Είναι σπάνιες περιπτώσεις που ένα συγκρότημα κατακτά την κορυφή με μια σταθερή άνοδο. Το πιο συνηθισμένο είναι ένα "μπαμ" στα μουσικά δρώμενα και μια σωστή προώθηση από την δισκογραφική. Καμιά φορά όμως η έκρηξη έρχεται από κάποιο τραγούδι που ήταν ξεχασμένο από την δημιουργό του, από τα εφηβικά του χρόνια. Έτσι σαν κάποιο είδος φυτού της ερήμου, που μπορεί να είναι κρυμμένο μέσα στο ξερό χώμα για χρόνια και μόλις πέσουν κάποιες σταγόνες βροχής ανθίζει, κάποια τραγούδια μόλις έρθει το πλήρωμα του χρόνου σκαρφαλώνουν στις κορυφές των τσαρτς. Αυτή είναι και η ιστορία του "To Be with You" των Mr. Big. Κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1991, μέσα από το δεύτερο άλμπουμ της μπάντας το Lean into It. Η δημιουργία του Eric Martin έπιασε κορυφή σε πάνω από 20 χώρες και εκτόξευσε το άλμπουμ σε τρελές πωλήσεις, κάνοντας ταυτόχρονα την μπάντα παγκοσμίως γνωστή. Η επιτυχία του τραγουδιού οφείλεται και στην άνθιση εκείνη της εποχή ενός στυλ μουσικής, λεγόμενου "Shredding". Απαλές μελωδίες ακολουθούν εύηχα ρεφρέν και αυτά κάτω από μια βελούδινη παραγωγή. Το "To Be with You" είναι ότι πιο αντιπροσωπευτικό αυτού του στυλ . Ο δημιουργός έγραψε το λυρικό μέρος όταν ήταν έφηβος. Το θέμα των στίχων δεν έχει καμιά πρωτοτυπία και μιλά για κάποιον άντρα που έχει τα μάτια του στραμμένα σε μια κοπέλα με ραγισμένη καρδιά μετά από έναν χωρισμό. Αν και το μουσικό μέρος προϋπήρχε, κάποιος τραγουδοποιός ονόματι David Grahame, που δούλευε για την δισκογραφική τους, το επεξεργάστηκε καλύτερα, δίνοντας την δική του "νότα" στην μελωδία. Λίγο πριν την ηχογράφηση του δεύτερους τους άλμπουμ ο Eric Martin επισκέφτηκε τον κιθαρίστα της μπάντας Paul Gilbert, στο διαμέρισμά του λέγοντάς του πως έχει μια μπαλάντα έτοιμη. Ο Paul Gilbert του απάντησε πώς έχει και αυτός ένα ψυχεδελικό ροκ τραγούδι έτοιμο, το "Green Tinted Sixties Mind". Αποφάσισαν να είναι οι θεμέλιοι λίθοι του νέου τους άλμπουμ, αν και δεν ήταν και τα πιο ροκ και πιο αντιπροσωπευτικά τους τραγούδια. Στη σόλο του καριέρα, ο Paul Gilbert, στις ζωντανές εμφανίσεις, συνόδευε το τραγούδι με σόλο από το "Ain't Talkin' 'Bout Love" των Van Halen
Η δημιουργία ενός τραγουδιού είναι μια μυστηριώδη διαδικασία, φυσικά όταν προέρχεται από ταλαντούχους μουσικούς και με βασικό θεμέλιο την έμπνευση. Τα μυστήρια μεγαλώνουν όταν το νεκρό σημείο είναι της δημιουργίας είναι ο τίτλος. Κι όταν το τραγούδι δεν αντιπροσωπεύει ακριβώς το μουσικό ύφος της μπάντας, αλλά μπλέκεται και μυστηριώδη επανάληψη ενός αριθμού, τότε μάλλον μιλάμε για κάποιο βιβλίο του Dan Brown παρά για τραγούδι.
