Τετάρτη 17 Ιουλίου 2013

SHOTGUNZ - Echo-λόγιο


Οι  SHOTGUNZ απαντούν: 
1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;
Τον εκρηκτικό ήχο της μουσικής μας.
2) Χρήμα ή δόξα;
Δόξα, αλλά να έχουμε και κάποια ψιλά για να βάζουμε κηροζίνη στο ιδιωτικό μας jet!
3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;
Ποιοτική φασαρία.
4) Σημείο μηδέν της μπάντας
Live με 9 άτομα από κάτω...
5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;
 Ιαπωνική reggae.
6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;
Ως μέσο απονομής δικαιοσύνης.
7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;
 Με τον Jimmy Page.
8) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;
Βασικά σαν έκφραση συναισθημάτων και σκέψεων, ανεξαρτήτου περιεχομένου.
9) Οι επιρροές σας;
 Guns n' Roses, AC/DC, Led Zeppelin, Queen, Metallica κ.α.
10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;
Μέσο για να επιτευχθεί ο σκοπός της ζωής μας, η μουσική.
11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;
Αυτοσκοπός και οξυγόνο.
12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;
Το ταλέντο δε συνοδεύει τίποτα. Ακόμα και ένα ατάλαντο γομάρι μπορεί να είναι αλαζόνας!
13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;
 Με κανένα.
14) Μια ευχή για την μπάντα
 Να γράφουμε καλή μουσική και να παίζουμε δυνατά live όπου υπάρχει ρεύμα!

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;
 Όταν καμιά φορά πέφτει το ρεύμα στην πρόβα! Πολύ σκοτάδι!
θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/pages/SHOTGUNZ/143782765691174
Θα τους ακούσετε εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=7QxCzQQRv08

Τρίτη 16 Ιουλίου 2013

Astray - Echo-λόγιο


Οι Astray απαντούν: 
1)Τι συμβολίζει το όνομα σας
Λίγο-πολύ εμάς τους ίδιους.

2)Χρήμα ή δόξα;
Δόξα,όχι με την έννοια των celebrities,αλλά ως κάτι που μοιάζει περισσότερο με κληρονομιά κ υστεροφημία .

3)Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;
Rock.

4)Σημείο μηδέν της μπάντας;
Ίσως μια περίοδος απραξίας λόγω στρατιωτικών υποχρεώσεων.

5)Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;
Η μουσική η οποία δεν εκφράζει κάτι και δημιουργείται μόνο για εμπορικούς σκοπούς.

6)Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;
Εναντίον της απληστίας κ της αχαριστίας .

7)Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;
Orange Goblin, Spirirtual Beggars, Down, Electric Wizard. Clutch...η λίστα είναι ατελείωτη.

8)Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;
Απο τη στιγμή που η μουσική είναι τέχνη μπορεί να εκφράσει τα πάντα.

9)Οι επιρροές σας;
Καλλιτέχνες κυρίως της Rock, Metal, Blues και Jazz σκηνής.

10)Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;
Μέσο,για να κατακτηθεί ο στόχος,δηλαδή η δημιουργία.

11)Μέσον ή σκοπός η μουσική;
Μέσο που έχει σκοπό την παιδεία, την έκφραση κ την επικοινωνία

12)Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;
Όταν το χάρισμα αντιμετωπίζεται εγωκεντρικά και επιπόλαια,καταλήγει σε αλαζονεία.Αν όμως αναπτυχθεί μέσα στη μόνωση κ δουλευτεί,οδηγεί στην ταπεινοφροσύνη.

13)Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;
Σίγουρα όχι με τον άνθρωπο.

14)Μια ευχή για την μπάντα
Υγεία, όρεξη και έμπνευση.

15)Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;
Όταν δημιουργείς, δεν υπάρχουν σκοτεινά σημεία.



Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/Astraygr

Αρνάκια


Η punk σκηνή στη Ελλάδα είναι κάτι σαν ένα ένοχο μυστικό. Ενώ υπήρχε μια πολύ έντονη κίνηση, ουσιαστικά ένα - δυο γκρουπ πήραν την δόξα και όπως ήταν φυσικό έγιναν και αυτά κατεστημένο. Η σκηνή αυτή έγινε γεννήτορας ακόμα και μουσικών, που κάθε φαν της ροκ μουσικής, ούτε καν θέλει να ακούσει το όνομά τους. Η δύναμη της όμως οφείλεται σε γνήσιους εργάτες αυτής. Μπάντες που γνώρισαν μόνο οι οπαδοί της σκηνής, αλλά και χωρίς να υστερούν σε αξία. Ένα από αυτά τα συγκροτήματα ήταν και οι "Αρνάκια"
Ένα πραγματικά και χωρίς καμιά δόση υπερβολής θρυλικό Ελληνικό συγκρότημα που άφησε το στίγμα του στην πορεία του Underground Rock ήχου. Σχηματίστηκαν στην Αθήνα κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 80' όταν ακόμα ήταν πιτσιρικάδες και παίζοντας ερασιτεχνικά και κάποιες διασκευές σε παλιά πανκ τραγούδια. Τα ιδρυτικά μέλη τους ήταν Δημήτρης Παπαθεοφίλου, Σπύρος Μακαρούνας και Χάρης Λίβας.
Στην πορεία των χρόνων συμμετείχαν σε πολλές συλλογές, με πρώτη να είναι η Συνταγή Αντί Θανάτου το 1986, αλλά και σε συλλογές της δισκογραφικής τους εταιρίας Wipe Out, όπως στο "Μαγικό Βοτάνι" και "Underground 97 & 98", με τραγούδια που δεν περιεχόταν στις 2 δισκογραφικές δουλειές τους. Η Πρώτη ήρθε το 1993 με την κυκλοφορία "Στο Στόμα του Λύκου" που όλα τα κομμάτια για όσους αγαπάνε την Ελληνική σκηνή έχουν πλέον κλασσικά και έχουν καρφωθεί μέσα στην ψυχή τους.
Οι στίχοι τις περισσότερες φορές απαισιόδοξοι και σκοτεινοί, όπως στο τραγούδι Κανείς δεν Μπορεί..."Δεν θα αντέξω μια νύχτα ακόμη με το σκοτάδι να με πλακώνει,θα πάρω το περίστροφο και θα πυροβολήσω το ηλιοβασίλεμα"...είναι ένα δείγμα των πιεσμένων και πεσμένων ψυχολογικά στίχων τους. Όπως και στο τραγούδι Η Πτώση η θεματολογία του έχει να κάνει πάλι με τον θάνατο και στο τραγούδι Ζεις για να πεθάνεις και στο τραγούδι Έρχεται το Τέλος.Έτσι δείχνουν πόσο επηρεασμένοι ήταν από την Dark Wave σκηνή. Μουσικής ήταν ένα μείγμα κλασσικού "Ελληνικού Ροκ" ήχου και από Πανκ δυναμισμό και ενέργειας....
Το 1999 θα κυκλοφορήσει και ο 2ος δίσκος τους που θα έμελλε να ήταν και ο τελευταίος, μιας και πρόλαβαν ίσα ίσα να τον ηχογραφήσουν πριν σβήσει η φλόγα τους σαν μπάντα. Λίγα χρόνια πριν χάσανε και ένα βασικό τους μέλος και αυτό ήταν ένα χτύπημα, από το ποίο δε συνήλθαν ποτέ....



