθεια της Leviathan προκύπτει το πρώτο άλμπουμ Between Heaven and Hell.
Μέχρι και την τελευταία τους δουλειά, το 2012, το Few Against Many, μεσολάβησαν άλλα πέντε studio albums, ένα live album, αρκετά singles και δύο συνεργασίες σε δίσκους, το 2002 και το 2008.
Προσωπική, ακόμα μεγαλύτερη, αναγνώριση για τον Κώστα ήταν η στιγμή που έλαβε ένα e-mail από το manager του Ozzy Osbourne, το 2009, που τον παρότρυνε να μάθει μερικά τραγούδια (του Ozzy) και να πετάξει ως το Los Angeles για οντισιόν ως κιθαρίστας του. Ένα τζαμάρισμα με τη μπάντα του Ozzy ήταν και το ξεκίνημα της καριέρας του ως lead guitarist του!!!
24 Ιουνίου 2013 περιμένουμε νέο live album, το Apotheosis – Live 2012, με τελευταία συμμετοχή στα φωνητικά του μακροβιότερου τραγουδιστή στην ιστορία του group, Apollo Papathanasio. Έχει ήδη ανακοινωθεί το όνομα του αντικαταστάτη του και είναι ο Kelly Sundown Carpenter, ενώ τα υπόλοιπα μέλη παραμένουν σταθερά και είναι ο Gus G. φυσικά, ως βασική κιθάρα, ο Πέτρος Χριστοδουλίδης στο μπάσο, ο Μπομπ Κατσιώνης, ρυθμική κιθάρα και πλήκτρα και ο Johan Nunez στα τύμπανα.
Συνεχείς οι εμφανίσεις των Firewind διεθνώς, ήδη βρίσκονται σε tour στην Ευρώπη, με τελευταία προγραμματισμένη εμφάνιση, το 15Αυγουστο στο Dinkelsbühl της Γερμανίας, συμμετέχοντας στο Summer Breeze Open Air, ενώ τους απολαύσαμε σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα το Δεκέμβρη του 2012.

Maria Anastasopoulou

Led Zeppelin - Kashmir

Πολλές φορές έχουμε γράψει πως οι νότες δεν γνωρίζουν σύνορα και γενικά δεν υπάρχει φύλακας να τις σταματήσει. Αλλά και εξαιτίας αυτής της ιδιότητας, κάπως μπερδεύονται τα γεωγραφικά σημεία, δεν είναι όλοι μουσικοί γνώστες της γεωγραφίας. Ουσιαστικά όμως το αποτέλεσμα είναι θετικό γιατί ένας μουσικός καταφέρνει να πάρει τους ήχους ενός τόπου, να το συνδυάσει με ήχους ενός άλλου τόπου, δημιουργώντας, πάντα ως άξονα rock μουσική, κάτι τελείως καινούργιο που όμως αρνείται να παλιώσει μέσα στη διάρκεια των δεκαετιών. Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα τέτοιων τραγουδιών, αλλά τα περισσότερα είναι αρκετά χτυπητά και δεν είναι και τόσα πολλά.

Ένα τέτοιο τραγούδι, του οποίου ο ήχος μας παραπέμπει σε αράβικα ακούσματα της βόρειας Αφρικής, αλλά ο τίτλος κάπου μας στέλνει στην κεντρική Ασία και σε μία περιοχή που είναι αιτία μοιάζει διαρκής έριδα ανάμεσα στις μεγαλύτερες χώρες του κόσμου. Το τραγούδι αυτό είναι το Kashmir των Led Zeppelin, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια της βρετανικής μπάντας. Εμπεριέχεται στο 6ο album τους το Physical Graffiti, που κυκλοφόρησε το 1975. Δημιουργία των Jimmy Page και Robert Plant, με, καθόλου ασήμαντη συνδρομή του John Bonham, γράφτηκε 1973. Το τραγούδι κυκλοφόρησε επίσης, με ακόμα πιο μεγάλη διάρκεια, κανονική του στο album είναι 9:41, στο No Quarter: Jimmy Page and Robert Plant Unledded, μια δουλειά των δυο μελών του γκρουπ μαζί με παραδοσιακή Αίγυπτο-Μαροκινή ορχήστρα.