Ωστόσο, πρόκειται για ένα πασίγνωστο τραγούδι των Βρετανών Blur, το "Song 2". Η δημιουργία του ανήκει σε όλη την μπάντα. Ηχογραφήθηκε το 1996, για το πέμπτο και ομώνυμο άλμπουμ του συγκροτήματος. Κυκλοφόρησε την επόμενη χρονιά, αφού κατέληξαν όλοι στον τίτλο του τραγουδιού, που πρώτα ήταν γνωστά κα σαν .. "woo-hoo!", από το ρεφρέν του τραγουδιού. Η ιδέα για να γραφτεί προήρθε από έναν συνδυασμό του hangover του Alex James, μιας ηλιόλουστης μέρας και μιας εκπομπής για Ροκ Συζύγους.
Όπως θυμάται ο μπασίστας της μπάντας, Alex James, αφου ξύπνησε με ένα αυτοκρατορικό hangover, είχε μια δουλειά να κάνει μόνο, να βρει τίτλο για μια εκπομπή στην τηλεόραση για κάποιον φίλο του. Ο τίτλος βρέθηκε στην διαδρομή για το στούντιο και ο ίδιος θεώρησε ότι είχε τελειώσει τις υποχρεώσεις του για κείνη την ηλιόλουστη μέρα. Όταν έφτασε στο στούντιο, ο Graham Coxon είχε φέρει δύο σετ kits. Ο Dave Rowntree άρχιζαν να παίζουν ταυτόχρονα τα ντραμς και να πιάνουν δαιμονιώδες τέμπο. Στο ρεφρέν προστέθηκε και το διπλό παραμορφωμένο μπάσο και μαζί με τα φωνητικά του Damon Albarn το τραγούδι σχεδόν ολοκληρώθηκε, εκτός από τον τίτλο του.
Έτσι η ηχογράφηση κράτησε λιγότερο από μία μέρα στα Studio 13 του Λονδίνου, με παραγωγό τον Stephen Street. Από τεχνικά χαρακτηριστικά, ουσιαστικά στηρίζεται σε μια ακολουθία συγχορδιών G – C – D – Em, με τέμπο ~130 BPM. Ο Alex James χρησιμοποίησε για πρώτη φορά pedal παραμόρφωσης (Electro-Harmonix Big Muff) στο μπάσο, δημιουργώντας αυτόν τον χαρακτηριστικό «τραχύ» ήχο που γίνεται ο ρυθμικός πυλώνας του κομματιού. Ενώ ο Graham Coxon έπαιξε με δύο κιθάρες ταυτόχρονα και ο Dave Rowntree κράτησε έναν απλό αλλά εκρηκτικό ρυθμό, χωρίς περίπλοκα γεμίσματα, για να διατηρηθεί η «ωμή» αίσθηση.
Το μυστήριο του αριθμού δυο είχε ήδη ξεκινήσει να δημιουργείται. Το τραγούδι ήταν πολύ μικρό χρονικά, είχε διάρκεια μόλις 2.02. Αλλά τελικά μπήκε σαν δεύτερο track στο άλμπουμ και από κει ονομάστηκε "Song 2". Ήταν το δεύτερο σινγκλ από αυτό το άλμπουμ. Επίσης ήταν και το δεύτερο τραγούδι στη συλλογή τους Blur: The Best of. Ήταν το δεύτερο τραγούδι στο δεύτερο δίσκο του remix compilation/live "Bustin' + Dronin' " άλμπουμ. Το νούμερο 2 το συνόδευε και σε πολλά charts, όπου ήταν και πιο συχνή του θέση.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο έμεινε στο Νο 2(μπλοκαρισμένο από το «I’ll Be Missing You» των Puff Daddy), αλλά στις ΗΠΑ έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία τους, φτάνοντας στο Νο 4 των Modern Rock Tracks και ανοίγοντας την πόρτα της αμερικανικής αγοράς για τη βρετανική εναλλακτική σκηνή. Ήταν το πρώτο τραγούδι των Blur που μπήκε στο Billboard Hot 100, αποδεικνύοντας ότι η «παρωδία» του grunge είχε μεγαλύτερη απήχηση στην Αμερική από το ίδιο το grunge εκείνη την περίοδο.