Jacek Maniakowski

 Gary Lexicondevil




Ramones - The KKK Took My Baby Away


Η τέχνη με την ζωή μπερδεύονται συχνά και είναι δυσδιάκριτη η διαφορά μεταξύ αυτών των δύο. Αλλά στο rock'n'roll πολλές φορές είναι το ίδιο. Ο παππού του rock'n'roll, το rythm'n'blues, απλά τραγουδούσε για την ζωή. Η Punk όμως, έκανε νότες και στίχους, αυτά που ζούσαν οι μπάντες του είδους. Και όσο απίθανα και αν φαίνονται στους "κοινούς θνητούς", άλλο τόσο ήταν μια καθημερινότητα για τους μουσικούς. Κάθε άλμπουμ αποτύπωνε και την φάση που περνούσε η κάθε μπάντα. Αλλά όταν πρόκειται για τους Ramones, τα πράγματα θυμίζουν το πιο απίθανο σενάριο κάποιας αμερικάνικης ταινίας. 
Όλο το έκτο άλμπουμ των Ramones, το Pleasant Dreams, του 1981,  λυρικά στηρίζεται σε μια κόντρα ανάμεσα σε Joey Ramone και Johnny Ramone, για την καρδιά μιας γυναίκας. Και κατά κάποιους το The KKK Took My Baby Away αναφέρεται και στο γεγονός, της "κλοπής" της κοπέλας του  Joey, της Linda,  από τον Johnny. Ωστόσο οι εκδοχές αρκετές. Η μία λέει ότι, η δημιουργία του Joey Ramone, αναφέρεται σε μια απαγωγή μια φίλης του από τους Ku Klux Klan, στο δρόμο για το  Los Angeles,όταν πήγαινε για διακοπές. 
Η πιο πιθανή εκδοχή είναι του Mickey Leigh, αδελφού του Joey, του οποίου η σχέση με μια μαύρη γυναίκα δεν είχε την έγκριση των γονιών της, που διαφωνούσαν με τις διαφυλετικές σχέσεις. Όταν ο Leigh ρώτησε τον αδελφό του για την εξέλιξη της σχέσης του, έλαβε την εξής απάντηση.... the KKK took my baby away. 