Με έντονα ανατολίτικα στοιχεία, αλλά και μεγάλη διάρκεια το τραγούδι δεν είχε ιδιαίτερο πρόβλημα στην προβολή του από τα ραδιόφωνα. Αν και το τραγούδι δεν κυκλοφόρησε ποτέ ως single στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο, η ραδιοφωνική του διάθεση ήρθε μέσα από τους progressive/AOR σταθμούς οι οποίοι συνήθιζαν να παίζουν ολόκληρα τα άλμπουμ, όχι λόγω της επιτυχίας του «Stairway to Heaven», που πολλές φορές θεωρείται πως αποτέλεσε έναν πολιορκητικό κριό για την προβολή του τραγουδιού μέσα από το ραδιόφωνο.

Η δημιουργία του τραγουδιού ξεκίνησε του 1973, αλλά ολοκληρώθηκα και ηχογραφήθηκε ένα χρόνο αργότερα στα Headley Grange & Olympic Studios. Το Νοέμβριο του 1975 κυκλοφόρησε και το άλμπουμ Physical Graffiti, στο οποίο εμπεριέχεται. Όπως γράψαμε παραπάνω, ο ρόλος του John Paul Jones Δεν ήταν καθόλου ασήμαντος, καθώς ο ίδιος διαμόρφωσε την αρμονική γέφυρα η οποία δίνει στο κομμάτι ένα σχεδόν κινηματογραφικό όγκο, ο ίδιος έπαιξε και το έπαιξε το mellotron, το οποίο έδωσα αυτό το αποτέλεσμα. Το πιο πιθανό χωρίς τη δική του ενορχήστρωση το τραγούδι θα ήταν ένα απλό blues riff και όχι το επικό κομμάτι όπως το γνωρίζουμε σήμερα.

Η μουσική πολυπλοκότητα του κομματιού ουσιαστικά είναι πολιτισμική ένωση με κεντρικό άξονα το ροκ. Οι μαροκινές, ινδικές και μελωδίες της Μέσης Ανατολής εναλλάσσονται αρμονικά πάνω στα σκληρά riff. Η ιδέα να γραφτεί ανατολίτικο τραγούδι, ήρθε στον Page, όταν ήθελε να χρησιμοποιήσει ένα σιτάρ, που το είχε αρκετό καιρό να σκονίζεται. Ουσιαστικά όμως ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκε, παρόλο που αποτέλεσε έμπνευση για το τραγούδι. Και το είχε αγοράσει το 1968 άγνωστα από ποιον και από πού. Στην πραγματικότητα το riff ηχογραφήθηκε με ηλεκτρική κιθάρα σε «DADGAD» κούρδισμα, που δίνει τον ανατολίτικο, drone χαρακτήρα χωρίς να χρειάζεται το ινδικό όργανο, πέρα από ένα άσχετο στοιχείο έμπνευσης. Η προσθήκη του μέλοτρον και βιολιών, απλά επιτείνει τον ήδη εξωτικό χαρακτήρα του.

Αν και ο τίτλος αναφέρεται σε μια περιοχή ανάμεσα σε Πακιστάν και Ινδία, αιτία σύρραξης ανάμεσα σε δυο αυτές χώρες, το λυρικό τμήμα του γράφτηκε κάπου στο Νότιο Μαρόκο, μετά την 1973 US Tour της μπάντας. Ο Plant το έγραψε σε μια περιοχή που λέγεται "the waste lands", ταξειδεύοντας από τη Goulmima (πόλη γνωστή σαν την "Πύλη της Ερήμου" ) ως την πόλη Tantan, καταμεσής της Ερήμου Σαχάρα. Ο ίδιος θέτει το κομμάτι πάνω από τον ίδιο και θεωρεί ότι είναι το μεγαλύτερο του στιχουργικό κατόρθωμα. Αν και ήλιος είναι καταστρεπτικός στην έρημο, οι στίχοι του προσδίδουν μια αίσθηση υπερβατικής, σχεδόν λατρευτικής δύναμης. Ο Plant το έχει περιγράψει ως «τραγούδι για την απεραντοσύνη και την ανθρώπινη μικρότητα μπροστά της».

Η μουσική γραμμή του κομματιού άνετα το ορίζει ως ένα progressive ροκ κομμάτι, καθώς χτίζεται πάνω σε μία πόλη ρυθμική αντίθεση με τα ντραμς του Bonham παίζουν ένα μοτίβο 3/4 πάνω στο 4/4 riff της κιθάρας, δημιουργώντας μια αίσθηση που μιμείται καραβάνι ή ανεμοστρόβιλο. Η χορωδία των εγχόρδων (12 βιολιά, 4 βιόλες, 4 τσέλα) εισέρχεται στο 3:12, μετατρέποντας το rock riff σε συμφωνικό τοπίο ή wall of sound.

