The B-52 - Private Idaho

Ένα τραγούδι μπορεί να είναι ένα μέσον έκφρασης, αλλά και ένας πολύ ιδιωτικός του χώρος. Μέσα από την μουσική επένδυση μπορεί να κρύψει ή να φανερώσει σκέψεις, νοήματα και συναισθήματα. Αλλά βασικά να δηλώσει την ξεχωριστή και ιδιαίτερη φύση ενός καλλιτέχνη... να δημιουργήσει μια προσωπική πόλη, με δικούς του κανόνες. 
Το "Private Idaho" των  The B-52, μπορεί να χαρακτηριστεί ένα τέτοιο τραγούδι. Το τραγούδι είναι δημιουργία των Fred Schneider, Keith Strickland, Ricky Wilson, Cindy Wilson, Kate Pierson και βρίσκεται στο δεύτερο τους άλμπουμ, του 1980, το  Wild Planet.  Τώρα γιατί επιλέχτηκε το Idaho; Ο Schneider εξηγεί ότι υπάρχει σχετικό μυστήριο με αυτήν την πολιτεία αλλά και αρκετή παράνοια σχετίζεται επίσης με αυτή. Ο κύριος λόγος η έντονη παρουσία των ακροδεξιών εξτρεμιστικών στοιχείων. Κάτι τέτοιο υπονοούν και οι στίχοι, αλλά για μια κατάσταση του νου, μια έντονη εσωστρέφεια που οδηγεί σε παράνοια. Με λίγα λόγια, το γενικό αντικατοπτρίζει και το συγκεκριμένο.
Η έμπνευση για το τραγούδι στάθηκε άλλο ένα μουσικό κομμάτι, το "Private Eye" των Hall and Oates, που διαπραγματεύεται παρόμοιο θέμα, αλλά και μουσικά έχει κάποιες ομοιότητες. Αν και η μπάντα αρνείται κάθε διάθεση για αρνητική κριτική και παρωδία για αυτήν την πολιτεία, μόλις το Σεπτέμβριο του 2011 κατάφεραν να παίξουν ζωντανά εκεί, σε ένα φεστιβάλ, όπου ήταν και headliner.
Αλλά υπάρχει και μια κρυφή ιστορία πίσω από ένα στίχο του τραγουδιού. Το "swimming 'round and 'round like the deadly hand of a radium clock." αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο γεγονός. Στην δεκαετία του 1920, το ραδιενεργό ράδιο χρησιμοποιούνταν για να βάφεται το καντράν ρολογιών  χειρός, για να φωτίζουν την νύχτα. Οι κοπέλες που έβαφαν τα καντράν, είχαν μια θανατηφόρα συνήθεια να βάζουν τα πινέλα στο στόμα. Τα ποσοστά του καρκίνου, ανάμεσα στις κοπέλες που έκαναν αυτή την δουλειά, ήταν παραπάνω από υψηλά. Τελικά μια μήνυση το 1928 οδήγησε στην διευθέτηση του θέματος και την δικαίωση των κοριτσιών. 