Πέρα από όλα αυτά το τραγούδι έχει χρησιμοποιηθεί σε οτιδήποτε χρησιμοποιεί μουσική επένδυση, είναι ένα από τα πιο αδειοδοτημένα τραγούδια στην ιστορία, αποτελώντας την απόλυτη αντίθεση με τους Chumbawamba και το εμβληματικό τους Tubthumping. Έχει χρησιμοποιηθεί σε διαφημίσεις (Nike, Pepsi, Volkswagen), αθλητικές μεταδόσεις (NBA, Premier League, Formula 1), ταινίες («The Italian Job», «Shrek 2»), σειρές και βιντεοπαιχνίδια («Tony Hawk’s Pro Skater», «FIFA 98», «Rock Band»). Ενώ το «Woo-hoo!» έχει μετατραπεί σε παγκόσμιο πολιτισμικό σήμα και αθλητικό σύνθημα, συχνά ακούγεται αυθόρμητα σε στάδια πριν από κρίσιμες φάσεις αγώνων ή σε viral βίντεο. Το βιντεοκλίπ του, που μεταξυ των άλλων ήταν και υποψήφιο για το το καλύτερο βίντεο στα MTV Video Music Awards, διεύθυνε η Sophie Muller.
Με μια ακαδημαϊκή ανάλυση μπορούμε να πούμε πως το τραγούδι αυτό αποτελεί ένα παράδειγμα της πολιτισμικής αντιστροφής, δηλαδή μια βρετανική Britpop μπάντα που κερδίζει την Αμερική παρωδώντας την αμερικανική ροκ, αποδεικνύοντας ότι η ειρωνεία και η αυθεντικότητα μπορούν να συνυπάρξουν.
Στην ροκ μουσική ιστορία τα πράγματα μπερδεύονται πολλές φορές με τρόπο μαγικό. Ένα soundtrack ενός πετυχημένου ριμέικ, μια άγνωστη τραγουδίστρια, ... ένα όμορφο όνομα και όλα αυτά κάτω από το πέπλο μια όμορφης μελωδίας. Ίσως αυτός θα μπορούσε να είναι ένας πρόλογος για το "Iris", της alternative rock μπάντας των Goo Goo Dolls. Ένα τραγούδι που έβαλε στο προσκήνιο του μουσικού στερεώματος το τρίο από το το Buffalo της New York, μετά από μια δεκαετία ύπαρξης. Η δημιουργία του κιθαρίστα και τραγουδιστή της μπάντας John Rzeznik, αρχικά γράφτηκε για το soundtrack της ταινίας City of Angels του Brad Silberling την χρονιά του 1998. Ριμέικ της ταινίας Wim Wenders, Wings of Desire (Der Himmel über Berlin). Όταν κλήθηκε να γράψει το τραγούδι, ουσιαστικά ήταν σε φάση να εγκαταλείψει το μουσικό του εγχείρημα, γιατί η μπάντα δεν είχε αρκετή ανταπόκριση από το κοινό και 13 χρόνια αναμονής μάλλον υπερβολικά κουραστικά ακούγονται. Η Εισπρακτική επιτυχία της ταινίας, αλλά και του soundtrack, εκτόξευσε και το τραγούδι στην κορυφή. Η παραμονή του στο Billboard Hot 100 για 18!! εβδομάδες αποτέλεσε ρεκόρ, αλλά και ανταμοιβή για την υπομονή τόσων ετών για την μπάντα. Οι τρεις υποψηφιότητες για Grammy ήταν απλά το κερασάκι στην τούρτα. Αν και το όνομα "Iris" δεσπόζει σαν τίτλος του, δεν αναφέρεται στους στίχους του καθόλου. Και το περιεχόμενο των στίχων δεν έχει καμιά σχέση με την "Iris". Απλά ο Rzeznik είχε γράψει το τραγούδι και έψαχνε τον τίτλο του. Έτσι, ξεφυλλίζοντας το περιοδικό Billboard, έπεσε τυχαία σε ένα άρθρο του Daniel Levitin, για μια σχεδόν άσημη τραγουδίστρια και τραγουδοποιό της country folk, την Iris DeMent. Αποφάσισε ότι το Iris είναι πολύ όμορφο όνομα για ένα τραγούδι. Αργότερα το τραγούδι μπαίνει στο έκτο άλμπουμ της μπάντας, το Dizzy Up the Girl. Από τότε το ταξείδι του τραγουδιού συνεχίζεται με πολλές διασκευές, αλλά και μουσικές επενδύσεις, με αποκορύφωμα μια θεατρική μεταφορά της "Αρκούδας" του Anton Chekov.