The Police - Every Breath You Take


Το λυρικό μέρος είναι από τα πιο σημαντικά κομμάτια μέσα στην ροκ, αν ακόμα και αν δεν είναι και τόσο σημαντικό σε αξία. Ωστόσο υπάρχουν στίχοι που είναι πραγματικός λυρισμός, αν και μελωδία είναι κάπως ασύμφωνη με αυτό που θέλει να πει ο εκάστοτε ... ποιητής. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι είναι οι  The Police και πιο συγκεκριμένα ο  Sting. Στην ποίηση πρέπει ο καθένας να αντιλαμβάνεται αυτά που θέλει ο ίδιος να καταλάβει, αλλά στους στίχους του Άγγλου τραγουδοποιού, τα πράγματα μπερδεύονται ακόμα πιο πολύ. 
Το πιο τρανταχτό παράδειγμα είναι το "Every Breath You Take".  Ένα τραγούδι που εκτόξευσε το τρίο από Λονδίνο στη κορυφή του κόσμου. Δημιουργία των  Sting και Andy Summers, αν και χρεώνεται μόνο στον πρώτο κυκλοφόρησε μέσα από το  Synchronicity του 1983, τελευταίο και πιο πετυχημένο άλμπουμ της μπάντας. Αν και η μελωδία του το κατατάσσει στα ερωτικά τραγούδια και ένα από τα πιο δημοφιλή σε ... γάμους, οι στίχοι δεν είναι ακριβώς ερωτικοί. 
Οι στίχοι περιγράφουν κάποιον αμφίβολης ψυχικής κατάστασης που παρακολουθεί κάποιον άλλον σε οτιδήποτε κάνει. Κάπως αρρωστημένο για γαμήλιο τραγούδι. Ο Sting εξηγεί πως του ήρθε η έμπνευση: " Ξύπνησα μέσα στην άγρα νύχτα και είχα αυτόν τον στίχο μέσα στο κεφάλι μου. Κάθισα στο πιάνο και το έγραψα μέσα σε μισή ώρα. Η μελωδία είναι σαν εκατοντάδες άλλες και ακουγόταν σαν ένα  love song. Δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο απαίσιο ήταν. Νομίζω ότι σκεφτόμουν τον Big Brother.... " Φυσικά, ακόμα και σήμερα δεν το έχουν καταλάβει πιο πολλοί πόσο σκοτεινό είναι το τραγούδι. Ουσιαστικά μιλάει για κάποιον απογοητευμένο εραστή, που έχει εμμονή με την κατά φαντασίαν του ερωμένη και την παρακολουθεί. 
Αλλά οι ενστάσεις για την πραγματική σημασία του τραγουδιού δεν λείπουν. Η μία λέει ότι, οι στίχοι έχουν ακόμα πιο πολύ βάθος. Την περίοδο που ηχογραφούσαν το άλμπουμ ο τραγουδοποιός βρισκόταν σε μια περίεργη ψυχολογική κατάσταση. Ετοιμαζόταν για διαζύγιο από την πρώτη του γυναίκα, την Frances Tomelty, για να τα φτιάξει με την κολλητή της και νυν σύζυγο, την Trudie Styler. Η πίεση που ένιωθε, μαζί με την πίεση της διασημότητας που αποκτούσαν οι Police, τον οδήγησε σε ψυχαναλυτή και συγκεκριμένα σε κάποιον που ακολουθούσε την μέθοδο του Carl G. Jung. Η στίχοι αναφέρονται στην παρακολούθηση του εαυτού του, με την βουδιστική έννοια. Ακόμα και το όνομα του άλμπουμ μας πηγαίνει προς εκείνη την μέθοδο, την Synchronicity. 
Ιδιαιτερότητες του τραγουδιού δεν σταματούν στο λυρικό μέρος. Η ανάλυση του μουσικού μέρους φτάνει στον 14ο αι. Η χρήση του Rondo, μιας μουσικής φόρμας των παλιών λαϊκών χορευτικών τραγουδιών, που ξεκινάει από τον αιώνα που προανέφερα. Την χρήση αυτής της φόρμας έκαναν και οι κλασικοί συνθέτες και κυρίως οι ρομαντικοί (αχα.. τώρα εξηγείται). Αλλά στο τραγούδι χρησιμοποίησε μια σπάνια μορφή αυτής της μουσικής φόρμας, δανεισμένη από τον Ούγγρο μουσουργό Béla Bartók, την  AABACABA. Φυσικά ο δανεισμός του δεν σταμάτησε στον Ούγγρο, αλλά επεκτάθηκε σε ένα τραγούδι αρχών του '60, το Every Breath I Take του Gene Pitney.
Από τα πιο διάσημα τραγούδια της ροκ, είχε και μπόλικους καυγάδες ανάμεσα στον  Sting και Stewart Copeland, την εποχή των ηχογραφήσεων. Παρά λίγο να μην ηχογραφηθεί ο δίσκος, αλλά όταν αυτό έγινε δυνατόν, η προγραμματισμένη τουρνέ, από τις πιο πετυχημένες στην ιστορία της ροκ με όλα τα στάδια που εμφανίστηκαν να είναι γεμάτα, έγινε χάρη στην παρέμβαση του Miles Copeland, αδελφού του Stewart. Κανονικά .... Synchronicity....