Jacek Maniakowski

The Doors - Back Door Man

Η ιστορία του πολιτισμού σηματοδοτείται από ιστορικά συμβάντα, συνθήκες ειρήνης και ξεκινήματα πολέμων, Η ιστορία του rock'n'roll σηματοδοτείται από ένα πράγμα μόνο..... από τις κυκλοφορίες δίσκων. Ένας τέτοιος σταθμός ήταν και η κυκλοφορία του πρώτου και ομώνυμου δίσκου των The Doors την χρονιά του 1967. Πέρα από τις δικές του συνθέσεις υπήρχαν μέσα διασκευές, που η λάμψη του Morrison και το μοναδικό  παίξιμο του Ray Manzarek έδιναν σ' αυτά τα τραγούδι τελείως διαφορετικό χρώμα. Με αυτόν τον συνδυασμό ταλέντων κατάφεραν να συνδέσουν την κλασική rythm'n'blues με την ροκ.
Μια από τις τρεις διασκευές, που υπάρχουν στον δίσκο, είναι και το "Back Door Man". Η δημιουργία του  Willie Dixon, του 1961, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σαν Β' πλευρά ενός σινγκλ του  Howlin' Wolf, του "Wang Dang Doodle". Πριν φτάσει όμως στα αυτιά της θρυλικής μπάντας, πέρασε από πολλά covers. Ένα ήταν και του John Hammond Jr. και αυτό είναι που άκουσε ο Robby Krieger και πρότεινε στην μπάντα να το διασκευάσουν. 
Το λυρικό μέρος προφανώς αφορά ένα κομμάτι της ζωής του δημιουργού, λέμε τώρα. Ο "Back Door Man" ήταν κάποιος τακτικός επισκέπτης ενός σπιτιού, μάλλον παγοπώλης ή κάποιος ασφαλιστής ή οποιοσδήποτε πωλητής. Η ουσία είναι ότι, ο κυρίως αυτός κουτούπωνε την σύζυγο ενός τίμιου, λέμε τώρα, ανθρώπου που εργαζόταν για να εξασφαλίσει ανέσεις στην πανούργα σύζυγο. Αυτή είχε πάντα την πίσω πόρτα ανοιχτή, σε περίπτωση που έρθει ο σύζυγος από την μπροστινή, να μπορεί εύκολα να το σκάσει ο εραστής. Τώρα, οτιδήποτε σεξιστικές υπόνοιες μάλλον δεν ευσταθούν. Τους στίχους τους "πείραξε" λίγο αφαιρώντας κάποιους στίχους. 
Το τραγούδι δεν συμπεριλαμβανόταν στο σετ των τραγουδιών που έπαιζαν οι  Doors  στις πρώτες ζωντανές εμφανίσεις τους, πριν κυκλοφορήσουν το άλμπουμ τους. Κατά την εκτέλεση αυτού του τραγουδιού, στο New Haven του Connecticut στις 9 Δεκεμβρίου του 1967 έδειξε στο κοινό μέρος του σώματος του, που στους Παπούα δεν το κρύβουν, καθιστώντας τον εαυτό του τον πρώτο μουσικό που συλλαμβάνεται επί σκηνής. Επίσης με αυτό τραγούδι η μπάντα πολλές φορές, άνοιγε τις συναυλίες τους. 