Στην σύγχρονη μουσική ιστορία υπάρχουν μελωδίες σχεδόν αρχετυπικές, που απλά αλλάζουν....φωνές και οι εκτελέσεις συναγωνίζονται μεταξύ τους στην ποιότητα και μοναδικότητα. Ένα από αυτά είναι και το "Feeling Good" ή περισσότερο γνωστό σαν "Feelin' Good". Η σύνθεση ανήκει στους Άγγλους τραγουδιστές και τραγουδοποιούς Anthony Newley και Leslie Bricusse και δημιουργήθηκε για το μιούζικαλ The Roar of the Greasepaint - The Smell of the Crowd.
Το τραγούδι πριν κάνει την πρεμιέρα του στο Broadway, έναν χρόνο μετά την δημιουργία του, το 1964, τραγουδήθηκε από τον Cy Grant, ηθοποιό, συγγραφέα, ποιητή και μουσικό, αλλά και τον πρώτο έγχρωμο παρουσιαστή του BBC. Ο εν λόγω ηθοποιός είχε τον ρόλο του "Νέγρου" στο μιούζικαλ που διαπραγματεύεται το status quo ανάμεσα στην ανώτερη και κατώτερη κοινωνική τάξη στην δεκαετία του '60. Το τραγούδι ακούγεται στην δεύτερη πράξη.
Σαν ξεχωριστό από το μιούζικαλ τραγούδι, ξεκίνησε το ταξείδι του με την Nina Simone το 1965 και στο άλμπουμ της I Put a Spell on You, απ όπου έγινε γνωστό ανά την υφήλιο. Από τότε έχει γνωρίσει πάμπολλες εκτελέσεις και σε πολλές γλώσσες και σε πολλά τέμπο. Έχει ντύσει μουσικά τηλεοπτικές σειρές, ταινίες, αλλά και διαφημίσεις. Για να φτάσουμε στο 2001 και την μοναδική εκτέλεση από τους Muse. Το τραγούδι βρίσκεται στο Origin of Symmetry άλμπουμ τους. Σύμφωνα με το περιοδικό Total Guitar, βρίσκεται στην πέμπτη θέση των καλλιτέρων cover όλων των εποχών. Το Σεπτέμβριο του 2010 το περιοδικό NME το κατατάσσει μαζί με τα "Twist and Shout" των The Beatles και "Hurt" του Johnny Cash καλύτερη διασκευή που έγινε ποτέ.