Δευτέρα 15 Ιουλίου 2013

Motorhead - Motorhead



Υπάρχει ένα ρητό που λέει ότι ο κάθε θάνατος είναι και μια γέννηση και στην φύση ισχύει πλήρως αυτό. Στο rock'n'roll όμως, δεν ισχύει πάντα  αυτό, αλλά οι περιπτώσεις δεν είναι λίγες, μιας που ο θάνατος, φυσικός είτε μουσικός, πάντα παραμονεύει ανθρώπους που είναι ταγμένοι στην μουσική. Από τις πιο συνηθισμένες αιτίες εμφάνισης του Χάρου και δεν εννοώ τον Μητσοτακ....... φτου φτου, είναι τα ναρκωτικά. Αλλά η πιο παράξενη περίπτωση είναι αυτή του Ian "Lemmy" Kilmister. Και ο σύνδεσμος ανάμεσα στον θάνατο και την γέννηση ήταν ένα τραγούδι, το "Motorhead". Το τελευταίο τραγούδι που έγραψε ο μπασίστας και τραγουδιστής για τους  Hawkwind, μια μπάντα που φημιζόταν για δυο πράγματα, την εκδίωξη των μελών της και για τα ναρκωτικά.
Το τραγούδι γράφτηκε από τον Lemmy, λίγο πριν εγκαταλείψει τους Hawkwind, το 1974 σε ένα ξενοδοχείο το  'Riot House' στο  West Hollywood της California. Ο ίδιος αναφέρει ότι, βρισκόταν με την τότε του μπάντα στην ίδια με τον  Roy Wood και τους Wizzard. Αποφάσισε να γράψει ένα τραγούδι και πήγε κατευθείαν στο δωμάτιο των  Wizzard μέσα στα άγρια μεσάνυχτα. Πήρε την ακουστική κιθάρα  Ovation του Roy Wood και βγήκε στο μπαλκόνι και ούρλιαζε για κανένα τετράωρο. 
Το γιατί ούρλιαζε στο μπαλκόνι μπορεί να το εξηγήσει και ο τίτλος του τραγουδιού, που σε αργκό σημαίνει κεφάλι γεμάτο αμφεταμίνη. Και μάλλον οι στίχοι είναι κατατοπιστικοί σχετικά με το νόημα τους. Την κατάσταση του δημιουργού φανερώνει και η λέξη 'parallelogram', μοναδική φορά στην ιστορία του rock'n'roll που γράφτηκε στίχος με αυτήν την λέξη. Αν και αυτό έκανε τον  Lemmy περήφανο. 
Το τραγούδι πρωτοκυκλοφόρησε σαν Β' πλευρά του σινγκλ  "Kings of Speed" το 1975 από τους Hawkwind. Όμως τα γεγονότα που ακολούθησαν δεν ήταν ευχάριστα για τον δημιουργό του. Καταρχήν πιάνεται με αμφεταμίνες στα Αμερικανο- Καναδικά σύνορα και οι φήμη λέει ότι όλα τα μέλη της μπάντας φόρτωσαν και τα δικά τους ναρκωτικά στις αποσκευές του άτυχου μπασίστα. Σαν να μην του έφτασαν αυτά, τον διώχνουν και από τους Hawkwind. Και ενώ είναι έτοιμος να φτιάξει μια νέα μπάντα με την ονομασία Bastards, προς τιμή των προηγούμενων του μουσικών συνεργατών, έρχεται η τελευταία του σύνθεση να του δώσει έμπνευση για το όνομα της νέας του μπάντας: Motorhead!!
Το τραγούδι μπαίνει στο ντεμπούτο ομώνυμο άλμπουμ τους το 1977.  το τραγούδι γνωρίζει επιτυχία μόλις το 1981, μετά από την έκδοση του  live άλμπουμ τους του No Sleep 'til Hammersmith. Φυσικά η ζωντανή εκτέλεση είναι του τραγουδιού γνωρίζει αποθέωση μαζί με τον νέο θρύλο της heavy metal.  Είναι πιο άγρια από αυτήν των Hawkwind και είναι ιδανικό τραγούδι για συναυλίες. 