Αλλά η ηχογράφησή του καθώς και η παραγωγή του ακολούθησα δικούς τους κανόνες, όπως άλλωστε είναι γνωστό το συγκρότημα πως έκανε παραγωγή στα τραγούδια τους… από άλλο πλανήτη. Τα βασικά όργανα ηχογραφήθηκαν ζωντανά στο Headley Grange με το Island Mobile Studio, ενώ τα έγχορδα και το mellotron προστέθηκαν στα Olympic Studios του Λονδίνου. Ο Page ήθελε να διατηρήσει την αίσθηση μιας ζωντανής εκτέλεσης. Άλλωστε και το τραγούδι παίχτηκε σε κάθε περιοδεία μετά το 1975.

Το Kashmir δεν μπήκε ποτέ στα singles charts, παρόλο που το Physical Graffiti έγινε 16x Platinum στις ΗΠΑ. Το κομμάτι ξαναγεννήθηκε και ως sample στους τίτλους τέλους της ταινία «Gotzilla» του 1998 από τον Puff Daddy και ε τίτλο «Come with Me» και σκαρφάλωσε στο Νο 2 του Billboard Hot 100. Στο βιντεοκλίπ συμμετέχει και ο Jimmy Page. Έχει χρησιμοποιηθεί σε ταινίες Fast & Furious και School of Rock, καθώς και σε ντοκιμαντέρ και βιντεοπαιχνίδια, ενώ το 2014 εισήχθη στο Grammy Hall of Fame. Κατατάχθηκε στο Νο 140 της λίστας «500 Greatest Songs of All Time» του Rolling Stone, ενώ το Classic Rock το ανακήρυξε ως «το μεγαλύτερο ταξιδιάρικο rock κομμάτι της δεκαετίας του ’70».

 Jacek Henryk Maniakowski

Rage Against the Machine - Killing In The Name

Το rock'n'roll σε όλες του τις εκφράσεις έχει την ικανότητα να μην γερνάει, έκφραση die young, ουσιαστικά είναι μια έκφραση που υποδηλώνει την παντελής απουσία γήρατος και οτιδήποτε πεθαίνει, μέσα στον κόσμο του rock'n'roll, πεθαίνει πάντα αγέραστο.

Και ο πρόλογος αφορά ένα κομμάτι που, αν και έχουν περάσει 20 χρόνια από την δημιουργία του, παραμένει και φρέσκο και αγέραστο, σαν να γράφτηκε μόλις λίγες μέρες πριν. Μιλάμε φυσικά για ", το πρώτο σινγκλ των Rage Against the Machine από το ομώνυμο άλμπουμ, και είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά του συγκροτήματος. Ο ατελής τίτλος δεν είναι τυχαίος και οι στίχοι υπονοούν ότι κάποια μέλη του νομοθετικού σώματος στις Η.Π.Α. είναι επίσης μέλη της Κου Κλουξ Κλαν. Αυτό φαίνεται κυρίως από την επαναλαμβανόμενη φράση-επωδό: "Some of those that work forces are the same that burn crosses"(Κάποιοι από αυτούς που καθορίζουν τους νόμους είναι οι ίδιοι που καίνε σταυρούς), που αναφέρεται στην τελετουργική καύση σταυρών στις συγκεντρώσεις της ρατσιστικής αυτής οργάνωσης.

Πέρα όμως απ' όλα αυτά το κομμάτι, που γράφτηκε από όλο το συγκρότημα, βρίθει από .... ύβρεις. Η λέξη " fuck " αναφέρεται 17 φορές και η αποθέωση των "μπινελικιών είναι η κραυγή του Zack de la Rocha "Motherfucker!". Αλλά, το πλούσιο υβρεολόγιο του κομματιού είναι και ένας τρόπος διαμαρτυρίας για την χρήση της φυλετικής και αστυνομικής βίας. Το BBC News στην ιστοσελίδα του αναφέρει ότι, "το τραγούδι επικρίνει το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα , που δικαιολογούν δολοφονία προς όφελος του. Ουσιαστική έμπνευση των στίχων είναι ο αναίτιος ξυλοδαρμός ενός αφρό-Αμερικανού, του Rodney King, από 4 λευκούς αστυνομικούς. Η καταγραφή αυτού του γεγονότος από κάμερα και στην συνέχεια προβολή του από τα ΜΜΕ προκάλεσε τις γνωστές ταραχές του Λος Άντζελες. Το Λ.Α. για μέρες καιγόταν και χρειάστηκε παρέμβαση του στρατού για να καταστείλει την εξέγερση.