 Jacek Maniakowski

The Police - Message in a Bottle

Υπάρχουν κάποιοι δημιουργοί τραγουδιών, που πάντα θέλουν να βάλουν κάποιο μήνυμα μέσα στα τραγούδια τους. Μέσα από τις αλληγορίες και μεταφορές προσπαθούν να παιδέψουν υποψήφιους ερμηνευτές των τραγουδιών τους ή απλά να εκφράσουν, με μυστικό τρόπο τις σκέψεις τους. Για τον Sting ήταν μια συνήθεια να βάζει κάποιο "Message in a Bottle" ή στο λυρικό μέρος κάποιου τραγουδιού. 
Και η δημιουργία του Sting, δεν ξεφεύγει από τον κανόνα. Κυκλοφόρησε μέσα από το δεύτερο άλμπουμ των  The Police, το Reggatta de Blanc του 1979. Ευτυχώς, μουσικά δεν δεν χρησιμοποιεί κάποιες περίεργες φόρμες ξεχασμένες από τον χρόνο. Αλλά το λυρικό μέρος είναι άκρως ποιητικό. Οι στίχοι φαινομενικά μιλάνε για κάποιον ναυαγό σε ένα νησί, οποίος στέλνει ένα μήνυμα αναζήτησης της αγάπης. Μετά από ένα χρόνο δεν έχει λάβει κάποια απάντηση και απελπίζεται νομίζοντας θα μείνει για πάντα μόνος. Την επόμενη μέρα όμως, βλέπει ...  "a hundred billion bottles" ( καμιά εκατό δισεκατομμύρια μπουκάλια), ανακαλύπτοντας ότι, υπάρχουν πολλοί άνθρωπο σαν αυτόν εκεί έξω. 
Σίγουρα είναι κάτι περισσότερο από αυτονόητο, ότι μια ορθολογική ματιά στους στίχους είναι κάτι παραπάνω από απαγορευτική. Άλλωστε τόσα μπουκάλια θα μπορούσαν να ξεχρεώσουν αρκετά "εθνικά χρέη". Με πρώτη ματιά είναι ένα ερωτικό τραγούδι, για κάποιον που ψάχνει να βγει από την μοναξιά του, μέσω του έρωτα. Ωστόσο, μετά από μικρή ανάλυση, αρχίζουν να φαίνονται διφορούμενες έννοιες, αλλά πάντα με την μοναξιά να είναι το επίκεντρο. Κάποιες άλλες "θεωρείς" λένε πως το τραγούδι είναι για τον  Pete Townsend, που εκείνη την εποχή είχε προβλήματα εξάρτησης, μάλλον από αλκοόλ. 
Η πρώτη του ζωντανή εκτέλεση έγινε για την εκπομπή "Rock Goes to College" και η συναυλία έγινε στο  Hatfield Polytechnic College in Hertfordshire. Τα έσοδα από την εμφάνισή τους αυτή, δωρίστηκαν στο σχολείο αυτό. Ήταν το πρώτο τους Νο 1 στην Βρετανία. Ο κιθαρίστας Andy Summers θεωρεί ότι, είναι το καλύτερο τραγούδι που έχει παίξει ποτέ. Ήταν επίσης και το πρώτο τραγούδι που παίξανε μαζί οι The Police, μετά την  διάλυση τους το 1986. Ήταν στο γάμο του  Sting με την Trudie Styler το 1992 και ενώ οι πρώην συνεργάτες ήταν τελείως μεθυσμένοι. Αλλά αυτό δεν ενόχλησε κανέναν καλεσμένο, αν και δεν το παίξανε και "τόσο καλά". 

 Jacek Maniakowski

SHOTGUNZ - Echo-λόγιο

Οι  SHOTGUNZ απαντούν: 

1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;

Τον εκρηκτικό ήχο της μουσικής μας.

2) Χρήμα ή δόξα;

Δόξα, αλλά να έχουμε και κάποια ψιλά για να βάζουμε κηροζίνη στο ιδιωτικό μας jet!

3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;

Ποιοτική φασαρία.

4) Σημείο μηδέν της μπάντας

Live με 9 άτομα από κάτω...

5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;

 Ιαπωνική reggae.

6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;

Ως μέσο απονομής δικαιοσύνης.

7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;

 Με τον Jimmy Page.

8) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;

Βασικά σαν έκφραση συναισθημάτων και σκέψεων, ανεξαρτήτου περιεχομένου.

9) Οι επιρροές σας;

 Guns n' Roses, AC/DC, Led Zeppelin, Queen, Metallica κ.α.

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;

Μέσο για να επιτευχθεί ο σκοπός της ζωής μας, η μουσική.

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;

Αυτοσκοπός και οξυγόνο.

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;

Το ταλέντο δε συνοδεύει τίποτα. Ακόμα και ένα ατάλαντο γομάρι μπορεί να είναι αλαζόνας!

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;

 Με κανένα.

14) Μια ευχή για την μπάντα

 Να γράφουμε καλή μουσική και να παίζουμε δυνατά live όπου υπάρχει ρεύμα!

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;

 Όταν καμιά φορά πέφτει το ρεύμα στην πρόβα! Πολύ σκοτάδι!

θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/pages/SHOTGUNZ/143782765691174

Θα τους ακούσετε εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=7QxCzQQRv08

Astray - Echo-λόγιο

Οι Astray απαντούν: 
1)Τι συμβολίζει το όνομα σας
Λίγο-πολύ εμάς τους ίδιους.
2)Χρήμα ή δόξα;
Δόξα,όχι με την έννοια των celebrities,αλλά ως κάτι που μοιάζει περισσότερο με κληρονομιά κ υστεροφημία .
3)Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;
Rock.
4)Σημείο μηδέν της μπάντας;
Ίσως μια περίοδος απραξίας λόγω στρατιωτικών υποχρεώσεων.
5)Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;
Η μουσική η οποία δεν εκφράζει κάτι και δημιουργείται μόνο για εμπορικούς σκοπούς.
6)Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;
Εναντίον της απληστίας κ της αχαριστίας .
7)Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;
Orange Goblin, Spirirtual Beggars, Down, Electric Wizard. Clutch...η λίστα είναι ατελείωτη.
8)Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;
Απο τη στιγμή που η μουσική είναι τέχνη μπορεί να εκφράσει τα πάντα.
9)Οι επιρροές σας;
Καλλιτέχνες κυρίως της Rock, Metal, Blues και Jazz σκηνής.
10)Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;
Μέσο,για να κατακτηθεί ο στόχος,δηλαδή η δημιουργία.
11)Μέσον ή σκοπός η μουσική;
Μέσο που έχει σκοπό την παιδεία, την έκφραση κ την επικοινωνία
12)Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;
Όταν το χάρισμα αντιμετωπίζεται εγωκεντρικά και επιπόλαια,καταλήγει σε αλαζονεία.Αν όμως αναπτυχθεί μέσα στη μόνωση κ δουλευτεί,οδηγεί στην ταπεινοφροσύνη.
13)Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;
Σίγουρα όχι με τον άνθρωπο.
14)Μια ευχή για την μπάντα
Υγεία, όρεξη και έμπνευση.
15)Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;
Όταν δημιουργείς, δεν υπάρχουν σκοτεινά σημεία.

Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/Astraygr

Αρνάκια

Η punk σκηνή στη Ελλάδα είναι κάτι σαν ένα ένοχο μυστικό. Ενώ υπήρχε μια πολύ έντονη κίνηση, ουσιαστικά ένα - δυο γκρουπ πήραν την δόξα και όπως ήταν φυσικό έγιναν και αυτά κατεστημένο. Η σκηνή αυτή έγινε γεννήτορας ακόμα και μουσικών, που κάθε φαν της ροκ μουσικής, ούτε καν θέλει να ακούσει το όνομά τους. Η δύναμη της όμως οφείλεται σε γνήσιους εργάτες αυτής. Μπάντες που γνώρισαν μόνο οι οπαδοί της σκηνής, αλλά και χωρίς να υστερούν σε αξία. Ένα από αυτά τα συγκροτήματα ήταν και οι "Αρνάκια"
Ένα πραγματικά και χωρίς καμιά δόση υπερβολής θρυλικό Ελληνικό συγκρότημα που άφησε το στίγμα του στην πορεία του Underground Rock ήχου. Σχηματίστηκαν στην Αθήνα κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 80' όταν ακόμα ήταν πιτσιρικάδες και παίζοντας ερασιτεχνικά και κάποιες διασκευές σε παλιά πανκ τραγούδια. Τα ιδρυτικά μέλη τους ήταν Δημήτρης Παπαθεοφίλου, Σπύρος Μακαρούνας και Χάρης Λίβας.
Στην πορεία των χρόνων συμμετείχαν σε πολλές συλλογές, με πρώτη να είναι η Συνταγή Αντί Θανάτου το 1986, αλλά και σε συλλογές της δισκογραφικής τους εταιρίας Wipe Out, όπως στο "Μαγικό Βοτάνι" και "Underground 97 & 98", με τραγούδια που δεν περιεχόταν στις 2 δισκογραφικές δουλειές τους. Η Πρώτη ήρθε το 1993 με την κυκλοφορία "Στο Στόμα του Λύκου" που όλα τα κομμάτια για όσους αγαπάνε την Ελληνική σκηνή έχουν πλέον κλασσικά και έχουν καρφωθεί μέσα στην ψυχή τους.
Οι στίχοι τις περισσότερες φορές απαισιόδοξοι και σκοτεινοί, όπως στο τραγούδι Κανείς δεν Μπορεί..."Δεν θα αντέξω μια νύχτα ακόμη με το σκοτάδι να με πλακώνει,θα πάρω το περίστροφο και θα πυροβολήσω το ηλιοβασίλεμα"...είναι ένα δείγμα των πιεσμένων και πεσμένων ψυχολογικά στίχων τους. Όπως και στο τραγούδι Η Πτώση η θεματολογία του έχει να κάνει πάλι με τον θάνατο και στο τραγούδι Ζεις για να πεθάνεις και στο τραγούδι Έρχεται το Τέλος.Έτσι δείχνουν πόσο επηρεασμένοι ήταν από την Dark Wave σκηνή. Μουσικής ήταν ένα μείγμα κλασσικού "Ελληνικού Ροκ" ήχου και από Πανκ δυναμισμό και ενέργειας....
Το 1999 θα κυκλοφορήσει και ο 2ος δίσκος τους που θα έμελλε να ήταν και ο τελευταίος, μιας και πρόλαβαν ίσα ίσα να τον ηχογραφήσουν πριν σβήσει η φλόγα τους σαν μπάντα. Λίγα χρόνια πριν χάσανε και ένα βασικό τους μέλος και αυτό ήταν ένα χτύπημα, από το ποίο δε συνήλθαν ποτέ....