1) Τι συμβολίζει το όνομα σας; Με το όνομα μας θέλουμε να δείξουμε ελευθερία και ανεμελιά...είναι κάπως προφανές πιστεύω εφόσον ονομαστήκαμε ''αδέσποτα'' 2) Χρήμα ή δόξα; Γιατί όχι και τα 2; Αλλά δεν μιλάμε για προσωρινή δόξα, αλλά κάτι που θα κρατήσει 3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου; Όπως είπαμε στο #2 θέλουμε να πιστεύουμε ότι είμαστε καλλιτεχνικά ελεύθεροι και ανέμελοι...άρα θα πούμε αυτές τις 2 λέξεις σαν περιγραφή της μπάντας. 4) Σημείο μηδέν της μπάντας Η μπάντα φτιάχτηκε τον Ιανουάριο του 2013... 5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου; Η μουσική μας θέλουμε να εκφράζει συναισθήματα που όλοι νιώθουν... την βλέπουμε σαν μέσο εκτόνωσης και έκφρασης 6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε; Δεν ξέρουμε αν θα χρησιμοποιούσαμε κάποιο όπλο για να καταφέρουμε κάτι...ακόμα και αν ήταν η ίδια μας η μουσική το εν λόγω όπλο 7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή; Σαν συγκρότημα ο καθένας ακούει διαφορετικά πράγματα... άρα είναι πολύ δύσκολο να πούμε. Θα μπορούσαμε να πούμε τον Jimi Hendrix ή τους Led Zeppelin, οι οποίοι αποτελούν τις κύριες επιρροές μας. 8) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση; Να ασκεί κριτική, ΑΛΛΑ σε σημείο που να μην είναι στρατευμένη τέχνη. 9) Οι επιρροές σας; Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, επιρροές αποτελούν οι Jimi Hendrix Experience, οι Led Zeppelin,ο Rory Gallagher οι Black Sabbath, Grand Funk Railroad και οι πολύ νεότεροι Black Keys 10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα; Σκοπός 11) Μέσον ή σκοπός η μουσική; Σκοπός 12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη; Ειλικρινά είναι μια ερώτηση που δεν είναι εύκολο να απαντηθεί... Πιστεύουμε ότι χρειάζεται ολόκληρες σελίδες για να αναλυθεί. Το μόνο σίγουρο είναι ότι μεγάλο ρόλο θα παίξει η προσωπικότητα του ατόμου... 13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα; 13) Είναι προφανές ότι την παρομοιάζουμε με ένα αδέσποτο σκυλί 14) Μια ευχή για την μπάντα Αυτό που ευχόμαστε για τους εαυτούς μας είναι να κάνουμε πολλά live, πολλές ηχογραφήσεις και να αποκτήσουμε μεγάλο κοινό τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό 15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας; Αυτό το σημείο δεν το έχουμε ανακαλύψει ακόμα... Με τον καιρό και με τις συνθέσεις μας θα το προσεγγίσουμε λογικά ... Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/pages/Stray-Dogs-Band/600523916641530
Οι The Clash δεν φημίζονται για την πολιτική τους αδιαφορία. Σε αντίθεση με τους Sex Pistols και το περίφημο "...and we don't care" τους, ο στίχος τους είναι έντονα πολιτικός και η πολιτικής τους τοποθέτηση ξεκάθαρη. Αλλά δεν περιορίζονται μόνο σε πολιτικές τοποθετήσεις, αλλά αναφέρουν και ιστορικά γεγονότα. Ο Ισπανικός εμφύλιος αποτέλεσε γι αυτούς μια πολύ καλή πηγή έμπνευσης και το "Spanish Bombs" είναι το πιο τρανταχτό παράδειγμα. Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι δημιουργία των Joe Strummer και Mick Jones. Βρίσκεται στο αριστούργημά τους το London Calling του 1979. Η πηγή έμπνευση γι αυτό το τραγούδι ήταν η συζήτηση με τον Gaby Salter για τη ETA, την την οργάνωση για αυτονομία της Χώρας των Βάσκων. Έτσι γυρίζοντας στο σπίτι από τα Wessex Studios, απλά έγραψε το τραγούδι. Το τραγούδι εξιστορεί τον Ισπανικό εμφύλιο που κράτησε από το 1936 ως 1939 και κατέληξε στη δικτατορία του Στρατηγού Francisco Franco. Ουσιαστικά αναφέρει σημαντικά γεγονότα αυτού του πολέμου. Η πρώτη περιοχή που καταλήφθηκε από τους φασίστες ήταν η Ανδαλουσία (Spanish songs in Andalucia). Ο Federico Lorca ήταν ο μεγάλος ποιητής της Ισπανίας, που καταγόταν από αυτήν την περιοχή της Ισπανίας. Σκοτώθηκε κατά την την διάρκεια της εξέγερσης ενάντια στους φασίστες (Fredrico Lorca is dead and gone). Ο στίχος The black cars of the Guardia Civil αναφέρεται στην Πολιτοφυλακή, ένα όργανο ελεγχόμενο από τα υπουργεία Εσωτερικών και Άμυνας. Οι στίχοι "They sang 'the red flag', they wore the black one," αναφέρονται φυσικά στα αναρχικά κινήματα που πιο σθεναρά αντιμάχονταν τον φασισμό, με αποκορύφωμα φυσικά, την εφαρμογή της πρώτης αναρχικής πόλης και με αυτό πολίτευμα, της Βαρκελώνης. Τα κάποια ισπανικά που αναφέρονται στους στίχους είναι απλά ασυναρτησίες, μιας που κανένας από την μπάντα δεν ήξερε ισπανικά.