Jacek Maniakowski

Σάββατο 13 Ιουλίου 2013

AC/DC - Jailbreak


Στην Rock'n'Roll οι μύθοι και οι φήμες μπερδεύονται με την πραγματικότητα. Ο μαγικός κόσμος της σίγουρα μπορεί να ακροβατεί και στις δύο όψεις της ζωής, την πραγματικότητα και την φαντασίωση. Παρ' όλα αυτά, είτε πηγή έμπνευση είναι αληθινή είτε όχι, πάντα προσφέρει κάποια ζουμερή ιστορία.... έστω και είναι από αυτές που θα διηγούμαστε στα εγγόνια μας..... με μπόλικη  σάλτσα. 
Ο  Bon Scott ήταν από τις πιο θρυλικές μορφές της Rock'n'Roll και την ζωή του την έκανε και τραγούδια. Αλλά και κάθε παρατήρηση ή ακόμα κάποια είδηση που διάβασε προσπάθησε να την κάνει και στίχο. Κάπως έτσι έχει και η ιστορία του "Jailbreak", τουλάχιστον η φήμη γύρω από την δημιουργία αυτού του τραγουδιού. Από τα πρώτα τραγούδια της μπάντας που πρωτοκυκλοφόρησε, μόνο στην Αυστραλία, στο '74 Jailbreak EP  και στο άλμπουμ  Dirty Deeds Done Dirt Cheap (1976). Είναι δημιουργία τριών μελών της μπάντας, των  Angus Young, Malcolm Young και φυσικά,  Bon Scott. 
Το λυρικό μέρος αφορά έναν διάσημο εγκληματία της χώρας της Ωκεανίας, τον  Mark Brandon Reid, γνωστό και ως "Chopper". Η δράση του οποίου καταγράφηκε και σε ταινία του 2000, με τίτλο  Chopper. Η δράση του είναι αρκετά πλούσια, αλλά το τραγούδι αφορά την αποτυχημένη του απόδραση από την φυλακή, για το φόνο ενός αρχηγού μιας συμμορίας. Ουσιαστικά ο "Chopper" είχε απογοητευτεί (χαχαχαχαχαχαχαχαχα) από την ζωή στην φυλακή και αποφάσισε να αποδράσει με την βοήθεια του φίλου του Jimmy Loughnan.  Φυσικά τα γεγονότα αποκτάν νόημα κωμωδίας, αν σκεφτεί κανείς, ότι ο  Jimmy είχε κλειστοφοβία( μπουαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα) και η απόδραση ήταν καταδικασμένη να αποτύχει. Την εξιστόρηση αυτών των γεγονότων υποτίθεται ότι διάβασε ο τραγουδιστής των AC/DC και έγραψε τους στίχους. 
Η ιστορία του  Mark Brandon Reid, μπορεί να είναι αληθινή, αλλά υπάρχει ένα μπέρδεμα με τις ημερομηνίες, εκτός αν ο Bon Scott είχε προφητικές ικανότητες. Αλλά το fake της ιστορίας δεν σταματά εδώ. οι φήμες λένε ότι, όταν πρωτογράφτηκε το τραγούδι, κάποια στιγμή όλοι σταμάτησαν να παίζουν το κομμάτι, όταν συνειδητοποίησαν, ότι έπαιζαν το "Gloria".. χμμμ....μάλλον το συνέχισαν, γιατί οι ομοιότητες κάτι παραπάνω από φανερές είναι. 
Το βιντεοκλίπ του τραγουδιού το σκηνοθέτησε ο  Paul Drane και γυρίστηκε σε ένα προάστιο της Μελβούρνης, το Sunshine. Είναι από τα πρώτα βιντεοκλίπ που χρησιμοποίηται ψεύτικο αίμα, αλλά και εκρήξεις. Κάποια μέλη της μπάντας είναι ντυμένα φύλακες και κάποια άλλα φυλακισμένοι. Επίσης υπάρχει ένα καταπληκτικό cover από τους  Aborginial band, Yothu Yindi, στο οποίο χρησιμοποιούν ακόμα και didgeridoo, παραδοσιακό πνευστό των πραγματικών κατοίκων της Αυστραλίας. 

Jacek Maniakowski