Jacek Maniakowski

 Gary Lexicondevil

Ramones - The KKK Took My Baby Away

Η τέχνη με την ζωή μπερδεύονται συχνά και είναι δυσδιάκριτη η διαφορά μεταξύ αυτών των δύο. Αλλά στο rock'n'roll πολλές φορές είναι το ίδιο. Ο παππού του rock'n'roll, το rythm'n'blues, απλά τραγουδούσε για την ζωή. Η Punk όμως, έκανε νότες και στίχους, αυτά που ζούσαν οι μπάντες του είδους. Και όσο απίθανα και αν φαίνονται στους "κοινούς θνητούς", άλλο τόσο ήταν μια καθημερινότητα για τους μουσικούς. Κάθε άλμπουμ αποτύπωνε και την φάση που περνούσε η κάθε μπάντα. Αλλά όταν πρόκειται για τους Ramones, τα πράγματα θυμίζουν το πιο απίθανο σενάριο κάποιας αμερικάνικης ταινίας. 
Όλο το έκτο άλμπουμ των Ramones, το Pleasant Dreams, του 1981,  λυρικά στηρίζεται σε μια κόντρα ανάμεσα σε Joey Ramone και Johnny Ramone, για την καρδιά μιας γυναίκας. Και κατά κάποιους το The KKK Took My Baby Away αναφέρεται και στο γεγονός, της "κλοπής" της κοπέλας του  Joey, της Linda,  από τον Johnny. Ωστόσο οι εκδοχές αρκετές. Η μία λέει ότι, η δημιουργία του Joey Ramone, αναφέρεται σε μια απαγωγή μια φίλης του από τους Ku Klux Klan, στο δρόμο για το  Los Angeles,όταν πήγαινε για διακοπές. 
Η πιο πιθανή εκδοχή είναι του Mickey Leigh, αδελφού του Joey, του οποίου η σχέση με μια μαύρη γυναίκα δεν είχε την έγκριση των γονιών της, που διαφωνούσαν με τις διαφυλετικές σχέσεις. Όταν ο Leigh ρώτησε τον αδελφό του για την εξέλιξη της σχέσης του, έλαβε την εξής απάντηση.... the KKK took my baby away. 

Jacek Maniakowski