Το πασίγνωστο ριφ του κομματιού δημιουργήθηκε από τον Tom Morello, που δίδασκε έναν μαθητή drop D tuning, στην κιθάρα. Σταμάτησε το μάθημα για να καταγράψει την έμπνευση του. Την επόμενη μέρα η μπάντα βρισκόταν στο στούντιο να ηχογραφήσει το κομμάτι. Πάντως είμαι περίεργος τι σκέφτεται ο μαθητής του Morello.... δύο δεκαετίες μετά....

Jacek Maniakowski

Megadeth - In My Darkest Hour

Το "In My Darkest Hour" είναι το δεύτερο σινγκλ από το άλμπουμ τους του 1988, το So Far, So Good... So What!. Το κομμάτι όμως γράφτηκε δυο χρόνια νωρίτερα από τον Dave Mustaine, λίγο μετά τον θάνατο του φίλου και μπασίστα των Metallica, του Cliff Burton, τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς. Ο ίδιος είχε δηλώσει σε πολλά περιοδικά, αλλά και στο ίδιο το συγκρότημά του ότι εμπνεύστηκε από την ζωή του φίλου. Όμως, ανεπίσημα, κάποιοι αναφέρουν και μια άλλη εκδοχή. Σύμφωνα με το βιβλιαράκι του CD, οι στίχοι είναι γραμμένοι μαζί με τον bandmate τον David Ellefson και αναφέρονται στην αποτυχημένη σχέση του με την κοπέλα του εκείνη την εποχή, την Diana. Αν δεν έχετε χορτάσει εναλλακτικές εμπνεύσεις για αυτό το τραγούδι, έχουμε και μια τρίτη..... Συγκεκριμένα λέει ότι αναφέρεται στην περίοδο λίγο πριν ξεκινήσει την αποτοξίνωση και κατά την διάρκειά της, όταν τον είχαν εγκαταλείψει σχεδόν όλοι. Όποια και να είναι η πηγή της έμπνευσης του το κομμάτι παραμένει κορυφαίο και σίγουρα το πνεύμα της Μούσας έκανε την δουλειά του. Το MTV αρχικά είχε αρνηθεί να μεταδώσει το βιντεοκλίπ, με την δικαιολογία ότι προτρέπει στην αυτοκτονία. Όπως και να' χει, το κομμάτι έχει συμπεριλήφθει στο ντοκιμαντέρ The Decline of Western Civilization II: The Metal Years και από τότε μεταδίδεται κανονικά από το μουσικό κανάλι. 

Jacek Maniakowski 

Jade Vine

Το Jade Vine( (Strongylodon macrobotrys) , γνωστό για τα εντυπωσιακά γαλαζοπράσινα, σαν νύχι άνθη του, παράγει μια κρεμάμενη ταξιανθία. Το λουλούδι γονιμοποιείται από τις νυχτερίδες που κρέμονται ανάποδα για να πιουν το νέκταρ του. Αυτά τα σπάνια λουλούδια σπάνια μπορεί κανείς να τα δει πλέον στη φύση ​​και πιστεύεται ότι απειλούνται από την αποψίλωση των φυσικών οικοτόπων τους στις Φιλιππίνες. Σίγουρα δε θα γράψω γράψω οδηγό χλωρίδας των Φιλιππίνων  αλλά αυτά τα "λουλούδια" παίζουν μουσική και το κάνουν καλά. Άλλωστε δεν θα τους έκανε τιμή να συνεργαστεί μαζί τους ο παραγωγός Danny Cavanagh των Anathema.

Οι Jade Vine δημιουργήθηκαν το 2006, από τους αδελφούς Κωνσταντίνο(guitar, vocals) και Μάριο Μαγδαληνό(guitar, vocals), στο συγκρότημα προσχωρεί και ο Μπάμπης Μαργαριτίδης (drums, percussion) όταν ακόμα λέγονταν Uncaused Creation. Επί 6 χρόνια δούλευαν σκληρά να βελτιωθούν στο βροχερό Λονδίνο. Το 2012 είναι γι αυτούς σταθμός. Ο Roy Stewart (bass guitar) συμπληρώνει το σχήμα. Αλλάζουν μουσική κατεύθυνση. Οι επιρροές τους Pink Floyd, Porcupine Tree, Anathema και Pain of Salvation φαίνονται και στις συνθέσεις τους. Ηχογραφούν το ντεμπούτο άλμπουμ τους, το “Nothing Can Hide From Light” και είναι έτοιμοι να κατακτήσουν την Ευρώπη.

Jacek Maniakowski