Ο Kris Gkailas απαντά για τους EX aNimo 1)Τι συμβολίζει το όνομα σας; Ένα όνομα ως αυθύπαρκτη υπόσταση δε συμβολίζει απαραίτητα κάτι.. όταν είσαι μια μπάντα, το όνομα το πλάθεις εσύ. Αυτό είναι ο πηλός κι εσύ (οι πράξεις σου, η πορεία μέσα στον χρόνο) είσαι τα χέρια που του δίνουν σχήμα. 2) Χρήμα ή δόξα; Εδώ θα δανειστώ το στίχο από ένα γνωστό τραγούδι: «δεν είναι η δόξα, δεν είναι τα λεφτά.. είναι του δρόμου η χαρά»! Και ο δρόμος της μουσικής ίσως να καταλήγει και στη δόξα και τα χρήματα για μερικούς, αλλά στο ταξίδι αυτό υπάρχουν πολλές άλλες ενδιάμεσες στάσεις, πιο σημαντικές. Σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά το ταξίδι!! 3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου; Μουσική «από ψυχής» - όπως άλλωστε δηλώνει και το όνομά μας. 4) Σημείο μηδέν της μπάντας; Σε πολλές επιστήμες όταν κάτι αγγίξει το μηδέν, το μόνο που μπορεί να ακολουθήσει είναι η άνοδος. Γι’ αυτό και ’μεις θέτουμε ως σημείο μηδέν κάθε γεγονός που συμβαίνει γύρω μας και μας αγγίζει. Αυτό είναι που θέλουμε να μας εμπνέει όσο πιο συχνά γίνεται και να μας δίνει ώθηση για διαρκή εξέλιξη. 5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου; Στη μουσική δε χωρούν διαχωρισμοί, προτιμούμε να βλέπουμε τα διαφορετικά είδη της ως κομμάτια ενός παζλ. Το ποιο στυλ επιλέγει ο καθένας να ακούσει είναι καθαρά προσωπικό κριτήριο, μπορώ όμως να πω ότι σίγουρα δε μας εκφράζει η μουσική που δεν «ψυχή», που δεν έχει λόγο ύπαρξης και κάτι να πει εν τέλει. 6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε; Η μουσική είναι ένα υπερόπλο που μιλάει στις καρδιές των ανθρώπων. Χρειάζεται όμως κανείς να βρει τον τρόπο να το κάνει αυτό, όπως επίσης και η άλλη πλευρά να θέλει να ακούσει. Ο στρατός κυρίως χωρίζει.. οι θρησκείες ίσως και να διχάζουν.. η μουσική όμως ενώνει! Για κάθε λοιπόν ευγενή σκοπό, είτε αυτός είναι η παγκόσμια ειρήνη, είτε η ευαισθητοποίηση του κοινού για κάποιο θέμα, η μουσική πρέπει να είναι το «όπλο» που χρησιμοποιούμε, όπως έχει αποδειχθεί και σε αρκετές περιπτώσεις κατά το παρελθόν. 7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή; Κατά καιρούς έχουμε μοιραστεί τη σκηνή με σημαντικούς καλλιτέχνες που θαυμάζουμε και εκτιμάμε.. Εντάξει, όνειρα υπάρχουν πάμπολλα από όλους, νομίζω όμως πως το σημαντικό είναι να ανέβεις στη σκηνή για αρχή.. και αν μπορείς να το κάνεις αυτό με κάποιον καλλιτέχνη που εκτιμάς, ταιριάζουν οι χημείες σας και έχει να κερδίσει και ο κόσμος κάτι από το τελικό αποτέλεσμα, τότε μπορείς να θεωρείς τον εαυτό σου ευτυχισμένο! 8) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση; Είναι αυτό που είπαμε και προηγουμένως.. η μουσική, ένα υπερόπλο για να επιτύχει κανείς τους στόχους του! Πόσες φορές δεν έχει χρησιμοποιηθεί η μουσική για να ενσαρκώσει πολιτικές ιδέες ή να δημιουργήσει δέος στους πιστούς κάθε θρησκείας, με εκπληκτικά μουσικά (και όχι μόνον) αποτελέσματα πολλές φορές! Προσωπικά δε με βρίσκει αντίθετο, όταν όμως γίνεται από βαθύ πιστεύω στις ιδέες και όχι απλώς για το χρήμα. Γιατί αυτού του είδους η μουσική εκφέρει τα πιστεύω πολλών και είναι άκομψο να τα εκφράζουν μέσα από τη μουσική κάποιου που διατηρεί εντελώς διαφορετική στάση ζωής. 9) Οι επιρροές σας; Οι επιρροές μας είναι πολλές και ποικίλουν. Υπάρχει πολυφωνία δηλαδή στην μπάντα. Κοινό όμως γνώμονα έχουν τη rock μουσική, όπως τη μάθαμε από τους μεγάλους και κλασσικούς του είδους, έχοντας πάντα και τα αυτιά μας ανοιχτά σε οτιδήποτε μας αρέσει. 10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα; Το συγκρότημα μπορείς να το δεις ως ένα μέσον που θα σε βοηθήσεις να φτάσεις στο στόχο σου. Αποτελεί ίσως μια ιδιότυπη μουσική «συγκατοίκηση» όπου όλοι θέλουν να φτάσουν στο στόχο, που ενώ όμως ίσως είναι τόσο κοινός ταυτόχρονα είναι και τόσο διαφορετικός πολλές φορές! Όπως όμως σε κάθε κοινωνία η συνύπαρξη πολλών διαφορετικών τάσεων προάγει τον πολιτισμό, έτσι και αυτες οι διαφορετικές «οπτικές γωνίες» σε βοηθούν να φτάσεις και πάλι στον στόχο, έναν άλλο ίσως στόχο από αυτόν που ο καθένας μόνος του έχει στο μυαλό του, σίγουρα όμως πιο ολοκληρωμένο! 11) Μέσον ή σκοπός η μουσική; Υπενθυμίζοντας λοιπόν τα προηγούμενα, στόχος και σκοπός είναι η μουσική και τα συναισθήματα που αντλεί κανείς από αυτή! 12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη; Το ταλέντο – όταν υπάρχει – το βρίσκει κανείς εξίσου και στον υπερόπτη αλλά και στο μετριόφρων. Είναι στο χέρι του εκάστοτε ταλαντούχου καλλιτέχνη το πως θα ισορροπήσει ανάμεσα στην αλαζονεία και την ταπεινοφροσύνη και είναι ίσως και ένα από τα στοιχεία που διαφοροποιεί τους καλλιτέχνες και τους ανθρώπους γενικότερα. 13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα; Με την πεταλούδα φυσικά, που αποτελεί και το λογότυπο της μπάντας. Ως γνωστόν η πεταλούδα συμβολίζει την ψυχή και eX aNimo σημαίνει «από ψυχής» στα Λατινικά.. 14) Μια ευχή για την μπάντα Μια ευχή για την μπάντα.. Ίσως η καλύτερη ευχή που μπορείς να δώσεις σε μια μπάντα γενικότερα είναι να αντέξει στο χρόνο, με τρόπο δημιουργικό και κοντά στο πνεύμα της εποχής της, διατηρώντας ταυτόχρονα ένα ζεστό κλίμα «οικογένειας» για τα μέλη της. Αυτό νομίζω.. 15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας; Ε τώρα αν σου πω.. δε θα είναι και τόσο σκοτεινό μετά και θα χάσει την αίγλη του! Χαχαχα Εδώ θα ακούσετε ένα δείγμα από αυτούςhttps://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=RzZGDrxxLTM Εδώ θα τους βρείτε: https://www.facebook.com/ExAnimoGr?fref=ts
